Tibetan
ད་པར་ལས་བདག་དང་བདག་གི་བར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་ལའང་སྐྱ྄ེ་བ་སྔ་མ་སོགས་ལ་གོམས་པའི་དབང་གིས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི། ངར་འཛིན་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་དག་དུད་འགྲོར་བསྐལ་མང་བསྐྱལ་གྱུར་པ། །དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་རྟག་འདི་མ་མཐོང་ལ། །ངར་འཛིན་དེ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་མཐོང་སྟེ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་འགའང་མེད། །སེམས་ཅན་གང་དག་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ངན་འགྲོར་བསྐལ་པ་མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བསྐྱལ་བར་གྱུར་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་སོགས་སུ་བདག་རྟག་པ་སོགས་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་པ་དེས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་དང་རྟག་པ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བདག་འདི་མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཕུང་པོ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དེ་དག་ལའང་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཅན་སུ་ཞིག་བདག་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ངར་འཛིན་པའི་རྟེན་དུ་ཞེན་པར་བྱེད། དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་རྟག་པའི་བདག་འགའ་ཡང་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་པའི་བདག་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་ཕུང་པོ་ཁོ་ནའོ། །རང་གི་སྡེ་པ་མང་པོས་བཀུར་བ་རྣམས་ན་རེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལས་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་བདག་ལྟའི་རྟེན་དུ་ཕུང་པོ་ནི། །ལྔ་ཆར་ཡང་འདོད་ཁ་ཅིག་སེམས་གཅིག་འདོད། ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ལྟའི་རྟེན་ནམ་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་སུ་དག་ཅིག་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲའོ། ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་གཅིག་པུ་ཉིད་བདག་ལྟའི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཏུ་འདོད་དེ། བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི། །གཞན་ནི་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་འགྱུར། །བདག་ཉིད་ལེགས་པར་ཐུལ་བས་ནི། །མཁས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སེམས་ལ་བདག་གི་སྒྲས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གང་ལས་ཤེས་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་ད
Chinese
因此，是为了观察我和我所之间的差别。如果对于恒常和非生等差别不了解的那些人，也因为习惯于前世等，而有以其为对境的，我执产生，这样想的话，那也不是的。就像这样：哪些众生在恶趣中度过漫长的时间，他们也没有见到非生和恒常，但是，我执在他们那里也同样存在，因此，哪个有智慧的人会执着于那种我作为我执的所依呢？因此，没有与蕴不同的恒常的我的存在。第二，驳斥与蕴为一的我，首先陈述前方的观点：因为没有与蕴不同的我，所以，我见的目标仅仅是蕴。自己的许多部派所尊敬的人们说：正如所说的那样，因为没有与蕴不同的我的存在，所以，我见的目标仅仅是蕴，因此，所谓我，不是其他的什么，仅仅是蕴而已。不仅如此，有些人认为作为我见之所依的蕴，是全部的五蕴，有些人则认为是一个心。有些人认为作为我见之所依或者目标的我，是色等五蕴全部，就像世尊所说的那样：比丘们，任何沙门或者婆罗门，如果正确地随观什么是我的话，他们就是仅仅正确地随观这五取蕴。有些人则认为仅仅是一个心，是作为我见的目标的我，因为经中说：自己是自己的怙主，谁能成为其他的怙主呢？自己好好调伏，智者就能获得天界。因为经中以我的词语来称呼心。从哪里知道的呢？从蕴中分离的
English
Therefore, it is for the purpose of observing the difference between self and what belongs to self. If those who do not understand the difference between permanence and non-origination, etc., also have attachment to self with that as its object due to being accustomed to previous lives, etc., if you think so, that is not the case either. Like this: Those beings who have spent many eons in the animal realm, they have not seen this unborn and permanent self, but attachment to self is also seen in them, therefore, which wise person would cling to such a self as the basis of attachment to self? Therefore, there is no permanent self that is different from the aggregates. Secondly, refuting the self as being one with the aggregates, first stating the previous view: Because there is no self other than the aggregates, therefore, the object of the view of self is only the aggregates. Those who are respected by many of their own schools say: As it is said, because there is no self that is different from the aggregates, therefore, the object of the view of self is only the aggregates, therefore, what is called self is nothing else, it is only the aggregates. Moreover, some people think that the aggregates, as the basis of the view of self, are all five aggregates, and some think it is one mind. Some people think that the self, which is the basis or object of the view of self, is all five aggregates, such as form, etc., just as the Blessed One said: Monks, any renunciant or Brahmin who correctly observes what is self, they are only correctly observing these five aggregates of grasping. Some people think that only one mind is the self that is the object of the view of self, because it is said in the sutra: One's own self is one's own protector, who else can be a protector? By taming oneself well, the wise will attain heaven. Because the sutra refers to the mind with the word self. How is that known? Separated from the aggregates
Tibetan
