Tibetan
ར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀོད་པའི་དབྱིབས་ཙམ་བདག་ཡིན་གྱི་ཚོགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དབྱིབས་ཤེ་ན་དེ་གཟུགས་ཅན་ལ་ཡོད་ཕྱིར། །དེ་དག་ཉིད་ལ་བདག་ཅེས་ཁྱོད་འདོད་ཀྱི། །སེམས་ལ་སོགས་པ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ནི། །བདག་མིན་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལ་དབྱིབས་མེད་ཕྱིར། །དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བདག་ཡིན་ན་དབྱིབས་དེ་ནི་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ལ་བདག་ཅེས་ཁྱོད་འདོད་པར་འགྱུར་གྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ནི་བདག་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་དབྱིབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཉེ་བར་ལེན་པོ་བླང་བྱ་དངོས་གཅིག་ཏུ། །མི་རིགས་ལས་དང་བྱེད་པོ་གཅིག་འགྱུར་ཕྱིར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་བདག་དང་ཉེ་བར་བླང་བྱའི་དངོས་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན། དེའང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་དག་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་དག་དང་། བུམ་པ་དང་། རྫ་མཁན་དག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། གལ་ཏེ་ཤིང་དེ་མེ་ཡིན་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། མེ་དང་ཤིང་གི་བདག་དང་ནི། །ཉི་བར་བླངས་པའི་རིམ་པ་ཀུན། །བུམ་སྣམ་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །མ་ལུས་པར་ནི་རྣམ་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཅི་སྟེ་བྱེད་པོ་མེད་ལས་ཡོད་སྙམ་བློ་ཡིན་ན། གང་ཞིག་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི། ལས་སུ་གྱུར་པ་གཟུགས་སོགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་འདུས་པ་ཙམ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་ལས་མེད། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དུ། བྱེད་པ་པོ་ནི་མ་དམིགས་ཀྱི་ལས་ཀྱང་ཡོད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའང་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེར་ནི། བྱེད་པ་པོ་བདེན་པ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཐ་སྙད་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བཀག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མི་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་གང་ཟག་འདི་ནི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བའང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ཐུབ་པས་བདག་དེ་ས་ཆུ་མེ། །རླུང་དང་རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ། ཁམས་དྲུག་དང་ནི་མིག་སོགས་རེག་པ་ཡི། །རྟེན་དྲུག་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེར་བསྟན་ཅིང་། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཆོས་རྣམས་ཉེར་འཟུང་ནས། །ངེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་རྣམས་དང་། །དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཚོགས་ཙམ་ཉིད་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་རྣམས་ལ་ངར་མི་རིགས། །གང་གི་ཕྱིར་ཐུབ་པས་མདོ་སྡེ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེ་ནི། ཁམས་དྲུག་དང་། རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་བདག་དེ་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་དྲུག་དང་། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་རེག་པའི་རྟེན་དྲུག་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་བསྟན་ཅིང་། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལ་ཡིད་བདེ་བའི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་བརྟེན་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་བདག་ཏུ་བཏགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁམས་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདག་ཏུ་བཏགས་སོ་ཞེས་ངེས་པར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་དེ་ནི་ཆོས་དེ་རྣམས་དང་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཚོགས་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་བདག་ཏུ་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་དེ་དག་རྣམས་ལ་ངར་འཛིན་པ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་རྣམས་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་མེད་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མི་དམིགས་ཤིང་བདག་གི་བ་ཡང་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། འདུས་བྱས་མཐའ་དག་བསལ་ཏེ། ངེས་པར་ལེན་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་པའི་བདག་མེད་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ཆེས་མཛེས་སོ། །བཞི་པ་བདག་ལྟ་མི་སྤོང་པར་ཐལ་བ་ནི། བདག་མེད་རྟོག་ཚེ་རྟག་པའི་བདག་སྤོངས་ཤིང་། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུའང་མི་འདོད་པ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་ཤེས་པས་བདག་ལྟ་བ། །དཔྱིས་ཀྱང་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་རྟག་པའི་བདག་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་བདག་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངར་འཛིན་རྟེན་ནམ་ཡུལ་དུ་མི་འདོད་ཀྱི། ཕུང་པོ་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་རྟག་པའི་བདག་མེད་པ
