Tibetan
ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །ཕྱི་རོལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་ཕྱིའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་ན། །ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་དག་ནི་དབང་ལྡན་ཁོག་པ་ཉིད་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱི་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞིར་འདོད་དོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །མཁས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བསྙད། །སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས། །ངོ་བོ་སྟོང་པར་འདོད་པ་ཡིན། །སྟོང་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོང་ཉིད་གང་། །སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། །སྟོང་ཉིད་དངོས་པོའི་བློ་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པ་ཟློག་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན། །ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བསྙད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་དེའང་ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་དགག་གཞི་དེ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་འགའ་ཞིག་བཀག་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྟ་ཡོད་རེ་སྐན། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་དེའང་སྟོང་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། བླུན་པོ་གང་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལའང་དངོས་པོའམ་བདེན་པར་ཞེན་པ་དེ་དག་གི་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་བསྟན་པར་མཛད། །གང་དག་དེ་ལའང་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨད་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་ཐོས་ཀྱང་། །ལ་ལའི་ལྟ་བ་མ་ཞིག་ན། །གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་ཅན་ཏེ། །སྨན་པས་བོར་བའི་ནད་པ་བཞིན། །ཅེས་སྟོང་པ་ཉིད་བ
Chinese
您也同样如此。色等自性不存在，被认为是外空性。色等外六处称为外法，它们如前所述以自己的体性为空，这被称为外空性。二者皆无自性时，即是内外空性。内外之二处皆无自性的自性不存在，即是内外空性。其他则认为有权者的身体是相续的内，处是外，因此是内外空性的基础。诸法自性不存在，智者称之为空性。该空性也以空性，被认为是体性为空。所谓的空之空性，被认为是空性之空性，为了遣除具有空性实物之心的执着而宣说。外与内的诸法以自己的体性为空的自性不存在，这被称为空性。空性也如是说：如果稍微存在非空，就会稍微存在空。如果稍微不存在非空，怎么会存在空呢？如是所说，如果稍微存在以自己的体性非空的法，那么在这样的破斥基础上，就会存在破斥某些应破之法的法，即所谓的空性。如果按照先前所说的道理，稍微也不存在非空的法，那么所谓的空性，以自己的体性成立的稍微也无法看到。因此，该空性也是空性，以自己的体性为空，那就是空性之空性。为什么这样说呢？因为愚笨之人，在显示一切法为空性时，对于空性也执着为实物或真实，为了遣除他们的执着而宣说，如是说：为了摧毁一切分别，您宣说了空性甘露。有些人对它也有执着，您就呵责他们。在《密集庄严经》中也说：即使听闻空性的见解，如果有些人的见解没有消失，那就是不可救药的见解者，如同被医生抛弃的病人一样。如是空性
English
You are also the same. Form and so on are without inherent existence, and are considered to be external emptiness. The six external sense bases, such as form, are called external dharmas, and that which is empty of its own nature in the manner described above is called external emptiness. When both are without inherent existence, it is the emptiness of both internal and external. The absence of inherent existence in both internal and external sense bases is the emptiness of both internal and external. Others consider the body of the powerful one to be the inner continuum and the sense bases to be external, thus considering it to be the basis of the emptiness of both internal and external. Dharmas are without inherent existence, and the wise call it emptiness. That emptiness is also considered to be empty in nature by emptiness. That which is called the emptiness of emptiness is considered to be emptiness of emptiness, and it is spoken to avert the clinging of those who have a mind of emptiness as a real thing. The absence of inherent existence of external and internal dharmas, which are empty of their own nature, is called emptiness. Emptiness is also as it is said: If there is something that is not empty, there will be something that is empty. If there is nothing that is not empty, how can there be emptiness? As it is said, if there is a dharma that is not empty by its own nature, then on such a basis of refutation, there will be a dharma that refutes certain refutable dharmas, which is called emptiness. If, according to the reasoning mentioned earlier, there is not even a little dharma that is not empty, then the so-called emptiness, even a little that is established by its own nature, cannot be seen. Therefore, that emptiness is also emptiness, empty of its own nature, and that is the emptiness of emptiness. Why is this said? Because foolish people, when all dharmas are shown to be emptiness, cling to emptiness as a real thing or as truth, it is said to avert their clinging, as it is said: In order to destroy all conceptualizations, you have shown the nectar of emptiness. Those who cling to it, you rebuke them. In the Dense Array Sutra it is also said: Even if one hears the view of emptiness, if some people's views do not disappear, they are incurable view holders, like a patient abandoned by a doctor. Thus, emptiness
Tibetan
