Tibetan
་ལ་འཇུག་པ་ནི་མི་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་སྲོག་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་བློ་ཉེ་བར་བཞག་ཏེ་དུས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སོན་དུ་རེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུའང་བརྒྱ་པ་ལས། སུ་ལའང་སོན་པ་ཞེས་བྱ་བ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལས་གཞན་མིན། །སྐྱེ་བོས་དེ་ངེས་མི་རིག་པ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་དཀོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྟོགས་པ་འབྱུང་བས། དེའི་འོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་སྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྦྱིར་ཁམས་གསུམ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ངན་སོང་གསུམ་ནི་ཕལ་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་ཤིང་། ཇི་སྐད་དུ། བརྒྱ་པ་ལས། མཆོག་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །ཐ་མལ་རྣམས་ལ་ལུས་ཀྱིའོ། །སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་འདི། །ཉིན་རེ་ཉིན་རེ་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར། མི་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱལ་པོ་དང་། ཁྱིམ་བདག་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ནི་རྒྱལ་སྲིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་བསྲུང་བ་དང་། ཉམས་ཀྱིས་དོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་། བྲན་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ལ་ནི། བཀྲེས་སྐོམ་དང་། ངལ་དུབ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་། མདོར་ན་ཀུན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀྱིས་ཉིན་རེ་ཞིང་གདུང་བར་བྱེད་དོ། །འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་ཡང་འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ། ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་། འོག་མ་དག་ལ་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འཐབ་པའི་ཚེ་བཅད་པ་དང་འབྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡང་ལྡན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་མི་བརྟན་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུག་བཅས་ཀྱི་ཟས་དང་འདྲ་བས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་རེ་ཤིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་ཀྱང་། སྐྱེ་འཆི་ལ་རང་དབང་མེད་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བྱི་བའི་དུག་ལྟ་བུ་ལས་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གི་ལུས་འདི་དགྲ་བོ་དང་འདྲ་བར་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལུས་འདི་ནི་ནང་གི་འབྱུང་བ་འགྱུར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ནད་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་དང་། དུག་མཚོན་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་ལ་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གནོད་པ་ཀུན་གྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྒྱ་པ་ལས། ལུས་ལ་གུས་དང་དགྲ་ལ་གུས། །དེ་དག་གཉིས་ནི་མཚུངས་པ་སྣང་། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ལུས་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་བདེ་བའི་རོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་བདེ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོ ག་པ་སྤང་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པ་ལས་ཕུང་པོ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་སླ་བས། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་བདག་གི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ལ། དོན་གཞན་པའི་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བྱ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་སྒོམ་ཚུལ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་པའི་བདག་མེད་པར་དཔྱད་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ། དེའི་རིགས་པ་ཡང་སྔར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་སྤྲོའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་རྒྱུ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ལས་རྣམས་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་བསྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས་ཀུན་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཅུང་ཟད་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། མི་བཟོད་ཅིང་བརྣག་པར་དཀའ་བ་དྲག་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རབ་སྐྱེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལན་ཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་ཡུན་རིང་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་དང་། ཞི་བ་དང་། གྱ་ནོམས་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་འགོག་པའི་བདེན་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་འགགས་པ་ནི་འགོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་འགགས་