Tibetan
ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོས་པའི་དབང་གིས་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་བློ་རང་འཁྲུགས་སུ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་། ལུང་ལྟར་སྣང་ལ་རྟོན་ནས་ཕུང་པོ་དང་། གཅིག་དང་ཐ་དད། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པར་འཛིན་པའོ། །དེ་དག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བདག་དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་གོ །རིགས་པའི་དགག་བྱ་ནི་གཉི་ཀ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་དགག་པའི་སྒོ་ནས་ལྷན་སྐྱེས་འགོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན། རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་དང་། དེ་ཉིད་དང་། གཞན་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལྟ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་རྣམ་གྲངས་སུ་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་བདག་དང་། ངར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བདག་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་དང་སེམས་ཅན་སོགས་ནི། རང་རྒྱུད་ཀྱི་འཇིག་ལྟའི་ཡུལ་ལ་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་དང་སེམས་ཅན་སོགས་ནི་རང་གི་འཇིག་ལྟའི་ཡུལ་མ་ཡིན་གྱི། བློ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་འགྲེལ་ལས། དེ་ཕྱིར་གྲོལ་འདོད་ཐོག་མེད་པའི། །རྒྱུ་ཅན་རིགས་མཐུན་ས་བོན་ལས། །བྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་དག །རྩ་བ་ཉིད་ནས་དབྱུང་བར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་འཐོང་གྱུར་ན། །བདག་ནི་འདིའི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ལས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཐོག་མར་འཇིག་ལྟ་སྤང་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡུལ་བདག་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་བཀག་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་དབྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བ་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་དགག་པ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དགག་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་དག་གི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་ལ་ལ་དག བདག་གམ་བདག་གིར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པར་རློམ་ནས་ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་བདག་ཡིན་པར་འདོད་ལ་ཁ་
Chinese
所有一切都是由于无始以来串习的习气，而自然生起执著我与我所的分别念。第二，是随念俱生我执的对境，并依赖于看似经教的说法，而执著五蕴为一或为异，为即此或为他。而成为这些对境的“我”也有两种：俱生我和遍计我。理智所要破斥的，是这二者，因为必须通过破斥遍计我，才能遮止俱生我。如此，如果俱生我成立为实有，则必须如自他宗派所计度的那样，成立为五蕴，或即此，或为他等中的任何一种。如果认为我见与执著有情是不同范畴，则不应理，因为不会对其他相续的有情执著为我和我所。因为执著其他相续所摄的我和我所。因此，自相续的我和有情等，是自相续我见之境，而其他相续的我和有情等，则不是自己的我见之境，而是其他心识的对境。第二，如《释量论》中所说：“是故欲解脱，无始因性同，种子生有身，我见当拔除。”又如《入中论》中所说：“烦恼诸过失，无余皆集起，观见有身故，经说此为我，瑜伽师应破。”如是，轮回中出生的因是业和烦恼，而烦恼等是从我见中产生的，因此希求解脱者，首先必须断除我见，并且是通过遮止其对境“我”的方式来遮止。如《释量论》中所说：“若不破此境，不能除此见。”如是宣说了。第三，破斥遍计我和破斥俱生我二者，首先是破斥遍计我：自宗的经部中说：“无论比丘或婆罗门，若对何者以我或我所如实随观，即是对这五取蕴。”有些人自以为理解了此经的密意，而认为五蕴全部都是我，
English
All things are due to the habits accumulated since beginningless time, and naturally arise the discriminating thoughts that grasp at "I" and "mine." Second, it is to contemplate the object of innate ego-grasping, and relying on what appears to be scriptural teachings, to grasp the five aggregates as one or different, as identical or other. The "self" that becomes the object of these is also of two types: the innate self and the imputed self. What reason aims to refute is both of these, because it is necessary to prevent the innate self by refuting the imputed self. Thus, if the innate self is established as truly existent, then it must, as conceived by self and other schools, be established as any one of the five aggregates, or as identical, or as other, etc. If it is thought that the view of self and the grasping of sentient beings are different categories, then it is unreasonable, because one would not grasp at the sentient beings of other continuums as "I" and "mine." Because one grasps at the self and "mine" that are included in other continuums. Therefore, the self and sentient beings, etc., of one's own continuum are the objects of the view of self of one's own continuum, while the self and sentient beings, etc., of other continuums are not the objects of one's own view of self, but are the objects of other minds. Second, as it is said in the Commentary on Valid Cognition: "Therefore, those who desire liberation should uproot from its very base the view of the transitory collection, which arises from the seed of the same kind, which has a beginningless cause." And as it is said in the Introduction to the Middle Way: "Since all faults of disturbing emotions arise from the view of the transitory collection, the scriptures say that this is the 'self,' which yogis should refute." Thus, the causes of being born in samsara are actions and disturbing emotions, and disturbing emotions, etc., arise from the view of the transitory collection. Therefore, those who desire liberation must first abandon the view of self, and it is abandoned by way of preventing its object, the "self." As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "If this object is not refuted, it is not possible to eliminate this view." Thus it is taught. Third, of the two, refuting the imputed self and refuting the innate self, the first is: In the sutras of our own school, the Sautrantikas, it is said: "Whatever monk or brahmin truly follows after the self or what belongs to the self, it is in these five aggregates of appropriation." Some, thinking that they understand the secret meaning of this sutra, think that all five aggregates are the self,