Chinese
如果说，色等诸法的排列形状是“我”，而不是仅仅是集合，这也是不对的。因为，如果说是形状，形状存在于有色法中。你认为有色法本身是“我”，那么心等四蕴聚合的自性就不是“我”了，因为它们没有形状，因为它们不是有色法。此外，能取者和所取之物不能是同一个，否则，作用和作者就变成同一个了。能取者“我”和所取之物不能是同一个，如果这样，作用和作者就变成同一个了，这不是所希望的，因为以诸大种为因的色法，以及瓶子和陶匠也会变成同一个。如论中所说：“如果木头就是火，作者和作用就变成同一个。”又说：“火和木头的自性，以及所取的次第，与瓶子、毡子等一起，全部都已详细解释。”如果认为没有作者，只有作用，这是错误的。如果认为没有作为作者的能取者，只有作为作用的色等能取者的集合，这也是不对的。因为没有作者就没有作用。这不是因为没有作者就没有原因，所以也没有作用。因此，在何处说“没有发现作者，但有作用和异熟”，那里应该理解为遮止了真实的作者。依仗而安立的、作为世俗支分的作者并没有遮止，如经中广说：“与无明相关的补特伽罗，也积聚福德，也积聚非福德。” 第三，显示依仗而安立：因为能仁说“我”是地、水、火、风、识、空这六界，以及眼等
English
If you say that the arrangement of forms and so on is "self," but not merely the collection, that is also not correct. Because, if you say it is shape, shape exists in things with form. If you think that things with form themselves are "self," then the nature of the aggregation of mind and so on is not "self," because they have no shape, because they are not things with form. Furthermore, the taker and the taken cannot be the same thing, otherwise, the action and the actor would become the same. The taker, "I," and the things to be taken cannot be the same, if so, the action and the actor would become the same, which is not desirable, because the form that has the great elements as its cause, as well as the pot and the potter, would also become the same. As it says in the treatise: "If wood is fire, the actor and the action become the same." It also says: "The nature of fire and wood, and the order of what is taken, together with pots, felt, etc., have all been explained in detail." If you think that there is no actor, only action, that is wrong. If you think that there is no taker who is the actor, but only the collection of takers such as form as action, that is also not correct. Because without an actor there is no action. This is not because without an actor there is no cause, so there is no action. Therefore, where it is said that "no actor is found, but there is action and ripening," there it should be understood that the true actor is negated. The actor who is established in dependence and is a part of convention is not negated, as it is widely said in the sutras: "The person who is associated with ignorance also accumulates merit and also accumulates demerit." Third, showing what is established in dependence: Because the Muni said that "I" is the six elements of earth, water, fire, wind, consciousness, and space, as well as the eyes, etc.
Chinese
因为依于六界而显示，执取心与心生诸法，故决定说，因此它与彼等，非是彼性，亦非仅是集合，因此不应于彼等生起我执。何以故？能仁于经中说：“大王，士夫补特伽罗，即是六界，六触处，十八意近行。”如是，我即是依于地、水等六界，以及眼和合触至意和合触之间的六触处而显示，并依于色等六境上，心生喜悦的六近行，心生不悦的六近行，以及舍受的六近行，共计十八意近行，以及执取心与心所生之法而假立为我。何以故？因为已确定宣说由界等之门假立为我，故我非是彼等法，亦非仅是彼等之集合。何以故？因为如前所说之法不可作为我，故不应于彼等法生起我执。如是，则蕴不是我执之境，亦非与蕴相异之物，故以无我执之境，瑜伽士不缘取我，亦了知我所非具有实义，断除一切有为法，于无所取中而得寂灭，故此分析蕴外无有即彼即异之我，实为至妙。第四，不舍我见之过失：证无我时舍弃常我，此亦不欲作为我执之所依，故知无我即能彻底断除我见，如是说者实为稀有。何时瑜伽士证悟无我，彼时即由证悟蕴外之异体常我之无有而舍弃之。如是之我，世间人不欲作为我执之所依或境，而欲以蕴为我执之境，故蕴外之异体常我之无有
English
Because it is shown by relying on the six elements, and grasping the mind and mental phenomena, it is definitely said, therefore it is not the same as those, nor is it just an aggregate, therefore one should not arise with self-grasping towards them. Why? The Able One said in the sutra: "Great King, a person is the six elements, the six places of contact, and the eighteen mental activities." Thus, the self is shown by relying on the six elements such as earth and water, and the six places of contact from eye-contact to mind-contact, and relying on the six pleasant mental activities on the six objects such as form, the six unpleasant