Tibetan
དུད་འགྲོའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆགས་པས་ཡི་དྭགས་འགྲོ་བར་འགྲོ། །ཞེ་སྡང་གིས་ནི་དམྱལ་བར་འཕེན། །རྨོངས་པས་ཕལ་ཆེར་དུད་འགྲོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་། གོང་དུ་བཤད་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཆེན་པོས་དམྱལ་བ། འབྲིང་གིས་ཡི་དྭགས། ཆུང་ངུས་དུད་འགྲོར་འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་དང་། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། མི་རུ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཚེ་ཐུང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་པ་དུ་མ་འབྱུང་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། གསོད་པ་ཡིས་ནི་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། །རྣམ་པར་འཚེ་བས་གནོད་པ་མང་། །རྐུ་བ་ཡིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕོངས། །བྱི་བོ་བྱས་པས་དགྲ་དང་བཅས། །རྫུན་དུ་སྨྲ་བས་སྐུར་པ་མང་། །ཕྲ་མ་ཡིས་ནི་བཤེས་དང་འབྱེད། །རྩུབ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྙན་ཐོས། །མ་འབྲེལ་བ་ཡིས་ཚིག་མི་བཙུན། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། །གནོད་སེམས་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ལོག་པར་ལྟ་བས་ལྟ་ངན་ཉིད། །ཆང་འཐུང་བ་ཡིས་བློ་འཕྲུལ་ཏེ། །མ་བྱིན་པ་ཡིས་དབུལ་བ་ཉིད། །ལོག་པ་ལྟ་བས་བླུས་པ་སྟེ། ཁེངས་པ་ཡིས་ནི་རིགས་ངན་ཉིད། །ཕྲག་དོག་གིས་ནི་གཟི་ཆུང་ཉིད། ཁྲོ་བས་ཁ་དོག་ངན་པ་ཉིད། །མཁས་ལ་མི་འདྲི་བླུན་པ་ཉིད། །མི་ཉིད་ལ་ནི་འབྲས་བུ་འདི། །ཀུན་གྱི་ངན་འགྲོ་དང་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དེ་དང་དེ་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །གསུམ་པ་དབང་གི་འབྲས་བུ་ནི་ཡུལ་ཚྭ་རྒོ་ཅན་དང་། རྩྭ་ཤིང་དང་ལོ་ཐོག་ལ་སོགས་པ་དུས་སུ་མི་སྨིན་པ་དང་། ཞིང་ལས་དང་། ཚོང་ལས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་མཐའ་བསམ་བཞིན་མི་འགྲུབ་པའི་ཡུལ་ངན་པར་སྐྱེ་བའོ། །གཉིས་པ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དང་། རྒྱུ་མཐུན་དང་། དབང་གི་འབྲས་བུ་དེ་ལས་བཟློག་ཏེ། བདེ་འགྲོ་ལྷ་མིའི་རྟེན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བར། མི་དགེ་ཞེས་བྱ་དེ་དག་གི །རྣམ་སྨིན་བསྒྲགས་པ་གང་ཡིན་པ། །དགེ་བ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །འབྲས་བུ་དེ་ནི་བཟློག་སྟེ་འབྱུང་། །ཞེས་བཤད་དོ། །དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་པོ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པས་བསྡུས་པ་དང་། བར་མའི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་དག་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་གི་རྣམ་སྨིན་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མིའི་དཔལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མི་དགེ་ཀུན་ལས་ལྡོག་བྱ་ཞིང་། །དགེ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག་བྱ་བ། །
Chinese
是畜生。如是说：贪著使往饿鬼道，嗔恨则投入地狱，愚痴多半堕入畜生道。又，上面所说的不善业大的使堕地狱，中等的使堕饿鬼，小的使堕畜生。第二、在等流果中，有感受等流和造作等流两种。第一种是，即使已得人身，也会发生短命等诸多不如意事。在《宝鬘论》中说：杀生则短命，极度损害则多灾，偷盗则资财匮乏，行淫则仇敌多，妄语则诽谤多，离间则友伴离，粗语则不悦耳，绮语则言不尊，贪心摧毁心中希望，害心施予恐怖，邪见即是恶见，饮酒则心智昏乱，不予取则贫穷，邪见则愚痴，骄慢则是劣种，嫉妒则是无威严，愤怒则是颜色丑陋，不问智者则是愚笨，此果于人身，是一切恶趣之首。如是说。造作等流是，对杀生等业乐此不疲。第三、增上果是，生于土地贫瘠，草木庄稼等不按时成熟，农活和商业等事业不如意的地方。第二，善业之果是，与不善业的异熟果、等流果、增上果相反，在善趣天人的依处感受。如是说，在《宝鬘论》中：不善之业所宣说，所有异熟之果报，一切善业皆于彼，果报即是颠倒生。如是说。善业的十法行以别解脱戒律所摄，以及以中间的善所摄持的，称为福德之业。这些的异熟成熟将获得欲界天人的财富。如《宝鬘论》所说：应断一切不善业，恒常行持诸善业。
English
It is the animal realm. As it is said: Attachment leads to the realm of the hungry ghosts, hatred throws one into hell, and ignorance mostly leads to the animal realm. Furthermore, the great non-virtuous deeds mentioned above cause one to fall into hell, the medium ones cause one to fall into the hungry ghosts, and the small ones cause one to fall into the animal realm. Second, in the result that is concordant with the cause, there are two types: the experienced concordant with the cause and the action concordant with the cause. The first is that even if one has already been born as a human, many undesirable things such as a short life will occur. In the Garland of Jewels