Tibetan
ད་གང་གིས་བསྐྱེད་བྱ་རང་ལས་དོན་གཞན་པར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ན། བསྐྱེད་བྱ་ཡོད་པའམ། མེད་པའམ། གཉིས་ཀའམ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་སྐྱེད་བྱེད་དུ་འགྱུར་གྲང་། རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། ཡོད་པ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཅི་དགོས་ཏེ། སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལའང་སྐྱེད་བྱེད་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འབྲས་བུ་ཡོད་པར་གང་འདོད་དང་། །འབྲས་བུ་མེད་པར་གང་འདོད་ལ། ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་སོགས། །བརྒྱན་པའི་དོན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །རྒྱུས་ནི་ཅི་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད། །འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན། །རྒྱུས་ནི་ཅི་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཡིན་ནའང་དེ་ལ་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་བཤད་ཟིན་ཉེས་པ་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་གཅིག་ལ་སྲིད་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་། མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་པོ་དང་། །དངོས་མེད་གཉི་གར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་གཉིག་གཅིག་ལ་ཡོད་མིན་ཏེ། །སྣང་བ་དང་ནི་མུན་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ལའང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་གཉིས་ཀ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་གི་ཚེ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་བཀག་པས་བཀག་པའི་ཡོད་པའང་མ་ཡིན། མེད་པའང་མ་ཡིན་པའང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང་བསྟན་བཅོས་ལས། དངོས་མེད་དངོས་པོ་མེད་མིན་པ། །མྱང་ངན་འདས་པ་གང་སྟོན་པ། །དངོས་པོ་མེད་དང་དངོས་པོ་དག །གྲུབ་ན་དེ་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བཀག་པ་ལ། རྩོད་པ་དགོད་པ་དང་། ལན་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་གང་དང་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མར་གྱིས་བྲན་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མེས་བསྲེགས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མེ་སྤོར་བ་ལྷུར་བྱེད་པའི་རིགས་པའི་བུད་ཤིང་བསྐུལ་བས་ཆོག་གོ །གལ་ཏེ་རིགས་པ་མ་བསྟན་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ལས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། རང་ལྟ་ལ་གནས་འཇིག་རྟེན་ཚད་མར་འདོད་པས་ན། །འདིར་ནི་རིགས་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གཞན་ལས་བྱུང་བའང་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །དེས་ན་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་འདིར་རིགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འཇིག་རྟེན་པ་འདི་དག་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་རང་གི་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ལ་གནས་ནས་བླང་དོར་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ཅིང་། བྱས་པ་ལྟར་དོན་ཡང་ཐོབ་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་ཉིད་ཚད་མར་འདོད་པས་ན། གཞན་སྐྱེ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་རིགས་པ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་གཞན་ལས་བྱུང་བའང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིགས་པ་མེད་པར་ཡང་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་པས་གཞན་སྐྱེ་སྒྲུབ་པ་འདིར་རིགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞིང་། གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བས་གནོད་པའང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ། ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ། ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་། དཀྱུས་མ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གང་ཞིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མ་རྟོགས་ཤིང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཛའ་བོ་དང་མ་བྲལ་བར་ཐོས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པའི་བླ་བརྟོལ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་འབྱུང་ཚུལ་མང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་བསྟན་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པའི་བླ་བརྟོལ་ལས་ཟློག་པར་མི་ནུས་པས། རེ་ཞིག་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ངོ་བོ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་། ཞར་ལ་མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཛིན་པར་གྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་དེ། །མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་འཛིན་པར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་ད
Chinese
那么，如果说能从自身之外的事物产生所生之物的就是因，那么所生之物是有，是无，是二者皆是，还是二者皆非呢？因为没有其他情况了。对此，首先第一种情况是不合理的，因为对于已有的事物，还需要产生做什么呢？因为已经产生的事物再次产生是不合理的。因为已经说过了诸如此类的过失。对于要产生的事物不存在的情况，产生者又能做什么呢？因为它就像兔角一样不存在。因此，《四百论》中说：“如果有人认为果已存在，或者有人认为果不存在，那么房屋的柱子等，以及装饰的目的也会变得没有意义。”经论中也说：“如果果的自性存在，因又能产生什么呢？如果果的自性不存在，因又能产生什么呢？”这里所说的就是这个意思。如果是存在和不存在二者，那么对于这种情况，缘起又能做什么呢？因为两种情况都会出现已经说过的过失，而且存在和不存在的自性二者不可能同时存在于一个事物上。因此，经论中也说：“涅槃如何能是实有和非有二者呢？这二者不可能存在于一个事物上，就像光明和黑暗一样。”这里所说的就是这个意思。对于既非存在也非不存在的果，缘起又能做什么呢？因为已经舍弃了存在和不存在二者，所以果是不存在的。当存在和不存在二者都不能成立的时候，因为遮止了它们，所以被遮止的存在也不是，不存在也不是，这也无法成立。经论中也这样说：“非有和非非有，所显示的涅槃是什么呢？如果实有和非有成立，那么它才能成立。”这里所说的就是这个意思。第二，在名言上进行遮破，分为驳斥辩论和阐述回答两部分。第一部分是：我们为了成立从他者产生，所说的所有道理，就像干燥的木柴被酥油浸透一样，被你的智慧之火烧毁了，所以你致力于点燃你的智慧之火，堆积
English
