Tibetan
དང་། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང་། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང་གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལེགས་པར་ཐོས། ལེགས་པར་གཟུང་། ཁ་དོན་བྱ་བར་བྱས། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས། མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་འདུག་སྟེ། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་བཞག་ནས། ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། སེམས་གང་དག་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པ་དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པས་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་གསུང་རབ་མཐའ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འབབ་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའོ། །ཞེས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་བསྡུས་ནས། མདོ་སྡེ་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་སེམས་ཉེ་བར་བཞག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གི་སེམས་འཇུག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་མཉམ་བཞག་ཅེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱལ་བའི་སྐུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ཚོན་གང་ཙམ་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཤིན་ཏུ་དོད་པ་གཅིག་རང་གི་ལྟ་སྟངས་ཀྱི་ཐད་ཀྱི་མཐོ་གང་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བསྐྱེད་ནས། དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བཞག་པར་བྱའོ། །མཐར་དམིགས་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ན། སྐུ་དེའི་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་དབུས་སུ་མཛོད་པུ་དཀར་ལ་འཚེར་བ་ཉུངས་དཀར་ཙམ ཞིག་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་བཞག་པ་ན། གལ་ཏེ་རྨུགས་དང་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་ནས་སེམས་ནང་དུ་བྱིང་ངམ་བྱིང་དུ་དོགས་པར་མཐོང་བའི་ཚེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པའམ་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ནས་བྱིང་བ་ཞི་བར་བྱས་ནས། ཅི་ནས་ཀྱང་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །གང་ཚེ་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་འཕྲོ་ཞིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་རྒོད་དམ། རྒོད་དུ་དོགས་
Chinese
并且，譬如讲述证悟之品类，如是出现之品类，本生传之品类，极其广大之品类，稀有之法之品类，决定安立显示之品类，凡是为菩萨们所宣说之那些，菩萨应善听闻，善于受持，作为口头之义，以意善加观察，以见而极为了解之后，彼独自于寂静处，内心如实安住，如何善思之法，彼等即是作意，以何等心作意之心，彼于内心恒常作意。彼如是进入并且多次安住于彼，彼身生起极度调柔，彼即是寂止。如是菩萨应圆满寻求寂止。如是所说，瑜伽士将经部等一切圣言皆归于如是性，并且专注于如是性。如是将一切归摄于一个体性之后，应对任何一部经部心生专注。或者如圣《三摩地王经》所说：身如金色之色身，世间怙主处处美，于彼所缘心专注，菩萨即是入定者。如是所说，将胜者之身，金色之色，约一拃高，显现极其清晰者，于自己视线高度的虚空中生起，并于彼专注。最终当所缘变得极其清晰之时，于彼身之眉间中央，生起白色闪耀之白毫，约芥子许，并于彼心生专注。如是于所缘心生专注时，若为昏沉和睡眠所压，见到心沉入或疑将沉入之时，应忆念或作意极度欢喜之事物，佛陀和菩萨们的功德，或者作意光明之想。之后平息沉没，无论如何也要令心于彼所缘极度清晰。何时心向外散乱，并且以分别色等对境的方式掉举，或者疑将掉举。
English
And, for example, the category of narrating realizations, the category of such occurrences, the category of Jataka tales, the category of the extremely vast, the category of rare Dharma, the category of definitive establishment and exposition, all those that are explained to Bodhisattvas, the Bodhisattva should listen well, hold well, make it the meaning of speech, examine well with the mind, and after thoroughly understanding with sight, he should dwell alone in a solitary place, abide truthfully within. Whatever Dharma is well thought of, those themselves are what he attends to. With whatever mind he attends to, that mind he constantly attends to within. When he enters in that way and abides in it many times, that which arises as extreme suppleness of the body, that is called quiescence. Thus, the Bodhisattva should fully seek quiescence. As it is said, the yogi brings all the scriptures, such as the Sutra Pitaka, into suchness, and focuses on suchness. Having thus gathered everything into one nature, one should place the mind closely on any one of the Sutra Pitakas. Or, as the noble Samadhiraja Sutra says: "The body is like the color of gold, the protector of the world is beautiful everywhere, whoever's mind enters that object, that Bodhisattva is in meditative equipoise." As it is said, generate the body of the Victorious One, the color of gold, about a span high, with extremely clear manifestations, in the sky at the height of one's own line of sight, and focus on that. Finally, when the object becomes extremely clear, in the center of the eyebrows of that body, generate a white, shining white hair curl, about the size of a mustard seed, and focus the mind on that. When the mind is thus focused on the object, if it is oppressed by dullness and sleep, and one sees that the mind is sinking or suspects it will sink, one should remember or attend to the qualities of the Buddhas and Bodhisattvas, which are objects of extreme joy, or attend to the perception of light. After pacifying the sinking, one should make the mind extremely clear on that object in every way. Whenever the mind scatters outward and becomes agitated by ways of discriminating objects such as forms, or suspects it will become agitated.
