Tibetan
་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པའང་མ་ཡིན་པས་བདག་གིས་མཐོང་སྙམ་དུ་དྲན་པར་འ གྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་ན། ལྷས་བྱིན་གྱི་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་མཆོད་སྤྱིན་གྱི་ད་ལྟར་གྱི་དྲན་པས་དྲན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདིའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་རྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུའང་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་ནི། གཞན་མ་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་ཀྱི། རང་གི་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་གཞན་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་དེ། ངས་སྔར་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པ་ལ་རང་གིས་སྔར་མྱོང་བ་ལ་ངས་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་ལ། གཞན་གྱི་མྱོང་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་སྐད་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་གྱིས་ཤིག གཞན་ཡང་དབུ་མ་པ་ནི་དྲན་པ་རྫས་ཡོད་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་མི་འཐད་པ་རྒོལ་བ་འབའ་ཞིག་བཟློག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་ཡུལ་གཞན་ཡིན་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ན། ཡུལ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་མི་འཐད་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་གཉིས་ཀ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དག་གི་ལུགས་ལ་དེ་དག་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མས་མྱོང་བ་ཕྱི་མས་དྲན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་དྲན་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་ལ། དབུ་མ་པ་ལ་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སོགས་སུ་མི་འཐད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར། །བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱ་བ་གཅིག་མིན་པས། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཛིན་པར་རིགས་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་གོང་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་གི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ཡོད་པ་མ་
Chinese
也没有完全断绝，所以会 நினைться 认为是我见到的。如果因为不是他者而忆念，那么提婆达多以前的体验会被供施的现在的忆念所忆念吗？因此，这也是世间的名言的规律而已，不是非常需要考察的，因为世间的名言都是虚假的意义。因此，在世间的名言中，异体的体验和忆念，没有称为不是他者的，自己的以前的体验和后来的忆念没有称为他者，因为会说我以前体验过这样的。如果不是他者而相同，自己以前体验过的会说我体验过，而对于他者的体验不那样说，这是为什么呢？这不是我们应该辩驳和考察的，应该对说那样话的世间人进行辩驳和考察。此外，中观派不是想要成立忆念是实有的某种事物，然而仅仅是为了安立世俗而遮止仅仅是驳斥忆念不合理的论者。对此，如果体验和忆念是他境，那么就像异体的意识一样，忆念会变得不合理，因为不是他境，所以说没有忆念不合理。那些体验和忆念二者都成立为实有的人的观点，因为那些是异体，所以以前的体验不是后来的忆念所能忆念的，就像异体的意识一样。也不是成立为一体和因果的事物，因为就像异体的意识一样是不同的。因此，在那些人的观点中，忆念是不合理的，所以世俗会毁灭，对于中观派来说，因为体验和忆念不是他者，所以那些不是异体，也不是因果的事物等，一点也不不合理。因此，如果自证不存在，你的他性将由谁来执持？作者、业和行为不是一体，因此，它本身不应该执持它。因为以上所说的理由，所以自证不存在。
English
Nor is it completely cut off, so it will be remembered as if I had seen it. If it is remembered because it is not other, then will Devadatta's previous experience be remembered by the offering's present memory? Therefore, this is just the way of worldly terms, and it is not something that needs to be investigated very much, because worldly terms are all false in meaning. Therefore, even in worldly terms, the experience and memory of different streams are not called non-other, but one's own previous experience and later memory are not called other, because one would say, 'I experienced something like this before.' If it is not other but the same, why is it that one's own previous experience is called 'I experienced it,' but another's experience is not called that way? This is not something we should argue and investigate, but rather argue and investigate with the worldly person who says that. Furthermore, the Madhyamika does not want to establish that memory is some real thing, but only to refute those who argue that memory is unreasonable for the sake of establishing conventional truth. In this regard, if experience and memory are other objects, then memory would become unreasonable, just like the consciousness of different streams. Because it is not another object, it is shown that there is no unreasonableness in memory. According to the views of those who establish both experience and memory as real, because those are other entities, it is not reasonable for the former experience to be remembered by the latter memory, just like the consciousness of different streams. Nor is it established as one entity or as cause and effect, because it is different like the consciousness of different streams. Therefore, in the views of those people, memory is not reasonable, so conventional truth will be destroyed. For the Madhyamika, because experience and memory are not other, there is no unreasonableness in those not being different streams, nor in being cause and effect, etc. Therefore, if self-awareness does not exist, by whom will your otherness be grasped? The agent, the action, and the object are not one, so it is not reasonable for it to grasp itself. Because of the reasons stated above, self-awareness does not exist.
