Tibetan
་སྟེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཇི་ལྟར་ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས། །གཟུང་བར་མི་ནུས་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་མ་གཏོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་གཟུང་བར་ནུས་མ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས། དཔེར་ན་ཤིང་དང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །ལག་པའི་རྩོལ་བ་བྱས་པ་གསུམ་ཚོགས་ན། །སྒྲོག་བྱེད་པི་ཝང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་ལས། །དེ་དག་ལས་སྐྱེས་སྒྲ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་མཁས་པ་ལ་ལས་བརྟགས་བྱས་ཏེ། །དེ་ནི་གང་ནས་འོངས་ལ་གར་སོང་ཞེས། །ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་བྱས་ན། །སྒྲ་ཡི་འོང་བའམ་འགྲོ་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དག་དང་ནི་རྐྱེན་དག་ལས། །འདུ་བྱེད་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་སྟེ། །ཡང་དག་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ནི། །འདུ་བྱེད་སྟོང་པ་གཡོ་བ་མེད་པར་མཐོང་། །ཕུང་པོ་དག་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ནི། །ནང་ཡང་སྟོང་ལ་ཕྱིར་རོལ་སྟོང་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་གནས་མེད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འདི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་གི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་རྫས་འགའ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དེའང་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་དེ་ལྟར། དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའང་རིགས་མིན་པས་། །རིགས་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་མིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས་བདག་དང་གཞན་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་རིགས་པ་མིན་པར་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་དེས་ཐ་སྙད་དུའང་བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་དུའང་གྲུབ་པ་ཡོད་པར་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་བཀག་པ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤོང་བ་ལ། མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་སྤང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འཐད་པར་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། གལ་ཏེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུའང་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ན་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་སྟོང་པ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ། །ཚོགས་ལ་ལྟོས་རྣམས་མ་གྲགས་པ་ཡང་མིན། །ཇི་ལྟར་དེར་ནི་གཟུགས་བརྙན་སོགས་སྟོང་ལས། །ཤེས་པ་དེ་ཡི་རྣམ་པར་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ན་ཡང་། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ན་མ་གྲགས་པའང་མ་ཡིན་ལ། དེའིི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་གཟུགས་བརྙན་དེའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ནའང་། རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། མེ་ལོང་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་དག་ལ། །ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ལྗོན་པ་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་སུའང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་སུའང་རང་བཞིན་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཆད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། གང་ཞིག་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །དེ་ནི་མེད་པ་མིན་པས་རྟག ། སྔོན་བྱུང་ད་ལྟར་མེད་ཅེས་པ། །དེས་ན་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཅེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། །རྟག་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ནི། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་དེ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲིང་བ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་བསྟན་པ་ལ། དངོས་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་གསུང་བ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཉེས་པ་རིང་དུ་སྤངས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་རྟེན་མེད་ནའང་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་བ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་འདི་ནུས་ཕྱིར། །ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང་། །འབྲས་བུ་ཡང་དག་འབྱུང་བར་རིག་པར་གྱིས། །འ
Chinese
如圣天菩萨所说：犹如其他野蛮人的语言，无法被理解一样。如果不依靠世俗之人，就无法理解世俗。就像这样。如果进行分析，世俗的名称也会消失。如经中所说：例如，依靠木材和琴弦，加上手的努力这三种因素聚集在一起，从拨动琵琶、笛子等乐器中，就会产生声音。然后，一些智者进行分析，探究这声音从何而来，又往何处去。无论从哪个方向或角落进行探究，都无法找到声音的来处或去处。同样，一切转变的事物都从因和缘中产生。以正确见地观察的瑜伽士，会看到诸行是空性且不动的。蕴、处、界等，内部是空性，外部也是空性。众生没有我，也没有处所。法的自性如同虚空的本质。就像这样。如果有人说，对世俗谛的执着会成为烦恼和清净的因，因此某些事物必须在世俗中以自性而生。那么，这样说也只是空话而已。因此，在胜义谛的场合，以何种理由，从自和他者产生也是不合理的。既然这种理由在世俗谛中也是不合理的，那么你的产生又如何成立呢？在分析胜义谛的时候，正如前面所说，以某种理由证明了事物不是从自和他者产生的，同样的理由也证明了在世俗谛中，事物也不是从自和他者产生的。因此，对于事物来说，以自性产生在两种真谛中都是不成立的。第二，驳斥对否定的不合理之处，包括：消除与所见相违之处，以及阐述业果关系的合理性。首先，如果事物在两种真谛中都不是以自性产生的，那么，它们的自性又如何在世间被认知呢？空性的事物，如影像等。
English
