Tibetan
དོ། ། དེ་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དམིགས་རྣམ་དང་ལྡན་པ་ལུས་ལེན་པ་དང་། གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་བྱེད་པ། རྐང་མཐིལ་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་གྱི་ཁོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ནུས་པ་ཙམ་གྱིས་ངོ་བོར་གནས་ཤིང་ཤེས་རིག་གི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པ། རྣམ་སྨིན་ཆ་ལས་རྫས་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་བྱེད་པའོ། །དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་རྫས་སོ་སོར་དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་གཞི་ཡིན་པས་ཀུན་གཞི་ཡང་ཡིན། དམིགས་རྣམ་འཛིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ནི་ཀུན་གཞི་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཕྱི་མ་ནི། འདིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྲས་བུའི་ངོ་བོའམ། འདི་ཡང་དེ་དག་ལ་རྒྱུའི་ངོ་བོར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡིན་གྱི། ཤེས་རིག་མ་ཡིན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལས། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཇི་ལྟར་འབྱིན་པའི་ཚུལ་ནི། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་དེའི་རྣམ་སྨིན་ཐོག་མར་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལྕི་ཡང་མཉམ་ན། འཆི་ཀར་གང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཐོག་མར་སྨིན་ནོ། །འཆི་ཀར་གསལ་མི་གསལ་མཉམ་ན། གང་ཞིག་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་བ་དེ་ཐོག་མར་སྨིན་ཏེ། དེ་མཉམ་ན་ལས་གང་ཐོག་མར་སྤྱད་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཐོག་མར་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ལས་ནི་འཁོར་བར་ལྕི་གང་དང་། །ཉེ་བ་གང་དང་གོམས་པ་གང་། །སྔོན་བྱས་གང་ཡིན་དེ་དག་ལས། །སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམ་སྨིན་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་གཞི་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་ཉིད་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུར་གསལ་པོར་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །གང་ཡང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ནི། ཀུན་གཞི་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་སོ། །གསུམ་པ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ནི། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། ལེན་པའི་ཞེས་ཏེ། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་དང་ས་བོན་གྱི་ཆའོ། །དང་པོ་ནི། ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཏིང་དཔག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་མེད་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་པས་བརྟག་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན། ཆུ་བོ་རྒྱུན་རང་གི་ངང་གིས་འབབ་པ་ན། རླུང་གི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་རླབས་ཇི་རྙེད་པ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོག་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཆུ་རླབས་ལྟ་བུའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པས། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ་ཅེས་སྨོས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ནི་བྱིས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨོས་པའི་སྒོ་ནས། ངས་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ལ་བསྟན་མི་དགོས་ཤིང་། བསྟན་ན་ཉེས་དམིགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་མི་དགོས་ཤེ་ན། འདི་ནི་ཤེས་བྱ་ཕྲ་མོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་ཀྱང་ཤེས་བྱ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཤེས་པ་ལྷུར་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་ན་ཉེས་དམིགས་སུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་ལེན་པ་དང་། རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་འཐོབ་པ་ལ་རིང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ཉོན་ཡིད་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། འཇུག་ལྡོག་གི་དུས་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཀུན་གཞི་དེ་ལ་དམིགས་ཤིང་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་དུས་རྟག་ཏུ་ངར་རློམས་སེམས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཀུ
Chinese
多。关于异熟自性的阿赖耶识，因为是智慧的体性，所以具有如上所说的对境和行相，是取受身体和安住的所作，是所有遍行烦恼法习气熏染的基础，是现在所有遍行烦恼法的主因，遍布从脚底到头顶的所有身体。习气自性的阿赖耶识是所有遍行烦恼法的习气，而且也只是以能力的方式存在于体性中，因为没有成立为识的实物，所以没有对境和行相，不是从异熟部分所说的那个实物，也不是能用其他方式表达的，是所有遍行烦恼法的因缘。因此，这两个虽然在实物上没有各自独立的对境，但仅仅是体相不同而已。其中第一个，因为是孩童们执著为我的基础，所以也是阿赖耶识，因为执著对境和行相，所以也是识，而且因为是业习气完全成熟的体性，所以也是异熟。因此，它也被称为阿赖耶识，也被称为阿赖耶识的识，也被称为异熟识。后者，在这里，所有遍行烦恼法是果的体性，或者这也是将它们作为因的体性来结合，所以是阿赖耶识，但因为不是识，所以不是阿赖耶识的识，也不是异熟识。从阿赖耶识中存在的极多的业习气中，产生异熟果的方式是：极重的业习气会首先产生异熟。如果轻重相同，那么临终时显现的那个会首先成熟。如果临终时明显不明显相同，那么串习较多的那个会首先成熟，如果那也相同，那么首先实行的业的果报会首先产生。如是说道，如世亲论师所说：业于轮回中，何者为重和，何者为临近，何者为串习，何者先已作，彼等之中，先者先异熟。如是所说。异熟自性的阿赖耶识，是涅槃之因，那本身是安住一切
English
