Tibetan
ན་པ། དེའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་པ། ཞར་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་དོན་ཡོད་མིན། །སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ། །གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་གང་དེ་དག་ལ། །གཟུགས་བཟློག་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཉིད། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་མིན་ལ་སེམས་ཉིད་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། གདུལ་བྱ་གང་དག་གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་དེའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་དབང་མེད་པར་འཇུག་ཅིང་། དེའི་གཞི་ལས་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་ཞེས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཅན་རྣམས་ཀེང་རུས་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཡང་གཟུགས་བཟློག་ནས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་དེའང་དྲང་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིའང་དྲང་དོན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པར་ཅིས་ཤེས་ཤེ་ན། གཉིས་པ་ཤེས་བྱེད་དགོད་པ་ལ། ལུང་དང་། རིགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ནི་སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་གསུངས་ཤིང་། །འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་པས་འཐད། །མདོ་འདི་འབའ་ཞིག་དྲང་དོན་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱིས། རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ནི། །དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད། །རྣམ་རིག་པ་གང་དག་ངེས་པའི་དོན་དུ་འདོད་པའི་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་སོགས་ལས། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལས། བརྟགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གཞན་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་སོགས་རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པས་སྨན་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་པའི་ལུང་འདིས་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དོ། །ཞེས་སོགས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ནད་པའི་ནད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་སྨན་པ་རྣམས་སྨན་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ག
Chinese
那波。阐述其论据，顺便阐述不了义和了义的区别。第一，哪个经部不承认外境存在？“心性显现种种相”所说之意，对于那些特别执着于色法的人，将色法颠倒，这也是不了义。在《楞伽经》等经部中，哪里有外境显现存在与否呢？等等，不是说外境存在，而是说心性显现为身体和受用等种种相，所说的意图是：对于那些众生，由于特别执着于色法，因此被其所牵引的烦恼，贪欲等不由自主地生起，并且以此为基础造下大恶业，从而从福德和智慧的资粮中退失，对于这些人，世尊为了摧毁色法所牵引的烦恼，就像对贪执者开示观修白骨一样，虽然并非完全真实，但应理解为将色法颠倒，而宣说为唯心。因此，该经也是不了义。如果问：这如何知道也是不了义，而不是了义呢？第二，阐述论据，分为教证和理证两种。第一：这是导师所说的不了义，这以理智也适合作为不了义。不仅这部经是不了义，其他类似的经部，也由这个教证清楚地表明是不了义。对于那些将唯识视为真实义的圣者《解深密经》等中，关于遍计所执性、依他起性和圆成实性这三种自性，说“无有遍计所执性，依他起性是有”，同样，“取相识深且微细，一切种子如水流般流淌，不应执着为我”，这我没有对孩子们开示。等等，其他类似的经部也说：如同医生给病人，给予各种药物一样，佛陀也同样对众生，善巧地宣说了唯心。这个教证清楚地表明了外境存在与否等等是不了义的。如同由于病人疾病的差别，医生给予不同的药物一样。
English
Napa. Explaining its arguments, and incidentally explaining the difference between provisional and definitive meanings. First, which sutra does not acknowledge the existence of external objects? The intention of what is said, "The nature of mind manifests various appearances," is that for those who are particularly attached to form, inverting form, that is also provisional. In sutras such as the Lankavatara Sutra, where does the appearance of external objects exist or not? Etc., it is not said that external objects exist, but that the nature of mind manifests as various appearances such as body and enjoyment. The intention of what is said is: For those beings who are particularly attached to form, the afflictions caused by it, such as desire, arise involuntarily, and based on that, they commit great evils, thus falling away from the accumulation of merit and wisdom. For these people, the Bhagavan, in order to destroy the afflictions caused by form, just as he taught those with attachment to meditate on skeletons, although not completely true, it should be understood that form is inverted and declared as mind-only. Therefore, that sutra is also provisional. If asked, how do you know that this is also provisional, and not definitive? Second, explaining the arguments, divided into scriptural and logical proofs. First: This is the provisional meaning spoken by the teacher, and this is also suitable as provisional by reason. Not only is this sutra provisional, but other similar sutras are also clearly shown to be provisional by this scriptural proof. For those who consider mind-only to be the ultimate meaning, in the Holy Samdhinirmocana Sutra, etc., regarding the three natures of parikalpita, paratantra, and parinispanna, it says, "There is no parikalpita, paratantra exists," similarly, "The grasping consciousness is deep and subtle, all seeds flow like a stream of water, one should not grasp at self," I have not taught this to children. Etc., other similar sutras also say: Just as a doctor gives various medicines to a patient, the Buddha also skillfully taught mind-only to sentient beings. This scriptural proof clearly shows that the existence or non-existence of external objects, etc., is provisional. Just as doctors give different medicines due to the different types of illnesses of patients.