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་ན་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་འགགས་པ་ནི། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་བྱ་དམ་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གྱ་ནོམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་སླར་མི་ལྡོག་པས་རྟག་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་ནས་འགོག་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་འགོ་ཏུ་ལམ། རིགས་པ། སྒྲུབ་པ། ངེས་འབྱིན་གྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་ཡིན་ལ། འདིས་ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པའི་གྲོང་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་དྲུངས་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་ལུགས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྟག་པའི་གནས་སུ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུའི་ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་ནས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟོན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བསྒོམས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་མཉམ་གཞག་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཟུང་འཇུག་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་རྩོད་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་འདི་དག་ལ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན། བདག་གམ། གཞན་ནམ། གཉིས་ཀའམ། རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་དགོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། གང་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་དང ། བརྟན་གཡོ་དང་། བརྟན་མེད་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་བློས་རྣམ་པར་བ རྟག་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
趋入（佛法）是不合理的。因此，对于我的身体和生命，要瞬间生起亲近之心，断除期待时间稍微延长的分别念。如《百颂》中所说：“所谓拖延于何者，非是心识之刹那，世人若未如是知，是故世间知者稀。”如是宣说。 如是修习无常，生起对痛苦的认知，之后应当修习痛苦之相。总的来说，三界一切都以各自的方式被痛苦所折磨。例如，三恶道大多被痛苦的痛苦所煎熬。如经中所说：“殊胜者有心之苦，庸常者则有身之苦，此二痛苦摧毁世间，日复一日不断摧毁。”如是说。即使是人类，国王和居士等殊胜者，守护已有的王位和受用，以及担忧失去等等，也具有许多心的痛苦。而奴仆等庸常者，则具有饥渴和劳累等许多身体的痛苦。总之，所有人都日复一日地被两种痛苦所折磨。欲界诸天也有死亡和堕落时的强烈心苦，下界的诸天在与阿修罗战斗时，也有被砍断和分离等身体的痛苦。一切有漏的安乐都是不稳固的，如同掺杂毒药的食物一般，被束缚而只有痛苦。色界和无色界的诸天，虽然暂时超越了痛苦的痛苦，但由于不能自主生死，所以没有从行苦，如同涂有毒药的老鼠一般解脱。因此，总的来说，应当将三界一切都视为痛苦。特别地，瑜伽士应当将自己的身体视为如同怨敌一般，是所有痛苦的来源。例如，这个身体是由内在的元素变化所产生的四百零四种疾病，以及毒药、武器和毒蛇等外在的损害所构成。
English
To enter (the Dharma) is unreasonable. Therefore, towards my body and life, one should instantly generate a sense of closeness, and abandon the thought of hoping for a slight extension of time. As stated in the "Hundred Verses": "What is called procrastination, is nothing other than a moment of mind, if people do not know this, therefore, those who know themselves are rare in the world." Thus it is proclaimed. Having cultivated impermanence in this way, and generated the recognition of suffering, one should then cultivate the aspect of suffering. In general, all of the three realms are tormented by suffering in their respective ways. For example, the three lower realms are mostly afflicted by the suffering of suffering. As it is said in the scriptures: "The superior have mental suffering, the ordinary have physical suffering, these two sufferings destroy the world, day after day they continuously destroy." Thus it is said. Even among humans, kings and householders, those who are superior, guarding their existing kingdoms and enjoyments, and fearing loss, etc., have many mental sufferings. While servants and other ordinary people have many physical sufferings such as hunger, thirst, and fatigue. In short, everyone is tormented by two kinds of suffering day after day. The gods of the desire realm also have intense mental suffering at the time of death and falling, and the lower gods, when fighting with the Asuras, also have physical sufferings such as being cut and separated. All contaminated pleasures are unstable, like food mixed with poison, bound and only suffering. The gods of the form and formless realms, although temporarily transcending the suffering of suffering, are not free from the suffering of conditioning, like a rat smeared with poison, because they have no control over birth and death. Therefore, in general, one should regard all of the three realms as suffering. In particular, the yogi should regard his own body as if it were an enemy, the source of all suffering. For example, this body is composed of four hundred and four diseases caused by changes in the internal elements, as well as external harms such as poisons, weapons, and venomous snakes.
