Tibetan
ར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དགོངས་པའི་དོན་འགལ་བའམ། འོན་ཏེ་མི་འགལ། དང་པོ་ལྟར་ན། བཀའ་ལ་ནང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཇི་ལྟར་སྤོང་། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན། རང་གི་ལུགས་ནི་ངེས་དོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་འཐད་ལ། གཞན་གྱི་ལུགས་ནི་དྲང་དོན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སུན་འབྱིན་པ་ཅི་ལྟར་རིགས། དེ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ནི་བདག་མེད་པ་སྟོན་པས་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱང་བདག་མེད་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྒྱུད་ལས། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བསྟན། །མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་ཕྱིས། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་དབུ་མ་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ལ་གྲུབ་མཐའ་བཞི་བསྟན་པར་སྟོན་པའི་ལུང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་བཞི་འོང་བར་གཟིགས་ནས། དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་བློ་གྲོས་དམན་པ་དག་ཚུལ་དེས་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་དྲང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་སོ་སོའི་ལུགས་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཁས་ལེན་པ་ལས་གཞན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམས་ནི་དེ་དང་དེ་ཁས་ལེན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་འཇོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་བཀའི་དགོངས་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོ་སུ་ཡིའང་ལུགས་མ་ཡིན་ལ། རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། ། འོ་ན་གྲུབ་མཐའ་བཞི་ལས་གང་ཞིག་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་འབའ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ལས་གཞན་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དུ།
Chinese
如果这样成立，那么直义的经部和不了义的经部，它们的意趣是相违背呢？还是不相违背？如果按照前者，那么如何避免佛语自相矛盾的过失？如果按照后者，自己宗派是不了义的意趣所以合理，而其他宗派是直义的意趣所以不合理，这样进行驳斥又怎么合适呢？这样一来，四宗派的论者就不会成为佛教的论者了，因为有些已经背离了佛经的意趣。如果这样说，没有过失，因为如来的佛经是宣说无我的，所以超越了外道的教义，而四宗派的论者也都是承认无我的。如果这样，那么经中说：“其中宣说了毗婆沙宗，经部宗也是如此，瑜伽行派在它之后，在那之后宣说了中观宗。”这样说又该如何理解呢？那并不是说佛陀为所化众生宣说了四宗派的教义，而是说预见到未来佛教中会出现四种注释性的宗派，那时导师应该用那种方式引导智慧低下的学生逐步进入教义。因此，四宗派各自的宗派都建立了三乘的体系，因为如来宣说了三乘。除了自己所承认的以外的其他宗派，都是那些承认者自己捏造的，不能认为是如来的意趣。因此，说四宗派都安住于佛语的意趣，这种说法在四宗派论者中任何一方都不成立，而且因为与理相违，所以非常不合理。那么，四宗派中哪一个是善逝的意趣呢？唯有圣者龙树的宗派才是如来佛语的无误意趣，因为如来所说的一切法都是从二谛出发而说的，而在圣者龙树的宗派之外，没有其他宗派能正确地安立二谛。因此，就在这里。
English
If that is established, then are the meanings of the sutras of direct meaning and the sutras of definitive meaning contradictory or not? If according to the former, how to avoid the fault of self-contradiction in the Buddha's words? If according to the latter, one's own system is reasonable because it is the definitive meaning, but it is not appropriate to refute others by saying that their system is of direct meaning and therefore unreasonable. In that case, the proponents of the four philosophical schools would not become Buddhist proponents, because some have deviated from the meaning of the scriptures. If you say so, there is no fault, because the scriptures of the Tathagata teach non-self, so they surpass the teachings of the outsiders, and the proponents of the four philosophical schools also accept non-self. If so, then how to interpret the statement in the tantras: "Among them, the Vaibhashika school is taught, the Sautrantika school is also the same, the Yogachara school is later than that, and after that the Madhyamaka school is taught."? That is not a statement that the Buddha taught the four philosophical schools to be tamed, but rather that he foresaw that in the future there would be four interpretive philosophical schools in Buddhism, and at that time the teacher should gradually guide students of low intelligence into the teachings in that way. Therefore, each of the four philosophical schools establishes the system of the three vehicles, because the Tathagata taught the three vehicles. The philosophical views other than one's own are merely fabricated by those who accept them, and cannot be regarded as the intention of the Tathagata. Therefore, the statement that the four philosophical schools abide by the intention of the Buddha's words is not established in any of the four philosophical schools, and it is very unreasonable because it contradicts reason. So, which of the four philosophical schools is the intention of the Sugata? Only the system of the noble Nagarjuna is the unerring intention of the Buddha's words, because all the dharmas taught by the Tathagata are based on the two truths, and outside of the system of the noble Nagarjuna, there is no other system that can correctly establish the two truths. Therefore, right here.