mental activities, and the six neutral mental activities, a total of eighteen mental activities, and grasping the mind and mental phenomena, it is nominally established as self. Why? Because it has been definitely declared that the self is nominally established through the gate of the elements, etc., therefore the self is not those phenomena, nor is it just an aggregate of them. Why? Because the phenomena mentioned above cannot be taken as the self, therefore one should not arise with self-grasping towards those phenomena. Thus, the aggregates are not the object of self-grasping, nor are they different from the aggregates, therefore, since there is no object of self-grasping, the yogi does not perceive a self, and also knows that what belongs to the self is not meaningful, and eliminates all conditioned phenomena, and attains peace in non-attachment, therefore this analysis that there is no self that is either the same as or different from the aggregates is truly excellent. Fourth, the fault of not abandoning self-view: When realizing no-self, one abandons the permanent self, and this is also not desired as the basis of self-grasping, therefore it is very rare to say that knowing no-self can completely eliminate self-view. When a yogi realizes no-self, at that time, he abandons the permanent self that is different from the aggregates by realizing its non-existence. Such a self is not desired by worldly people as the basis or object of self-grasping, but they desire the aggregates as the object of self-grasping, therefore the non-existence of the permanent self that is different from the aggregates
Tibetan
ར་མཐོང་བས་ཕུང་པོ་ཡུལ་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ས་བོན་ཀྱང་དཔྱིས་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར་ཏེ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རང་ཁྱིམ་རྩིག་ཕུག་སྦྲུལ་གནས་མཐོང་བཞིན་དུ། །འདི་ན་གླང་ཆེན་མེད་ཅེས་དོགས་བསལ་ཏེ། །སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། །ཀྱེ་མ་གཞན་གྱི་གནམ་པོར་འགྱུར་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་གིས་རང་གི་ཁྱིམ་ཀྱི་རྩིག་ཕུག་ན་སྦྲུལ་འཁྱིལ་བ་མཐོང་བཞིན་དུ། འདི་ན་གླང་པོ་ཆེ་མེད་ཅེས་སྦྲུལ་གྱི་དོགས་པ་བསལ་ནས་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་ལྡན་གཞན་གྱིས་གནམ་པོར་ཏེ་གཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེ་མེད་པས་ནི་དེའི་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་སེལ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདེའི་ལྟར་ནའང་རྟག་པའི་བདག་མེད་པས་ཕུང་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངར་འཛིན་པ་བསལ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདིའི་འཁོར་བ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྟན་པ།
Chinese
说见到（人无我）就能彻底根除将蕴等法执著为我的种子，这非常可笑，因为二者之间没有关联。为了用比喻来阐明这一点，（下面）进行解说：明明看见自家墙缝里有蛇窝，却说这里没有大象，以此消除疑虑，进而想摆脱对蛇的恐惧，唉呀！这只会成为他人的笑柄。例如，某人明明看见自己家墙缝里盘着蛇，却说这里没有大象，以此消除对蛇的疑虑，进而想摆脱对蛇的恐惧，这在有见识的人看来，只会成为笑柄，因为没有大象并不能消除对蛇的恐惧。同样，如果按照这种说法，说蕴等法和识是“我”，那么，因为没有常恒的“我”，所以也不能消除对蕴等法执著为“我”的执著，因此，此人的轮回不会因此而止息。 阐述人无我。
English
To say that seeing (the selflessness of persons) can completely eradicate the seeds of clinging to the aggregates, etc., as self is utterly ridiculous, because there is no connection between the two. To clarify this with an example, it is explained: Seeing a snake dwelling in a crack in one's own wall, dispelling doubts by saying, "There are no elephants here," and then trying to abandon the fear of snakes—alas! This only becomes a source of amusement for others. For example, someone sees a snake coiled in a crack in their own wall, and dispels the doubt of snakes by saying, "There are no elephants here," and then tries to abandon the fear of snakes. To others with knowledge, this becomes a source of laughter, because the absence of elephants cannot eliminate the fear of snakes. Similarly, according to this way of speaking, saying that the aggregates, etc., and consciousness are "self," then, because there is no permanent self, one cannot eliminate the clinging to the aggregates, etc., as "self." Therefore, this person's samsara will not cease. Explanation of the selflessness of persons.