Tibetan
གི་ཕྱིར་ཐུབ་པས་མདོ་སྡེ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེ་ནི། ཁམས་དྲུག་དང་། རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་བདག་དེ་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་དྲུག་དང་། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་རེག་པའི་རྟེན་དྲུག་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་བསྟན་ཅིང་། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལ་ཡིད་བདེ་བའི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་བརྟེན་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་བདག་ཏུ་བཏགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁམས་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདག་ཏུ་བཏགས་སོ་ཞེས་ངེས་པར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་དེ་ནི་ཆོས་དེ་རྣམས་དང་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཚོགས་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་བདག་ཏུ་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར། ཆོས་དེ་དག་རྣམས་ལ་ངར་འཛིན་པ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་རྣམས་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་མེད་པས་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མི་དམིགས་ཤིང་བདག་གི་བ་ཡང་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། འདུས་བྱས་མཐའ་དག་བསལ་ཏེ། ངེས་པར་ལེན་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་པའི་བདག་མེད་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ཆེས་མཛེས་སོ། །བཞི་པ་བདག་ལྟ་མི་སྤོང་པར་ཐལ་བ་ནི། བདག་མེད་རྟོག་ཚེ་རྟག་པའི་བདག་སྤོངས་ཤིང་། །འདི་ནི་ངར་འཛིན་རྟེན་དུའང་མི་འདོད་པ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་ཤེས་པས་བདག་ལྟ་བ། །དཔྱིས་ཀྱང་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་རྟག་པའི་བདག་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་བདག་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངར་འཛིན་རྟེན་ནམ་ཡུལ་དུ་མི་འདོད་ཀྱི། ཕུང་པོ་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་རྟག་པའི་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས་ཕུང་པོ་ཡུལ་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ས་བོན་ཀྱང་དཔྱིས་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར་ཏེ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རང་ཁྱིམ་རྩིག་ཕུག་སྦྲུལ་གནས་མཐོང་བ
Chinese
因为如此，能仁于经部中说：大王，大丈夫补特伽罗，即是六界、六触处、十八意近行。如是，我执于地、水等六界，以及眼和合触乃至意和合触之间的六触所依而显示，并依于色等六境，生起六种意乐近行，六种意不乐近行，六种舍受近行，总计十八意近行，以及执取心与心所法，而假立为我。因为经中明确宣说，由六界等之门假立为我，故我并非彼等法，亦非异于彼等法，甚至不是彼等之集合。因为如前所说之法不可作为我，故不应于彼等法执著为我。如是，蕴等并非我执之境，亦非异于蕴等，故无我执之境，瑜伽士不缘取我，亦了知我所非实有，断除一切有为法，无所取而入于寂灭。故而，分析蕴等中无自他之我，此为最胜。第四，破斥不舍我见之过失：证悟无我时，舍弃常我，此亦不欲作为我执之所依。故说了知无我，亦能根除我见，实为稀有。何时瑜伽士证悟无我，彼时即由证悟蕴等之外的常我空性而舍弃常我。如是之我，世间之人不欲作为我执之所依或境，而欲以蕴等作为我执之境，故说见蕴等之外的常我空性，亦能根除以蕴等为境的我见之种子，实为稀有，因二者互不相干。为以比喻阐明此理，故说：见自家墙壁孔穴中有蛇
English
Therefore, the Muni said in the Sutra: "Great King, a great man, a person, is the six elements, the six sources of contact, and the eighteen mental activities." Thus, the self is shown in dependence on the six elements, such as earth and water, and the six bases of contact, from the contact of the eye to the contact of the mind. And based on the six objects such as form, there are six kinds of pleasant mental activities, six kinds of unpleasant mental activities, and six kinds of neutral mental activities, totaling eighteen mental activities. And by taking the mind and mental phenomena as close, it is designated as self. Because it is clearly stated in the sutras that the self is designated through the door of the six elements, etc., therefore, the self is neither those dharmas nor different from them, nor even a mere collection of them. Because the dharmas