English
If, because of the absence of a basis, how could it not become like the son of a barren woman? That is also unreasonable, because it is impossible to prove that the basis of imputation, such as earth, etc., is substantial. For example: Apart from form, etc., how can a pot exist? Likewise, apart from wind, etc., form also cannot exist. Just like this: Earth, water, fire, and wind, each one is not an independent essence. Without three of them, there is not one; without one, there are not three. If three are missing, each one does not exist; if one is missing, then three do not exist. Then, they are not independently existent individually; how can compounded things arise? As it is said. Therefore, for example, relying on the collection of a mirror and a face, etc., which are merely nominally existent, one perceives a merely nominal image; relying on existent pillars, etc., one imputes a house; similarly, a forest is imputed as having trees as its basis; just as in a dream, one perceives the sprout of an unborn nature arising from a seed of an unborn nature. All nominally existent things, their imputation should also be understood as having a basis for imputation. As it is said in the scriptures: How does the Buddha emanate? He emanates with the perfection of miraculous power, and so on, like a city of Gandharvas, like a mirage, like a dream.
Tibetan
་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་མི་བཅད་པའི་དོན་དུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཚོད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་འདི་དག་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་སྟེ། གང་འདི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། འདི་ཡོད་པས་ན་འདི་འབྱུང་དཔེར། །རིང་པོ་ཡོད་ན་ཐུང་ངུ་བཞིན། །འདི་སྐྱེས་པས་ན་འདི་སྐྱེ་དཔེར། །མར་མེ་བྱུང་བས་འོད་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། བྱེད་པོ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་། །ལས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར། །འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ། །དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཤེས་པར་བྱ། །ལས་དང་བྱེད་པོ་བསལ་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་གིས། །དངོས་པོ་ལྷག་མ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་འབྲས་བུ་གང་གི་རྒྱུར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། མི་སྣང་བའི་དབང་ཕྱུག་དང་། རང་བཞིན་དང་། རྡུལ་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་དག་ནི། རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཐ་སྙད་དུའང་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་དེ། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་ཉམས་པའང་དབུ་མ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་མི་རུང་ཞེ་ན། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་གང་ལའང་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྟེན་འབྲེལ་ནི་ལྟོས་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཡིན་ན་དུས་མཉམ་པའི་ཀ་བ་དང་། བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་ཡིན་ནའང་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ཀ་ཡིན་ནའང་ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདག་དང་། གཞན་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དག་ལའང་རྟེན་འབྲེལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་བྱུང་བ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱ
Chinese
故，为不舍弃世间之名言，应依仗种子等显现之因缘，此等苗芽等果得以增长。故经中亦云：“何为法之表示？即此有故彼生，此生故彼生，如无明缘行等。”又云：“此有故此生，如长有则短有。此生故此生，如灯生则光生。”论中亦云：“作者依于业，业亦依于作者，除依此生外，不见成办之因。如是应知近取，为遣除业与作者故。应知作者与业，余物亦应知。”如是宣说仅此因缘之缘起。所谓仅此因缘者，即世间所称之果之因，即是彼之因，是为显示远离不可见之自在、自性、微尘、士夫、阿赖耶等他所遍计之因。故中观师等，许唯此因缘之缘起，然于名言中亦不许四边生，以四边生不容缘起故，离缘起者亦非中观师故。何以故四边生不容缘起耶？无因者不待任何，缘起乃具待之义故，不容缘起。若因与果为异，如同时之柱与瓶般，以互不待故。若为一，亦不待彼故。若为二者，则成二过故，从自、他、二者所生者，亦不合缘起之理。是故，何者依何者而生，彼非彼亦非异，故论中云：
English
Therefore, in order not to abandon worldly conventions, one should rely on the apparent causes and conditions such as seeds, so that these sprouts and other fruits can grow abundantly. Therefore, the sutra also says: "What is the indication of Dharma? It is that this arises because of that, and this is born because of that, such as actions arising from ignorance." It also says: "This arises because of this, like the existence of long because of the existence of short. This is born because of this, like light arising from a lamp." The treatise also says: "The agent depends on the action, and the action also depends on the agent. Apart from arising in dependence on this, no cause for accomplishment is seen. Likewise, the proximate cause should be understood, in order to eliminate action and agent. The remaining things should also be understood through the agent and action." Thus, it is taught that dependent origination is merely based on these conditions. The so-called "merely these conditions" means that whatever is known in the world as the cause of a certain result is indeed its cause, and it shows that it is free from causes fabricated by others, such as invisible lords, nature, atoms, persons, and the Alaya. Therefore, Madhyamikas accept dependent origination based on merely these conditions, but they do not accept production from the four extremes even conventionally, because production from the four extremes is incompatible with dependent origination, and those who deviate from dependent origination are not Madhyamikas. Why is production from the four extremes incompatible with dependent origination? That which is without a cause does not depend on anything, and dependent origination has the meaning of dependence, so it is incompatible with dependent origination. If the cause and effect are different, like a pillar and a vase at the same time, they do not depend on each other. If they are one, it also does not depend on it. If they are both, then both faults occur, so production from self, other, or both is not logically consistent with dependent origination. Therefore, that which arises in dependence on something is neither the same as it nor different from it. Therefore, the treatise says:
Tibetan
ང་། གང་ལ་རྟེན་ནས་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པའང་མིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་ལྟར་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཤད་པ་ན། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་འདི་ལྡོག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོག་པ་འདི་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པས། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་གིས་བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཐོབ་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་ན། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་འདི་བརྟགས་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲ་བ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །དེའང་འདི་ལྟར། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་ཞེས་རྐྱེས་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་ལེན་པས་ནི་དངོས་པོ་འགའ་ལའང་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མི་བླངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཡོད་ན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་དག་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། དེ་དང་དེ་བརྟེན་གང་འབྱུང་བ། །རང་གི་ངོ་བོར་དེ་མ་སྐྱེས། །རང་གི་ངོ་བོར་གང་མ་སྐྱེས། །དེ་ནི་སྐྱེས་ཞེས་ཇི་སྐད་བྱ། །ཞེས་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་རྒྱུར་བྱས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མ་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་མཐའ་གང་དུའང་བརྟག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རྟོག་རྣམས་དངོས་པོར་ཡོད་ན་འགྱུར་བ་སྟེ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་མེད་པར་ཡོངས་དཔྱད་ཟིན། །དངོས་པོ་མེད་པར་འདི་རྣམས་མི་འབྱུང་དཔེར། །བུད་ཤིང་མེད་པར་མེ་ཡོད་མིན་དེ་བཞིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེའི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
我，以何为缘而生何物，那并非暂时就是它本身。也不是与它不同的其他，因此既非断灭也非恒常。这是所说之义。第二，缘起的利益是：如是宣说仅以这些条件为缘而生起时，不仅能遣除从无因生等的分别念，而且因为事物依赖而生起，这些分别念无法考察，因此，缘起之理能斩断一切恶见之网。因为事物依靠此而生起，仅凭此理就能获得我的事物存在，否则不能。因此，恒常和断灭，有事物和无事物，以及二者等分别念无法考察。因此，仅以这些条件为缘而生起的道理，能斩断执着边见的恶见之网。也就是这样，承认依靠此而生起，仅以这些条件为缘而生起，就不会承认任何事物有丝毫自性。因为有自性就不依赖他者，因此不能成为缘起。因此，在经部中也说：从缘所生者，即为非生。彼无有生之自性。依赖于缘者，即说为空性。谁知空性，彼即不放逸。论典中也说：彼与彼相依而生者，非自性所生。何者非自性所生，彼如何称为生？以及，缘起者，即说为空性。彼为因所立之假名，彼即是中道。因此，当不承认丝毫自性时，就无法考察任何边。如此：若诸分别念存在于事物中，则会变化。事物如何不存在已经完全考察过了。没有事物，这些就不会产生，例如，没有木柴就没有火一样。如果事物有某种自性，那么它的生
English
I, that which arises dependent on what, that is not temporarily that itself. Nor is it something other than that, therefore it is neither annihilation nor permanence. This is what is said. Secondly, the benefit of dependent origination is: When it is explained that arising dependently is merely based on these conditions, not only does it dispel the thoughts of arising from no cause, etc., but also because things arise dependently, these thoughts cannot be examined. Therefore, this reasoning of dependent origination cuts through all nets of evil views. Because things arise based on this, only this reasoning can obtain the existence of my things, otherwise not. Therefore, the thoughts of permanence and annihilation, existence and non-existence, and both, etc., cannot be examined. Therefore, the reasoning of dependent origination, which is merely based on these conditions, cuts through all nets of extreme views. That is, by acknowledging that arising depends on this, and that arising dependently is merely based on these conditions, one does not acknowledge even a little bit of inherent existence in any thing. Because if there is inherent existence, it does not depend on others, therefore it cannot be dependent origination. Therefore, it is also said in the Sutras: That which is born from conditions is unborn. It does not have the nature of being born. That which depends on conditions is said to be emptiness. Whoever knows emptiness is diligent. And it is also said in the treatises: That which arises dependent on that and that, is not born of its own nature. What is not born of its own nature, how can it be called born? And, dependent origination is said to be emptiness. It is a designation made by cause, that itself is the Middle Way. Therefore, when one does not acknowledge even a little bit of inherent existence, then one cannot examine any extreme. Like this: If all thoughts exist in things, then they will change. How things do not exist has already been fully examined. Without things, these will not arise, for example, just as there is no fire without firewood. If things have some inherent existence, then its birth