Tibetan
པར་མངོན་ཏེ། མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པར། སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་མིག་ནི་ཟུམ་གྱུར་ཅིང་། །དཔང་གྱུར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་འདས་པ་ན། །དེ་ཉིད་མ་མཐོང་རང་དགར་རྒྱུ་བ་ཡི། །རྟོག་གེ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་འདི་དཀྲུགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེའང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ནི་ཉི་འོག་པ་དང་། ཁ་ཆེ་བ་གཉིས་སོ། །འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ནི་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་དང་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བ་སྟེ་བཞིའོ། །སློབ་དཔོན་ནི་དབྱིག་གཤེས་དང་། ཆོས་སྐྱོབ་དང་། སངས་རྒྱས་ལྷ་དང་། འདུས་བཟང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་དང་། ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་དུ་མངོན་ནོ། །གཞུང་ཡང་སློང་དཔོན་དེ་དག་གིས་མཛད་པ་ཅི་རིགས་པ་དང་། མངོན་པ་མཛོད་ལ་སོགས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པས་རྩེ་ཞིང་རོལ་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའང་བྱུང་བའི་དུས་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་པར་མངོན་ཞིང་། མངོན་པ་སྡེ་བདུན་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ཞིང་། མདོ་སྡེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རང་གི་ལུགས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་ནི་ཀུ་མཱ་ར་ཏ་དང་། ཤི་རི་ར་ཏ་དང་། བཙུན་པ་ར་ཏ་ལ་སོགས་པའོ། །མདོ་སྡེ་པའི་གཞུང་རང་དགའ་བ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་། འདོད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་མཛོད་ཀྱི་རང་འགྲེལ་དང་། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་སོགས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །སྔར་བཤད་པའི་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཉིས་པོ་འདིར་ངེས་སམ་ཞེ་ན། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པར་ངེས་པར་བཤད་ཀྱང་། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། གནས་མ་བུ་པ་དང་། བཟང་པོ་ལམ་པ་དང་། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། བླ་མ་པ་རྣམས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་འདོད་པར་བཤད་པས་དེ་དག་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཉིས་པོར་མ་འདུས་པར་མངོན་ཏེ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀའང་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བཞིར། །ཡིད་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་མཐོང་སྟེ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་ལ་སོགས་པའི་ལམ། །བཤད་པས་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། གང་ཞིག་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་བདག་མེད་པ་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། འོ་ན་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པར་བསྡུས་པ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལས་གང་དག་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ནི་ལྟ་བ་ཐ་དད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ལ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་དེ་དག་ནི། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པར་བསྡུས་ལ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ན་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་པའང་ཡིན་ནོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དབུ་མ་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་ལྷག་ཙམ་ལོན་པ་ན། བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྡེ་པ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་གྱེས། ལྟ་བ་མི་མཐུན་པ་ཐ་དད་པས་ཟིང་ཟིང་པོར་གྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་གཡེངས་ཏེ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཤེས་ཀྱིས། །ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་འོག་ཏུ། །ཚུལ་རྣམས་འཛིན་པར་གྱུར་པ་དེ། །ལྷོ་ཕྱོགས་བེ་དྷའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་གྲགས་པ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་འབོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་བྱེད། །ང་ཡི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་ན། །བླ་མེད་ཐེག་པ་གཙོར་བསྟན་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་དེ་འགྲོའོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ན་བྱོན་ཏེ། ཀླ྄ུའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་
Chinese
如所显现，在《俱舍论》的注释中说：“导师世间眼已闭，为证之人多已逝，未见彼等任己行，恶劣思辨者扰乱此教。”因此这样说。分别说部也因地域的差别而分为日下部和迦湿弥罗部两种。因见解的差别而分为主张事物转变、主张自性转变、主张状态转变和主张各别转变四种。论师有妙音、法救、佛天、贤护等。论师功德光和释迦光也显现是分别说部的论师。论著也有那些论师所造的各种著作，以及《阿毗达磨俱舍论》等。因对论藏分别解释而喜悦嬉戏，所以称为分别说部。经部的宗派，也显现其出现的时间与分别说部相同。他们不随顺《阿毗达磨》七论和《分别解释》等，而是随顺诸经，从而树立自己的宗义，所以称为经部。论师有鸠摩罗多、室利罗多、比丘罗多等。经部的论著是独立自主、不改变的，而且大多数观点都出自《俱舍论》的自释和《量释论》等。如果有人问：以前所说的十八部是否都包含在这两个宗派中呢？在《释论》的注释中虽然说是肯定的，但在《思辨焰》中说，正量部、贤道部、大众部、法护部和上座部主张不可言说的补特伽罗，因此，这些部派显然没有包含在这两个宗派中，因为这两个宗派都主张无我。这样一来，“佛法有四种，随欲者先见，说分别说等道，由此而成办。”如果有人问：这与善逝所说的四种宗派相违背吗？没有过失，因为凡是主张有我的那些，都已
English