Moreover, the ālaya-vijñāna of the nature of maturation, because it is the essence of wisdom, possesses the objects and aspects as described above, takes the body and performs the act of abiding, is the basis for imprinting the habits of all pervasively afflicted dharmas, and is the causal condition of the master of all currently pervasively afflicted dharmas, pervading the entire body from the soles of the feet to the crown of the head. The ālaya-vijñāna of the nature of habit is the habit of all pervasively afflicted dharmas, and it also exists in essence only as a potential, and because it is not established as a substance of consciousness, it has no object or aspect, it is not that substance from the aspect of maturation, nor can it be expressed in other ways, and it is the cause and condition of all pervasively afflicted dharmas. Therefore, although these two do not have separate objects in terms of substance, they are only different in characteristics. Among them, the first is also the ālaya because it is the basis for children to cling to as self, it is also consciousness because it grasps objects and aspects, and it is also maturation because it has become the essence of the complete ripening of karmic habits. Therefore, it is also called ālaya, also called the consciousness of ālaya, and also called the maturation consciousness. The latter, here, all pervasively afflicted dharmas are the nature of the result, or this also combines them as the nature of the cause, so it is ālaya, but because it is not consciousness, it is not the consciousness of ālaya, nor is it the maturation consciousness. From the extremely many karmic habits existing in the ālaya, the way in which the fruit of maturation arises is: the extremely heavy karmic habits will first produce maturation. If the weight is equal, then what appears at the time of death will ripen first. If the clarity or lack thereof at the time of death is equal, then what is more habitual will ripen first, and if that is also equal, then the result of the karma first performed will arise first. As it is said, as stated by Master Vasubandhu: "Karma in saṃsāra, whichever is heavy, whichever is near, whichever is habitual, whichever was done first, among these, the former, the former matures." As it is said. The ālaya of the nature of maturation is the cause of nirvāṇa, that itself abides in all
Chinese
变成了声闻和独觉的解脱之身和成佛之身。然而，并没有明确说明涅槃的因。任何，无始时际的法界，是诸法之所依处，因为有它，一切众生和涅槃才能获得。这样说，只是指阿赖耶识作为无漏种子的所依而已。第三个是作为证明的教证，在《解深密经》中说：‘取’，取之识有两种，即异熟分和种子分。第一种是深奥的，因为世间的智者也无法测度其深度。第二种是微细的，因为没有实体，无法说它与此不同或与彼不同，所以难以考察。例如，当河流自然流动时，就像与由风的因缘产生的各种波浪一同流动一样，阿赖耶识如河流般刹那也不间断地生起，它与如水波般的现行识一同生起，所以说如河流般流动。对于具有声闻和独觉种姓的孩童，我没有以如实的方式说明阿赖耶识的自相，因为没有必要对他们说明，如果说明了，就会有过失。为什么没有必要说明呢？因为这是以微细所知所摄持的，而且他们也不重视广大的所知。如果说明了，也会有过失，因为仅仅是取身和持续生起等，就与我相符，因此会认为有我，从而会远离获得自己所希望的果实。因此，如果执着于我，那就不行。’等等。第二，关于染污意，有体性和转起还灭时两个方面。第一，除了以阿赖耶识为对境，以及下面将要讲到的三种情况之外，时时都以我慢心生起的行相，就是染污意。为什么阿
English
it has become the body of liberation for the Shravakas and Pratyekabuddhas, and the body of Buddhahood. However, the cause of Nirvana is not clearly explained. Whatever, the realm of beginningless time, is the abode of all dharmas, because it exists, all beings and Nirvana can be attained. This statement refers only to the fact that the Alaya-consciousness serves as the basis for the uncontaminated seeds. The third is the scriptural authority for proof, in the Explanation of the Thought-Determining Sutra, it says: 'Taking', there are two types of taking consciousness, namely the aspect of fruition and the aspect of seeds. The first is profound, because even the wise people of the world cannot fathom its depth. The second is subtle, because it has no substance, so it cannot be said to be different from this or different from that, so it is difficult to examine. For example, when a river flows naturally, just as it flows together with the various waves that arise from the cause of the wind, the Alaya-consciousness arises like a river without interruption even for a moment, and it arises together with the manifest consciousness like water waves, so it is said to flow like a river. I have not explained the self-nature of the Alaya-consciousness to those who are children with the lineage of Shravakas and Pratyekabuddhas in the way it is, because there is no need to explain it to them, and if it is explained, there will be faults. Why is it not necessary to explain it? Because it is encompassed by subtle objects of knowledge, and they do not value the knowledge of vast objects of knowledge. If it is explained, there will also be faults, because merely taking the body and continuously arising, etc., are in accordance with the self, so they will think that there is a self, and thus they will be far from obtaining the fruits they desire. Therefore, if one clings to the self, that is not permissible.' and so on. Second, regarding the afflicted mind, there are two aspects: its nature and the time of its arising and ceasing. The first is: the aspect of always thinking with pride, except for the three situations where it takes the Alaya-consciousness as its object, and which will be explained below, is the afflicted mind. Why is A