Tibetan
ཡིན་ཞིང་། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མི་འཛིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཛིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན་དེའང་རིགས་པ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤིང་དང་། གཅོད་པ་པོ་དང་། གཅོད་པའི་བྱ་བ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མ་མཐོང་ངོ་། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་རལ་གྲི་རང་གི་སོ། །གཅོད་པར་མི་བྱེད་སོར་མོ་ནི། །རང་ལ་རེག་པར་མི་བྱེད་ལྟར། །རང་རིག་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་མ་ཤེས་པའི། །བདག་ཅན་གཞན་དབང་ངོ་བོའི་དངོས་ཡོད་ན། །གང་གིས་ན་འདི་ཡོད་པར་མི་འདོད་པ། །གཞན་ལ་མོ་གཤམ་བུས་གནོད་ཅི་ཞིག་བསྐྱལ། །གཞན་གྱི་དབང་བདག་དང་། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་གོང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ལ། ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་གང་གིས་མི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གཞན་དབང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ན་གཞན་གྱི་དབང་དང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། འདི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པ། ཁྱེད་ལ་མོ་གཤམ་གྱི་བུས་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་བསྐྱལ་ནས་ཡོད་པར་མི་འདོད། དེ་བས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་འདིའང་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་ལ། དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་བཀག་པ་ན་དེ་མི་བཟོད་པས་སླར་ཡང་སྨྲས་པ། གང་ཚེ་གཞན་དབང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྒྱུར་ནི་གང་ཞིག་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་གཞན་དབང་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཚེ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུར་གང་ཞིག་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གཞན་གྱི་དབང་གིས་རྫས་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཀུན་ཀྱང་བརླག །གཞན་གྱི་དབང་གིས་རྫས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་གནག་རྫིའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་རྒྱུ་དང་
Chinese
既然如此，如果其他的意识也不执持，那么你的依他起有境会被什么执持呢？而且，那个意识本身也不应该执持它，如果那样，作者、行为和作用都将变成一个，那也是不合理的。就像树木、砍伐者和砍伐的行为，我们没有看到它们是一个。在《圣楞伽经》中也说：‘就像剑不能砍自己的刃，手指不能触碰自己一样，自证的心也是如此。’现在，为了显示对于说依他起的自性存在太过分，所以说：如果无生且不被知，具有自性的依他起实有，有什么理由不愿承认它存在，贱女之子对你造成了什么损害？依他起的自性和不是从他处产生的那些，在前面已经成立了。任何有境都不能知晓，这是刚刚指出的。因此，如果承认具有无生且不被任何事物知晓的自性，远离一切戏论的依他起存在，那么有什么理由，即使与依他起具有相同的法性，也不愿承认它存在？贱女之子对你造成了什么损害，以至于你不愿承认它存在？因此，也应该承认贱女之子，它是远离一切戏论，成为圣者智慧的行境。第二，驳斥它是世俗的因。那样驳斥依他起之后，因为无法忍受，所以再次说道：当依他起稍微不存在时，什么会成为世俗谛的因？当如上所说的道理依他起不存在时，什么会成为安立世俗谛的士夫和法等的因？因此，难道世俗的一切都没有因了吗？因为执着于依他起的实物，会毁灭世间流传的一切安立。因为执着于依他起的实物，阿赖耶识本身就是一切杂染和清净之法的因，所以执着于它，会毁灭世间从牧童到
English
Since that is the case, if other consciousnesses do not grasp it either, by what object-possessing other-dependent will yours be grasped? Moreover, it is not reasonable for that consciousness itself to grasp it, for if that were so, the agent, the action, and the object would become one, which is also unreasonable. Just as we do not see the tree, the cutter, and the act of cutting as being the same. In the Holy Lankavatara Sutra, it is also said: 'Just as a sword does not cut its own edge, and a finger does not touch itself, so too is the self-aware mind.' Now, in order to show that it is too extreme to say that the nature of other-dependent exists, it is said: If the other-dependent, which is unborn and unknowable, and possesses a nature that is truly existent, what reason is there for not wanting it to exist? What harm has a prostitute's son caused you? The other-dependent self and those that are not born from others have already been established above. That which is not known by any object-possessor has just been pointed out. Therefore, if you admit that the other-dependent, which has the nature of being unborn and unknowable by anything, and is free from all elaboration, exists, then for what reason, even though it has the same nature as the other-dependent, do you not want it to exist? What harm has a prostitute's son caused you that you do not want it to exist? Therefore, you should also admit that there is something called a prostitute's son, which is free from all elaboration and has become the object of the wisdom of the noble ones. Second, refuting that it is the cause of the conventional. Having refuted the other-dependent in that way, because it is unbearable, it is said again: When the other-dependent does not exist even slightly, what will become the cause of the conventional truth? When, according to the reasoning stated above, the other-dependent does not exist, what will become the cause for establishing conventional truths such as persons and phenomena? Therefore, does it seem that all conventionalities have no cause at all? Because of attachment to the substance of the other-dependent, all the established conventions of the world are destroyed. Because of attachment to the substance of the other-dependent, the alaya-vijñana itself is the cause of all defiled and purified dharmas, so attachment to it destroys the causes known in the world from cowherds to