Tibetan
ལའང་བདེ་བླག་འཇུག་གྱུར་པས། །འདིར་དེའི་གྲུབ་པའང་དེ་བཞིན་འདོད་པར་གྱིས། །གལ་ཏེ་ཤིང་རྟ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་རྣམ་པ་བདུན་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་ན་རྙེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་བ་ན་མེད་པའི་ཤིང་རྟ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུར་ཡོད་ཅེས་རྣལ་འབྱོར་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པས་ཤིང་རྟ་འདིའི་ཡོད་པ་མི་རྙེད་པ་དེས་ན་ཤིང་རྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་ཉམས་པར་བྱས་པ་དག་ཁོ་ནས་བརྟགས་པར་ཟད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་ཤིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལའང་བདེ་བླག་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། འང་གི་སྒྲས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིིར་ཤིང་རྟ་དེའི་གྲུབ་པ་ནི་མ་བརྟགས་གྲགས་པའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པར་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་པས་ཤིང་རྟ་མ་དམིགས་ལ་རག་མོད། དེའི་ཡན་ལག་ཚོགས་པ་ཙམ་ཞིག་དམིགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་སྣམ་བུ་ཚིག་པ་ན་ཐལ་བ་ལ་རྣལ་མ་ཚོལ་བ་ཁྱོད་ནི་བཞད་གད་དུ་བྱ་བ་ཞིག་སྟེ། འདི་ལྟར། ཤིང་རྟ་མེད་ན་དེ་ཚེ་ཡན་ལག་ཅན། །མེད་པས་དེ་ཡི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡོད་མིན། །གང་གི་ཚེ་ཤིང་རྟ་མེད་པས་དེའི་ཚེ་ཡན་ལག་ཅན་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡན་ལག་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་རྟ་ཞིག་པ་ནའང་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཡན་ལག་ཅན་མེད་ན་ཡན་ལག་མེད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཤིང་རྟ་མཐོང་བའི་རྟོགས་པ་པོ་ཁོ་ནས་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་སིལ་བུར་གནས་པ་མཐོང་བ་ན་འདི་དག་ནི་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་གོ་ཞེས་རྟོགས་ཀྱི། གཞན་གྱིས་ནི་དེ་དག་ཤིང་རྟ་དང་འབྲེལ་བར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་མེད་པར་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། བློ་མེས་ཡན་ལག་ཅན་བསྲེགས་ཡན་ལག་ནི། །ཤིང་རྟ་ཚིག་པའི་ཡན་ལག་བཞིན་དུ་མེད། །དཔེར་ན་ཤིང་རྟ་ཚིག་པ་ན་དེའི་ཡན་ལག་དག་ཀྱང་ངེས་པར་འཚིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་གཙུབ་ཤིང་བཙུབས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མེས་ཡན་ལག་ཅན་ཤིང་རྟའི་ལུས་བསྲེགས་ཏེ་མ་དམིགས་པ་ན་ཡན་ལག་དག་ཀྱང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། ངེས་པར་བསྲེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་དཔེས་མཚོན་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ། སྐབས་དོན་དངོས་དང་། དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་མཚོན
Chinese
因此也能轻易地进入实相之义。而且“也”字，世俗也不会消失。因此，那个车的成立，应当认为是未经观察的、名言的成立。这里说道：瑜伽行者虽然没有观察到车，但是观察到它的支分聚合，这是存在的。如果有人说：某人烧毁了布匹，却在灰烬中寻找真丝，你真是可笑啊！就像这样：如果车不存在，那么支分者也不存在；因为没有支分者，它的支分也不存在。当车不存在的时候，支分者也不存在，因此依赖于它的支分也不存在。如果车坏了，难道不是能观察到轮子等等吗？如果没有支分者，就没有支分，为什么这么说呢？不是这样的。以前见过车的人，当他看到轮子等散乱地存在时，才会认识到这些是车的支分。其他人则不会知道这些与车有关联。因此，没有车，车的支分是不存在的。用比喻来阐明这个道理：智慧之火烧毁支分者，支分也如车烧毁后的支分一样不存在。例如，车烧毁后，它的支分也必然会被烧毁一样。通过分别的摩擦而产生的智慧之火，烧毁了支分者车的身体，无法观察到时，支分也不存在，也无法观察到，因为必定被烧毁了。第二，用比喻来表示的意义是：既表示了当前的实际意义，也表示了其他同类事物。
English
Therefore, one can easily enter the meaning of reality. Moreover, the word "also" does not negate conventional truth. Therefore, the establishment of that chariot should be regarded as the establishment of nominal designation without investigation. Here it is said: Although the yogi does not observe the chariot, he does observe the collection of its parts, which exists. If someone says: Someone burns a cloth and looks for silk in the ashes, you are ridiculous! Like this: If the chariot does not exist, then the possessor of parts does not exist; because there is no possessor of parts, its parts do not exist either. When the chariot does not exist, the possessor of parts does not exist, therefore the parts that depend on it do not exist either. If the chariot is broken, can't we observe the wheels, etc.? If there is no possessor of parts, there are no parts, why do you say that? It is not like that. Only someone who has seen the chariot before will recognize that these are parts of the chariot when he sees the wheels, etc., existing separately. Others will not know that these are related to the chariot. Therefore, without the chariot, the parts of the chariot do not exist. The meaning is clarified by an example: The fire of wisdom burns the possessor of parts, and the parts are like the parts of a burnt chariot, non-existent. For example, when a chariot is burned, its parts will inevitably be burned as well. The fire of wisdom arising from the friction of discrimination burns the body of the chariot, the possessor of parts, and when it cannot be observed, the parts also do not exist and cannot be observed, because they are certainly burned. Secondly, the meaning expressed by the example is: it expresses both the actual meaning of the present situation and other similar things.
