Tibetan
། །སེམས་རྒོད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་རྟོགས་པས་མི་རྟག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་སོགས་ཡིད་འབྱུང་བའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སྤོང་བས། ཡུལ་གཞན་ལ་སེམས་འཕྲོས་ཏེ། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་དྲན་པས་སྟོང་ངོ། །གལ་ཏེ་སྒོམ་པའི་ཚེ། དྲན་པ་ཤུགས་ཆུང་བས་དམིགས་པ་མི་གསལ་བར་སེམས་མོག་མོག་པོར་གྱུར་པ་ནི་བྱིང་བ་ཡིན་པས། དམིགས་པ་གསལ་བའི་དྲན་པ་ཤུགས་བཙན་བསྐྱེད་དེ། སེམས་དཔངས་བསྟོད་དེ། ངར་དང་ལྡན་པར་བྱས་པས་སྤོང་ལ། དམིགས་པ་མི་གསལ་བ་ཙམ་ཡང་མི་བརྗེད་དེ། སེམས་མོག་མོག་པོར་གྱུར་པ་ནི་རྨུགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་མར་མེ་དང་། ནོར་བུ་སོགས་སྣང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སྐུ་བཟུགས་སོགས་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྤོང་ངོ་། །བཞན་ཡང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སེམས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ལ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ན་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པའི་ཚེ། དྲན་ཤེས་བཞིན་བསྟེན་ཚུལ་དེ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རིམ་གཉིས་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་ཀུན་ལ་གཅེས་སོ། །ཐུན་གྱི་ཚད་ནི། ལས་དང་པོ་པས། ཐུན་ཆེས་ན་བསྒོམ་གྱིས་ཟིན་༼སུན་༽ པར་འགྱུར་ཏེ། ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བ་བསྒོམ་ཞིང་། གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་ལ་འཛིན་པའི་དྲན་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་རྟོགས་པའི་ཤེས་བཞིན་སྟོབས་ལྡན་དུ་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ། མེ་ལྕེ་ཐུན་གཅིག་གམ། ཐུན་ཕྱེད་ལ་སོགས་པ་ཐུན་གྱི་ཚད་ངེས་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱས་ལ། གང་གི་ཚེ། བྱིང་རྒོད་རྒྱང་སྲིངས་ཏེ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྩོལ་མེད་དུ་ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ་པར་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ། ཐུན་གྱི་ངེས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན། ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་ཚད་ལྡན་དག་ནས། ཆགས་ཅན་མི་སྡུག་པ་དང་། ཞེ་སྡང་ཅན་བྱམས་པ་དང་། གཏི་མུག་ཅན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་འབྱུང་བ་དང་། ང་རྒྱལ་ཅན་ཁམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེས་ཆེ་བས། དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་ལ་དམིགས་ཏེ་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཤིང་། རྒྱུད་དེ་དག་ལས་ཀྱང་། ལྷ་སྐུ་དང་། ཐིག་ལེ་དང་མཚན་མ་སོགས་ལ་དམིགས་ཏེ། རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་གསུངས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་ཡང་། དམིགས་རྟེན་ངེས་པ་ཅན་གཅིག་
Chinese
。生起掉举是因为觉察到贪欲，通过修不净观等使厌离的相状入于意，从而断除。心散于外境，是为散乱，通过忆念三摩地的功德和忆念心散乱的过患来断除。如果修习时，因为正念微弱而使对境不清晰，心变得昏沉沉的，这是掉举，因此要生起清晰对境的强力正念，提升心力，使其充满活力来断除。仅仅是对境不清晰也不要忘记，心变得昏沉沉的是为昏沉，这可以通过意念灯火和珍宝等光明之物，以及意念佛和菩萨的色身等喜悦之物来断除。此外，对于掉举和昏沉的自性，用各别自证智进行观察也能断除。如上所说，瑜伽士在修习时，运用正念和正知的这些方法，对于金刚乘的二次第修习等一切三摩地的修习都至关重要。一座的时长：初学者，如果一座过长，修习就会变得疲惫，因此要修短座而次数多，当能够抓住对境的正念和觉察掉举和昏沉的正知变得强有力时，通过有作意的方式，心自然而然地进入对境时，可以修一火燃或者半座等有固定时长的座，当掉举和昏沉被遣除，心毫不费力地自然安住于对境时，就可以不固定时长，随心所欲地修习。因此，在《法蕴论》等合格的论典中，对于有贪欲者修不净观，对于有嗔恨者修慈心观，对于有愚痴者修缘起观，对于有我慢者修界差别观，对于分别念特别重者，教导专注于呼气和吸气进行修习。并且在这些续部中，通过专注于本尊身、明点和手印等，教导修习二次第瑜伽，因此，即使是修习三摩地，也要有一个
English
When the mind becomes agitated, it is because of perceiving attachment. It is abandoned by contemplating impermanence and ugliness, thus bringing the signs of renunciation to mind. When the mind wanders to other objects, it is distraction, which is abandoned by remembering the qualities of samadhi and the faults of mental wandering. If, during practice, the object is not clear because mindfulness is weak, and the mind becomes dull, this is sinking. Therefore, generate strong mindfulness that clarifies the object, uplift the mind, and make it energetic to abandon it. Do not forget even when the object is merely unclear; when the mind becomes dull, it is drowsiness, which can be abandoned by contemplating light, such as lamps and jewels, and by contemplating joyful objects, such as the forms of Buddhas and Bodhisattvas. Furthermore, the nature of agitation and sinking can also be abandoned by examining them with discriminating wisdom. As explained above, when a yogi practices, these methods of employing mindfulness and awareness are crucial for all samadhi practices, including the two stages of Vajrayana practice. The duration of a session: For beginners, if a session is too long, practice will become tiring. Therefore, practice short sessions with many repetitions. When the mindfulness that grasps the object and the awareness that detects agitation and sinking become powerful, when the mind naturally enters the object through intentional effort, one can practice sessions with a fixed duration, such as one "fire-breath" or half a session. When agitation and sinking are dispelled, and the mind effortlessly and naturally abides on the object, one can practice without a fixed duration, as one desires. Therefore, in authoritative treatises such as the Abhidharma, it is taught to practice contemplating ugliness for those with attachment, loving-kindness for those with hatred, dependent origination for those with ignorance, the differentiation of elements for those with pride, and to focus on breathing in and out for those with excessive conceptual thought. And in these tantras, it is taught to practice the two-stage yoga by focusing on the deity's form, bindu, mudra, and so on. Therefore, even when practicing samadhi, there must be a single