Tibetan
ང་པོ་ལའང་། ལོག་སྨྲ་ཚར་གཅོད་པ་དང་། སྐལ་ལྡན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སྟོན་པ་ལ་གུས་པ་སྐྱེད་པའི་གཞུང་གསུམ་དུ་གནས་སོ། །དང་པོ་ནི་དབུ་མ་རིགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གིས་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བ་མཐའ་དག་རིགས་པས་སུན་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་ག དམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་ལ་ཟབ་མོ་འདོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་བསྟོད་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་གཙོ་ཆེར་ཟབ་མོ་གསུང་ཞིང་། ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པའི་ཆ་འགྲེལ་པ་ནི་མདོ་སྡེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་མདོ་སྡེ་དག་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྟར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དབུ་མ་རིགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ནི་བ སྒྲུབ་བྱ་བདེན་དངོས་འགོག་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་རྟོག་གེའི་རིགས་པ་འགོག་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། གཞན་ལུགས་ཡོངས་གཅོད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་དགག་པ་བསྟན་པ་དང་། རང་ལུགས་རྣམ་བཅད་ཙམ་སྨྲས་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་རང་བཞན་གྱི་སྡེ་པ་གཉིས་ཀ་ཐུན་མོང་དུ་དགག་པ་དང་། རང་སྡེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་དབུ་མ་རྩ་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའོ། །གཉིས་པ་ལའང་། སྤྱིར་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲས་པ་ལ་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་རྩོད་པ་ཟློག་པ། ཁྱད་པར་དུ་འདུས་བྱས་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་སྨྲས་པ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་དང་གཉིས་སོ། །དང་པོ་གཉིས་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་སྤྱི་ལས་བརྩམས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཡན་ལག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས་འཕྲོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་རྩོད་པ་ཟློག་པ་ནི་རྐྱེན་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ལ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ནི་འདུ་བྱེད་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་རྟོག་གེའི་རིགས་པ་འགོགས་པ་ནི་ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འཐག་པ་སྟེ། དེས་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ་རྟོག་གེའི་རིགས་པ་མ་ལུས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་བྱུང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མན་ངག་ལའང་། ཕྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ། ནང་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གསང་བ་འདུས་པ་རིམ་པ་ལྔ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་རྗེས་སུ། འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ཡན་ཆད་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་མཛད་དེ་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཐལ་འགྱུར་དུ་བཀྲལ་ལོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ལུགས་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་དབུ་མ་རྩ་བའི་ཚིག་གི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་མཛད་དེ་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་རང་རྒྱུད་དུ་བཀྲལ། རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དག་གི་ལོག་རྟོག་དགག་པའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་རྩ་བ་དབུ་མ་སྙིང་པོ་དང་། འགྲེལ་པ་རྟོག་གེ་འབར་བ་དང་བཅས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཐལ་རང་གཉིས་སུ་གྱེས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་བྱོན་ཏེ། འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ལུགས་དེ་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས། དེའི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཕྱིར་དུ་དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་མཛད་ནས་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་དོ། ཁྱད་པར་དུ་དབུ་མ་རྩ་བའི་རིགས་པའི་ཁ་བསྐང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེའི་དགོངས་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་བསལ་ནས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་འགྲེལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་འདི་མཛད་དོ། །ཐལ་རང་འདི་དག་གི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པ་ནི་ཡི་གེ་ལོགས་སུ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླ྄ུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྒྲོ་བསྐུར་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལམ་གསལ་བར་མཛད་པའི་འོག་ཏུ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབས་པས་འཕགས་པ་མ་ཕམ་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་དགའ་ལྡན་དུ་བྱོན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་གསན་ཅིང་། རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་ཚབ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་འགྲེལ་བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་དག་ཀྱང་ཞུས་ཏེ། སླར་ཡང་འཛམ་གླིང་དུ་བྱོན་ནས། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ས་སྡེ་
Chinese
其中，有三种教法：断除邪说、摄受具缘者、以及生起对导师的敬仰。第一种是中观理聚论，它们是为了以理智驳倒自他宗派中所有主张常断论者。第二种是《宝鬘论》等，它们是为了以教诫和随顺开示的方式，向他人传授甚深法义。第三种是赞颂集，它们主要是为了宣说甚深法义，并通过领悟的方式，宣扬导师的伟大功德。关于行持方面的论著是《集学论》，它是为了阐述菩萨在家和出家两方面的学处，以及这些学处如何从经藏中产生的。其中，中观理聚论分为两个方面：一是破除所破的真实存在，二是破除能立的论理。第一方面又分为两个方面：一是驳斥主张完全断除他宗观点，二是避免对仅阐述自宗观点的争论。第一方面又分为两个方面：一是共同驳斥自他宗派，二是分别驳斥自宗。第一种是《中观根本慧论》。第二种是《六十正理论》。第二方面又分为两个方面：一是避免因普遍主张无自性而与理相违的争论——《回诤论》，二是避免因特别主张有为法无生灭而与教证相违——《七十空性论》。前两种是完整的中观论著，因为它们从缘起开始，最终确定无自性。后两种是支分论著，因为它们是从《中观根本慧论》中衍生出来的。其中，《回诤论》是从观察因缘品中衍生出来的，《七十空性论》是从观察有为法品中衍生出来的。第二，破除能立的论理是《广破论》，它破除了量和所量等所有论理。关于由修生慧所修持的窍诀，以外显的波罗蜜多乘为基础进行修持
English
