Tibetan
་ཇི་ལྟར་བདག་དུ་འཛིན་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཐག་པའི་ཁ་དོག་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། འདི་སྦྲུལ་ལོ་ཞེས་འདོགས་ཀྱི། མ་མཐོང་བར་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་བློ་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་མ་བཟུང་བར། ངའོ་སྙམ་པའི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་མི་འབྱུང་གི བློ་གཞན་གྱི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཟུང་བ་དག་གི་སྒོ་ནས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་དབང་གིས། ངའོ་སྙམ་པའི་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ཡང་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པ་ཡང་དེའི་ཡུལ་དུ་མེད་ཅིང་ཕུང་པོ་མེད་པར་བདག་ལྟ་མི་འབྱུང་བས། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་དང་དེ་ཉིད་དང་། གཞན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་དེ་རྫས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་ན་བདེན་ཡང་། དེ་ནི་རིགས་པའི་རྣམ་དཔྱད་མེད་པར་གཏི་མུག་གི་དབང་ལས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པར་འཇོག་ཅིང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་བརྟེན་པར་འཇོག་གོ ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འཇུག་པ་ལས། གང་ལ་བདག་དུ་འཛིན་རྣམ་ངར་འཛིན་དང་། །རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་དེའི་གང་ཡིན་དེར། །ང་ཡིར་འཛིན་བློ་འབྱུང་བའི་བདག་དེར་ནི། །མ་བརྟག་གྲགས་པར་གཏི་མུག་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི། མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་དང་། ཉེ་བར་འཇལ་བ་ལ། ལུང་སྟེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མ་བཞིས་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དེ་ཡང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་སུམ་ཚད་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་དོན་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་ཡུལ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པས་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཙམ་གྱི་མངོན་སུམ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ན། མིག་གིས་བུམ་པའི་གཟུགས་མཐོང་བ་ན། བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་དང་མཚན་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པར། གཟུགས་མཐོང་ཚེ་ན་བུམ་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་མཐོང་མི་འགྱུར། །བུམ་པ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་ཡང་། །དེ་ཉིད་རིག་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ། །ཞེས་ཐ་སྙད་དུ
Chinese
如何执著为我呢？譬如见到绳子的颜色，就认为“这是蛇”，没有见到就不会产生执蛇的念头。同样，没有执著自己相续的色等蕴，就不会产生“我”的俱生我见。通过执著其他有情之色等蕴，由于无始以来的串习，就会产生“我”的俱生我见。蕴也不是它的对境，蕴之外也不是它的对境，没有蕴也不会产生我见。因此，是依靠蕴而假立为我的。如果蕴和它自身，以及其他任何处都不成立，那么如何安立它存在呢？如果认为事物没有其他形态，那么，如果承认我是实有的事物，那倒是真的，但这是没有理性的分析，只是由于愚痴的力量而安立为他体存在，是依缘起和世俗而安立的。如是说，入行论中说：‘于何有我见，彼即有我所，及生我所属，此我未观察，世俗说为我。’ 怎么是这样呢？它是名言的真理和世俗的存在吗？安立世俗的真理，是通过现量、比量和近取量，以及圣言量，即通过四种名言量成立的。俱生的我，也是因为它的对境——俱生我见，是通过名言的现量成立的。如何俱生我见成为现量呢？因为它以显现义的方式而行，并且它的对境没有被其他名言量所损害，所以是不欺骗的。如果仅仅如此就不能成为现量，那么，眼睛见到瓶子的形状时，认为“是瓶子”的念头也不会成为现量，因为与前者具有相同的特征。这种观点也是不合理的。《四百论》中说：‘见色时不见，一切唯瓶事，说瓶为现量，谁说彼为识？’，这是名言中
English
How does one grasp at self? For example, based on seeing the color of a rope, one assumes, "This is a snake." Without seeing it, the thought of grasping at a snake does not arise. Similarly, without grasping at the aggregates such as form in one's own continuum, the innate view of self, thinking "I," does not arise. Through grasping at the aggregates such as form of other beings, due to the power of habituation from beginningless time, the innate view of self, thinking "I," arises. The aggregates are not its object, nor is anything other than the aggregates its object, and without the aggregates, the view of self does not arise. Therefore, it is based on the aggregates that self is designated. If the aggregates and that itself, and anything else, are not established, then how can it be established as existing? If one thinks that things have no other form, then, if one accepts that self is a substantially existent thing, that would be true, but this is without rational analysis, merely due to the power of ignorance, it is established as existing separately, and is established as dependently arising and conventionally. As it is said, in the Entering the Middle Way: 'Wherever there is a view of self, there is a grasping at 'mine,' and the thought of 'belonging to me' arises there. This self, without investigation, is conventionally said to be 'I' due to ignorance.' How is it so? Is it a conventional truth and conventionally existent? Establishing conventional truth is through direct perception, inference, and approximation, as well as scripture, that is, through the four conventional valid cognitions. The innate self is also because its object, the innate view of self, is established by conventional direct valid cognition. How does the innate view of self become direct valid cognition? Because it engages in the manner of manifesting meaning, and its object is not harmed by other conventional valid cognitions, therefore it is not deceptive. If it does not become direct valid cognition merely by that much, then when the eye sees the shape of a pot, the thought of "It is a pot" will also not become direct perception, because it has the same characteristics as the former. This view is also unreasonable. In the Four Hundred Stanzas, it says: 'When seeing form, one does not see, everything is only the matter of the pot, saying the pot is direct perception, who says that is consciousness?', this is in name.
