Tibetan
།ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཡོད་ཅེས། །འཛིན་པ་སྟུག་པོས་བཟུང་གྱུར་པ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །མེད་ཅེས་རྣམ་རྟོག་རྟོག་པར་བྱེད། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་དེ་ལ། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་ནས་ནི། །ཡོད་དོ་ཞེའམ་མེད་དོ་ཞེས། །བསམས་ན་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །བདག་འདི་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པར་བདུན་གྱིས་བཙལ་བ་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པའི་བདག་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་སྙམ་ན། གང་ལ་རྟག་ཏུ་འགྲོ་རྣམས་ངར་འཛིན་བློ། །རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཡི་གང་ཡིན་དེར། །ང་ཡིར་འཛིན་བློ་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ནི། །མ་བརྟགས་གྲགས་པར་གཏི་མུག་ལས་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན། ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་། རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ནམ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འཛིན་ཅིང་། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ལན་བརྒྱར་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུ་གང་ལ་མི་དང་ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་མ་རིག་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་མཐའ་དག་ལ་རྟག་ཏུ་ངར་འཛིན་པའི་བློ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་བདག་དེའི་དབང་བསྒྲུར་བྱའམ། གདགས་པའི་རྟེན་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གང་ཡིན་པ་དེར་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་བློ་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ནི་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ་གཏི་མུག་གི་དབང་ལས་གྲ྄ུབ་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཏི་མུག་ལས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་བདག་མི་དམིགས་ལ། དེ་མ་དམིགས་པས། དེ་ལ་རག་ལས་པའི་བདག་གི་བདག་ཀྱང་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དག་ལ། །བདག་དང་བདག་གིར་སྙམ་ཟད་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་འགག་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ཟད་པས་ན་སྐྱེ་བ་ཟད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཇིི་ལྟར་ན་བདག་མེད་ན་བདག་གི་བའམ་མེད་ཅེ་ན། གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་ཅན་ལས་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མེད་པས་བདག་གིར་མེད། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་ལྟ་བས། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །རྫ་མཁན་མེད་པར་བུམ་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ལས་མེད་དེ། བྱེད་པ་པོ་བྱ་བ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་ལས་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པར་ལས་སུ་གྱུར་པའི་བདག་གི་བ་མེད་པས་ཕུང་པོ་བདག་དང་བདག་གི་བས་སྟོང་པར་ལྟ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་མཚོན་པ་ནི། བདག་དང་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཤིང་རྟའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དང་མཚུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲེ་བའི་ཕྱིར། བུམ་སྣམ་རེ་ལྡེ་དམག་དང་ཕྲེང་བ་ནགས་ཚལ་དང་། །ཤིང་རྟ་ཕྲན་དང་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས། །གང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་འདིས་བསྙད་བཞིན་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །བུམ་སྣམ་རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཤིང་རྟ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྣལ་མ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་གང་གི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་འགྲོ་བ་འདིས་བསྙད་ཅིང་ཐ་སྙད་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐུབ་དབང་དེ་ནི་འཇིན་རྟེན་རྩོད་པ་མི་མཛད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་རྩོད་དོ་ཞེས་པའི་ལུང་ལས་ན། ཐུབ་པའི་དབང་པོ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་རྩོད་ཅིང་དགག་པ་མི་མཛད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་རྣམས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་དངོས་པོ་གང་དག་གིས་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཡན་ལག་འདོད་ཆགས་མཚན་ཉིད་ཤིང་སོགས་དང་། །ཡོན་ཏན་ཅན་ལུས་ཆགས་དང་མཚན་གཞི་མེ་སོགས་དག །ཤིང་རྟའི་དཔྱད་པས་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །དེ་ལས་གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན། །བུམ་པ་དང་མེ་
Chinese
如是说。此中亦无常与无常等，如是说：常与无常等四者，寂静之中何处有？有边与无边等四者，寂静之中何处有？谁以如来存在之执著，被稠密的执著所束缚，彼于寂灭涅槃中，作无有之分别。于自性空性之中，佛陀涅槃之后，思惟为存在或不存在，皆不应理。如是说。此我非于蕴中为彼性，亦非为异性而存在，如是说：若蕴为我，则成生灭之法。若异于蕴，则成无蕴之相。如是说。若以七相寻求，则此我不安住于常与无常等任何边，若此我非自性而有，则从何因生？于何者处，行者恒常生起我执之念，且于彼之任何处，生起我所之念的我，乃是从未经观察之名言，由愚痴而生。若完全寻求，则于此法之外者，显现执著于异于蕴，而自宗派者，则执著为蕴之自性，或不可说为彼性与异性，而善逝所开示之无倒了悟者，则了知仅是依于蕴而假立，故非自性而有，如是了悟后，百次解脱者，即是我。如是于何者处，人与饿鬼与畜生等一切无明所随之有情，恒常生起我执之念，且于彼我所役使，或所施设之所依眼等内，及色等外，任何处生起我所之念的我，乃是唯未作观察，仅随顺世间名言，由愚痴之势力所成，而非由自性所成。以何之故，此我非自性而有，然由愚痴而施设名言，仅为此故，瑜伽士们应修无我。
English