Tibetan
ཏོང་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་གསུངས་པ་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ན། སླར་ཡང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་ནས་སེམས་ཙམ་བསྟན་ནོ་ཞེེས་དེའི་དགོས་པ་གསུང་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་བརྗོད་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་པར་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་ཆེན་པོ་གོས་དྲིི་མ་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་པ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ། ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རྟོག་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ། རྟག་པ། བརྟན་པ། ཐེར་ཟུག་པ་ནི་བརྗོད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྨྲ་བ་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཇི་ལྟར་འདྲ་བ་མ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པ། བྱེད་པ་པོ། ཡོན་ཏན་མེད་པ། ཁྱབ་པ། མི་འཇིག་པའོ་ཞེས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟོན་པར་བགྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། མ་སྐྱེད་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བསྟན་པར་བྱས་ནས། བྱིས་པ་རྣམས་བདག་མེད་པས་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་གནས་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་དོན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྟོན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། དཔེར་ན་རྫ་མཁན་ནི་འཇིམ་པའི་རྡུལ་གྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་ལ་ལག་པ་དང་། བཟོ་དང་། ལག་གཟུངས་དང་། ཆུ་དང་། སྲད
Chinese
如是宣说。如来宣说唯心，也是为了显示依于所化众生的不同想法。如果说唯心是究竟的意义，那么再次依于所化众生的不同想法而宣说唯心，说这个必要是不合理的。同样在《楞伽经》中说，世尊在经中宣说如来藏，世尊说自性光明、清净的，本来就清净的，具有三十二相的如来藏存在于一切众生的身体中。如同世尊的珍宝被不干净的布包裹一样，被蕴、界、处的布包裹，被贪欲、嗔恨、愚痴所压制，被分别的念头所染污，如果说它是常、恒、坚固的，那么世尊，如来说如来藏，这和外道所说的“我”有什么不同呢？世尊，外道们也说“我”是常、作者、无功德、遍在、不灭的。世尊说：大慧，宣说如来藏和外道不同，大慧，如来阿罗汉正等觉们，为了让孩子们舍弃因无我而恐惧之处，将空性、真如的边际、涅槃、不生、不灭、无相、无愿等等词语的意义作为如来藏来宣说，通过如来藏的方式来显示不分别的处所，无相的行境。大慧，未来和现在出现的菩萨摩诃萨们不应该执着于我。大慧，比如陶师用一团泥土，用手、工具、模具、水和
English
As it is said. The Tathagata's teaching of Mind-Only is also to show that it depends on the different thoughts of the beings to be tamed. If the teaching of Mind-Only is the definitive meaning, then it is unreasonable to say that the need for it is to teach Mind-Only again depending on the different thoughts of the beings to be tamed. Similarly, in the Lankavatara Sutra, the Blessed One said that the essence of the Tathagata is spoken of in the sutra, and the Blessed One said that the naturally luminous and pure, originally pure, possessing the thirty-two marks, exists in the bodies of all sentient beings. Like the Blessed One's precious jewel wrapped in a dirty cloth, wrapped in the cloth of the aggregates, elements, and sources, suppressed by desire, hatred, and ignorance, defiled by the thoughts of discrimination, if it is said to be permanent, constant, and stable, then Blessed One, the Tathagata speaks of the Tathagata-garbha, how is this different from the self spoken of by the heretics? Blessed One, the heretics also say that the self is permanent, the agent, without merit, pervasive, and indestructible. The Blessed One said: Great Wisdom, the teaching of the Tathagata-garbha is not the same as that of the heretics. Great Wisdom, the Tathagatas, Arhats, perfectly enlightened Buddhas, in order to have children abandon the places where they will be destroyed by selflessness, the meaning of words such as emptiness, the limit of Suchness, Nirvana, non-arising, non-ceasing, signlessness, wishlessness, etc., are taught as the Tathagata-garbha, and the place of non-discrimination, the realm of no appearance, is shown through the way of the Tathagata-garbha. Great Wisdom, future and present Bodhisattvas and Mahasattvas should not be attached to self. Great Wisdom, for example, a potter uses a lump of clay, with his hands, tools, molds, water, and
Tibetan