Chinese
因为它是苦的容器。因此，《百论》中说：对身体恭敬和对敌人恭敬，这二者看起来是相同的。因此，要确信这个身体是痛苦的根源，对它没有丝毫快乐的滋味，从而断除颠倒的快乐之想。这样，通过修习痛苦，就容易证悟蕴无我。之后，要修习空性和无我的行相。像这样，要修习无我，作为对治将蕴执著为我的自性的对治法；要修习空性，作为对治由异体的我所支配的实执。关于这些的修习方式，也要通过观察蕴是一还是异我的方式来修习。因为之前的理路已经阐述完毕，所以不再赘述。之后，要以因、集、生、缘的行相来修习集谛。其中，烦恼和由其引发的业是集谛。它们是产生轮回痛苦的原因。它们不是仅仅产生一部分痛苦，而是产生一切种类的痛苦，所以是集。它们不是仅仅产生一点点痛苦，而是产生难以忍受和难以承受的剧烈痛苦，所以是生。它们也不是仅仅产生一次，而是从一生传递到另一生，长久地产生痛苦，所以是缘。像这样，要通过四种过患的行相，修习集谛是应断除的。之后，要以灭、寂静、殊胜、出离的行相来修习灭谛。其中，痛苦及其因完全止息是灭。这也是因为烦恼止息的缘故才是灭。因为痛苦之火完全寂灭，所以是寂静。痛苦及其因完全止息，是希求解脱者所希求的殊胜之境，因此是殊胜。希求获得它是不可逆转的，是常恒的处所
English
Because it is a vessel of suffering. Therefore, it is said in the *Shatashastra*: "Respect for the body and respect for the enemy, these two appear to be the same." Therefore, one should be certain that this body is the source of suffering, that it has no taste of happiness at all, and thereby abandon the inverted thought of happiness. In this way, by meditating on suffering, it is easy to realize the selflessness of the aggregates. After that, one should meditate on the aspects of emptiness and selflessness. Like this, one should meditate on selflessness as an antidote to clinging to the aggregates as one's own nature; one should meditate on emptiness as an antidote to the grasping of reality controlled by a separate self. Regarding the way to meditate on these, one should also meditate by examining whether the aggregates are one with or different from the self. Since the previous reasoning has already been explained, I will not elaborate further. After that, one should meditate on the truth of the origin with the aspects of cause, origin, arising, and condition. Among these, afflictions and the actions that arise from their power are the truth of the origin. They are the cause of generating the suffering of samsara. They do not merely generate a part of suffering, but generate all kinds of suffering, so they are the origin. They do not merely generate a little suffering, but generate intense suffering that is unbearable and difficult to endure, so they are arising. They also do not merely arise once, but transmit from one life to another and generate suffering for a long time, so they are a condition. In this way, one should meditate on the origin as something to be abandoned through the four aspects of faults. After that, one should meditate on the truth of cessation with the aspects of cessation, peace, excellence, and liberation. Among these, the complete cessation of suffering and its cause is cessation. This is also cessation because of the cessation of afflictions. Because the fire of suffering is completely pacified, it is peace. The complete cessation of suffering and its cause is an excellent state desired by those who desire liberation, therefore it is excellence. Desiring to attain it is irreversible, it is a permanent place.
Chinese
之故。定会生起。如是，当从果之利益方面，修持现证灭谛。于彼之初，当从道、理、证、决定出离之相，修持道谛。其中，了悟蕴无我之智慧是道，以此能至无上解脱之城，故为道。因能作断除烦恼之对治，故为理。因如实不颠倒地成立心之无常等实相，故为证。因能无碍地到达恒常之境，故为决定出离。如是，当从因之利益方面，修持显示道谛。如是，于烦恼障之对治方面，以四谛之门修持人无我之后。于彼之后，于所知障之对治方面，当以二谛之门修持法无我。彼亦以等持空性胜义谛不作意之瑜伽，及后得世俗谛缘起作意之瑜伽，与双运诸相圆满之空性无诤任运成就之瑜伽三者了知。初者，当如此修持：若内外诸法稍有自性，则必须成为从自、他、二者、无因中生起之任何一种，因自性成立者，不应有其他生起之相故。如是说：不由自生亦非他，非由二生非无因，任何事物于何处，生起之事终未有。如是等以理，从四边生起不应理之故，无生。何者无生，彼则非有自性，如虚空之花。何者无自性，彼亦非恒常，亦非无常。如是，有色与无色，有漏与无漏，常与动，无常等戏论之边，于任何处皆不应以分别念作分别也。