Tibetan
གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྟན་པ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལའང་བདག་དགག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་དགག་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་འདི་འགོག་པར་བྱེད། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་པ་ནི། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་དག་གོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་འདུ་བྱེད་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་འཇིག་ལྟ་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་ནི་བདག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྐྱོན་མ་ལུས་པ་སྤང་བར་འདོད་པས་ནི། དེ་དག་གི་རྩ་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་བདག་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས། ཐར་པ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་ཁོ་ན་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། བདག་རྫས་ཡོད་དགག་པ་དང་། གང་ཟག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པ་དགག་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་པ་དགག་པ་དང་། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་བདག་དེའི་རང་བཞིན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག ཟ་པོ་རྟག་དངོས་བྱེད་པོ་མིན་པའི་བདག །ཡོན་ཏན་བྱ་མེད་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས། །དེ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལུགས་ནི་ཐ་དད་འགྱུར། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་པ་དག་ནི། རྩ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་མིན་ལ། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་ཞིང་། །བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་རྣམ་འགྱུར་མིན། །ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་རང་བཞིན་ནི། སྐྱེས་བུ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པའི་དུས་སུ། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུས་ལོངས 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྟན་པ།", "chinese_translation": "宣说人无我", "english_translation": "Explanation of the Absence of Self in Persons" }, { "original_tibetan": "གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྟན་པ།", "chinese_translation": "宣说人无我", "english_translation": "Explanation of the Absence of Self in Persons" }, { "original_tibetan": "དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལའང་བདག་དགག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་དགག་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཅིང་། །བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་འདི་འགོག་པར་བྱེད། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་པ་ནི། ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་དག་གོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་འདུ་བྱེད་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་འཇིག་ལྟ་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་ནི་བདག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྐྱོན་མ་ལུས་པ་སྤང་བར་འདོད་པས་ནི། དེ་དག་གི་རྩ་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་བདག་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས། ཐར་པ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་ཁོ་ན་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །", "chinese_translation": "如是已由经和理的途径宣说了法无我之后，在其后应当宣说人无我。对此，也有必须破斥我的理由，以及破斥我之正行。首先是：所有烦恼过患，皆由坏聚见，由见而生智所见，瑜伽士遂遮止此我。贪等诸烦恼，以及生老病等诸过患，无余皆是从我与我所执持之自性之坏聚见而生。经中云：一切烦恼，皆以坏聚见为根本，皆以坏聚见为生起。未舍坏聚见者，为令行蕴现前成就，以及为令生等痛苦生起之故。我乃此坏聚见之境，以我执乃以我为境之故。是故，欲舍烦恼及一切过患者，当舍彼等之根本坏聚见，而彼亦由通达无我而得以舍弃，故欲解脱之瑜伽士唯遮止我。", "english_translation": "Thus, having explained the absence of self in phenomena through scripture and reasoning, next, the absence of self in persons should be explained. Here, there are also reasons why the self must be refuted, and the actual refutation of it. First: All afflictions and faults are seen by the wise to arise from the view of the aggregates as a real self; and, having understood that the self is the object of this view, the yogi prevents this self. All afflictions, such as desire, and faults, such as birth, aging, and sickness, arise entirely from the view of the aggregates, which is characterized by grasping at \"I\" and \"mine.\" As the sutra says: \"All afflictions have the view of the aggregates as their root, and the view of the aggregates as their origin.\" For those who have not abandoned the view of the aggregates, actions are manifestly accomplished, and suffering, such as birth, arises. The self is the object of this view of the aggregates, because grasping at \"I\" has the self as its object. Therefore, those who wish to abandon afflictions and all faults should abandon the view of the aggregates, which is their root. And that is abandoned by understanding the absence of self. Therefore, the yogi who desires liberation prevents only the self." }, { "original_tibetan": "གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། བདག་རྫས་ཡོད་དགག་པ་དང་། གང་ཟག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པ་དགག་པ་དང་། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་པ་དགག་པ་དང་། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་བདག་དེའི་རང་བཞིན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག ཟ་པོ་རྟག་དངོས་བྱེད་པོ་མིན་པའི་བདག །ཡོན་ཏན་བྱ་མེད་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས། །དེ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས། །མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ལུགས་ནི་ཐ་དད་འགྱུར། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་པ་དག་ནི། རྩ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་མིན་ལ། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་ཞིང་། །བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་རྣམ་འགྱུར་མིན། །ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་རང་བཞིན་ནི། སྐྱེས་བུ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པའི་དུས་སུ། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུས་ལོངས།", "chinese_translation": "第二，破斥彼我，有破斥实有之我，以及宣说人是缘起。第一，又有破斥异于蕴之我，破斥与蕴为一之我，以及破斥不可说为彼异之我。第一，陈述前派之观点：坏聚见之所缘，彼我之自性为何耶？对此，略言之，有常、实、受用者、作者之我，为具功德、无作用之外道所考察。彼等之差别，略微略微依赖于此，外道之宗派遂成各异。其中，数论师等则说：根本自性不转变，大等七者自性转变，十六者转变，神我不为自性亦不转变。彼等如是说。