mentioned above cannot be taken as the self, one should not cling to those dharmas as self. Thus, the aggregates are not the object of self-grasping, nor are they different from the aggregates. Therefore, since there is no object of self-grasping, the yogi does not perceive the self, and also knows that what belongs to the self is not substantial. Having eliminated all conditioned phenomena, one will pass into nirvana without taking anything. Therefore, it is most excellent to analyze that there is no self, either identical to or different from the aggregates. Fourth, refuting the fault of not abandoning the view of self: When one realizes no-self, one abandons the permanent self, and this is not desired as the basis of self-grasping. Therefore, it is very strange to say that knowing no-self can also eradicate the view of self. When a yogi realizes no-self, at that time, he abandons the permanent self by realizing the emptiness of the permanent self apart from the aggregates. Such a self is not desired by worldly people as the basis or object of self-grasping, but they want to take the aggregates as the object of self-grasping. Therefore, it is very strange to say that seeing the emptiness of the permanent self apart from the aggregates can also eradicate the seed of the view of self that takes the aggregates as the object, because the two are not related to each other. To clarify this with an analogy, it is said: Seeing a snake in a hole in one's own wall.
Tibetan
ཞིན་དུ། །འདི་ན་གླང་ཆེན་མེད་ཅེས་དོགས་བསལ་ཏེ། །སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། །ཀྱེ་མ་གཞན་གྱི་གནམ་པོར་འགྱུར་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་གིས་རང་གི་ཁྱིམ་ཀྱི་རྩིག་ཕུག་ན་སྦྲུལ་འཁྱིལ་བ་མཐོང་བཞིན་དུ། འདི་ན་གླང་པོ་ཆེ་མེད་ཅེས་སྦྲུལ་གྱི་དོགས་པ་བསལ་ནས་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་ལྡན་གཞན་གྱིས་གནམ་པོར་ཏེ་གཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེ་མེད་པས་ནི་དེའི་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་སེལ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདེའི་ལྟར་ནའང་རྟག་པའི་བདག་མེད་པས་ཕུང་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངར་འཛིན་པ་བསལ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདིའི་འཁོར་བ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ། གཉིས་པ་བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་དགག་པ་ནི། ཕུང་པོར་བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བདག་ལ་ཡང་། །ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་ཡོད་མིན་གང་གི་ཕྱིར། །གཞན་ཉིད་ཡོད་ན་རྟོག་པ་འདིར་འགྱུར་ན། །གཞན་ཉིད་དེ་མེད་དེ་ཕྱིར་འདིར་རྟོག་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ལ། བདག་ལའང་ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་འཁར་གཞོང་དང་ཞོ་ལྟར་གཞན་ཉིད་ཡོད་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྟོག་པ་འདིར་འགྱུར་ན། ཕུང་པོ་དང་བདག་ནི་གཞན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ལྡན་པ་དགག་པ་ནི། བདག་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་མིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྡན་དོན་སྦྱོར་བ་མེད་དེ་པ་ཅན་དང་། །གཟུགས་ཅན་ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་བརྗོད་ལ། །བདག་གི་གཟུགས་ལས་དེ་ཉིད་གཞན་མེད་ཕྱིར། །བདག་ནི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ལྡན་པའི་སྒྲ་དེའང་ལྷས་བྱིན་བ་ལང་ཅན་ཞེས་པ་དེར་ནི་ཐ་དད་ལ་ལྡན་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པར་དམིགས་ལ། ལྷས་བྱིན་གཟུགས་ཅན་ཞེས་པ་དེར་ནི་ཐ་དད་མིན་པ་ལ་ལྡན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་དམིགས་ན། བདག་ནི་གཟུགས་སོགས་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་མེད་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ལྡན་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་དོན་མེད་དོ། ། གསུམ་པ་འཇིག་ལྟའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་བདག་ནི་གཟུགས་ལྡན་མིན། །གཟུགས་ལ་བདག་མེད་བདག་ལ་གཟུགས་ཡོད་མིན། །དེ་ལྟར་རྣམ་བཞིིར་ཕུང་པོ་ཀུན་ཤེས་བྱ། །དེ་དག་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཉི་ཤུར་འདོ