Among them, there are three kinds of teachings: refuting wrong views, embracing those with good fortune, and generating respect for the teacher. The first is the collection of Madhyamaka reasoning, which is to refute with reason all those in both our own and other schools who assert permanence or annihilation. The second is the Precious Garland and so on, which are to teach profound Dharma to others through instruction and following demonstration. The third is the collection of praises, which mainly speak of profound Dharma and, through the door of realization, proclaim the great qualities of the teacher. The commentary on the aspect of conduct is the Compendium of Sutras, which is to explain how the precepts for both lay and ordained bodhisattvas arise from the sutras. Among these, the collection of Madhyamaka reasoning is divided into two aspects: refuting the truly existent object to be refuted, and refuting the reasoning of the means of proof. The first aspect is further divided into two: demonstrating refutation of those who assert complete elimination of other's views, and avoiding disputes over merely stating one's own view. The first aspect is further divided into two: jointly refuting both our own and other schools, and separately refuting our own school. The first is the Root Wisdom of the Middle Way. The second is the Sixty Stanzas on Reasoning. The second aspect is further divided into two: avoiding disputes that arise from generally asserting no self-nature and contradicting reason—the Refutation of Objections, and avoiding contradictions with scripture that arise from specifically asserting that conditioned phenomena have no arising or ceasing—the Seventy Stanzas on Emptiness. The first two are complete Madhyamaka treatises, because they begin with general dependent origination and establish no self-nature. The latter two are branch treatises, because they derive from the Root Wisdom of the Middle Way. The Refutation of Objections derives from the chapter on examining conditions, and the Seventy Stanzas on Emptiness derives from the chapter on examining conditioned phenomena. Second, refuting the reasoning of the means of proof is the Thorough Analysis, which refutes all reasoning, such as valid cognition and the knowable. As for the pith instructions practiced by meditation-born wisdom, practice is based on the outer Paramita Vehicle
Chinese
俱舍论释。内依金刚乘修持的，是密集金刚五次第等。如此，导师（龙树）造了中观论著之后，圣天也造了阐明瑜伽修持次第的论著《瑜伽行四百论》等。在那之前，与圣者龙树的见解没有不一致。之后，导师佛护造了《中观根本慧论释》，将圣者的见解阐释为应成派。在那之后，导师清辨为了驳斥佛护的观点，造了《中观根本慧论释·般若灯论》，将圣者的见解阐释为自续派。为了驳斥自他宗派的邪见，造了中观论著《根本中观心论》以及注释《辩论火焰论》。从那以后，圣者的见解就分成了应成派和自续派。在那之后，吉祥月称出现，他认为圣者的见解没有颠倒，就是佛护的宗派，为了建立那个宗派，造了《中观根本慧论释·明句论》，对清辨的观点进行了驳斥，并建立了佛护的宗派。特别是为了补充中观根本慧论的理证，以及为了消除大乘经部的见解唯识宗的说法，而要注释《入中论》，依靠《十地经》造了这部《入中论》及其注释。应成派和自续派这些宗派的观点差别，因为已经另外写成了文字，所以这里就不写了。如此，圣者龙树舍弃了对如来教法的各种诽谤，清楚地阐明了远离边见的的中观之道之后，圣者无著降生于世间，通过修持正确的等持，受到圣者弥勒的摄受，前往兜率天，听闻了许多大乘佛法的名相，并且向弥勒菩萨请教了大乘的意旨解释——慈氏五论，之后又回到人间，自己也造了广大的论著《瑜伽师地论》。
English
The commentary on the Abhidharma-kosa. Internally, the practice based on the Vajrayana is the Guhyasamaja Five Stages, etc. Thus, after the Teacher (Nagarjuna) composed the treatises on Madhyamaka, Aryadeva also composed treatises clarifying the stages of yoga practice, such as the Four Hundred Verses on Yoga Practice. Up to that point, there was no disagreement with the views of the Holy Nagarjuna. Then, the Teacher Buddhapalita composed a commentary on the Root Verses on the Middle Way, explaining the views of the Holy One as Prasangika. After that, the Teacher Bhavaviveka, in order to refute the views of Buddhapalita, composed the Commentary on the Words of the Root Verses on the Middle Way, the Lamp of Wisdom, explaining the views of the Holy One as Svatantrika. In order to refute the wrong views of his own and others' schools, he composed the Madhyamaka treatise The Heart of the Middle Way and its commentary, the Blaze of Reasoning. From then on, the views of the Holy One were divided into Prasangika and Svatantrika. After that, the glorious Chandrakirti appeared, and seeing that the correct views of the Holy One were those of Buddhapalita, he composed the Clear Words Commentary on the Root Verses on the Middle Way in order to establish that system, criticizing the views of Bhavaviveka and establishing the system of Buddhapalita. In particular, in order to supplement the reasoning of the Root Verses on the Middle Way, and in order to eliminate the assertion of the Mahayana sutras as being only mind, and in order to comment on the Entering the Middle Way, he composed this Entering the Middle Way and its commentary based on the Ten Bhumi Sutra. The detailed differences in the assertions of these Prasangika and Svatantrika schools are not written here because they have been written separately in letters. Thus, after the Holy Nagarjuna abandoned all slanders against the teachings of the Sugata and clearly elucidated the Middle Way free from extremes, the Holy Asanga appeared in the world. By cultivating correct samadhi, he was taken care of by the Holy Maitreya, went to Tushita Heaven, heard many categories of Mahayana Dharma, and also requested the explanations of the Mahayana intent, the Five Dharmas of Maitreya, from the Regent of the Conqueror. Then he returned to Jambudvipa and himself composed the extensive treatise, the Stages of the Grounds.