As stated by the noble Aryadeva: Just as the language of other barbarians cannot be understood, similarly, without relying on worldly people, the world cannot be understood. It is like that. If analyzed, even worldly names will disappear. As stated in the sutra: For example, relying on wood and strings, and with the effort of hands, when these three factors come together, sound arises from playing the lute, flute, and other instruments. Then, some wise people analyze and investigate where this sound comes from and where it goes. No matter from which direction or corner they investigate, they cannot find the origin or destination of the sound. Similarly, all changing things arise from causes and conditions. Yogis who see with correct view see that all conditioned things are empty and unmoving. The aggregates, sense bases, and elements are empty internally and empty externally. Sentient beings are without self and without a place. The nature of phenomena is like the essence of space. It is like that. If someone says that attachment to conventional truth becomes the cause of affliction and purification, therefore some things must arise with their own nature in the conventional. Then, saying that is just empty words. Therefore, in the context of ultimate truth, by what reason is it reasonable for things to arise from self and other? Since that reason is also unreasonable in conventional truth, then how can your arising be established? When analyzing ultimate truth, as said before, by some reason it is proven that things do not arise from self and other, the same reason also proves that in conventional truth, things do not arise from self and other. Therefore, for things, arising by their own nature is not established in either of the two truths. Second, refuting the unreasonableness of negation, including: eliminating contradictions with what is seen, and explaining the reasonableness of the relationship of karma and result. First, if things do not arise by their own nature in either of the two truths, then how can their own nature be perceived in the world? Empty things, such as images, etc.
Chinese
依赖于缘起的事物并非不为人知。正如在那里，影像等从空性中，识的显现会产生。同样，即使一切事物皆空，也会从空性中产生。事物自性本空，影像等依赖于因缘聚合而生，这在世间并非不为人知。因此，正如影像等自性本空，但以其为境的识会显现为影像的形态一样，色、受等一切事物即使自性本空，也会从其自身的因和缘的空性中产生。因此，无自性与名言中产生并不矛盾，例如影像等。如是说：在极其清净的镜子中，如何显现无自性的影像，同样，智者应如是理解一切法。正是因此，在二谛中也无自性，因此，它们既非恒常也非断灭。因为事物如影像般无自性，所以，在胜义谛和世俗谛二者中都无自性。因此，它们既非恒常，也非断灭。如论中所说：如果存在自性，那它就不会不存在，因此是常。如果说先前存在而现在不存在，那就会陷入断灭的过失。同样，如果承认事物存在，就会陷入常和断的观点，因为该事物是常与无常的。如是说。 业果的联系的阐述。 第二，阐述业果的联系，其中，阐述事物和业果的所依是真实义。第一点是，因为在二谛中都没有自性，所以不仅远离了常和断的过失，而且即使没有阿赖耶识等业的所依，业和果的关系也是合理的。就像这样：因为自性不灭，所以即使没有阿赖耶识，它也能起作用。在某些情况下，即使业已消失很久，也要明白果报仍然会如实产生。
English
Things that depend on conditions are not unknown. Just as there, from emptiness, images and so on, the appearance of consciousness arises. Similarly, even if all things are empty, they will arise from emptiness. Things that are empty of inherent existence, such as images, arise in dependence on the collection of causes and conditions, and this is not unknown in the world. Therefore, just as from images and so on, which are empty of inherent existence, the consciousness that takes them as objects arises in the form of those images, so too, even if all things such as form and feeling are empty of inherent existence, they will arise from the emptiness of their own causes and conditions. Therefore, the absence of inherent existence does not contradict arising in name, just like images and so on. As it is said: In a mirror that is perfectly clear, just as an image without inherent existence appears, so too, the wise should understand all phenomena. For this very reason, there is no inherent existence in either of the two truths, therefore, they are neither permanent nor annihilated. Because things are without inherent existence like images, therefore, there is no inherent existence in either the ultimate truth or the conventional truth. Therefore, they are neither permanent nor annihilated. As it is said in the treatise: If there is an essence, then it is permanent because it is not non-existent. If it is said that it existed before but does not exist now, then it would follow that it is annihilated. Similarly, if things are asserted to exist, then one will fall into the view of permanence and annihilation, because that thing is permanent and impermanent. As it is said. The explanation of the connection between action and result. Secondly, in explaining the connection between action and result, explaining the basis of things and action and result is taught as definitive meaning. The first point is that because there is no inherent existence in either of the two truths, not only is the fault of permanence and annihilation avoided, but even if there is no basis for action such as the alaya consciousness, the relationship between action and result is reasonable. Like this: Because it does not cease by its own nature, therefore, even without the alaya consciousness, it is able to function. In some cases, even if the action has ceased for a long time, understand that the result will still arise accurately.