དེན་པར་འཛིན་པ་དག་ནི་སྨན་པས་བོར་བའི་ནད་པ་བཞིན་དུ་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི། །མ་ལུས་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་ཕྱིར་དང་། །ཚད་མེད་དཔེ་ཡི་མུ་མཐའ་ནི། །མེད་ཕྱིར་ཕྱོགས་རྣམས་ཆེན་པོ་ཉིད། །འདི་དག་བཅུ་ཆར་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས། །སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གང་ཡིན་པ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཆེན་པོར་འཛིན་པ་བཟློག་ཕྱིར་གསུངས། །ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་དེ་དང་དེ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་རྣམས་ལ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེར་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་རྣམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་བསྒོམ་པས་ན་ཕྱོགས་རྣམས་ཚད་མེད་པའི་དཔེ་ཅན་དུ་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་མུ་མེད་པས་ཀྱང་ཆེན་པོ་ཉིད་ཤར་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་བཅུ་ཆར་ཡང་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆེན་པོའི་རྫས་སུ་འཛིན་པས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་དགོས་པའི་མཆོག་ཡིན་པས། །དོན་དམ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་དེ་ཡིས་སྟོང་ཉིད་གང་། །དེ་ནི་དོམ་དམ་སྟོང་པ་ཉིད། །མྱ་ངན་འདས་དངོས་བློ་ཅན་གྱི། །འཛིན་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་མཁྱེན་པས་དོན་དམ་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བསྟན་པར་མཛད། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སྐྱེ་བུའི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའང་ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་ན། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་བྱས་འགྱུར། །དངོས་པོ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པ། །འགའ་ཡང་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་དེ་ཡིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གང་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འགོག་པ་རྫས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོར་འདོད་པ་དག་གི་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པོ། །འདུས་བྱས་ཡིན་པར་ངེས་པར་བསྙད། །དེ་ཉིད་དེ་ཡིས་སྟོང་ཉིད་གང་། །དེ་ནི་འདུས་བྱས་སྟོང་ཉིད་བསྙད། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་གསུམ་པོ་དེ་ནི
Chinese
执著于有者，就像被医生抛弃的病人一样，因为他们被说成是不可救药的见解持有者。有情世间和器世间，因为是无余遍及的自性，并且无量例子的边际是无有的缘故，所以方所是伟大的自性。这十者全部，以方所的自性，空性是为何，即是大空性，为了遣除执著于大而宣说。东方等方所，是遍及有情和器世间无余的，因为在方所的各个部分，安立着东方等方所的缘故。这样，因为是无余遍及的缘故，所以方所是伟大的自性。此外，修持慈爱等，因为是周遍断除方所而修持，所以方所安住于无量例子的缘故，以无边际也是伟大的自性。东方等这十者全部，也是以方所的自性，空性为何，即称为大空性。这为何宣说呢？因为顺世外道等，执著于周遍一切的伟大的实有，为了遣除它而宣说。这因为是需要的殊胜，所以是胜义涅槃。那即是以它空性为何，那即是胜义空性。为了遣除有智慧者对真实涅槃的执著，以胜义智慧，胜义空性被开示。涅槃是众生所有需求中最殊胜的，因此被称为胜义。正如所说：如果涅槃是实有的，那么涅槃就成了有为法。没有不是有为法的事物，无论在哪里都不存在。以这种方式，因为不是真实的缘故，涅槃以它空性为何，即是胜义空性。这为何宣说呢？为了遣除那些认为涅槃是阻碍，是实有事物的分别说者的执著而宣说。因为从缘起生起，所以三界，被确定为是有为法。那即是以它空性为何，那即是被称为有为空性。欲界等三界是
English
Those who cling to existence are like patients abandoned by a doctor, because they are said to be holders of incurable views. The sentient and container worlds are great in nature because they are all-pervasive and because the limits of limitless examples are nonexistent. All ten of these, with the nature of directions, whatever emptiness is, is the great emptiness, spoken to dispel clinging to greatness. The directions, such as the east, pervade all sentient beings and the container world without exception, because sentient beings and containers located in those parts of the directions are designated as that direction, such as the east. Thus, because they pervade without exception, the directions are great in nature. Furthermore, meditating on love, etc., is done by completely cutting off the directions, so the directions abide as limitless examples, and therefore they are also great because of being limitless. All ten of these, such as the east, whatever is empty in nature of the directions, is called the great emptiness. Why is this taught? It is taught to counteract the clinging of the Materialists and others who cling to a great substance that pervades everything. This is the ultimate need, so it is ultimate nirvana. That which is empty of that is ultimate emptiness. To counteract the clinging of the wise to real nirvana, ultimate emptiness is taught by ultimate wisdom. Nirvana is the best of all needs of beings, therefore it is called ultimate. As it is said: If nirvana were real, then nirvana would become conditioned. There is no thing that is not conditioned, it does not exist anywhere. In this way, because it is not real, whatever emptiness is of nirvana, is called ultimate emptiness. Why is this taught? It is taught to counteract the clinging of those who say that nirvana is an obstruction, a real thing. Because the three realms arise from conditions, they are definitely asserted to be conditioned. That which is empty of that is called conditioned emptiness. The three realms, such as the desire realm, are