As it appears, in the commentary on the Abhidharmakośa, it says, "The Teacher, the eye of the world, has closed, and most of those who were witnesses have passed away. Not seeing them, those with evil speculations roam freely and disturb this teaching." That is why it is said. The Vaibhāṣika is also divided into two types based on regional differences: the Sun-Lower (Nīlakaṇṭha) and the Kashmiris. Based on differences in views, they are divided into four types: those who assert the transformation of substances, those who assert the transformation of characteristics, those who assert the transformation of states, and those who assert different and different transformations. The teachers are Dignāga, Dharmatrāta, Buddadeva, Sanghabhadra, and others. The teachers Guṇaprabha and Śākyaprabha also appear to be teachers of the Vaibhāṣika. The texts are also the various works composed by those teachers, as well as the Abhidharmakośa, etc. Because they delight and revel in explaining the Abhidharma in detail, they are called Vaibhāṣikas. The Sautrāntika's tenets also appear to have arisen at the same time as the Vaibhāṣikas. They do not follow the seven Abhidharma treatises and the Detailed Explanations, etc., but follow the Sutras and establish their own systems, so they are called Sautrāntikas. The teachers are Kumārata, Śrīlāta, Bhikṣu Rāta, and others. The Sautrāntika's texts are independent and unchanging, and most of their views come from the auto-commentary of the Abhidharmakośa and the Pramāṇavārttika, etc. If one asks whether all eighteen schools mentioned earlier are included in these two tenet systems, although the commentary on the *Gongdre* says that they are definitely included, the *Togge Barwa* says that the Sthavira, Bhadra-marga, Bahuśrutīya, Dharma-gupta, and Vātsīputrīya assert the inexpressible person (pudgala), so it is clear that these are not included in the two tenet systems, because both of these tenet systems assert no-self. Thus, "The Buddha's Dharma has four aspects, seen first by those who desire, the path of the Vaibhāṣikas, etc., is accomplished by this." If one asks whether this contradicts the four tenet systems spoken of by the Sugata, there is no fault, because those who assert a self are outside the Buddha's teaching.
Chinese
是外道，因为佛陀的教法是通过宣说无我来区分的。因此，他们不是如来宗的宣说者。那么，所有部派如何被包含在如来的教法中呢？如来的教法是通过戒律清净和见解清净这二者来区分的。因此，十八部派都因为没有失去增上戒律的修学，所以都被包含在佛陀的教法中。其中，哪些不具备见解清净的，就不是善逝宗的宣说者，因为不同的宗派是通过不同的见解来区分的。这样，具备增上戒律清净修学的是十八部派，具备增上智慧修学的是四大宗派的宣说者。因此，宣说有补特伽罗的部派，因为没有失去增上戒律的修学，所以在名义上被包含在佛陀的教法中，但因为失去了增上智慧的修学，所以实际上也是教法之外的。大乘经藏的释义也有两种，即中观派和唯识派。首先，世尊涅槃后一百多年，由于魔业的力量，各部派分裂，由于不同的见解而变得混乱，所有人都对空性心生厌倦，变成了执着于实有的见解者。在《楞伽经》中说：“大慧汝当知，我涅槃之后，执持诸法者，于南印度中，有吉祥比丘，其名曰龙树，能破有无边，于世弘我教，开演无上乘，得初欢喜地，往生安乐国。”如是授记的大士圣者龙树，导师在世尊涅槃后四百年出现，从龙的世界等地取出般若波罗蜜多等。
English
are outsiders, because the Buddha's teaching is distinguished by teaching non-self. Therefore, they are not proclaimers of the Tathagata's tenets. How then are all the schools included in the Tathagata's teaching? The Tathagata's teaching is distinguished by two things: pure morality and pure view. Therefore, all eighteen schools are included in the Buddha's teaching because they have not lost the training of higher morality. Among them, those who do not possess pure views are not proclaimers of the Sugata's tenets, because different tenets are distinguished by different views. Thus, the eighteen schools possess the pure training of higher morality, and the four tenet proclaimers possess the training of higher wisdom. Therefore, those schools that proclaim the existence of a person are nominally included in the Buddha's teaching because they have not lost the training of higher morality, but because they have lost the training of higher wisdom, they are actually outside the teaching as well. There are also two kinds of commentaries on the Great Vehicle's scriptures: the Madhyamaka and the Mind-Only schools. First, more than a hundred years after the Blessed One's Nirvana, due to the power of the devil's deeds, the schools split into different factions. They became confused by different and incompatible views, and all became weary of emptiness and became holders of views that clung to things as real. In the Lankavatara Sutra, it says: "Great wisdom, you should know that after my Nirvana, those who hold to the dharmas, in the southern part of India, there will be a glorious monk, whose name is called Nagarjuna, who can destroy the extremes of existence and non-existence, and in the world will promote my teaching, expound the unsurpassed vehicle, attain the first joyous ground, and be reborn in the Land of Bliss." Thus, the great being, the Holy Nagarjuna, who was prophesied, appeared four hundred years after the Teacher's Nirvana, and from the land of the Nagas and so on, he took out the Prajnaparamita and so on.