Tibetan
་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་དེ་བཞིན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བརྟེན་ནས། །བདག་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཇི་ལྟར་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་འདོགས་ཤིང་། འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ལ་ཤིང་རྟ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། ནང་གི་ཁམས་དྲུག་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བདག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་ལ། བདག་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཉེར་ལེན་ལས་ཡིན་འདི་ནི་བྱེད་པོའང་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཉེ་བ་ལེན་པོའི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་བཞག་པ་དེ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་ལས་དང་། བདག་འདི་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། བདག་གིས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལས་བསགས་པ་ལས་བདེ་འགྲོའམ་ངན་འགྲོའི་ཕུང་པོ་ལེན་པར་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་དེ་ནི་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་བརྟན་པ་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་སུ་བརྟགས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ལྟར་དངོས་ཡོན་མིན་ཕྱིར་འདི་ནི་བརྟན་མིན་ཞིང་། །མི་བརྟན་ཉིད་མིན་འདི་ནི་སྐྱེ་འཇིག་མིན། །འདི་ལ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་། །ཡོད་མིན་དེ་ཉིད་དང་ནི་གཞན་ཉིད་མེད། །བདག་འདི་ནི་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་འདས་པའི་སྐྱེ་བར་བྱུང་བའི་བརྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་གྱུར་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །སྔོན་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་མི་བརྟན་པའང་མིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་མིན་ཏེ། །འདི་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །བདག་ནི་བྱས་པར་འགྱུར་བའམ། །འབྱུང་བ་རྒྱུ་མེད་ཅན་དུའང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའང་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར།
Chinese
两种中的第一种是：如同依靠世间名声的蕴、界，以及同样依靠六处，我也被认为是取者。如同依靠轮辐等而称为车，轮辐等是所取，而车是取者一样。为了安立世间所称的世俗谛，依靠五蕴、内在的六界和六处而执著为我，因此蕴等是我的所取，而我也被认为是它们的取者。同样，所取即是业，此即作者。如同所取和取者的分别在世间俗语中安立一样，色等所取是业，而我则是作者，也在名言中安立。因为我造作善或不善之业，从而在名言中安立获得善趣或恶趣的蕴。如此，如果我被认为是依待而安立的，那么它就不是被认为是常或无常等的所依，因为在此看来，它不是实有，因此它不是常，也不是非恒常，因此它不是生灭。对于此，常等也不存在，它与彼者既非一亦非异。我仅仅是依待而安立的，因为不是自性实有，所以不是先前过去生中出现的常，如论中所说：过去时中已生起，此说是不合理的。先前诸世所生者，彼非即是此。若谓彼即是我，则所取将成异。除所取之外，你的我又是何？也不是从先前未生而生起的非常，如论中所说：非从未生而生，于此将成过失。我将成为所作，或生起成为无因。如是所说。它也不是生和灭，如是说：所取非是我，彼是生和灭。所取如何，成为取者？
English
Of the two, the first is: Likewise, relying on the aggregates known in the world, and similarly relying on the six sense bases, I am also considered the taker. Just as relying on spokes and so on, it is called a chariot, and the spokes and so on are the taken, and the chariot is the taker. In order to establish the conventional truth known in the world, relying on the five aggregates, the six internal elements, and the six sense bases, I am attached to as self, therefore, those aggregates and so on are the takers of myself, and I am also considered the taker of them. Similarly, the taken is the action, this is also the doer. Just as the distinction between the taken and the taker is established in worldly terms, so the taken, such as form, are actions, and I am the doer, which is also established in name. Because I accumulate virtuous or non-virtuous actions, it is established in name that I take the aggregates of good or bad destinies. Thus, if that self is considered to be established dependently, then it is not the basis for being considered permanent or impermanent, etc., because here it is not real, therefore it is not permanent, nor is it non-permanent, therefore it is not birth and death. For this, permanence and so on do not exist, and it is neither one nor different from that. I am merely established dependently, because it is not inherently real, so it is not the permanence that occurred in previous past lives, as stated in the treatise: It is said to have arisen in the past, this statement is unreasonable. What arose in previous lives, that is not the same as this. If you think that is me, then the taken will become different. Apart from the taken, what is your self? It is also not the impermanence that arises from what was not born before, as stated in the treatise: It is not born from what was not born, there will be faults in this. I will become made, or arising will also become without cause. As it is said. It is also not birth and death, as it is said: The taken is not me, that is birth and death. How does the taken become the taker?