Tibetan
ལ་སེམས་བཟུང་དགོས་སོ། །གང་དག་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་བཀག་ནས་མུན་པ་ལ་མིག་གཅེར་ལྟས་བྱས་ཏེ་ལྷར་བསྒོམ་བྱས་པ་དང་། མཚན་མ་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་སྐྱེས་རྦད་གཅོད་བྱེད་པ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ནི། རྒྱ་ནག་ཧ་ཤང་གི་རིང་ལུགས་མ་ནོར་བར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་སྟེ་རེ་ཞིག་བཞག་གོ ། ལྔ་པ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་སྐྱེས་པའི་ཚད་ནི། རེག་པ་དང་མཐོང་བའི་མཚན་མ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་མཐོང་བའི་མཚན་མ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་དང་། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས། སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། བསྒོམ་བྱའི་དོན་དེ་ཉིད་མདུན་ན་གནས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་དག་ཤིན་ཏུ་སྒོམ་གྱུར་པ། །བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་ཅན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་མིག་རྟེན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེ་ཉིད་མཚན་མ་ལེགས་པར་གཟུང་སྟེ། དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། དེའི་ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་ཚད་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་བཞིན་དུ་མདུན་ན་གནས་པ་ལྟར། མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཞིང་། སྦྲང་མ་གར་སྤྲིིན་ལ་འབྱར་བ་ལྟར། སེམས་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པས། ཕྱི་རོལ་དུ་རྔ་བོ་ཆེའི་སྒྲ་གྲག་པ་དང་། སྦྲང་བུ་འཆུ་རིང་ལ་སོགས་པས་ཟོས་པའི་རེག་པ་མི་ཚོར་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། མཐོང་བའི་མཚན་མ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་རིམ་ལས། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་མདུན་ན་བཞུགས་པ་བཞིན་དུ་བསམ་ལ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་ནོ། །ཞེས་དང་གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར། ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་སེམས་འཇུག་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་རྫོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །རེག་པའི་མཚན་མ་ནི། མདུན་དུ་གསལ་བར་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ། ལག་པས་རེག་ཏུ་རུང་བ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་རེག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར། ཐོག་མར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ལ་མི་དགའ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་གཉེན་པོར། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི། སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བཀོལ་དུ་རུང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་གནས་ངན་ལེན་གཏོང་ཞིང་། དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས། ལུས་ཀྱི་ནང་གི་གནོད་པ་བྱེད་པའི་རླུང་རྣམས་འགྲིབ་ཅིང་ཕན་པའི་རླུང་རྣམས་རྒྱས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པས། ཡིད་དུ་འོང་བའི་རེག་པས་ལུས་གང་བ་བཞིན་སྣང་ཞིང་། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་སྔོན་མ་མྱོང་བ་འབྱུང་སྟེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིད་དགའ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རེག་པའི་མཚན་མ་མཐོང་བ་དང་། ཞི་གནས་ཐོབ་པར་འཇོག་སྟེ། སྒོམ་རིམ་ལས། དེ་ལྟར་ཞི་གནས་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ལུས་དང་། སེམས་གང་གི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དམིགས་པ་ལ་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེས་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རེག་པ་དེ་ཐོབ་པ་ན། དགེ་བ་ལ་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སྤོང་ཞིང་། ལུས་ལྡང་བ་ཡང་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་བོ། །ལུས་སེམས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྒྱུན་བཅོད་པའི་ཕྱིར། ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པ་ན་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། དེ་ལྟར་ཡང་ཉན་པ་ལས། དེའི་འོག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་དང་པོ་པ་ལ་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེས་དང་པོར་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆུང་ངུ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་པ་ཙམ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆགས་བྲལ་དོན་དུ་གཉེར་ན། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ། མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷག་མཐོང་དོན་དུ་གཉེར་ན། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཐོབ་པའི་རྟགས་སུ་ནི། ཉན་པ་ལས། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་དེའི་རྟགས་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེས་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པ་དང་། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོར་བའི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྐལ་བ་ཡོད་ཅིང་ནུས་པ་དང་། དེའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འཇམ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཞི་གནས་ཀྱིས་ཉེ་བར་དཀྲིས་པ་དང་། ཞེས་དང་། དེ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་འདུག་སྟེ། སེམས་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ན། མྱུར་བ་མྱུར་བར་སེམས་དང་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤས་ཆེར་ཀུན་ཏུ་མི་རྒྱུ་བ་དང་། ཞེས་པ་དང་། ལངས་ཏེ་རྒྱུ་བ་ན་ཡང་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཁ་ཅིག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་རྟགས་ནི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དག་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱན་ལས་ཀྱང་། དེ་ནས་དེའི་ལུས་དང་སེམས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་ཐོབ་ནས། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་བཅས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་མེད་པར། དམིགས་པ་ལ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པ་ནི། ཞི་གནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་གྱི་ཞི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྲིད་དུ། སེམས་ལ་དམིགས་སེམས་ལ་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་ན། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་པ་དེའི་བར་དུ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ་ཞི་གནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ཉིད། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ནི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཞི་གནས་དང་པོར་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས། ལུས
Chinese
因此必须保持正念。有些人阻止忆念和作意，对着黑暗凝视，并观想为天神，或者什么相也不作意，完全断绝突发的分别念，认为这是修习空性，这无疑是执持了汉地和尚的宗义。对此要说的话很多，暂且搁置。第五，像这样修习而生起奢摩他的标准是，必须具备触和见的相。其中，见的相是，对于无常等如实的意义，以及不净等不如实的意义，反复串习。当修习圆满时，能如实亲眼见到所修的意义如同在眼前一样，这就是其特征。《释量论》中说：“因此如实与不如实，谁人精进修习之，修习若得圆满时，彼即明了无分别智果。”因此，先前作为眼根所缘的如来身像，要善加摄取其相，通过正念和正知来串习，当修习圆满时，就能如实亲眼见到它的颜色、形状和大小等，如同在眼前一样。就像蜜蜂粘在嘎树上一样，心一缘专注于那个对境上，以至于听不见外面大鼓的声音，也感觉不到蚊子等叮咬的触觉，这时，就是见的相圆满了。《修习次第》中说：“只要像他住在面前一样地思念和见到，那就是三摩地。”又说：“当对于那个对境没有显现作意，只要心能随欲安住，这时就应知奢摩他圆满了。”触的相是，并非指能用手触摸到面前清晰显现的影像，而是指体验到由身心极度调柔的力量所产生的触的乐受。具体来说是这样的：最初，对于不乐于修习禅定的遍行烦恼自性，作为心不堪能的对治，会生起心的极度调柔，它的体性是
English
Therefore, mindfulness must be maintained. Some people prevent recollection and attention, stare into the darkness, and contemplate as deities, or do not attend to any signs, completely cutting off sudden arising of conceptual thoughts, thinking that this is the practice of emptiness, which is undoubtedly holding onto the tenets of the Chinese Heshang. There is much to say about this, but it will be put aside for now. Fifth, the standard for the arising of Śamatha through such practice is that it must possess both the signs of touch and sight. Among them, the sign of sight is that one repeatedly familiarizes oneself with the true meaning of impermanence, etc., and the untrue meaning of impurity, etc. When the practice is complete, one can actually see the meaning of what is being practiced as if it were in front of one's eyes, which is its characteristic. The *Pramāṇavārttika* says: "Therefore, real and unreal, whoever diligently cultivates, when the cultivation is complete, that is the clear, non-conceptual wisdom result." Therefore, the form of the Tathāgata, which was previously the object of the eye sense, should be well taken as a sign, and practiced with mindfulness and awareness. When the practice is complete, one can actually see its color, shape, size, etc., as it was practiced, as if it were in front of one's eyes. Just as a bee sticks to a *ga* tree, the mind is single-pointedly focused on that object, so that one cannot hear the sound of a large drum outside, nor feel the touch of mosquitoes, etc., biting. At