Tibetan
བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ན། གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བར། རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་ཨ་ཤོ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པའི་ཚེ། རྩོད་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་བྱུང་བའི་དབང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་རེ་ཞིག་སྡེ་གཉིས་སུ་ཆད་ནས་གནས་ཏེ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། གནས་བརྟན་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པའང་རིམ་གྱིས་བྱེ་བར་གྱུར་པ་ན་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་གནས་ཏེ། འདི་ལྟར་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་དང་། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། རྟག་པ་སྨྲ་བ་དང་། མཆོད་རྟེན་པ་དང་། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་རྣམས་སོ། །གནས་བརྟན་པའང་རིམ་གྱིས་བྱེ་བར་འགྱུར་ནས་རྣམ་པ་བཅུར་གནས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བརྟན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གནས་པ་བུ་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་པོའི་ལམ་པ་དང་། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་དང་། མང་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་དང་། བླ་མ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་གནས་བརྟན་པའི་མིང་གཉིས་པ་ནི་གངས་རི་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡོད་སྨྲ་བའི་མིང་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་། རྒྱུར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་མུ་རུན་ཏ་ཀ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་པའི་མིང་གཞན་ནི། པན་ཏ་ཀ་པ་དང་། ཀུ་རུ་ཀུ་ལ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཆར་བཟང་འབེབས་པའི་མིང་གཉིས་པ་འོད་སྲུངས་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར། བླ་མ་པ་ལའང་། ཁ་ཅིག་འཕོ་བར་སྨྲ་བ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལུགས་གཉིས་པ་ནི་ཕྱེ་བའི་དུས་དང་གནས་དང་། རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ། རྩ་བའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། འདི་ལྟར། གནས་བརྟན་པ་དང་། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །གནས་བརྟན་པའང་གཉིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གནས་མ་བུའི་སྡེ་པའོ། །ཡོད་པར་སྨྲ་བའང་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་། མདོ་སྡེ་སྨྲ་བའོ། །གནས་མ་བུ་པའང་བཞི་སྟེ། མང་པོས་བཀུར་བ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་པོའི་ལམ་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་པ་ནི་དྲུག་ཏུ་གནས་སོ། །དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འདི་ལྟར། དེ་ཉིད་དང་། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་རི་པ་དང་། གངས་རི་པ་དང་། དོན་གྲུབ་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་པ་དང་། བ་ལང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའང་བཞི་སྟེ། ས་སྟོན་པ་དང། འོད་སྲུ
Chinese
当满一百一十六年时，在名为鲜花盛开的城市里，当名为达玛阿育王的国王执政时，由于发生了一些争论的法义，导致僧团发生大分裂。那时暂时分裂成两派而住，即大众部和上座部。其中大众部的宗派也逐渐分裂，分为八种，即大众部宗派、名称统一者、说超世间者、多闻者、说常者、支提迦派、东山部和西山部。上座部也逐渐分裂，分为十种，即上座部、说一切有部、说住子部、法上部、贤道部、一切恭敬部、多闻部、法藏部、善雨部和上师部。其中上座部的第二个名称也叫雪山部。有部说的另一个名称也叫分别说部、因说部，有些人也称之为弥楼多迦部。一切恭敬部的另一个名称是班达迦部和拘楼拘罗部。善雨部的第二个名称是饮光部。对于上师部，有些人也说是转部。第二种说法是，分裂的时间、地点和原因与前一种相同，但根本的分类有三种，即上座部、大众部和分别说部。上座部也有两种，即说一切有部和住子部。有部说也有两种，即彼部和经部。住子部也有四种，即大众恭敬部、法上部、贤道部和城市六部。这样上座部就分为六种。大众部也有八种，即彼部、东山部、西山部、王舍城部、雪山部、义成部、支提迦部和牛住部。分别说部也有四种，即地论部和饮光
English
When one hundred and sixteen years had passed, in the city called 'Flourishing with Flowers,' when the king named Dharma Ashoka was ruling, due to some disputed doctrines, a great schism occurred in the Sangha. At that time, it temporarily split into two factions and remained: the Mahasanghika and the Sthavira. Among them, the Mahasanghika sect also gradually split, dividing into eight types: the Mahasanghika sect, the Ekavyavaharika, the Lokottaravada, the Bahushrutiya, the Prajnaptivada, the Chaityaka, the Eastern Mountain sect, and the Western Mountain sect. The Sthavira also gradually split, dividing into ten types: the Sthavira, the Sarvastivada, the Vatsiputriya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, the Sammatīya, the Dharmaguptaka, the Kashyapiya, the Sautrantika, and the Uttariya. Among them, the second name for the Sthavira is also called the Himavata. Another name for the Sarvastivada is also called the Vibhajyavada, the Hetuvada, and some also call it the Muruntaka. Another name for the Sammatīya is the Pantaka and the Kuru-kula. The second name for the Dharmaguptaka is also called the Kasyapa. For the Uttariya, some also say it is the Transference sect. The second system is that the time, place, and reason for the split are the same as the previous one, but the fundamental divisions are three types: the Sthavira, the Mahasanghika, and the Vibhajyavada. The Sthavira also has two types: the Sarvastivada and the Vatsiputriya. The Sarvastivada also has two types: the Thatness and the Sutra. The Vatsiputriya also has four types: the Sammatīya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, and the City Six. Thus, the Sthavira is divided into six types. The Mahasanghika also has eight types: the Thatness, the Eastern Mountain sect, the Western Mountain sect, the Rajagriha sect, the Himavata, the Siddhatthaka, the Chaityaka, and the Cow-dwelling sect. The Vibhajyavada also has four types: the Earth Theory sect and the Kasyapa.
