Tibetan
ནི། སྤང་བྱའི་ས་བོན་ཡིན་ལ། མཚན་མའི་འཆིང་བ་ནི་མངོན་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལྷག་མཐོང་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་སྤོང་ངོ་། ། གཉིས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་ཚོགས་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། བློ་ལྡན་གང་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ། །ལེགས་པར་རྙེད་དང་གནས་བཟང་དང་། །ས་བཟང་བ་དང་གྲོགས་བཟང་དང་། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ལྡན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། ཟས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་སོགས་བཟང་པོ་དང་མང་པོ་ལ་འདོད་པ་མེད་ཅིང་། ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་དང་། སྨན་དང་། དཀར་རྩིས་དང་། ཞིང་ལས་དང་། ཚོང་ལས་སོགས་བྱ་བ་མང་པོ་སྤོང་བ་དང་། རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ། །ཞི་གནས་ལ་འཇུག་པའི་དང་པོ་ཚོགས་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་དུལ་བ་ཞི་བ་ཉེར་ཞིར་ལྡན། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་བརྩོན་བྱས་ལུང་གིས་ཕྱུག། དེ་ཉིད་ལེགས་པ་རྟོགས་པ་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་བ་སྤངས་ལ་བརྟེན། །ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་ཉན་པས་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་དང་། ཐོས་པའི་དོན་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཟས་སྤོང་ཞིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཟས་ཀྱང་རན་པར་སྤྱོད་པ་ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཟིན་པ་རྣམས་སོ། །ལྷག་མཐོང་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་ཚོགས་པ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་གི་ངོ་བོ་ལ། ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་འདུག་ཏེ། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་བཞག་ནས། ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། སེམས་གང་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལྟར་ལན་མང་དུ་གནས་པ་དེ་ལ། ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ་ནི། ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟ་
Chinese
是，是断除之种子。相之束缚是显现，彼等是次第断除胜观与寂止。二、寂止之因缘：如《经庄严论》云：“智者何处修持处，善能得及住处佳，地佳友佳瑜伽士，具足安乐之资具。”如是等顺合之处而安住，于饮食衣物及承事等，不贪执美好与众多，少许粗劣亦知满足，断除医药、星算、农作及商贾等诸多事业，以及自性无罪之清净戒律，断除贪欲等种种分别念。初入寂止，当具足彼等资粮。胜观之资粮：如《经庄严论》云：“善知识调伏寂静极寂静，功德超胜勤精进闻富饶，如实了知彼体性善言说，大悲自性舍弃厌倦当依止。”当依止具足如是功德之殊胜士夫，并于正说与不了义之经藏，决定听闻而广为寻求多闻，以教理如理作意所闻之义，断除不顺品之食物，随顺品之食物亦如量受用，是为知量。初入胜观，当依止彼等资粮。三、寂止与胜观之体性。寂止之体性：如《解深密经》云：“彼独处闲静，于内如实安住，如是善思惟之法，即以作意，以何心作意，即以彼心于内恒常作意而作意。如是趣入，如是数数安住者，身极轻安与心极轻安生起，是名为寂止，如是菩萨当善寻求住处。”如是所说，于所缘境心一境性之等持，具足身心轻安是寂止。胜观之体性：即于寂止之所缘境，如是
English
is, is the seed of what is to be abandoned. The bondage of characteristics is manifestation, and these are the abandonment of insight and quiescence in order. Second, the causes and conditions for quiescence: As the Ornament of the Sutras says: "The place where the wise practice, well-obtained and with a good dwelling, a good land and good friends, and endowed with the requisites for yogic bliss." Thus, abiding in a conducive place, not desiring fine and abundant food, clothing, and service, but being content with a little coarse sustenance, abandoning many activities such as medicine, astrology, farming, and commerce, and having pure morality without inherent faults, abandoning various conceptualizations such as desire. To enter quiescence, one must first be endowed with these accumulations. The accumulations for insight: As the Ornament of the Sutras says: "A spiritual friend who is tamed, peaceful, extremely peaceful, endowed with superior qualities, diligent, rich in scripture, who truly understands that nature, speaks well, is compassionate, and has abandoned weariness should be relied upon." One should rely on an excellent person who possesses such qualities, and having ascertained the sutras of definitive and interpretable meaning, one should seek extensively to hear much, and properly contemplate the meaning of what has been heard with scripture and reasoning, abandoning unsuitable foods and consuming suitable foods in moderation, which is knowing moderation in food. To enter insight, one must first rely on these accumulations. Third, the nature of quiescence and insight. The nature of quiescence: As the Explanation of the Intention Sutra says: "He dwells alone in solitude, abiding truly within, contemplating those dharmas that have been well considered, and with whatever mind he contemplates, with that mind he constantly contemplates within. Thus entering and thus abiding repeatedly, whatever arises as physical pliancy and mental pliancy is called quiescence, and thus a Bodhisattva should well seek a dwelling place." As it is said, the samadhi of one-pointedness of mind on the object of focus, endowed with physical and mental pliancy, is quiescence. The nature of insight: That very object of focus of quiescence, as it is
Tibetan
བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་སོ་སོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད། ལོངས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཐོབ་ནས། དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྤངས་ནས་ཇི་ལྟར་བསམ་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད། མོས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང་། ཞི་གནས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ལ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཀྱི་མིང་ནི་སྡོམ་པའང་འདི། །ཞི་གནས་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ལྷག་མཐོང་ལམ་ནི་དེ་དོན་རྣམས། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཡང་དག་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་། །ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། སོ་སོའི་བསླབ་ཚུལ་ལ་གསུམ། ཞེ་གནས་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་དང་། ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། ལུས་གནས་ཅི་འདྲ་བས་བསྒོམ་པ་དང་བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དངོས་བཤད་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཆོས་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་པའང་དཀྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའང་རུང་སྟེ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །མིག་ནི་ཧ་ཅང་མི་དབྱེ་ཧ་ཅང་མི་ཟུམ་པར་སྣ་རྩེར་བལྟའོ། །ལུས་ཧ་ཅང་མི་དགྱེ་ཧ་ཅང་མི་སྒུར་བ་དྲང་པོར་སྲང་སྟེ་དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་ཏེ་འདུག་པར་བྱའོ། །ཕྲག་པ་ཡང་ཐད་ཀར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །མགོ་མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་ཡོ་བར་སྣ་ནས་ལྟེ་བར་དྲང་པོར་བཞག་གོ། སོ་དང་མཆུ་ཡང་ཐ་མལ་དུ་བཞག ལྕེ་ཡང་ཡ་སོ་ལ་སྦྱར་རོ། །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཡང་སྒྲ་ཅན་དང་། རྔམས་པ་དང་། རྒོད་བག་ཅན་དུ་མི་གཏང་བར། ཅི་ནས་ཀྱང་དལ་བུ་དལ་བུས་འཇུག་པར་བྱའོ། །ལག་པ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཏུ་བྱའོ། །དེ་ལྟའི་ལུས་
Chinese
并且能够分别辨别所有这些法。是享用的智慧。经中说：获得那身体极其调柔和心极其调柔之后，安住于那上面，舍弃心的相状，如所思之法，于内心中在三摩地的行境中个别地觉知影像，信解。如是对于三摩地的行境影像，辨别所知之义，极辨别，普知，普察，安忍，欲乐，别异，见，分别，这被称为胜观。如是菩萨是胜观的善巧者。又《圣宝云经》中也说：止观是心一境性。胜观是如实地个别觉知。如是明白地宣说了。 尊者慈氏也于《经庄严论》中说：法的名称即是此等，当知止住是道，胜观道即是彼义，当知是分别。又依于真实的安住，为了心安住于心，为了法极度分别，是止观。如是宣说了。各自的修学方式有三种：修学止住的方式，修学胜观的方式，以及二者双运的方式。第一种中，以何种身势修习，以及修习次第的真实宣说，有两种。其中，身体的威仪应当具有八法：或全跏趺坐，或半跏趺坐都可以，应当那样做。眼睛不要太睁开，也不要太闭合，看着鼻尖。身体不要太挺，也不要太弯曲，正直如秤，将正念置于内而安住。肩膀也要平直地放置。头不高不低，也不要偏向一方，从鼻子到肚脐正直地放置。牙齿和嘴唇也如常放置。舌头抵住上颚。呼吸出入时，不要发出声音，不要粗猛，不要急促，务必缓慢地进入。手也结等持印。如是的身
English
And it individually distinguishes all those phenomena, however many there are. It is the wisdom that enjoys. In that very sutra, it says: Having obtained that body that is extremely tamed and the mind that is extremely tamed, abiding in that very state, abandoning the aspects of the mind, just as the phenomena are thought of, within the mind, in the realm of experience of samadhi, one individually cognizes the images, and has faith in them. Thus, with respect to those images in the realm of experience of samadhi, distinguishing the meaning of what is to be known, extremely distinguishing, fully knowing, fully examining, being patient, desiring, differentiating, seeing, and discriminating—that is called insight (vipashyana). Thus, a Bodhisattva is skilled in insight. Furthermore, in the Noble Cloud of Jewels Sutra, it is also said: "Calm abiding is the very one-pointedness of mind. Insight is truly individually cognizing." Thus, it is clearly stated. The venerable Maitreya also said in the Ornament of the Sutras: "The name of Dharma is also these aggregates; know that calm abiding is the path; the path of insight is those meanings; know that it is discrimination." And, relying on truly abiding, in order to place the mind on the mind, and in order to extremely distinguish the Dharma, there are calm abiding and insight. Thus, it is proclaimed. There are three ways of learning each: the way of learning calm abiding, the way of learning insight, and the way of combining the two. In the first, there are two: how to meditate with what kind of bodily posture, and the actual explanation of the stages of the way of meditating. In that, the bodily conduct should possess eight qualities: either the full lotus posture or the half lotus posture is fine, it should be done that way. The eyes should not be too open or too closed, but look at the tip of the nose. The body should not be too upright or too bent, but straight like a scale, and one should sit with mindfulness placed within. The shoulders should also be placed straight. The head should be neither too high nor too low, and should not be tilted to one side, but placed straight from the nose to the navel. The teeth and lips should also be placed normally. The tongue should touch the upper palate. The breath going in and out should not be emitted with sound, or forcefully, or agitatedly, but should enter as slowly as possible. The hands should also be placed in the gesture of equipoise. Such a body