that time, the sign of sight is complete. The *Stages of Meditation* says: "As long as one thinks and sees as if he is dwelling in front, that is samādhi." It also says: "When there is no manifest attention to that object, and the mind abides as long as desired, then one should know that Śamatha is complete." The sign of touch is not that one can touch the clearly appearing image in front of one with one's hand, but rather that one experiences the bliss of touch arising from the power of extreme pliancy of body and mind. Specifically, it is like this: Initially, for the nature of pervasive afflictions that do not delight in the practice of meditation, as an antidote to the mind's inability, extreme pliancy of mind arises, its essence is
Chinese
因此，生起一种心所，能使心如所愿地运用在所缘上。以它的力量，能舍弃心不堪能的恶劣状态。同时，以三摩地的力量，身体内的有害之风减少，有益之风增盛，进入身体的各个部分，如同可意的触感充满身体一般显现。由此产生前所未有的身体的安乐感受，以它的力量，心也变得欢喜。那时，见到触的相，就安立为获得止观。如《修次第》中所说：“如此修习止观，当身体和心变得非常调柔时，即如所愿地能自在地运用心于所缘时，就应知已成就止观。”如此宣说了。获得那样的触感时，就能舍弃不能用于善法的身体的恶劣状态，获得身体轻快、柔软等身体的极度调柔。身心的极度调柔的体性是，在《阿毗达磨集论》中说：“何为极度调柔？为了断除身心的恶劣状态之流，身心堪能性即是。是遣除一切障碍之业。”如此宣说了。如此获得上述具有体性的心一境性时，也称为获得止观和作意。也称为获得等持的心的小作意。如此《声闻地》中也说：“此后，对于最初的瑜伽士来说，这是具有作意的，被称为具有作意的数量。为何如此？因为他首先获得了在色上行持的等持的有作意的小作意，因此称为具有作意。”如此宣说了。等持的有作意的小作意是，初禅的近分定，以及具有止观两部分的止观的部分，仅仅获得它，如果希求世间的离贪，则是欲的烦恼的对治，极度分别体性的作意等世间
English
Thus, a mental factor arises that allows the mind to be used on the object of focus as desired. By its power, it abandons the inauspicious state of mind that is incapable. At the same time, by the power of samadhi, the harmful winds within the body decrease, and the beneficial winds increase, entering all parts of the body, appearing as if the body is filled with a pleasing touch. From this arises a bodily sensation of pleasure never before experienced, and by its power, the mind also becomes joyful. At that time, seeing the sign of touch, it is established as having attained tranquility. As it says in the Stages of Meditation: "Thus, when practicing tranquility, when the body and mind become extremely pliable, that is, when the mind becomes master of the object of focus as desired, then one should know that tranquility has been achieved." Thus it is said. When such a touch is obtained, one abandons the inauspicious state of the body that cannot be used for virtue, and obtains the extreme pliability of the body, such as lightness and suppleness of the body. The characteristics of the extreme pliability of body and mind are: In the Abhidharmasamuccaya, it says: "What is extreme pliability? It is the very capacity of body and mind to sever the stream of inauspicious states of body and mind. It is the action of eliminating all obscurations." Thus it is said. Thus, when one obtains the one-pointedness of mind with the characteristics described above, it is also called obtaining tranquility and attention. It is also called obtaining the small attention of the mind in equipoise. Thus, it is also said in the Hearing: "Thereafter, for the initial yogi, it is with attention, and it goes into the number called with attention. Why is that? Because he first obtains the small attention of the with-attention that practices in form, therefore it is called with attention." Thus it is said. The small attention of the with-attention in equipoise is the near attainment of the first dhyana, and the part of tranquility of the tranquility and insight, which has two parts. Just obtaining it, if one seeks worldly detachment, then it is the antidote to the afflictions of desire, the attention of extremely distinguishing characteristics, etc., worldly.
Chinese
也有修习胜观的机缘。如果追求超世间的胜观，就具有对事物如实性进行观察的机缘。获得作意的征象是：听闻后，初学者的作意之地的征象是这些：他获得在色中行持的小小的心，身体非常调柔，心非常调柔，获得小小的心一境性，具有串习烦恼所缘的机缘和能力，他的心相续变得柔和，被止住所缠绕。如是，在那之中安住，系心时，迅速地心和身变得非常调柔，身体的不利处不会造成很大的损害，遮障的多数不会周遍运行。如是，起身行走时，也会具有一些身心非常调柔。具有如是功德者，应当了知具有作意的征象是相完全清净。如是说。庄严经中也说：此后他的身和心，获得极大调柔后，称为具有作意。如是说。如果没有如上所说的现观的征象，获得自发缘于所缘的心一境性，这是随顺止的欲心一境性，不是止。解深密经中说：世尊，菩萨如是，心缘于心，于内作意时，在没有获得身非常调柔和心非常调柔之间，此作意当如何称之？慈氏，不是止，应当说与随顺止的胜解相应。如是明显宣说。如果如是的一境性，具有身心非常调柔的安乐，如何成为初禅的近分定？因为初禅的近分定说为舍受。如果初次获得止的时候，以调柔的力量，身