Tibetan
བྱུང་། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་རླུང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐུལ་བས་ཆུའི་རླབས་ཆེ་ཆུང་རྣམས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་བཞག་པས་རང་གི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་བ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན། དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དག བ་ནི་བ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དང་། །བླག་ཤ་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་ལྟར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་དག་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་ཉིད་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུར་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུང་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་འདི་ཡིན་པ། དེ་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང་། །དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང་། །ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་མེད་པར་འབྱུང་འགྱུར་ལ། །ཡོད་དང་སྤྲོས་ཀུན་ཡུལ་མིན་རང་བཞིན་ཡོད། །དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འཁྲུལ་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་བདག་དང་ཆོས་སུ་འཁྲུལ་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན། སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཐག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ཐག་པ་མེད་པར་མི་རུང་ལ། བུམ་པར་འཁྲུལ་པ་ས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཞན་གྱི་དབང་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བ་མེད་པར་རང་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ངོ་བོར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཞིར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་སྒྲ་རྟོག་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་དེ། སྒྲ་དང་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དབང་ནི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་རིག་པ་དག་གི་འདོད་པའོ། ། གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ་གསུམ། ཤེས་བྱ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དགག གཉིས་མེད་གཞན་དབང་རྫས་གྲུབ་དགག སེམས་ཙམ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བསྟན། དང་པོ་ལ། ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཤེས་པའི་མཐུན་དཔེ་དགག ཕྱི་དོན་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་ཡང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། ཡིད་ཤེས་འཁྲུལ་པའི་མཐུན་དཔེ་དགག་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་རིག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ། ཕྱི་རོལ་མེད་སེམས་དཔེ་ནི་གང་དུ་ཡོད། །ཅེས་དྲིས་སོ། །སྨྲ྄ས་པ། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཁང་མིག་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་ཉལ་ཏེ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ན། ཁང་མིག་གི་ནང་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྱུ་འཁྲིམས་པ་རྨིས་པའི་ཚེ་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁང་མིག་གི་ནང་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྱུ་ཤོང་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའང་སྙིང་པོ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བསམ་བྱ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྨི་ལམ་ན་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ང་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་སེམས། །ཡོད་མིན་དེ་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་དཔེ་ཡོད་མིན། །གང་གི་ཚེ་དབུ་མ་པ་ངའི་ལུགས་ལ། སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མ་ཟད། རྨི་ལམ་ནའང་སེམས་བདེན་པ་བ་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཚེ། རྣམ་རིག་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀོད་པའི་རྨི་ལམ་ནི་ཤེས་པ་བདེན་པ་བ་སྒྲུབ་པའི་དཔེར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སད་ཚེ་རྨི་ལམ་དྲན་ལས་ཡིད། །ཡོད་ན་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ཡང་དེ་བཞིན་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སད་པའི་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ལས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ངས་མཐོང་སྙམ་དྲན་པ། །དེ་འདྲ་ཕྱི་རོལ་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ངས་འདི་ལྟ་བུ་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་དྲན་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལའང་དྲན་པ་ཡོད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བས་དཔེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་གཉིད་ནང་མིག་བློ་མི་སྲིད་པས། །ཡོད་མིན་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡོད
Chinese
生。犹如大海之中，因风的缘故，掀起的水波大小，都如因缘一般产生那样。一切遍染之法的种子，全部存在于阿赖耶识中，从无始以来，执取能取和所取的显现之识，一个接着一个地传递而来，安住于此，从自身的能力完全成熟后，仅仅产生显现为能取和所取的识，这时，孩童们会分别执取能取和所取，但存在与识相异的所取，则并非如此。例如，主宰作为因的论者说：语是语声的因，水精是水的光泽，肢体如身体的支分，那是具有身体者的一切因。如是主宰声称是一切有情之作者一般，阿赖耶识的论者们也同样，声称阿赖耶本身是一切有情的因，主宰是常，而阿赖耶是无常，这仅仅是差别而已。因为经典的安立就是如此这般。因此，其他的自在的自性是什么？成为施设之事物存在的因，在外境所取不存在的情况下产生，存在且非一切戏论之境的自性存在。因此，其他的自在的自性，即非真实的遍计所执，必须承认是人与法的施设之事物所增益的因，否则，因为没有错乱的基础，所以任何事物都不会错乱为我和法。例如，错认为蛇的绳子的因是不能没有绳子的，错认为瓶子的泥土等因是不能不依赖泥土等而存在于虚空中的。因此，这其他的自在，在没有外境所取的情况下，会成为自身显现为二的自性，并且是作为我和法之增益的基础而实有的，以及存在为非一切戏论言语分别之境的自性，因为言语和分别等是增益的行境，而他自在是后得清净的世间
English
