Tibetan
་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་འདི་མཛད་དོ། །ཐལ་རང་འདི་དག་གི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པ་ནི་ཡི་གེ་ལོགས་སུ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླ྄ུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྒྲོ་བསྐུར་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལམ་གསལ་བར་མཛད་པའི་འོག་ཏུ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་པས་འཕགས་པ་མ་ཕམ་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་དགའ་ལྡན་དུ་བྱོན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་གསན་ཅིང་། རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་ཚབ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་འགྲེལ་བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་དག་ཀྱང་ཞུས་ཏེ། སླར་ཡང་འཛམ་གླིང་དུ་བྱོན་ནས། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ས་སྡེ་ལྔ་དང་། བསྡུས་པའི་བསྟན་བཅོས་སྡོམ་རྣམ་གཉིས་ལ་སོགས་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་ཅིང་། གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་བ སྟན་པས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གནས་བརྟན་དབྱིག་གཉེན་དང་། ཆོས་སྐྱོང་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པས་དེའི་གཞུང་བཟུང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་ལ་ཚད་མར་གྱུར་པའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བྱེད་ཡིན་པས། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུའང་། སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་གང་རུང་གི་གཞུང་ལ་མི་བརྟེན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་སུའང་མ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་དག་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་འདི་དག་གི་གཞུང་ལ་འདྲིས་ཤིང་དགོངས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བྱས་ནས། གདོད་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་གི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ལ་འཇུག་ན་ལེགས་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཉམ་ངའི་ལམ་དུ་ལོང་བ་གྱ་ཚོམ་དུ་གོམ་པ་འདོར་བ་ལྟར། གདོན་མི་ཟ་བར་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ལྷུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་རྒྱའི་མཁན་པོའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པར་ཡང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དག་གི་བཤད་པ་ལས་བྱུང་བ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པོ་དེའང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ལོན་པ་ན། སྡེ་པ་ཉི་ཤུའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་སོ་སོ་ནས་རང་གི་རིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱས་སོ། ། ད ེ་ནས་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ལོན་པའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀླུ་སྒྲུབ་
Chinese
造了这部《入中论》及其注释。这些自续派和他宗的观点差别，因为已经另外写成文字，所以这里没有写。这样，圣者龙树舍弃了对善逝教法的全部诽谤，清楚地阐明了远离二边的中观之道后，圣者无著降临世间，通过修习正确的等持，弥勒怙主摄受了他，前往兜率天，听闻了许多大乘的法类，并且向诸佛之补处请教了大乘的释义，即慈氏五论。之后又返回赡部洲，自己也造了广大的论典五部地论，以及简略的论典摄抉择分和摄异门分等，许多阐明唯识宗义的论典，并且也为其他人广弘正法，因此产生了唯识宗。此后，世亲论师、法护论师、陈那论师等秉持其论典，使之非常兴盛。这样，圣者龙树和圣者无著是成为大乘教法量士夫的释经者，因此在圣地印度，也没有出现不依靠这两位论师任何一位的论典的大乘论师。因此，那些想要好好地进入大乘之道的修行者们，也应该熟悉这两位论师的论典，彻底理解其意旨后，再去解释大乘的经部，这样才会变得更好。否则，就像盲人在危险的道路上胡乱迈步一样，肯定会掉入万丈深渊。另外，在汉地堪布的释义的注释中也说，从三藏的解说中产生的，这三个法轮，也是在佛陀涅槃后一百多年的时候，二十部派的论师们各自用自己的理路对初转法轮进行了分别解说。之后，在佛陀涅槃后两百年的时候，菩萨龙树
English
This "Entering the Middle Way" and its commentary were composed. The detailed differences in the views of these Svātantrikas and others are not written here because they have been written separately. Thus, after the noble Nāgārjuna abandoned all slanders against the Sugata's teachings and clearly elucidated the Middle Way free from extremes, the noble Asaṅga appeared in the world. Having cultivated correct samādhi, he was taken care of by the noble Maitreya, went to Tuṣita heaven, and heard many categories of Mahāyāna teachings. He also requested the regent of the Buddhas for the explanation of the Mahāyāna, the Five Treatises of Maitreya. Afterwards, he returned to Jambudvīpa and himself composed many treatises that clarify the nature of the Mind-Only school, such as the extensive treatises, the Five Treatises on the Grounds, and the concise treatises, the Saṃgrahavastu and the Saṃgrahanirvacana. He also extensively and correctly taught others, and thus the school of Mind-Only arose. After that, the venerable Vasubandhu, Dharmapāla, Dignāga, and others upheld his treatises and made them very prosperous. Thus, the noble Nāgārjuna and the noble Asaṅga are the commentators whose views have become authoritative for the Mahāyāna teachings. Therefore, even in the noble land of India, no Mahāyāna teacher has appeared who did not rely on the treatises of either of these two teachers. Therefore, those who wish to properly enter the Mahāyāna path should also become familiar with the treatises of these two teachers, thoroughly understand their meaning, and then engage in explaining the sutras of the Mahāyāna, which will be better. Otherwise, like a blind person taking random steps on a dangerous path, they will inevitably fall into a great abyss. Furthermore, in the commentary on the explanation of the Chinese Abbot, it is also said that these three wheels of Dharma, which arose from the explanations of the Tripitaka, were also explained separately by the teachers of the twenty schools, each with their own reasoning, regarding the first turning of the wheel of Dharma, more than a hundred years after the Buddha's nirvana. Then, two hundred years after the Buddha's nirvana, the Bodhisattva Nāgārjuna.