Tibetan
་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མྱ་ངན་འདས་ཚེ་ངེས་པར་བདག་ཆད་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་སྔོན་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པོ་མེད་པས་དེ་འབྲས་མེད། །གཞན་གྱིས་བསགས་པ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བདག་ཕུང པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་རྒྱུན་ཆད་པས་བདག་ཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཆད་པའི་མཐར་འཛིན་པས་མཐའ་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཅག་གིས་ནི། འཇིག་ལྟས་བདག་ཉིད་དུ་གང་བཟུང་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་འཛིན་པས་མཐའ་འཛིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་སྐད་ཅིག་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ང་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བདག་ཀྱང་ལུས་ལྟར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་དང་འདིར་ལུས་གཞན་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་ན་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་སྔོན་གྱི་ལས་བྱེད་པ་པོའི་བདག་ཞིག་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པས་ལས་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་འགྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་མ་ཤི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང་། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང་། །དེ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས
Chinese
将贪欲舍弃，以舍弃贪欲的方式来舍弃。另外，涅槃之时，必定会成为断灭。涅槃之前，每一个刹那，没有生灭的作者，因此没有果报。他人积累的，他人将会享用。如果“我”是蕴的自性，那么在没有剩余蕴的情况下进入涅槃时，五蕴全部断绝，那么“我”就会断灭。这样一来，就会执着于断灭的边见，成为边见者。因为你们执着于作为坏灭之相的“我”，并认为其是常或断，因此被安立为边见者。进入涅槃之前的每一个刹那，就像蕴每一个刹那生灭一样，“我”也会生灭，因为“我”是蕴的自性。因此，经中说：“那时，那时我转生为名为勒努的国王”，这不会发生，因为那时“我”也像身体一样坏灭，并且在这里承诺了另一个身体的产生。论典中也说：“近取非为我，彼乃生与灭，云何为近取，而成我性耶？”同样，“若蕴即是我，则成生灭性。”如是所说。如果“我”是生灭的，那么在未来出生的时刻，由于先前造业的“我”已经消失不存在，因此没有业的所依，也就没有业，因此也没有业的果报。如果前一刹那所造的业的果报由后一刹那享用，那么他人积累的业的异熟果就会被他人享用，因此他人积累的业会被他人享用。因此，会导致已作之业无果，以及与未作之业相遇。如经论中所说：“若此转为异，则无亦生起，如是处亦转，未死亦当生，断灭与诸业，皆成无果报，他人所作业，他人各别受，及其他过失。”
English
Greed is abandoned by abandoning it in the manner of abandoning greed. Furthermore, at the time of nirvana, there will definitely be annihilation of the self. In the moments before nirvana, there is no agent of arising and ceasing, so there is no result. What is accumulated by others will be consumed by others. If the self is the nature of the aggregates, then when entering nirvana without any aggregates remaining, all five aggregates will be completely cut off, and the self will be annihilated. In that case, clinging to the extreme of annihilation would lead to holding extreme views. Because you hold onto the self as something that is subject to destruction, and you regard it as either permanent or annihilated, you are therefore established as holders of extreme views. In the moments before entering nirvana, just as the aggregates arise and cease in each moment, so too will the self arise and cease, because the self is of the nature of the aggregates. Therefore, the sutra says, "At that time, at that moment, I was born as a king named Lanu," which cannot be true, because at that time the self also perishes like the body, and here it is promised that another body will arise. The treatise also says, "Appropriation is not the self, it is arising and ceasing. How can appropriation be the nature of the self?" Similarly, "If the aggregates are the self, then they are subject to arising and ceasing." This is what is said. If the self is subject to arising and ceasing, then at the time of future birth, because the self that performed the actions in the past has disappeared and no longer exists, there is no basis for action, and therefore no action, and therefore no result of action. If the result of the action performed in the previous moment is enjoyed in the subsequent moments, then the ripening of the action accumulated by others will be enjoyed by others, and therefore the action accumulated by others will be consumed by others. Therefore, it will lead to actions done being wasted and encountering actions not done. As it is said in the treatise, "If this changes to another, then it will arise even without it. Likewise, the place will also change, and one will be born without dying. Annihilation and all actions will become fruitless, and actions done by others will be experienced separately by others, and other faults will occur."
