Tibetan
ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡོད་དེ། མྱུར་བར་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་བ་དང་། འདུག་པས་ཡུན་རིང་དུ་འདའ་བར་ནུས་པ་དང་། ལུས་ངལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། མུ་སྟེགས་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། གཞན་གྱིས་སྤྱོད་ལམ་དེས་འདུག་པ་མཐོང་བ་ན་ཤིན་ཏུ་དང་བ་སྐྱེ་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་དེ་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་བཤད་པ་ལ་ལྔ། ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་སྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་། གང་ལ་སེམས་གཏོད་པའི་དམིགས་པ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སེམས་གཏོད་པའི་ཚུལ་དང་། གཏད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཞི་གནས་སྐྱེས་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་ཆུ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་ཤིང་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་གཡོ་བ་མེད་པ་ལ། གཞིན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསལ་པོར་འཆར་དུ་རུང་གི ཆུ་ལ་དྭངས་བ་ཡོད་ཀྱང་རླུང་གིས་སྐྱོད་པའི་གཡོ་མི་གཡོ་ཡང་རྙོག་མ་ཅན་ལ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་བཀྲུགས་པའི་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ཤེས་རབ་གསལ་པོ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་པོར་མཐོང་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་དག་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་མེད་པའི་ཞི་གནས་ཙམ་འབའ་ཞིག་གོམས་པར་བྱས་པ་ནི། རེ་ཤིག་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་མི་ནུས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཏིང་འཛིན་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། །དེས་ནི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་འཇིགས་མི་བྱེད། །དེའི་ཉོན་མོངས་ཕྱིར་ཞིང་རབ་འཁྲུགས་ཏེ། །ལྷག་བཅོད་འདི་ན་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་གཞན་སོ་སོར་རྟོགས། །སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་གལ་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་བཞན་གང་ཡིན་དེས་ནི་ཞི་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞི་གནས་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཙམ་གྱིས་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མོ་རླུང་གིས་བ སྐྱོད་པའི་མར་མེས་གཟུགས་གསལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་བཀྲུགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གནས་ལུགས་གསལ་བར་མཐོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། བསམ་གཏན་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཡོད་མིན་ལ། །ཤེས་རབ་མེད་པར་ཡང་ནི་བསམ
Chinese
其行为有五种功德：迅速生起身轻安；安住能长久持续；身体不会疲劳；不与外道和外来辩论者等相同；他人见此行为安住，则生起极大欢喜；此行为为佛和声闻等所赞许。 第二，讲述修习次第，共有五点：必须修习止观二者的理由；修习的次第确定；确定将心安住的所缘；如何将心安住于此；以及从安住中生起止的量。 第一点是：例如，在非常清澈且无风吹动的水中，可以清晰地显现镜子等的影像；如果水清澈但被风吹动，或者不清澈，则不是这样。 同样，不被沉掉和掉举的过失所扰乱，具有专注一境的等持，以及具有能断除对实相增益的明晰智慧的瑜伽士，才能清晰地见到实相。如果没有其中任何一个，则不然。仅仅习惯于没有智慧的止，只能暂时压制烦恼，而不能彻底摧毁习气，因为没有智慧的光明。如是也于《等持王经》中说： 禅定虽修习，然不摧毁我执，彼之烦恼复炽盛，如是修定当除遣。 若于法性能，分别自他性，分别观察已，若复修禅定，彼即涅槃因，余因何能寂。 如是说。仅仅有智慧而没有止也不行，就像夜晚被风吹动的灯火不能清晰地照亮物体一样。同样，被分别念所扰乱的智慧也不能清晰地见到实相。因此，必须修习二者。如《亲友书》中说： 无禅定则无智慧，无智慧亦无禅。
English
Its conduct has five merits: quickly generating physical pliancy; being able to abide for a long time; the body does not become tired; it is not common with non-Buddhists and external disputants; others seeing this conduct of abiding generate great joy; and this conduct is approved by the Buddha and Śrāvakas. Second, there are five points to explaining the order of cultivation: the reason why both Śamatha and Vipaśyanā must be cultivated; the certainty of the order of cultivation; identifying the object on which the mind is placed; how to place the mind on it; and the measure of Śamatha arising from that placement. The first point is: for example, in water that is very clear and not moved by the wind, the reflection of a mirror and other things can be clearly seen; if the water is clear but moved by the wind, or if it is not clear, it is not like that. Similarly, a yogi who is not disturbed by the faults of sinking and excitement, who has one-pointed Samādhi, and who has clear wisdom that can cut through superimpositions on reality, will clearly see reality. If one does not have any of these, it is not so. Merely being accustomed to Śamatha without wisdom only temporarily suppresses afflictions and cannot completely destroy latent tendencies, because there is no light of wisdom. As it is also said in the *Samādhirāja Sūtra*: Though meditation is practiced, it does not destroy the belief in self. Its afflictions are stirred up again and again. Like that, meditation should be eliminated. If one discerns self and other separately in the Dharma, and having separately examined, if one then meditates, that itself is the cause of attaining Nirvāṇa. What other cause can pacify? So it is said. It is also not sufficient to have only wisdom without Śamatha, just as a lamp moved by the wind at night cannot clearly illuminate objects. Similarly, wisdom disturbed by conceptual thoughts cannot clearly see reality. Therefore, both must be cultivated. As it says in the *Friendly Letter*: Without meditation, there is no wisdom, and without wisdom, there is no meditation.