it says: Killing causes a short life, extreme harm causes much harm, stealing causes a lack of wealth, adultery causes many enemies, lying causes much slander, divisive speech separates friends, harsh speech causes unpleasantness to be heard, idle talk causes words to be disrespectful, greed destroys hope in the mind, harmful intent gives fear, wrong view is evil view itself, drinking alcohol confuses the mind, not giving causes poverty, wrong view causes stupidity, pride causes a bad lineage, jealousy causes a lack of dignity, anger causes an ugly complexion, not asking the wise causes foolishness, this result in human form is the first of all bad destinies. So it is said. The action concordant with the cause is to be delighted in doing the deeds of killing and so on. Third, the dominant result is to be born in a bad place where the land is salty, the grass, trees, and crops do not ripen in time, and the ends of activities such as farming and business do not succeed as intended. Second, the result of virtuous deeds is the opposite of the ripening, concordant, and dominant results of non-virtuous deeds, and one will experience it in the abodes of gods and humans in the happy realms. As it is said in the Garland of Jewels: Whatever ripening has been proclaimed of those called non-virtuous, for all virtuous things, that result arises in reverse. So it is said. The ten paths of virtuous action, gathered by the vows of individual liberation, and gathered by intermediate virtue, are called deeds of merit. The ripening of these will result in obtaining the wealth of gods and humans in the desire realm. As it says in the Garland of Jewels: One should turn away from all non-virtue, and always engage in virtue.
Tibetan
འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་བཤད། །ཆོས་འདི་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དང་། །དུད་འགྲོ་དག་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ལྷ་དང་མི་ཡི་ནང་དག་ཏུ། །བདེ་དཔལ་རྒྱལ་སྲིད་རྒྱས་པར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྔར་བཤད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་། དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ནི་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་གི་རྣམ་སྨིན་ནི་ཁམས་གོང་མ་ག ཉིས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། བསམ་གཏན་ཚད་མེད་གཟུགས་མེད་ཀྱིས། །ཚངས་སོགས་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད། །ཅེས་བཤད་དོ། ། དེ་ལྟར་མངོན་མཐོའི་ཆོས་འདི་ཡང་། །དེའི་འབྲས་བུ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔར་བཤད་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་འདི་དག་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཆོས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་ལ། ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་རྣམ་གཞག་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དགེ་སྡིག་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་སྡིག་པ་ཕྲ་མོ་ནས་སྤོང་ཞིང་། དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ནས་སྒྲུབ་ན། དལ་འབྱོར་དོན་ཡོད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། མི་དགེ་བ་ཀུན་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་ཀུན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་ནའང་། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དགེ་སྡིག་སྣ་རེ་ཙམ་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞི ན་དུ་བྱས་ན་ཡང་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ན། དལ་འབྱོར་དོན་ཡོད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ལ་རྨོངས་པས། མི་དགེ་བ་འཆོལ་བར་སྤྱོད་ཅིང་དགེ་བ་སྣ་རེ་ཙམ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཁྱོད་ལ་དེ་སྐད་གདམས་པ་གང་ལགས་ཏེ། །བས་པར་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་བགྱི་བར་དཀའ། །འདི་ལས་གང་ཞིག་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་དེ། །ཡོན་ཏན་སྟོན་པས་སྐུ་ཚེ་དོན་ཡོད་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། བཞི་པ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་ལ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཉེས་དམིགས་བསམ་པ་དངོས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ཤེས་ཤིང་། སྡིག་པ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་སྒྲུབ་པས། ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ཙམ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་བརྟན་དུ་རུང་བའི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་ཀྱང་དུད་འགྲོའི་གནས་ལྟར་ཡིད་དུ་མི་འོང་ཞིང་དམྱལ་བ་དང་མཚུངས་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་མཐོང་སྟེ་དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་ང་ནི་མི་གཙང་བ
Chinese
这宣说了二种法。此法能从地狱、饿鬼和畜生中解脱，在天和人之中，愿安乐、兴盛、王政增广。如是说。先前所说的禅定之戒，以及获得它的等持，和无色界的等至，被称为不动之业。它们的异熟果是在上二界中体验等持的安乐。经中说：以无量禅定和无色定，能体验梵天等安乐。如是宣说。 如此，这种增上生的法，也是它的果的简略。如是说。先前所说的有漏的善根及其果报，这些是增上生之法及其果报的分类。决定胜之法将在下文阐述。因此，在清楚了解业果的功过之后，不要轻视微小的善恶，从细微的恶行开始断除，从细微的善行开始修持，这样就使暇满变得有意义。即使没有能力断除一切恶行和修持一切善行，但如果能如理取舍如上所说的善恶，相对于生于无暇之处的众生而言，也算是使暇满变得有意义了。因为他们对业果的关系感到迷惑，放纵地行持恶行，甚至没有机会修持一点善行。亲友书云：赐予你的这个教诲是什么呢？即使是博学的比丘也很难做到。从这里修行任何一种，以功德来显示，使人生变得有意义。如是说。 第四，思维轮回的过患。思维轮回过患的原因，以及思维过患的第一个内容是：暇满难得，了知死亡无常，断除罪恶，修持善行，即使仅仅获得天人的安乐，但这也不是智者们可以信赖的地方。因为智者们认为天界也像畜生的住所一样令人不悦，并且像地狱一样是痛苦的地方。经中也说：诸比丘，我不净
English
This explains two kinds of Dharma. This Dharma liberates from hell, hungry ghosts, and animals, and in the realms of gods and humans, may happiness, prosperity, and royal power increase. Thus it is said. The previously mentioned vows of meditative absorption, the samadhi that achieves it, and the formless attainments are called unwavering actions. Their ripening is to experience the bliss of samadhi in the upper two realms. It is said: Through immeasurable meditation and formless absorption, one experiences the bliss of Brahma and others. Thus it is explained. Thus, this Dharma of higher realms is also a summary of its fruits. Thus it is said. These previously mentioned contaminated virtues with their fruits are the classifications of the Dharma of higher realms with its fruits. The Dharma of definite goodness will be explained below. Therefore, having clearly understood the merits and faults of the law of cause and effect, do not despise even small virtues and sins, abandon even subtle evils, and cultivate even subtle virtues. This makes leisure and opportunity meaningful. Even if one does not have the ability to abandon all evils and cultivate all virtues, if one properly adopts and abandons even a few of the virtues and sins mentioned above, compared to sentient beings born in unfavorable circumstances, it is still making leisure and opportunity meaningful. This is because they are confused about the relationship of cause and effect, indulging in evil deeds and not even having the opportunity to cultivate a single virtue. The Letter to a Friend says: What is this advice given to you? Even a learned monk finds it difficult to do. Whatever aspect of practice comes from this, show it with merit, and make your life meaningful. Thus it is said. Fourth, contemplating the faults of samsara. The reason for contemplating the faults of samsara, and the first content of contemplating the faults themselves, is: Leisure and opportunity are difficult to obtain, knowing that death is impermanent, abandoning sins, and cultivating virtues, even if one only obtains the happiness of gods and humans, this is not a place that the wise can trust. Because the wise see even the heavenly realms as unpleasant like the abode of animals, and as a place of suffering like hell. Thus it is also said in the sutra: Monks, I am impure.