ད་པའི་འདུལ་རྒྱུའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་གཞན་ལས་སེམས་འདུལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་འདུལ་བ་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། །སེམས་ཐུལ་བས་ནི་བདེ་བ་འདྲེན། །ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་དགག་པ་ལ་གཉིས། དགག་པ་དངོས་དང་། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལའང། གནོད་བྱེད་བརྗོད། སྒྲུབ་བྱེད་དགག བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་བསྟན། བདག་ལྟ་མི་སྤོང བར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ན་དེ་ཕྱིར་དེ། །མང་བས་བདག་དེ་དག་ཀྱང་མང་པོར་འགྱུར། །བདག་ནི་རྫས་སུ་འགྱུར་ཞིང་དེར་ལྟ་བ། །རྫས་ལ་འཇུག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་མང་བའི་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་མང་པོར་འགྱུར་ལ། གང་གི་ལྟར་ན་སེམས་བདག་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ནའང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སམ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པས་མང་བའི་ཕྱིར་བདག་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བ་ན་གང་ཟག་ཉག་གཅིག་སྐྱེའི་ཞེས་པའི་ལུང་ལས་ན་བདག་མང་པོ་འདོད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་ཕུང་པོར་བརྗོད་ཅིང་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་བདག་ཏུ་བསྙད་པའི་ཕྱིར་བདག་ནི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན། དགེ་སློང་དག་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་ཐ་སྙད་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། གང་འདི་སྟེ། འདས་པའི་དུས་དང། མ་འོངས་པའི་དུས་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། གང་ཟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། །བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་འདི་ལས་ན་འདོད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་རྫས་སུ་ཡོད་ན། བདག་དེར་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇིག་ལྟ་དམིགས་ཡུལ་རྫས་ཡོད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལྟར། འཛིན་སྟངས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་མི་ནུས་པའང་། མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མྱ་ངན་འདས་ཚེ་ངེས་པར་བདག་ཆད་འགྱུར། །མྱ་ངན་འདས་སྔོན་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པོ་མེད་པས་དེ་འབྲས་མེད། །གཞན་གྱིས་བསགས་པ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར
Chinese
因为调伏对境的无我，以及其他经部中说调伏心，如是说：调伏心是善，调伏心能引来安乐。这样说。对此的驳斥有二：真实驳斥和驳斥的结尾。第一部分也有：说出损害，驳斥能立，显示依之而假立，不舍我见的过失。第一部分是：如果蕴是我，那么因此，因为多，那个我也变成多。我变成实物，并且在那里看，因为执著于实物，不会颠倒。如果蕴是我，那么因此，蕴以色等差别而有多种形态，因此我也变成多种。按照哪种观点，心是我，按照那种观点，也因为眼识等的差别，或者每一刹那生灭的识有多种，我也变成多种。如是说：世界产生时，只有一个人产生。从这个教证来看，也不承认我是多种。色和受等实物，以过去等差别而变成各异的那些，被称为蕴，并且仅仅将蕴假立为我，因此我变成实物成立，那么，比丘们，这五者仅仅是名称，仅仅是假名，仅仅是安立，哪五者呢？即：过去时，未来时，虚空，涅槃，和人。同样，如是，就像依靠肢体集合，而称为车一样，同样依靠蕴，而称为世俗有情。从这个来看，也不承认。如果我是实物存在，具有看我的自性的我见，因为执著于实物存在的对境，就像蓝黄等识一样，执著不会变成颠倒，因此，以不生起的方式不能断除坏聚见，也会像眼睛等一样，以断除贪欲的方式断除。另外，涅槃时必定变成我断灭。涅槃之前的刹那们，因为没有生灭的作者，所以无果。他人积累的，他人享用。
English
Because of the selflessness of the object to be tamed, and because it is said in other sutras to tame the mind, it is said: Taming the mind is good, taming the mind brings happiness. Thus it is said. There are two refutations to this: the actual refutation and the conclusion of the refutation. The first part also includes: stating the harm, refuting the proof, showing that it is imputed based on dependence, and the fault of not abandoning self-view. The first part is: If the aggregates are the self, then because of that, because of the many, that self also becomes many. The self becomes a substance, and looking there, because of clinging to substance, it will not be inverted. If the aggregates are the self, then because of that, the aggregates have many forms due to the differences of form, etc., therefore the self also becomes many. According to which view, the mind is the self, according to that view, also because of the differences of eye consciousness, etc., or because consciousness arises and ceases in each moment, the self also becomes many. As it is said: When the world arises, only one person arises. From this scriptural statement, it is not accepted that the self is many. Form and feeling, etc., substances that become different due to the differences of past, etc., are called aggregates, and because only the aggregates are imputed as the self, the self becomes established as a substance, then, monks, these five are only names, only designations, only establishments, which five? Namely: past time, future time, space, nirvana, and person. Similarly, just as relying on the collection of limbs, it is called a chariot, similarly relying on the aggregates, it is called a conventional sentient being. From this, it is not accepted either. If the self exists as a substance, the self-view that has the characteristic of looking at the self, because it clings to the object of substance existence, just like blue and yellow consciousness, the clinging will not become inverted, therefore, the view of the collection of aggregates cannot be abandoned in a way that it does not arise, and it will also be abandoned in the way of abandoning desire, like the eyes, etc. Furthermore, at the time of nirvana, it will definitely become the annihilation of the self. In the moments before nirvana, because there is no creator of arising and ceasing, there is no result. What is accumulated by others is enjoyed by others.