其中，根本自性者，乃神我欲受用境时，神我受用声等。", "english_translation": "Second, to refute that self, there are two aspects: refuting the self as substantially existent, and explaining the person as dependently originated. The first of these has three parts: refuting a self that is different from the aggregates, refuting a self that is identical to the aggregates, and refuting a self that is inexpressible as either the same as or different from them. First, stating the former position: What is the nature of the self, the object of the view of the aggregates? In brief, the self, which is an enjoyer, permanent, real, and an agent, is investigated by non-Buddhists as having qualities and being without action. Depending on slight differences in that, the tenets of the non-Buddhists become diverse. Among them, the Samkhyas say: \"The fundamental nature does not transform; the great one, etc., seven in all, transform in nature; and the sixteen transform. The purusha is neither nature nor does it transform.\" Thus they say. The fundamental nature is that when the purusha wishes to enjoy objects, the purusha enjoys sound, etc." } ] ============================================================
Tibetan
་སྤྱོད་བྱ་རྣམས་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། རྒྱུ་གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྱུར་མ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། དེ་ཙམ་ལྔ་སྟེ་བདུན་པོ་ནི་རང་གི་རྣམ་འགྱུར་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་བཅུ་དང་ཡིད་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ནི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱ྄ེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྱུར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་འདིས་རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པ་ལ་འདོད་པ་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེས་བུས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ཆུང་བར་གྱུར་ཏེ། རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་སྒོམས་ཤིང་ལྷའི་མིག་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། ལྷའི་མིག་གིས་རང་བཞིན་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ན་རང་བཞིན་སྐྱེངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་ལ་མི་འགྲོ་ཞིང་། རྣམ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་པ། དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཉག་གཅིག་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཟ་བ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ཉེ་བར་ཞིས་ཟིན་ཀྱང་དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་ཡན་གར་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ནི་བྱ་བ་ལ་སྙོམ་ལས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྡུལ་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་འོང་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་འགྱུར་གང་ཞིག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་རྡུལ་དང་མུན་པ་དང་སྙིང་སྟོབས་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་གསུམ་མོ། །མུན་པ་ནི་ལྕི་བ་དང་གཡོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྡུལ་ནི་གཡོ་བ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྙིང་སྟོབས་ནི་ཡང་བ་དང་། རབ་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་གསུམ་ཡང་འདི་དག་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །འདི་དག་ཆ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་
Chinese
自性是为了产生行为等事物，因为没有从任何因产生，所以不是变化。大、我慢、五唯（tanmatra）这七者，依赖于自己的变化而产生它们，所以是自性，依赖于自性而是变化。十根、意和五大，这十六者只是变化，因为不产生果，并且是从因产生的。补卢沙（Purusha， पुरुष， puruṣa，人）因为不产生果，所以不是自性，因为不是从因产生，所以也不是变化。以这种次第，当补卢沙通过产生对所有变化集合的欲望而享受时，这被称为轮回。当补卢沙对境的贪执变小，逐渐修习禅定，正确地获得天眼，当天眼观察自性时，自性以羞愧的方式不走向自己，并且所有变化的集合也从产生的次第颠倒过来，完全寂灭于其中。那时，只有补卢沙独自存在，因此被称为解脱。如前所述，因为享受境，所以被称为享受者。即使变化已经接近寂灭，它仍然恒常自在地存在，因此被称为常。我因为对行为漠不关心，所以被称为非作者。因为没有微尘、黑暗、勇气三者的自性，所以是没有 गुण（藏文音译，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。因为遍及，所以没有来去等的行为，这些是补卢沙的特点。其中，自性是作者，变化中有的是作者，有的是非作者。什么变化是作者，什么是非作者呢？其中，微尘、黑暗和勇气是三种 गुण（藏文音译，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。黑暗是沉重和覆盖的自性。微尘是运动和进入的自性。勇气是轻盈和极度明亮的自性。快乐、痛苦和愚痴也是这些的名称。这些是平衡的状态。
English
Prakriti (nature) is so because it produces things like actions, and it is not a modification because it does not arise from any cause. The seven, namely, the great one, ego, and the five tanmatras (subtle elements), are prakriti because they generate those by depending on their own modifications, and they are modifications by depending on prakriti. The sixteen, namely, the ten organs, mind, and the five elements, are only modifications because they do not produce fruit and because they arise from a cause. Purusha (the self) is not prakriti because it does not produce fruit, and it is not a modification because it does not arise from a cause. In this order, when Purusha enjoys all the collections of modifications through the arising of desire for what is born, it is called samsara (cyclic existence). When Purusha's attachment to objects becomes small, gradually practicing meditation and correctly obtaining the divine eye, when the divine eye looks at prakriti, prakriti does not go to itself in a shameful manner, and all the collections of modifications also become completely pacified in that very state by reversing from the order of arising. At that time, only Purusha remains alone, therefore it is called liberation. As has been said, because of enjoying objects, it is called the enjoyer. Even though the modifications have nearly subsided, it remains constantly independent, therefore it is called eternal. Because the self is indifferent to action, it is called the non-doer. Because it does not have the nature of the three gunas (qualities) of rajas (passion), tamas (darkness), and sattva (goodness), it is without qualities. Because it is pervasive, there is no activity of going and coming, etc.; these are the characteristics of Purusha. Among these, prakriti is the agent, and among the modifications, some are agents and some are not agents. Which modifications are agents and which are not agents? Among them, rajas, tamas, and sattva are the three gunas. Tamas is the nature of heaviness and covering. Rajas is the nature of movement and entering. Sattva is the nature of lightness and extreme clarity. Pleasure, pain, and delusion are also names for these. These are the states of equilibrium.