Tibetan
་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དག་གཞན་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ནའང་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བསགས་པ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་མེད་ཅེ་ན། རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་ལ་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་ལ། བྱམས་པ་ཉེར་སྦས་ལ་བརྟེན་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཞེས་པ་དེར་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། མི་རིགས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ལྷ་ལས་མི་གཞན་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་རྟག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུད་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པས། ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་མི་རིགས་པས་ཉེས་པ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་མི་རིགས། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་མ་ཡིན་ཞིང་སེམས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། འཇིག་རྟེན་མཐའ་ལྡན་ལ་སོགས་མེད་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་པོ་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། ལུས་སྲོག་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས་དང་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བརྡ་སྤྲད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དངོས་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་གོ ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ནམ་བདག་གི་སྒྲས་ཕུང་པོ་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ལུང་སྟོན་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་རོལ་ཏུ་ཕུང་པོ་རྣམས་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་མཐའ་ལྡན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་སེམས་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་སམ་སེམས་བདག་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བདག་མེད་མཐོང་བ་ལ། །དེ་ཚེ་ངེས་པར་དངོས་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་བདེན་པ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཆོས
Chinese
索。因此，说蕴是“我”是不合理的。如果说前后刹那不同，即使如此，因为是同一个相续，别人积累的不会被别人消耗，如果说因为是同一个相续就没有那个过失，那么，对同一个相续的过失已经说过了。因为前后刹那是一个相续，在“依靠慈氏近藏法”那里已经说过了过失，所以不合理。经论中也说：“如果天和人不同，那样就是无常变异。如果天人和人不同，相续就不合理。”如是所说，对于相互之间体性各异的事物，归属于一个相续是不合理的，所以过失无法避免。因此，蕴和心不是“我”。因此，应当说蕴不是“我”，心也不是“我”。此外，因为没有“世界有边”等等。这里，所有部派都承认十四个未说明之事物，如下：世界有边和无边等四种，世界常和无常等四种，如来死后存在和不存在等四种，以及依赖于身命是一还是异的两种，这十四种事物，因为不是必须明确表达的，所以世尊将它们安立为未说明之事物。其中，如果以“世界”或“我”的词语来执持蕴，那么，蕴的生灭本身就会导致宣说世界是无常的，而且，涅槃之后蕴不存在，也会导致宣说世界是有边的。同样，也会宣说如来死后不存在。因此，因为不承认“世界有边”等等，所以说蕴和心是“我”是不合理的。此外，如果蕴或者心是“我”，当你的瑜伽现见无我时，那时必然会导致诸法不存在。按照你的观点，当瑜伽士现见真谛时，
English
So. Therefore, it is unreasonable to say that the aggregates are "I." If it is said that the earlier and later moments are different, but even so, because it is the same continuum, what is accumulated by one will not be consumed by another, if it is said that because it is the same continuum, there is no fault, then, the fault of the same continuum has already been stated. Because the earlier and later moments are one continuum, the fault has already been stated in "depending on Maitreya Near Hidden Dharma," so it is unreasonable. It is also said in the scriptures: "If gods and humans are different, then it is impermanent and changing. If gods and humans are different, the continuum is not reasonable." As it is said, it is unreasonable to attribute things that are different in nature to one continuum, so the fault cannot be avoided. Therefore, the aggregates and the mind are not "I." Therefore, it should be said that the aggregates are not "I," and the mind is not "I." Furthermore, because there is no "the world has an end," etc. Here, all schools acknowledge the fourteen unstated things, as follows: four kinds such as the world has an end and no end, four kinds such as the world is permanent and impermanent, four kinds such as the Tathagata exists and does not exist after death, and two kinds that depend on whether body and life are one or different, these fourteen things, because they are not necessarily to be clearly expressed, so the Bhagavan established them as unstated things. Among them, if the aggregates are held by the words "world" or "I," then the arising and ceasing of the aggregates themselves will lead to the declaration that the world is impermanent, and also, after Nirvana, the aggregates do not exist, which will lead to the declaration that the world has an end. Similarly, it will also be declared that the Tathagata does not exist after death. Therefore, because it is not admitted that "the world has an end," etc., it is unreasonable to say that the aggregates and the mind are "I." Furthermore, if the aggregates or the mind are "I," when your yoga sees no-self, then it will inevitably lead to the non-existence of all dharmas. According to your view, when a yogi sees the truth,