Tibetan
འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ལམ་ལས་ནི། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་ལ་ཞི་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་བདེན་ལས་ཉམས། །བདེན་གཉིས་ཉམས་ལ་ཐར་པ་འགྲུབ་ཡོད་མིན། །ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་འདོད་པའི་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་དང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་པ་ཤེས་པ་རྣམ་ལྡན་དང་། དེའི་རྒྱུ་དོན་ལྐོག་ན་མོ་དང་། སྡེ་པ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་འདོད་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་བདེན་པ་དང་། རྣམ་རིག་པའི་འདོད་པ་རྣམ་ཤེས་བདེན་པ་རྣམས་གལ་ཏེ་གསུང་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ལ་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་དེ་དག་བཀའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ན། རྣམ་རིག་པ་མན་ཆད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་འདི་དག་ཀྱང་ངེས་དོན་གྱི་མདོའི་དོན་མ་ཡིན་ཡང་། དྲང་དོན་གྱི་མདོའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་གི་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་རིག་པ་མན་ཆད་ཀྱི་འདོད་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་ནི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བའི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོག་དཔྱོད་ཐ་དད་པས་བསྟན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། དགོངས་པའི་དོན་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འབབ་ཅིང་གཞོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་ནང་འགལ་བ་རྣམས་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལམ་གཅིག་པུ་འདི་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །དེ་དག་ནི་རེ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། ། འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟབ་པ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ནི། བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། སྦྱོར་བ་རྒྱ་ཆེ་བ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་དང་། འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ཡོན་ཏན་ཕྲིང་ལས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟ་
Chinese
圣者龙树菩萨的道中说：对外道来说，没有寂灭的方法。因为他们的一切世俗谛都脱离了真谛。如果二谛脱离了，解脱就不会成就。是这样说的。此外，小乘有部宗认为三时是实有的，无为法和不相应的行法是实有的；经部宗认为识是具足相的，其因是潜隐的种子；两部共同认为不可分割的微尘是真实的；唯识宗认为识是真实的。如果这些是佛经的密意，因为这些被理智所破，所以宣说者不会是遍知者。如果这些不是佛的密意，那么从唯识宗以下的宗派怎么会是如来藏的密意呢？如果说这些也不是了义经的意义，而是不了义经的意义，那是不对的。因为不了义经的意义是世俗谛，而唯识宗以下的宗派所不共许的那些，甚至连世俗谛也不是。此外，不了义经和了义经只是根据所化众生不同的根器而以不同的思辨方式来阐述，而不是意义上相互矛盾，因为如来的一切言教都归于真如。因此，如果说各种不同的、相互矛盾的宗派是不了义经和了义经的密意，那就是不加辨别的胡说八道。因此，如来的一切言教的密意都安住在唯一的离边中道上。这些是简略地说明论典的关联。这里所要表达的是甚深和广大的两种方式。其中，甚深是指人无我和法无我的自性空性；广大是指：发心广大，世俗菩提心的自性是大悲；行持广大，胜义菩提心的自性是菩萨十地；果位广大，佛陀的三身、功德、事业等。是这样的。
English
In the path of the noble Nagarjuna, it is said: For outsiders, there is no method of pacification. Because all their conventional truths deviate from the ultimate truth. If the two truths are deviated from, liberation will not be achieved. It is said in this way. Furthermore, the Vaibhashika school, which asserts that the three times are substantially existent, and that unconditioned phenomena and non-associated formations are substantially existent; the Sautrantika school, which asserts that consciousness is endowed with aspects, and its cause is latent seeds; the common assertion of both schools that indivisible atoms are true; and the Yogacara school, which asserts that consciousness is true—if these are the intentions of the scriptures, then because they are refuted by reason, the speaker would not be omniscient. If these are not the intentions of the Buddha's words, then how could the tenets of the Yogacara and lower schools be the intentions of the Tathagata? If it is said that these are not the meaning of the definitive sutras, but are the meaning of the provisional sutras, that is not correct. Because the meaning of the provisional sutras is conventional truth, and those uncommon assertions of the Yogacara and lower schools are not even established as conventional truth. Furthermore, the definitive and provisional sutras are taught with different modes of thought depending on the predispositions of the trainees, but there is no contradiction in their intended meaning, because all the words of the Tathagata lead to and converge on suchness. Therefore, to say that the various different and contradictory tenets are the intentions of the definitive and provisional sutras is to speak without discrimination. Thus, the intention of all the scriptures of the Tathagata abides in this single, non-extreme Middle Way. These are, for the moment, the connections of the treatises. What is to be expressed here are the two aspects of profundity and vastness. Among them, profundity is the emptiness of the nature of the two selflessnesses of person and phenomena; vastness is: vast in aspiration, the nature of conventional bodhicitta is great compassion; vast in practice, the nature of ultimate bodhicitta is the ten bhumis of a bodhisattva; vast in result, the three bodies of a Buddha, qualities, activities, and so on. It is like that.