Tibetan
་བུམ་གཟུགས་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་དང་དེའི་རྗེས་སུ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་གཉིས་ཀ་ཡུལ་བུམ་པ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་པའི་མཁས་པ་རྣམས། ཕྱོགས་གཅིག་མཐོང་བས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་མི་རིགས་པས། དེ་དག་མངོན་སུམ་དུ་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དེ་ནི། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པས། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་དོ། །འཁོར་ལོ་སྲོག་ཤིང་ཟིར་བུ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། །བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་འདོགས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པས། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་པ་འདིས། བདག་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་འཛིན་པའི་བདག་ལྟ་མ་ལུས་པ་འགོག་ནུས་སོ། ། བཞི་པ་བདག་མེད་པ་ལ་སེམས་འཇོག་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས། བདག་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་ངེས་ཤིང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དོན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས། ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ནས་བསྒོམ་བྱ་ལ་གསལ་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ནི། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། འཇིག་ལྟ་ཀུན་བཏགས་དང་། ལྷན་སྐྱེས་རྣམས་རེ་ཤིག་སྤོང་བར་ནུས་ཀྱི། བདག་ལྟའི་ས་བོན་དྲུངས་འབྱིན་པ་ནི་མི་ནུས་ཏེ། བདག་ལྟའི་འཁྲུལ་གཞི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །མཐར་ཐུག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས། དེ་མི་རྟོགས་ན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒྲུབ་པ་ཅི་ཞེ་ན། དངོས་སུ་མཐར་ཐུག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་རྟོགས་ཀྱང་། བདག་དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྟར། ཆོས་
Chinese
執持瓶子形狀的眼識，以及隨後生起認為是瓶子的心識，兩者都對境瓶子是現量的。雖然世間如此稱說，但唯識宗的智者們，認為不能因為見到一面就認為見到一切，因此不認可這些是現量。因為這與上述所說相違。第二個破斥它的理路是：如此一來，俱生我，是依賴於蘊、界、處而假立的，因為是緣起，所以沒有自性。如同車輪、軸心、輻條等依賴於車的各個部件而安立為車一樣。如經中也說：『如若依賴於，各個支分聚，安立為車體，如是依五蘊，假名為有情。』《入中論》中也說：『是故依緣起之理，能斷一切惡見網。』因此，依賴緣起的道理，能夠破除執著我存在與否的所有的我見。第四，如何將心安住在無我上：如上所說的道理，可以確定遍計所執的我，在名言中也不存在。俱生我雖然僅僅在名言中安立存在，但通達其在實質上沒有自性的智慧，就是通達無我的見解。而這見解依賴於止觀，反覆串習，直至對所緣境的明亮度達到極致，就是現量通達無我。因此，能暫時捨棄遍計所執和我，以及俱生我，但不能連根拔除我見的種子，因為沒有通達我見的迷惑之根本——蘊，是沒有自性的。如《寶鬘論》中也說：『只要有對蘊的執著，就有對它的我執。』最終的真實是，通達蘊沒有自性的空性。如果通達了人無我，如果不通達它，如何成立人無我呢？雖然沒有直接通達最終的真實，但因為我依賴於緣起，雖然在名言中存在，但如同沒有自性一樣，法
English
The eye consciousness that grasps the shape of a vase, and the subsequent mind that thinks "it is a vase," both are manifest to the object, the vase. Although it is said so in the world, the scholars of the Mind-Only school do not accept these as manifest, because they believe that one cannot see everything by seeing only one aspect. This is because it contradicts what was said above. The second reasoning to refute it is: In this way, the co-emergent self is imputed in dependence on the aggregates, elements, and sense bases. Because it is dependent arising, it has no inherent existence. Just as a chariot is designated as a chariot in dependence on its parts such as wheels, axles, spokes, etc. As it is also said in the sutra: "Just as relying on the collection of limbs, it is designated as a chariot, similarly, relying on the aggregates, it is conventionally called a sentient being." The Entering the Middle Way also says: "Therefore, this reasoning of dependent arising cuts through all nets of wrong views." Therefore, this reasoning of dependent arising can eliminate all views of self that cling to the extremes of existence or non-existence of self. Fourth, how to settle the mind on selflessness: As the reasons mentioned above, it can be determined that the imputed self does not exist even conventionally. Although the co-emergent self exists only as an imputation in name, the wisdom that understands that it has no inherent existence in reality is the view of understanding selflessness. And that, relying on calm abiding, repeatedly familiarizing oneself with it, until the clarity of the object of meditation reaches its peak, is the direct realization of selflessness. Therefore, one can temporarily abandon the imputed and co-emergent views of self, but one cannot uproot the seeds of the view of self, because one has not realized that the basis of delusion of the view of self, the aggregates, are without inherent existence. As it is also said in the Precious Garland: "As long as there is clinging to the aggregates, there will be self-grasping towards them." The ultimate reality is emptiness, realizing that the aggregates are without inherent existence. If one realizes the selflessness of persons, if one does not realize it, how to establish the selflessness of persons? Although one does not directly realize the ultimate reality, because the self depends on dependent arising, although it exists conventionally, it is like having no inherent existence, dharma