Tibetan
་པར་ཞེན་པས་ལས་རྣམས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེར་ནི་དོན་དམ་པར་ལས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོའི་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཅིས་ཤེས་ཞེ་ན། གཉིས་པ་དེའི་དགོངས་པ་མདོ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ལ་མདོ་འགོད་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་བློ་ལྡན་བློ་ནི་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །ལང་ཀར་གཤེགས་མདོ་དེ་ལས་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། །མུ་སྟེགས་རི་བོ་སྤོ་མཐོན་འཇོམས་བྱེད་ངག །རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་དགོངས་པ་གཅད་ཕྱིར་གསུངས། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོའི་སེམས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་རི་བོའི་སྤོ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་ཞིང་ལྷུན་སྟུག་པོ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྡོ་རྗེའི་མེ་དང་འདྲ་བའི་ངག གང་ཟག་རྒྱུད་དང་ཕུང་པོ་དང་། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་དག་དང་། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགོས་པ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། སེམས་ཙམ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་གཅད་ཅིང་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །གཉིས་པ་མདོའི་དོན་བཤད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རང་གི་བསྟན་བཅོས་དེ་དེ་ལས། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་སོགས་དེ་དག། སྨྲས་པ་དེ་དག་བྱེད་པོར་མ་གཟིགས་ནས། །རྒྱལ་བས་སེམས་ཙམ་འཇིག་རྟེན་བྱེད་པོར་གསུངས། །ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་གང་ཟག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུའང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་མ་གཟིགས་ནས་རྒྱལ་བས་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཙམ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོར་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོའི་ཙམ་ཞེས་པའི་སྒྲས་ནི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་དགག་པའི་དོན་བྱས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་འགོག་པའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་ལས་སེམས་གཙོ་བོའི་དོན་ཅན་དུ་བཤད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་རྟོགས་ལ་སངས་རྒྱས་བསྙད། །དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་གཙོ་གྱུར་འཇིག་རྟེན་ལ། །མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་ཞེས་གསུངས་གཟུགས་ནི་འདིར། །འགོག་པ་དེ་ལྟར་མདོ་ཡི་དོན་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྒྱས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཚིག་སྔ་མ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལའང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་བཀག་ནས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་འདིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་སེལ་བ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་མེད་དོ་ཞེས་གཟུགས་འགོག་པ་མདོའི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །མདོའི་དོན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འདོད་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར། གལ་ཏེ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་ཞེས་མཁྱེན་ནས། །དེ་ལས་གཟུགས་ཉིད་དགག་པར་མཛད་ན་ནི། །སླར་ཡང་དེ་ལས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་སེམས། །མ་རིག་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཅི་ཕྱིར་གསུངས། །གལ་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་དུ་གྲུབ་པར་མཁྱེན་ནས་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དེ་ལས་གཟུགས་ཉིད་ལ་དགག་པ་མཛད་ནས་སེམས་སུ་བདེན་པར་སྟོན་ན། སླར་ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུགས་སུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་རྟོགས་གོ །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདེན་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་རིག་པའོ། །མ་རིག་པས་བྱས་པའི་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །འདུ་བྱེད་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་དང་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཞེས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་དེ་ཉིད་མ་རིག་པ་དང་། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་འཇིག་རྟེན་དང་། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཤིན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་འགོད། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་གསུངས། །སེམས་སྤངས་ནས་ནི་ལས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དམྱལ་བ་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རང་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་། རླུང་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་གྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་འགོད་པར་བྱེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ནི། །ནག་པོ་དུས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་དཔེར། །སེམས་དམྱལ་མཐོ་རིས་འཇིག་རྟེན་དུ། །མཚོན་དང་རིན་ཆེན་ཤིང་བཞི
Chinese
执着于（有）作者，诸业才会存在。如果哪里没有作者，那么在那里，从究竟上来说，业也不会被观察到，我是这么想的。他这样想：就像这三界仅仅是心一样。因为（经中）广泛地这样宣说了。如果问，怎么知道经的意义是那样的呢？第二，为了用其他经来解释那个密意，而引用经文：因此，为了有智慧者增长智慧，从《楞伽经》中，一切智者用能摧毁外道山峰之顶的言语，这金刚是为了断除（此）密意而宣说的。因为心仅仅是作者，因此，为了让有智慧的菩萨们增长证悟无我的智慧，从《圣楞伽经》中，一切智者用如同金刚火一般的言语，来摧毁外道们关于作者的邪见之山，那山峰极其高耸和茂密，（经中说：）“有情、蕴、以及，同样地，缘和微尘，主宰、自在、作者们，我都说是唯心。” 这样宣说了。问：宣说这个必要是什么呢？答：为了完全断除和阐明宣说唯心的密意。第二，解释经的意义：如同从他自己的论典中，外道们所说的有情等那些，没有视为作者，胜者宣说了唯心是世界的作者。内外道们从各自的论典中，将有情和主宰等法说成是作者，但胜者并没有将那些在名言中视为诸法的作者，而是在名言中宣说了唯心本身是世界的作者。这便是《楞伽经》的意义。这样一来，经中的“仅仅”这个词，因为已经做了遮止其他作者的意义，所以不是遮止所知的意义。第二，解释说（唯心）具有比色法更重要的意义：如同为了证悟真如而安立佛，同样，对于以心为主的世界，经中说“唯心”，这里色法，像这样遮止，不是经的意义。如同证悟那