arise. Just as in the great ocean, due to the wind, the waves of water, large and small, arise according to the cause, in the same way. The seeds of all defiled dharmas, all exist in the Alaya consciousness, from beginningless time, the consciousness that grasps the appearance of the grasper and the grasped, one after another is transmitted, abiding here, from the complete maturation of its own power, only the consciousness that appears as the grasper and the grasped arises, at this time, children will separately grasp the grasper and the grasped, but the existence of the grasped that is different from consciousness is not so. For example, the proponents of the Lord as the cause say: speech is the cause of speech sounds, crystal is the luster of water, limbs are like the divisions of the body, that is the cause of all beings with bodies. Just as the Lord claims to be the creator of all sentient beings, the proponents of Alaya consciousness also claim that Alaya itself is the cause of all sentient beings, the Lord is permanent, and Alaya is impermanent, this is only the difference. Because the establishment of the scriptures is just like this. Therefore, what is the nature of other's freedom? It becomes the cause of the existence of what is imputed, it arises in the absence of external grasping, it exists and the nature that is not the object of all elaboration exists. Therefore, the nature of other's freedom, that is, the non-true pervasive imputation, must be admitted to be the cause of the superimposition of persons and dharmas, otherwise, because there is no basis for confusion, nothing can be confused as me and dharma. For example, the cause of mistaking a rope for a snake cannot be without a rope, the cause of mistaking a clay etc. for a vase cannot exist in the sky without relying on clay etc. Therefore, this other's freedom, in the absence of external grasping, will become the nature of itself appearing as two, and it is substantially existent as the basis for the superimposition of me and dharma, and it exists as the nature that is not the object of all elaboration speech distinctions, because speech and distinctions etc. are the objects of superimposition, and other-dependent is the subsequently attained pure world.
Chinese
因为那是意识的活动场所。那些是唯识宗的观点。第二，驳斥它有三点：驳斥没有所知的知识；驳斥二无自性他宗实有；阐述宣说唯识的意图。第一点：驳斥没有外境的知识的例子；也驳斥没有外境的其他论证。第一点分二：驳斥意识错觉的例子。因为识是以对境的认知来区分的，对于没有对境的识却说只有识，因此问道：没有外境的心识的例子在哪里？回答说：就像梦一样。比如，躺在非常小的房间里睡着后，梦见房间里挤满了象群，这时，境并不如所见那样存在，因为房间里没有容纳象群的空间。同样，如果说一切知识都是在没有的情况下产生的，那么，为了显示那也是没有意义的，所以说：对此应当思考。意思是说，应当考察在梦中是否成立没有境的知识。为什么呢？因为，当我在梦中也没有心时，那时你的例子就不存在了。当对于我这个中观宗的人来说，不仅在清醒的状态下，即使在梦中也没有真实存在的心时，那么，唯识宗你所举的梦的例子就不能作为成立知识真实存在的例子了。如果清醒时回忆梦境，从而有意识，那么外境也会同样存在。如果说，清醒时回忆起体验到的梦境的错觉，从而成立有意识的错觉，那么，就像梦中存在知识一样，外境也会同样存在。为什么呢？就像你回忆起“我看到了”一样，外境也是如此。就像在清醒的状态下，回忆起“我看到了这样的东西”的知识一样，大象等外境也有回忆，因为它们是相同的。宣说识者为了成立例子而说了其他的论证：如果睡眠中不可能有眼识，那么，就只有意识存在。
English
Because that is the realm of activity of consciousness. Those are the views of the Mind-Only school. Second, refuting that has three points: refuting knowledge without an object of knowledge; refuting the inherently existent other-powered nature of the two-fold absence of self; explaining the intention of teaching Mind-Only. First: refuting the example of knowledge without an external object; also refuting other arguments for the absence of an external object. The first has two parts: refuting the example of the illusion of mental consciousness. Because consciousness is distinguished by the cognition of objects, and yet one speaks of only consciousness without seeing consciousness without an object, one asks: Where is the example of mind without an external object? One replies: Like a dream. For example, when one lies down in a very small room and falls asleep, if one dreams that a herd of elephants is crowded into the room, the object is not as it appears, because there is no space in the room to accommodate a herd of elephants. Similarly, if one says that all knowledge arises without existence, then, in order to show that it is also meaningless, one says: This should be considered. The meaning is that one should examine whether knowledge without an object is established in a dream. Why is that? Because, when I do not even have mind in a dream, then your example does not exist. When, for me, a follower of the Middle Way, there is no truly existent mind not only in the waking state but even in a dream, then the example of a dream that you, the Mind-Only school, have set forth is not an example for establishing the true existence of knowledge. If, when awake, one remembers a dream and thus has consciousness, then external objects will also exist in the same way. If one says that the illusion of experiencing a dream is remembered when awake, thereby establishing that there is an illusion of consciousness, then, just as there is knowledge in a dream, external objects will also exist. Why is that? Just as you remember "I saw," external objects are also the same. Just as in the waking state, the knowledge of remembering "I saw such and such," elephants and other external objects also have memory, because they are the same. The proponent of consciousness, in order to establish the example, stated another argument: If eye consciousness is impossible in sleep, then only mental consciousness exists.