Now, if that which causes the object to be produced from something other than itself is the cause, then is the object to be produced existent, non-existent, both, or neither? Because there are no other possibilities. In this regard, the first option is not reasonable, because what need is there for a cause for something that already exists? Because it is not reasonable for something that has already been produced to be produced again. Because the faults of this sort have already been explained. What can a cause do for something that is to be produced but does not exist? Because it is non-existent like a rabbit's horn. Therefore, the Four Hundred says: "If one desires the fruit to be existent, or if one desires the fruit to be non-existent, then pillars etc. for the sake of a house, and also the purpose of decoration, become meaningless." And the treatise also says: "If the fruit's own nature exists, what does the cause produce? If the fruit's own nature does not exist, what does the cause produce?" This is what is being said here. If it is both existent and non-existent, then what can conditions do for that? Because the faults already mentioned will occur in both cases, and because the nature of existence and non-existence cannot exist in one thing at the same time. Therefore, the treatise also says: "How can Nirvana be both existent and non-existent? These two cannot exist in one thing, like light and darkness." This is what is being said here. What can conditions do for a fruit that is separate from both existence and non-existence? Because the fruit is not existent, having abandoned both existence and non-existence. And when both existence and non-existence are not established, because they are negated, the negated existence is not, and the non-existence is not, and this cannot be established either. As the treatise also says: "What is the Nirvana that shows neither non-existence nor non-non-existence? If the existent and the non-existent are established, then it will be established." This is what is being said here. Secondly, the refutation in terms of convention is divided into two parts: refuting the argument and presenting the answer. The first is: All the reasons that we have stated in order to establish that production is from another, like dry wood soaked in butter, are burned by the fire of your intellect, so you are devoted to kindling the fire of your intellect, piling up
Chinese
如果仅仅依靠世俗的说法就足够了。如果未展示正理，难道不能实现所期望的目标吗？并非如此，因为即使没有正理，也能从世间的名声中证明他者产生。例如：安住于自身观点，认为世间是可靠的量，那么，在这里陈述正理又有何用？从他者产生也能被世间人所理解，因此，他者产生存在，在这里正理又有何用？这些世间人不追随正理，而是安住于自己的观点，进行取舍和进退，并且如其所为也能获得结果。因此，由于世间人的观点本身被认为是可靠的量，所以在确立他者产生的场合，陈述正理又有何用呢？因为事物从其他因缘产生也能被世间人的观点所理解。因此，即使没有正理，他者产生也存在，所以在这里确立他者产生，正理又有何用呢？如果说，阻止他者产生也会受到世间人观点的妨碍，那么，对此的回答是： 附带说明二谛的建立。 附带说明二谛的建立，以及世俗不能妨碍。第一，对于那些没有正确理解论典的意义，在无始轮回中对事物显现执着的习气完全成熟，并且在听闻时没有离开对事物显现执着的亲友的人来说，依赖于世俗妨碍的颠倒，如果不展示世俗的多种和广大的来源，就无法从世俗妨碍的颠倒中解脱。因此，暂时先讲述二谛的建立。其中，二谛的分类包括总的指示和各自的体性说明。第一，也包括事物和附带的虚假显现的分类说明。从第一的角度来说：一切事物以真实的虚假显现，获得事物，执着自性。何为真实所见之处，即是显现错乱的世俗谛。如是说。这是说，通达二谛的体性不颠倒的佛陀薄伽梵们，对于内外的一切事物，都接近于执着两种体性。例如，意义
English
If merely relying on worldly claims is sufficient. If reasoning is not shown, is it not the case that the desired goal cannot be achieved? It is not so, because even without reasoning, other-origination is proven from worldly fame. For example: Abiding in one's own view, considering the world to be a reliable measure, then, what is the use of stating reasoning here? Other-origination can also be understood by worldly people, therefore, other-origination exists, what is the use of reasoning here? These worldly people do not follow reasoning, but abide in their own views, engaging in acceptance and rejection, and as they do, they also obtain results. Therefore, since the views of worldly people themselves are considered a reliable measure, in the context of establishing other-origination, what is the use of stating reasoning? Because things arising from other causes and conditions can also be understood by the views of worldly people. Therefore, even without reasoning, other-origination exists, so in establishing other-origination here, what is the use of reasoning? If it is said that preventing other-origination is also obstructed by the views of worldly people, then, the answer to this is: Ancillary Explanation of the Establishment of the Two Truths. Ancillary explanation of the establishment of the two truths, and that the mundane world cannot obstruct. First, for those who have not correctly understood the meaning of the treatises, whose habits of clinging to appearances as things in beginningless samsara are fully matured, and who, when hearing, do not separate from the friends of clinging to appearances as things, relying on the perversion of worldly obstruction, if the many and vast sources of the worldly are not shown, it is impossible to be liberated from the perversion of worldly obstruction. Therefore, for the time being, let us explain the establishment of the two truths. Among these, the classification of the two truths includes a general indication and an explanation of their respective natures. First, it also includes the classification of things and ancillary false appearances. From the perspective of the first: All things, with true false appearances, obtain things, clinging to self-nature. What is the place of true seeing, that is the conventional truth of confused appearances. Thus it is said. This is to say that the Buddhas, the Bhagavat, who understand the nature of the two truths without error, closely show that for all internal and external things, there are two natures to be clung to. For example, the meaning