Tibetan
བུའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་གཞུང་འདིར་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་དོ། །དགོས་པའང་གཉིས་ཏེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་གཉིས་སོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པའང་གཉིས་ཏེ། བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་དང་། གཞུང་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་པའོ། །དང པོ་ནི། འདི་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་བཙུགས་ཤིང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྨྲ་བ་དག་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་བ་ན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་འབའ་ཞིག་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། དེའི་གཞུང་དབུ་མ་སོགས་ལ་གུས་པས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་འགྲེལ་པར། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་རྩོམ་པར་འདོད་པས། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ཐུག་གི་དགོས་པ་ནི། གནས་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་བླ་ན་མེད་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པའོ། ། ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད། དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་གསུམ་གྱིིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། རྩོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་རྩོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ལའང་། དགེ་ལེགས་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པར་འོས་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམས་ཐུབ་དབང་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་འཁྲུངས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་བློ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱས་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་འདིས་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་བཞིའི་ནང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཙོ་བོར་བསྟན་ལ། དེའི་རྒྱུའང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གསུམ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་། སངས་རྒྱས་འབྲིང་དུ་གྱུར་པ་རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་
Chinese
此论于甚深与广大的体性两种进行决断。所需也有两种，即暂时的所需和究竟的所需两种。暂时的所需也有两种，即通达所诠义的所需和入于论典的所需。第一是，由此论便能轻易通达如是所说的甚深与广大的体性两种。第二是，此处树立龙树宗派的论典，并且以理智驳斥与此相异的言论之后，便能唯一殊胜地通达龙树的宗规，从而以恭敬心入于其论典中观等，如释论所说：“为了入于中观论典而想要造作《入中论》。”究竟的所需是，依靠这些暂时的所需而进入正确的道，从而证得无上的甚深与广大的体性，获得一切种智的果位。 第一品释 具有如是所诠义和殊胜所需的论典《入中论》，应当以三个总义来理解，即：进入造论之支分，所入论典之自性，事业究竟之支分。第一，进入造论之支分中也有两种：显示一切大善之根本的薄伽梵大悲应受赞叹之因，以及通过宣说其自性而显示对其赞叹。就第一种而言，说了“声闻中佛皆由佛所生，佛陀亦从菩萨之所生，大悲心与无二之智慧，菩提心乃佛子之因”等两个偈颂。第一个偈颂主要显示了四种最胜士夫中的菩萨，并且显示其因是大悲等三种法。其中，声闻和成为中等佛陀的独觉佛是从能仁王如来正等觉所生的，因为佛陀降临世间时，便能究竟缘起。
English
This treatise definitively establishes the two aspects of profundity and vastness. There are also two purposes: the temporary purpose and the ultimate purpose. The temporary purpose is also twofold: the purpose of understanding the subject matter and the purpose of entering the treatise. The first is that from this treatise, one can easily understand the two aspects of profundity and vastness as described. The second is that here, the treatise of the Nāgārjuna's school is established, and after refuting with reason those who speak differently from it, one will singularly realize the system of Nāgārjuna as supreme, and will respectfully enter its treatises such as the Madhyamaka. As it is said in the commentary, "Because one wishes to compose the Entering the Middle Way in order to enter the Madhyamaka treatises." The ultimate purpose is to rely on these temporary purposes and enter the correct path, thereby realizing the unsurpassed profundity and vastness, and attaining the state of omniscience. Explanation of the First Chapter This treatise, Entering the Middle Way, which possesses such a subject matter and special purpose, should be understood through three condensed meanings: the limb of entering the act of composing, the nature of the treatise to be entered, and the limb of accomplishing the act. First, within the limb of entering the act of composing, there are two aspects: showing the cause for praising the Bhagavan, the Great Compassionate One, who is the root of all great virtues, and showing the praise of that by stating its nature. Regarding the first, two verses are mentioned, such as, "Hearers and middling Buddhas are born from the Powerful Sage, Buddhas are also born from Bodhisattvas, the mind of compassion and non-dual wisdom, the mind of enlightenment is the cause of the Buddhas' sons." The first of these verses mainly shows the Bodhisattva among the four supreme individuals, and also shows that its cause is the three dharmas, such as compassion. Among them, the Hearers and the Solitary Buddhas, who become middling Buddhas, are born from the Powerful Sage, the Tathagata, the Perfectly Enlightened One, because when the Buddha comes into the world, he perfects dependent origination.