English
Clinging to the (existence of) the agent, actions will come to exist. If there is no agent, then ultimately, actions will not be observed either, I think. He thinks like this: Just like these three realms are only mind. Because (the sutra) extensively proclaims this. If asked, how do you know that the meaning of the sutra is like that? Secondly, in order to explain that intention with other sutras, quoting the sutra: Therefore, in order for the wise to increase wisdom, from the Lankavatara Sutra, the all-knowing one uses words that can destroy the peaks of the mountains of non-Buddhists. This vajra is spoken to cut off (this) intention. Because mind is merely the agent, therefore, in order for the wise Bodhisattvas to increase the wisdom of realizing selflessness, from the Holy Lankavatara, the all-knowing one uses words like vajra fire to destroy the mountains of wrong views of the non-Buddhists regarding the agent, such as self and chief, that peak is extremely high and dense, (the sutra says:) "Sentient beings, aggregates, and, likewise, conditions and atoms, lords, sovereigns, agents, I have said are only mind." Thus it is proclaimed. Question: What is the necessity of proclaiming this? Answer: In order to completely cut off and clarify the intention of proclaiming only mind. Secondly, explaining the meaning of the sutra: Just as from his own treatises, those sentient beings etc. spoken of by the non-Buddhists, not regarding them as agents, the Victorious One proclaimed only mind as the agent of the world. The internal and external non-Buddhists, from their respective treatises, speak of sentient beings and lords etc. as the agents of phenomena, but the Victorious One did not regard those as the agents of phenomena even in name, but proclaimed that only mind itself is the agent of the world in name. This is the meaning of the Lankavatara Sutra. In this way, the word "only" in the sutra, because it has already made the meaning of negating other agents, it is not the meaning of negating the knowable. Secondly, explaining that (only mind) has a more important meaning than form: Just as establishing Buddha for realizing Suchness, similarly, for the world with mind as the main thing, the sutra says "only mind", here form, like this negating, is not the meaning of the sutra. Just like realizing that
Chinese
就像对广大圆满的事物说“佛”时，隐去了前面的词语一样，对于以心为主的事物，也遮止了色等其他事物是主要的，从而让世间人知道这三界唯是心而已。因此，这部经中是要排除色等是主要的，而不是说只有心而没有色，从而否定色，这不是经的本意。经的本意应当如我们所说的那样理解。如果不是这样，如果知道这些是唯心，却要从中否定色，那么，为何大自在天又说心是从无明和业中产生的呢？如果知道这三界是唯心所成，并从《十地经》中否定色，从而将心视为真实，那么，为何经中又说：如此菩萨如理如实地了知缘起。他心想：不了解真理就是究竟的无明。由无明所造作的业成熟就是诸行。依赖于诸行的最初的心就是识。为何大自在天世尊说心是从无明和业的因中产生的呢？如果心自性成立为真实，那么就不应依赖因和缘。为何心本身是主要的呢？因此说：唯有心才能安置有情世间和器世间，极其繁杂。一切众生都说是从业中产生的。舍弃心就没有业。唯有心才能安置从地狱到有顶之间的有情世间，各自从其不共的业中产生；以及从风轮到色究竟天之间的器世间，各种各样，从有情众生的共同业中产生。正如所说：有情受业力支配，生于黑暗之时，例如，心在地狱、天堂、世间，化为刀剑和珍宝树。
English
Just as when saying "Buddha" for a vast and complete thing, the preceding words are hidden, so too, for things that are primarily mind, it is to prevent other things like form from being primary, so that worldly people know that these three realms are only mind. Therefore, in this sutra, it is to eliminate that form and so on are primary, but it is not to say that there is only mind and no form, thereby negating form, which is not the meaning of the sutra. The meaning of the sutra should be understood as we have said. If it is not so, if knowing that these are only mind, one wants to negate form from it, then why does the Great Lord say that mind arises from ignorance and karma? If knowing that these three realms are established as only mind, and negating form from the Tenth Bhumi Sutra, thereby showing mind as true, then why does the sutra itself say: Thus, Bodhisattvas understand dependent origination in a proper manner. They think: Not knowing the truths is ultimate ignorance. Actions done by ignorance maturing are formations. The first mind relying on formations is consciousness. Why does the Great Lord, the Bhagavan, say that mind arises from the cause of ignorance and karma? If mind were truly established by its own nature, then it should not depend on causes and conditions. Why is mind itself primary? Therefore it is said: Only mind can arrange the sentient world and the container world, which are extremely diverse. All beings are said to arise from karma. Without mind, there is no karma. Only mind can arrange the sentient world from hell to the peak of existence, each arising from their own unique karma; and the container world from the wind mandala to Akanistha, in various forms, arising from the common karma of sentient beings. As it is said: Sentient beings are controlled by the power of karma, born in dark times, for example, the mind in hell, heaven, and the world, transforms into swords and jeweled trees.