Tibetan
ངས་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། གོས་དམར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལོན་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་། པདྨ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས་གྲོང་ཁྱེར་པ་ཏ་ལ་པུ་ཏྲའི་ནང་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ནི། ཡང་ལེན་པ་མེད་པར་བསིལ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན། འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་ཆེན་པོ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། བླ་མ་དང་། རཻ་བ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་འདུན་དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་ན། བདུང་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་འཛིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏེ། གཞི་ལྔས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། གནས་བརྟན་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་དག་གིས་གཞི་ལྔ་བསྔགས་པར་བྱེད་དོ། །གཞི་ལྔ་ནི། རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དེས་གཞན་ལ་ལན་གདབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་སུ་ཆད་ནས་གནས་ཏེ། གནས་བརྟན་པ་དང་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའོ། །དེ་ལྟར་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་བར་དུ་དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་འཁྲུག་ལོང་གིས་གནས་སོ། ། དེ་ནས་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་འདས་པ་ན། གནས་བརྟན་གནས་མ་བུས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །དེས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་རྗེས་ལ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གྱེས་ལ། གནས་བརྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་གྱེས་ཏེ་གནས་པར་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ལས་གཞན་བཅུ་བདུན་གྱེས་པར་བཞེད་དོ། །རྒྱའི་མཁན་པོས་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པར། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་ཕལ་ཆེན་པ་གཉིས་ལ་རེ་རེ་ཞིང་བཅུ་བཅུར་གྱེས་པས་སྡེ་པ་ཉི་ཤུར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་དུལ་བའི་ལྷས་ཀྱང་སྡེ་པ་ཐ་དད་ཀླག་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ད བྱེ་བ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་བཤད་དེ་མ་བྲེས་སོ། །སྡེ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་དང་། མིང་གི་དོན་རྣམས་ནི་ཞིབ་པར་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་ཤེསཔར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་ལའང་། རྩ་བའི་བསྡུ་བ་གཅིག་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་
Chinese
是穿著兽皮、隐藏佛法和穿红色衣服的人。第三种方式是，世尊涅槃后一百三十七年，名叫国王喜和莲花大者的人在巴达拉普特拉（梵文：Pāṭaliputra，今印度巴特那）城中聚集，大多数圣者没有再次受生就获得了清凉的境界。当时，圣者大迦叶、圣者龙大、大施主、上师和雷瓦达等获得真正智慧的阿罗汉僧团安住于此。所有恶劣的罪恶者都转变为不和睦的一方，他们身着比丘的服装，展示各种神通，以五事制造了僧团的大分裂。持“住于龙”之名者和多闻的“意念坚定”者赞扬这五事。这五事是：随顺地宣说，用它来回答他人，不了解，犹豫不决，完全考察，以及自我滋养是道路，他们说：“这是佛陀的教法。”之后，僧团分裂成两派而住立：上座部和大众部。就这样，六十三年间，僧团分裂并处于混乱之中。 之后，导师涅槃二百年后，上座部住母子（Upagupta）正确地汇集了教法。在他正确汇集之后，大众部僧团分裂成六部，上座部分裂成十二部而住立。 夏迦光论师认为，从说一切有部本身又分出了其他十七部。汉地的堪布在《入中论》的注释中说，说一切有部和大众部各自又分出十部，因此共有二十部。 此外，论师调伏天（Vinītadeva）也在《部派异说轮》中讲述了各部派，其根本和支分的差别略有不同，但未详细说明。这些部派各自的根本誓言和名称的含义，应当从《正理之光》（Tarkajvālā）中了解。 第二，正确汇集大乘的法藏，也有根本的汇集一次，以及
English
These are those who wear animal skins, conceal the Dharma, and wear red clothes. The third way is that one hundred and thirty-seven years after the Blessed One passed into Nirvana, most of the noble ones, such as King Gawa and Padma Chenpo, who were gathered in the city of Pataliputra (梵文：Pāṭaliputra，now Patna, India), attained the cool state without taking rebirth again. At that time, the Sangha of Arhats who had attained true wisdom, such as the great Elder Kashyapa, the great Naga, the great Giver, the Lama, and Revata, resided there. All the wicked sinners, who had turned to the side of discord, wearing the robes of monks, displayed various magical powers, and created a great schism in the Sangha with five points. Those who held the name "Dwelling in Naga" and the well-learned "Firm of Mind" praised these five points. These five points are: to declare accordingly, to answer others with it, not knowing, being indecisive, fully examining, and self-nourishment is the path, they said, "This is the teaching of the Buddha." Thereafter, the Sangha split into two factions and remained: the Sthavira and the Mahasanghika. Thus, for sixty-three years, the Sangha was divided and in turmoil. Then, two hundred years after the Teacher passed into Nirvana, the Elder Upagupta correctly compiled the Dharma. After he had correctly compiled it, the Mahasanghika Sangha split into six sections, and the Sthavira split into twelve sections and remained. Acharya Shakya-od considered that seventeen other sections had split off from the Sarvastivada itself. The Chinese Khenpo said in the commentary on the Madhyamakavatara, that the Sarvastivada and the Mahasanghika each split into ten sections, so there were twenty sections. Furthermore, Acharya Vinītadeva also described the various sections in the Samayabhedoparacanacakra, with slightly different distinctions between the root and branches, but did not elaborate. The fundamental vows and the meanings of the names of each of these sections should be understood from the Tarkajvālā. Secondly, regarding the correct compilation of the Mahayana Pitaka, there is one fundamental compilation, and