Tibetan
་གཏན་མེད། །དེ་གཉིས་གང་ལ་ཡོད་པས་སྲིད་པ་ཡི། །རྒྱ་མཚོ་གནག་རྗེས་ལྟ་བུར་འཚལ་བར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་ངེས་པ་ནི། ཐོག་མར་ཞི་གནས་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་འཐོང་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་འཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། མཛོད་ལས་ཀྱང་ཞི་གནས་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་སེམས་གང་ལ་བཏོད་པའི་དམིགས་པ་ངོས་བཟུང་བ་ལ། དང་པོར་སེམས་འཛིན་པའི་དམིགས་རྟེན་དང་། སྒོམ་པའི་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་དམིགས་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སེམས་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་ལ་མང་པོ་བཤད་པས་ངེས་པ་མེད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། བསོད་ནམས་འཐས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཡོད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་གཅིག་ཅེ་ན། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་མར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སེམས་བཞག་ནས་ཞི་གནས་སྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེ་ཡང་གསེར་བཙོ་མའི་མདོག་བཞིན་དུ་སེར་ལ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ། འཁོར་གྱི་ནང་ན་ཞུགས་ཤིང་། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཀྱི་དོན་མཛད་པ་རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་ཅིང་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱས་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་མདུན་ན་བཞུགས་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་འཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་པའི་རྟེན་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་དམིགས་རྟེན་འཚོལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ལུགས་མའམ། བྲིས་མ་གང་ཡང་རུང་བ་ལེགས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་ཡང་བལྟས་ཏེ། དེའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས། དེའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིད་ཡུལ་དུ་འཆར་དུ་བཞུགས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའམ། ཡང་ན་བླ་མས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་
Chinese
གཏན་མེད། །那二者存在于何处呢？应如寻觅黑海中的足迹般地寻觅有。 །如是说。第二、确定修行的次第：首先应修习止，因为要依止于止而修习胜观。如是说：以完全具足止的胜观，知能寂灭烦恼，故首先应寻觅止。 །又如《俱舍论》中也说：由止成就，应修习正念。 །如是说。第三、确定心所专注的所缘境：首先，心的所缘境和获得修习明相的所缘境，二者中的前者是：一般而言，心的所缘境有很多说法，没有定准，但将心专注于佛身，有忆念佛陀、增长福德等必要，也有成就三摩地的必要，故应以如来之身作为所缘境。那又是如何的呢？如《修次第·下》中说：瑜伽士首先应如所见、所闻如来之身般地系心，而修习止。那如来之身，如纯金之色般金黄，以妙相好庄严，处于眷属之中，以各种方便成办有情之义，恒常作意于此，于其功德生起欲求，并寂灭掉沉掉等，如其安住于面前般清晰显现之前，应如是禅修。 །又如《三摩地王经》中也说：如黄金之色的身躯，世间怙主遍一切处悦意，谁将心专注于此所缘境，彼菩萨即名等持。 །如是等作为所缘之境。那又是首先寻觅所缘境，并反复观看佛像，无论是泥塑的还是绘画的，选取一尊好的，记住其相好，习惯于使其影像在心中显现，或者由上师
English
permanently absent. Where do those two exist? One should seek existence as if searching for a footprint in a black sea. Thus it is said. Second, determining the order of meditation: First, one should meditate on calm abiding (śamatha), because one relies on calm abiding to meditate on insight (vipaśyanā). As it is said: "Having known that insight, which is fully endowed with calm abiding, completely destroys the afflictions, one should first seek calm abiding." And also from the Treasury [Abhidharmakośa]: "Having achieved calm abiding, one should meditate on mindfulness." Thus it is said. Third, identifying the object to which the mind is directed: First, the object for holding the mind and the object for obtaining clarity in meditation, the first of the two is: In general, there are many explanations for the object of holding the mind, so there is no certainty, but holding the mind on the body of the Buddha has necessities such as remembering the Buddha and increasing merit, and there is also the necessity of accomplishing samādhi, so one should take the body of the Tathāgata as the object. What is it like? As it says in the Final Stages of Meditation: "There, the yogi should first practice calm abiding by placing the mind on how the body of the Tathāgata is seen and how it is heard. That body of the Tathāgata is yellow like the color of pure gold, adorned with excellent marks and signs, dwelling among the retinue, and constantly thinking of accomplishing the meaning of sentient beings by various means. Generate desire for its qualities and pacify sinking and excitement, etc., and meditate as long as it clearly appears as if it is dwelling in front of you. " And also from the King of Samādhi Sūtra: "The body like the color of gold, the protector of the world is always pleasing everywhere, whoever places the mind on that object, that bodhisattva is called equipoise." Like that, take it as the object of focus. That is, first search for the object of focus, and repeatedly look at a good statue or painting of the Buddha, remember its marks and signs, and get used to having its image appear in the mind, or by the lama