Thus it is said. In this, there is also no existence of permanence and impermanence, etc. As it is said: Where are the four, such as permanence and impermanence, in peace? Where are the four, such as end and endlessness, in peace? Whoever is seized by the dense clinging of saying that the Tathagata exists, that one makes the conceptualization of non-existence in Nirvana. In that emptiness of self-nature, after the Buddha has passed into Nirvana, it is not reasonable to think whether he exists or does not exist. Thus it is said. This self is not present as the same as or different from the aggregates. As it is said: If the aggregates were the self, it would become something that arises and ceases. If it were other than the aggregates, it would become without the characteristics of the aggregates. Thus it is said. If one seeks with seven aspects, then that self, which does not abide in any extreme such as permanence and impermanence, if it is not inherently existent, then from what cause does it arise? In whom does the mind of clinging to self always arise in beings, and in whatever of that, the self in whom the mind of clinging to mine arises, that is from ignorance in unexamined fame. When one seeks completely, those who are outside of this Dharma manifestly cling to being different from the aggregates, and their own schools hold that it is the nature of the aggregates or that it cannot be said to be the same or different, and those who have understood the non-inverted teachings closely shown by the Sugata understand that it is merely imputed in dependence on the aggregates, so it is not inherently existent, and having understood this, one who is liberated a hundred times is the self. Like that, in whom does the mind of clinging to self always arise in all beings such as humans, pretas, and animals who are connected to ignorance, and in whatever of that self is to be controlled, or in whatever is the basis of imputation, such as the eye, etc., internally, and forms, etc., externally, the self in whom the mind of clinging to mine arises is only following the fame of the world without examination, and is established by the power of ignorance, but is not established by its own nature. Because this self is not inherently existent, but rather a term is applied from ignorance, for that very reason, yogis should meditate on selflessness.
Chinese
不观察，因为不观察，依赖于它的我的我也变得不被观察。因此，将从轮回中解脱。如是说：内外皆清净，我与我所念尽时，近取将止息，彼灭故生灭。如是说。如果无我，则我所亦无有吗？何以故，作者从无有者而无有，是故无我故无我所。是故观我与我所空，瑜伽士将得解脱。如无陶师则无瓶，如是无作者则无业，作者是行为进入之境，故名为业。是故，作为作者的我无有，作为业的我所亦无有，故观诸蕴空我与我所之瑜伽士将得解脱。第二，由此也表示其他同类，如我和其近取等的名言，与分析车之方式相同。为了说明其他事物也是如此，如偈云：瓶衣绳索军队与念珠，森林车乘房屋等诸物，依何门径世间如是说，当如瓶衣绳等物，如车般以七相分析时，实无有，除此以外，依赖于棉线等自之支分，依何门径世间众生如是称说，当如是了知。何以故？能仁不与世间诤，世间与我共诤，我与世间不诤。经中说，能仁不与世间的名言争论和驳斥，而是认可世间所通用的名言。又，世间以何种方式施设名言呢？功德支分贪著与体性，树等功德与身贪与相，火等。以车之分析，七相中皆无有，除此以外，世间共称则有之。瓶和火
English
Not observing, because not observing, the self of my also becomes unobserved, as it depends on it. Therefore, one will be liberated from samsara. As it is said: When both inside and outside are pure, when the thought of self and mine is exhausted, the clinging will cease, and when that ceases, birth ceases. Thus it is said. If there is no self, then is there also no mine? Why? Because the maker is non-existent from the non-existent, therefore, because there is no self, there is no mine. Therefore, by viewing the emptiness of self and mine, the yogi will be liberated. Just as without a potter there is no pot, so without a maker there is no action, the maker is the object into which the action enters, hence it is called action. Therefore, since the self that is the maker is non-existent, the mine that is the action is also non-existent, so the yogi who views the aggregates as empty of self and mine will be liberated. Secondly, this also indicates other similar things, such as the terms of self and its clinging, etc., are the same as the way of analyzing a chariot. To explain that other things are also like this, as the verse says: Pots, clothes, ropes, armies, and rosaries, forests, vehicles, houses, and other things, by which means does the world speak of them, one should understand as pots, clothes, ropes, etc., like a chariot, when analyzed in seven ways, are not existent, other than that, relying on their own parts such as cotton threads, by which means do worldly beings speak of them, one should understand in that way. Why? The capable one does not argue with the world, the world argues with me, I do not argue with the world. In the sutra it says that the capable one does not argue or refute the terms of the world, but rather acknowledges the terms that are commonly used in the world. Furthermore, in what way does the world apply terms to things? Qualities, limbs, attachment, and nature, trees, etc., qualities, body, attachment, and characteristics, fire, etc. By the analysis of a chariot, none of the seven aspects exist, other than that, they exist in the common parlance of the world. Pot and fire