Tibetan
ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པར་འགྱུར་ལ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉན་པ་དང་། སེམས་པ་དང་། བསྒོམས་པ་ལས་རང་རང་གི་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པར་རིགས་ན། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། ཁ་ཅིག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཐོས་ཏེ། དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་ལ་མཁས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། མཐོང་བའི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཞིན་དུ་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེའང་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་མ་ཕྲད་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཞི་བརྒྱ་པར། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ་ཏེ་འདིར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་ཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། དབུ་མ་ལས་ཀྱང་། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྟེན་པ་མེད་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ཉེ་བར་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིིར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱ་བ་བྱས་སོ། །འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཡང་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ལས་ཐོས་ནས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། མགོན་པོ་དེ་རིང་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྒྲག་པར་བགྱི། །བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མི་ཟད་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལའང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲོགས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱའི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་
Chinese
将会如实宣说，为了使所化众生听闻、思维、修习，从而各自如其殊胜信解之缘分，圆满成就声闻等三种菩提。如果说声闻是从佛陀的教言中产生的，那么缘觉不是不依赖于其他教法而自己现证菩提吗？怎么说是从佛陀的教言中产生的呢？没有过失。有些人听闻如来宣说缘起，虽然精通通达胜义谛，但仅在见生中无法获得涅槃，然而如同必定感受的业之异熟一般，在其他生世中必定能获得涅槃。而且，如果未遇到佛陀出世，则将成为独觉。如《四百论》中所说：“若以知彼故，于此不得灭，余生无功用，如业定当得。”又如《中观论》中所说：“诸圆满佛未出现，声闻众亦已灭尽时，独觉之智慧，无所依而极生起。”此外，缘觉们在有生之最后一世，是不亲近依赖于他人教法的，但并非在一切情况下都不依赖。为什么称为声闻呢？因为他们会向他人宣说获得真实教诫之果，以“如此这般已作，从此不再知晓其他有”的方式。或者，因为他们听闻大乘道来自如来，并向那些为此而精进的人们宣说，所以称为声闻。如《妙法莲华经》中所说：“世尊，今日我等成声闻，将如实宣说殊胜菩提，亦将宣说殊胜菩提之音声，因此我等声闻犹如不尽。”菩萨们难道不会有同样的过失吗？不会有，因为仅仅是宣说而已，凡是不修随顺之行者，才称为声闻，而菩萨们则不然。
English
It will be spoken without distortion, so that the disciples, by hearing, thinking, and meditating on it, will, according to their respective superior inclinations, fully accomplish the three enlightenments, such as that of the Hearers. If it is reasonable that the Hearers are born from the words of the Buddha, then are not the Solitary Realizers those who, without relying on the teachings of others, realize enlightenment themselves? How can they be said to be born from the words of the Buddha? There is no fault, because some have heard the Tathagata speak of dependent origination, and although they are skilled in understanding the ultimate truth, they will not attain Nirvana in this lifetime alone. However, just as the ripening of karma is certain to be experienced, they will undoubtedly attain Nirvana in another lifetime. Moreover, if they do not encounter the appearance of a Buddha, they will become Solitary Conquerors. As it is said in the Four Hundred: "If by knowing that, one does not attain cessation here, in another life, without effort, one will certainly attain it, like karma." And as it is said in the Middle Way: "When the Perfect Buddhas have not appeared, and the Hearers have also perished, the wisdom of the Solitary Buddhas arises greatly without reliance." Furthermore, the Solitary Realizers, in their last lifetime, do not closely rely on the teachings of others, but they are not entirely independent in all respects. Why are they called Hearers? Because they proclaim to others the attainment of the fruit of true instruction, in the manner of "Thus it has been done, and from this, no other existence is known." Or, because they have heard the Great Vehicle path from the Tathagatas and proclaim it to those who strive for its meaning, they are called Hearers, as it is said in the Lotus Sutra of the Good Law: "Lord, today we have become Hearers, we will truly proclaim the supreme enlightenment, and we will also utter the sound of supreme enlightenment, therefore we Hearers are like the inexhaustible." Would Bodhisattvas not also have the same fault? They would not, because it is merely proclaiming, and whoever does not practice accordingly is called a Hearer, but not the Bodhisattvas.