Chinese
于此，断除“此处无象”之疑，亦能舍弃蛇之怖畏者，唉！实乃他人之笑柄。譬如某人见自家墙缝中有蛇盘踞，却说“此处无象”，以此消除对蛇的疑虑，并舍弃对蛇的怖畏，此举实为有识之士所嘲笑，成为笑柄。何以故？因无象并不能消除其对蛇的怖畏。如是，执蕴等及识为我者，亦如是，因无常我，故不能消除以蕴为境之我执，故此轮回亦不息灭。 遮破之结语。 第二，遮破之结语有三，初、遮破所依与能依者：蕴中无我，我中亦，无彼诸蕴，何以故？若有异性，则于此处生起分别，然彼异性无，是故于此处乃分别也。我非以所依之方式存在于诸蕴中，诸蕴亦非以所依之方式存在于我中，何以故？若如柱与槽、酸奶般有异性，则于此处生起能依与所依之分别，然蕴与我无异性，是故于彼等能依与所依之分别，唯是分别假立而已。 第二、遮破具有功德与功德性者：我非与色等相合，以无有故，合之义无有连结，以具与，具色异性异性非所说，我之色离彼性无异性故。我非与色等蕴相合，如是，合之语，如“天授有牛”者，于异性而说合之语，如“天授具色”者，于非异性而以合之语说之，然我与色等，已如前述，无有彼性与异性，故无有连结合之语之义。 第三、显示坏聚见之差别：色非我，我非具色，色中无我，我中无色。如是当知一切四种蕴，彼等立为二十种我见。
English
Here, dispelling the doubt that "there is no elephant here," and also abandoning the fear of snakes, alas! It becomes a laughingstock for others. For example, someone sees a snake coiled in the cracks of their own house wall, but says, "There is no elephant here," thereby dispelling the doubt about snakes and abandoning the fear of snakes. This action is ridiculed by other knowledgeable people and becomes a laughingstock. Why? Because the absence of an elephant cannot eliminate the fear of snakes. Similarly, those who claim the aggregates and consciousness as self are also like this. Because there is no permanent self, they cannot eliminate the ego-grasping that takes the aggregates as its object. Therefore, this cycle of existence will not cease. Conclusion of Refutation. Secondly, the conclusion of refutation has three parts. First, the refutation of the dependent and the depended upon: "The self is not in the aggregates, nor are those aggregates in the self. Why? If there were otherness, then a distinction would arise here. But that otherness does not exist, therefore here it is just a distinction." The self does not exist in the aggregates in a dependent manner, nor do the aggregates exist in the self in a dependent manner. Why? If there were otherness, like a pillar and a trough, or yogurt, then the distinction between the dependent and the depended upon would arise here. But the aggregates and the self have no otherness, therefore the distinction between the dependent and the depended upon is merely a conceptual construct. Second, the refutation of possessing qualities and being qualified: "The self is not associated with form, etc., because there is no such thing. The meaning of association is not connected, because 'having' and 'having form' imply otherness or non-otherness. Since the self's form is not different from it, there is no otherness." The self is not associated with form, etc., the aggregates. Thus, the word "associated," as in "Devadatta has a cow," is used to express association with otherness. As in "Devadatta has form," it is used to express association with non-otherness. However, as previously stated, the self and form, etc., have neither thatness nor otherness, so there is no meaning in connecting the word "associated." Third, showing the categories of the view of the perishable collection: "Form is not the self, the self is not possessed of form, there is no self in form, there is no form in the self. Thus, all four aspects of the aggregates should be known. These are designated as twenty views of self."