Tibetan
པ་དེའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞི་བར་བྱས་ཏེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གདག་པར་བྱའོ། ། གང་གི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་མི་ཉམས་པ་མེད་པར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ། གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་གློད་ལ་གཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ལ། གནས་སྐབས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་སྟེ། ལུས་རས་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་བ་དང་། སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བཀོལ་དུ་རུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བའི་ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པར་ནུས་ཀྱང་། བག་ཉལ་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ནི་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གནས་ལུགས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཐུ་མེད་པས། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཞིང་། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྒོམ་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། །དེས་ནི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་འཇིག་མི་བྱེད། །དེ་ཡི་ཉོན་མོངས་ཕྱིར་ཞིང་རབ་འཁྲུགས་ཏེ། །ལྷག་སྤྱོད་འདི་ན་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་དེ་བརྟག་གལ་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེས་ནི་ཞི་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་། གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མ་ཐོས། འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་མ་ཐོས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པར་ཐོབ་པ་ནི། ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཏུ་ལྷུང་ཞིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་གྲོལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་གྲོལ་ཏེ། དེ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་
Chinese
在那个时候，应当忆念诸行皆是无常、痛苦等生起的行相，平息散乱，以正念和正知使心靠近所缘。当心不为沉没和掉举所动，自然安住于所缘时，就应放松对治的作意等努力，保持舍，在这种状态中尽可能久地安住。像这样串习奢摩他后，瑜伽士获得身心极度调柔，身体轻如棉絮，心能随欲运用，那时，应当了知奢摩他已经成就。仅仅不具观的奢摩他虽然能够暂时压制烦恼，却不能摧毁习气等，因为奢摩他只是专注于所缘，没有辨别实相的能力，所以不能损害烦恼的根本——我执。因此，圣者《解深密经》中说：“禅定能够压制烦恼，智慧能够摧毁习气。”圣者《三摩地王经》中也说：“纵然修习三摩地，也不能摧毁我执。因此烦恼极其猖獗，如同在此放逸地修习三摩地。如果对法无我进行分别观察，如果分别观察并修习它，那才是获得涅槃果的因，其他任何因都不能带来寂灭。”菩萨藏经中也说：“有些人没有听闻菩萨藏的法类，没有听闻圣者的律藏，仅仅满足于三摩地，由于我慢的支配而陷入增上慢，不能从生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、不悦和烦恼中解脱，也不能从痛苦之蕴中完全解脱。如来考虑到这一点
English
At that time, one should bring to mind the characteristics of all conditioned phenomena, such as impermanence and suffering, and pacify distractions. With mindfulness and awareness, one should closely place the mind on the object of focus. When the mind is free from dullness and agitation, and spontaneously engages in focusing on the object, then one should relax the effort of applying antidotes and maintain equanimity. One should remain in such a state for as long as desired. Having thus familiarized oneself with shamatha, the yogi attains extreme pliancy of body and mind. The body becomes as light as a cotton fluff, and the mind becomes capable of being used as desired on the object of focus. At that time, one should recognize that shamatha has been accomplished. Mere shamatha without vipashyana can only suppress the afflictions, but cannot destroy the latent tendencies and so forth. This is because shamatha is merely one-pointedness on the object of focus, and does not have the power to discriminate reality. Therefore, it does not harm the root of the afflictions, which is the clinging to self. For that very reason, the noble *Saṃdhinirmocana Sūtra* states: "Dhyana suppresses the afflictions, while wisdom destroys the latent tendencies." The noble *Samadhiraja Sutra* also states: "Although one may cultivate samadhi, it does not destroy the notion of self. Therefore, the afflictions are extremely rampant, like cultivating samadhi with negligence. If one individually analyzes the selflessness of phenomena, if one individually examines and cultivates it, that is the cause for attaining the fruit of nirvana. Any other cause will not bring about peace." The Bodhisattva Pitaka also states: "Those who have not heard the categories of teachings of the Bodhisattva Pitaka, who have not heard the Vinaya of the noble ones, and who are content with mere samadhi, fall into arrogance and conceit due to the power of pride. They are not completely liberated from birth, aging, sickness, death, sorrow, lamentation, pain, displeasure, and agitation. They are also not completely liberated from the aggregates of suffering. Taking this into consideration, the Tathagata...