་བུ་དང་། ནན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལས་སྣོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆོན་པོ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ལོག་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པའམ། བདག་མེད་པ་བསྟན་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྫ་མཁན་བཞིན་དུ། ཚིག་དང་། ཡི་གེའི་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བས་བསྟན་པ་དང་མི་འདྲའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་ཅན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་བདག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ལྟ་བར་ལྷུང་བའི་བསམ་པ་ཅན་དག་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་གནས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་པའི་མདོ་རྣམས་དྲང་དོན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དྲི་བ་ཞུས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལན་གནང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས། བདག་ཏུ་སྨྲ་བར་བགྱེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལའང། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ལའང་། དགོངས་གཞི་དང་། དགོས་པ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་། དཔེ་དང་། དོན་དང་། མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་ཞེས་པ་ནས། སྣ་ཚོགས་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནས། སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟོན་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནས། མི་འདྲའོའི་བར་རོ། །དགོས་པ་ནི། བླ྄ོ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །འདིར་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས
Chinese
如同儿子，勤奋且具足，从而制造各种各样的器皿。 智慧广大者啊，如是，如来们也以通达诸法无我的自性，一切颠倒，即是智慧和方便善巧，并以具足各种各样的方式，宣说如来藏，或者宣说无我也可以，如同陶师一样，以词语和文字的各种名相来开示。 因此，智慧广大者啊，宣说如来藏与外道宣说我不同。 智慧广大者啊，如是，如来们为了引导对外道我论执着者，宣说如来藏，宣说如来藏，具有落入于分别真实我的见解之意乐者，如何才能具足安住于三解脱门行境之意乐，并迅速证得无上正等菩提呢？等等。 取蕴的识深奥而微细，一切种子如河流般流淌，若执着为我则不应理，此我未曾为孩童们宣说。 宣说此等经典是了义。 此处的总摄之义有二，即菩萨请问，如来回答。 初者，从“世尊”至“说我”之间。 二者也分为总说和广说两种，初者，从“世尊”至“不应执着”之间。 二者也分为意趣和必要两种，初者也分为比喻、意义和总结三种。 初者，从“譬如”至“制造各种各样”之间。 二者，从“智慧广大者”至“以各种各样的方式开示”之间。 三者，从“因此”至“不同”之间。 必要，从“智慧广大者”至剩余部分。 此处总摄之义即是，世尊宣说了如来藏。
English
Just like a son, diligent and complete, thus making various kinds of vessels. O wise one, likewise, the Tathagatas, through understanding the selflessness of all dharmas, all inversions, that is, wisdom and skillful means, and by possessing various methods, teach the Tathagatagarbha, or it is also acceptable to teach selflessness, just like a potter, they reveal it through various terms of words and letters. Therefore, O wise one, teaching the Tathagatagarbha is different from the way non-Buddhists speak of the self. O wise one, thus, the Tathagatas, in order to guide those who are attached to the non-Buddhist self-theory, teach the Tathagatagarbha, and how can those with the intention of falling into the view of discriminating a true self, possess the intention of abiding in the realm of the three doors of liberation, and quickly attain the unsurpassed perfect and complete enlightenment? etc. The consciousness of grasping is deep and subtle, all seeds flow like a river, it is not reasonable to grasp it as a self, this I have not taught to children. Declaring these sutras as definitive meaning. The summarized meaning here is twofold, namely, the Bodhisattva asks the question, and the Tathagata answers. The first, from "Bhagavan" to "speak of self." The second is also divided into two types: summary and detailed explanation. The first, from "Bhagavan" to "should not be attached." The second is also divided into two types: intention and necessity. The first is also divided into three types: metaphor, meaning, and conclusion. The first, from "For example" to "making various kinds." The second, from "O wise one" to "revealing in various ways." The third, from "Therefore" to "different." Necessity, from "O wise one" to the remaining parts. The summarized meaning here is that the Bhagavan spoke of the Tathagatagarbha.