Tibetan
་འགག་པར་མྱུ་གུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གཞན་ཉིད་དུ་མེད་པས་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་གཞན་དུ་ག་ལ་འགྱུར། གཞན་ཉིད་མེད་པ་དེ་བས་ན་མྱུ་གུ་ས་བོན་དོན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྲུབ་པ་མིན་པས། དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདི་གཏོང་བར་བྱོས་ཤིག །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་དུས་མཉམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་མི་རིགས་ས། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྲང་གི་མདའ་གཉིས་མཐོ་དང་དམའ་བ་དག །དུས་མཉམ་མ་ཡིན་མིན་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དག་གིས་དུས་མཉམ་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཇི་ལྟར་སྲང་གི་མདའ་མགོ་མཇུག་གཉིས་མཐོ་བ་དང་དམའ་བ་དག་དུས་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བསྐྱེད་བྱ་མྱུ་གུ་དང་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་དག་གི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའང་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་བས་གཞན་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་དང་དོན་ལ་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་དུས་གཅིག་ཡིན་ཡང་འདིར་དུས་གཅིག་མེད་དེ། །སྐྱེ་བཞིན་པ་དེ་སྐྱེ་ལ་ཕྱོགས་པས་ཡོད་མིན་ཞིང་། །འགག་བཞིན་པ་ནི་ཡོད་ཀྱང་འཇིག་ལ་ཕྱོགས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྲང་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་དག་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པས་དུས་གཅིག་པ་ཡིན་ཡང་། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་འདིར་ནི་དུས་གཅིག་པ་མེད་དེ། མྱུ་གུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ད་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ས་བོན་འགག་བཞིན་པ་ནི་འཇིག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ད་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། མྱུ་གུ་དང་ས་བོན་གྱི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ན་སྲང་གི་མཐོ་དམན་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། ཅི་སྟེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུའི་ཆོས་དག་དུས་མི་མཉམ་ཡང་། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་བྱ་བ་དག་དུས་མཉམ་མོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱེད་པོ་མེད་པར་རིགས་མ་ཡིན། །མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་འདི་ནི་ས་བོན་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ་ཡོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དེའི་བྱེད་པོ་སྟེ་རྟེན་མྱུ་གུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགག་བཞིན་པའི་ཚེ་སྐྱེ་བཞིན་པའི་བྱ་བ་ཡོད་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་གྱི་ཚུལ་དུ་ས་བོན་འགག་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ་ཞེས་འཕགས་པ་སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་
Chinese
因为灭亡时没有芽。因此，它们不是他体，种子怎么会变成其他的芽呢？因为没有他体，所以芽不可能从与种子不同的事物中产生。所以，放弃事物从他处产生的这种观点吧！如果说因为种子和芽不同时存在，所以不能成立是他体，这是不合理的。为什么呢？就像天平的两端有高有低一样，如果说看到它们不是同时存在，那么被生者和能生者就会同时产生吗？就像天平的两端，开头和结尾有高有低，它们不是同时存在一样，如果说被生者芽和能生者种子，它们的生和灭也会同时产生，因此成立是他体，这也是不合理的，因为比喻和意义不相同。就像这样，即使是同一时间，这里也没有同一时间，因为正在生长的东西是趋向于生，所以不是存在，而正在灭亡的东西，即使存在也是趋向于毁灭。那时，这些怎么能和天平相比呢？天平两端的高低是现在存在的，所以是同一时间，但是种子和芽在这里不是同一时间，因为芽正在生长，只是明显地趋向于生长，所以现在不存在，而种子正在灭亡，只是明显地趋向于毁灭，所以在那个时候是存在的。芽和种子的生和灭怎么能和天平的高低相比呢？如果说种子和芽的法不同时，但是生和灭的活动是同时的，那是不对的，因为没有与法不同的活动。另外，生不是没有作者的。芽生长的活动，在种子趋向于灭亡的时候，不可能是存在的，因为那时生长的活动的作者，也就是所依赖的芽是不存在的。因此，在灭亡的时候，生长的活动也是不可能存在的。如果说，就像天平两端的高低一样，从种子灭亡的那一刹那，芽就产生了，这不是在《圣稻秆经》里说过的吗？
English
Because there is no sprout when it ceases. Therefore, they are not other, how could a seed become another sprout? Because there is no otherness, it is impossible for a sprout to arise from something different from the seed. Therefore, abandon the view that things arise from elsewhere! If it is said that because the seed and the sprout do not exist simultaneously, it cannot be established as other, that is unreasonable. Why? Just as the two ends of a scale are high and low, if it is said that seeing them not existing simultaneously, will the produced and the producer arise simultaneously? Just as the two ends of a scale, the beginning and the end, are high and low, and they do not exist simultaneously, if it is said that the produced sprout and the producer seed, their arising and ceasing will also occur simultaneously, therefore it is established as other, that is also unreasonable, because the metaphor and the meaning are not the same. Like this, even if it is the same time, there is no same time here, because what is growing is tending towards arising, so it is not existent, and what is ceasing, even if it exists, is tending towards destruction. At that time, how can these be compared to a scale? The high and low of the scale are existing now, so it is the same time, but the seed and the sprout are not the same time here, because the sprout is growing, it is only clearly tending towards growth, so it does not exist now, and the seed is ceasing, it is only clearly tending towards destruction, so it exists at that time. How can the arising and ceasing of the sprout and the seed be compared to the high and low of the scale? If it is said that although the dharmas of the seed and the sprout are not simultaneous, the activities of arising and ceasing are simultaneous, that is not right, because there is no activity different from the dharma. Furthermore, arising is not reasonable without an agent. The activity of the sprout arising, when the seed is tending towards ceasing, cannot be existent, because at that time the agent of the activity of arising, that is, the sprout on which it depends, does not exist. Therefore, at the time of ceasing, the activity of arising is also impossible to exist. If it is said that, just like the high and low of the scale, from the very moment the seed ceases, the sprout arises, wasn't that said in the "Noble Rice Seedling Sutra"?
Tibetan
ན། གསུངས་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཅིག་ཅར་དུ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་བརྟགས་པར་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ས་བོན་ཞིག་དང་མ་ཞིག་ལས། །མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པས། ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་དུས་མི་མཉམ་པ་དག་གཞན་དུ་མེད་ཀྱང་། མིག་ལ་སོགས་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རང་དང་ལྷན་ཅིག་པ་རྣམས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་བུའི་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པ་དག་ལ་གཞན་ཉིད་ཡོད་པས་གཞན་སྐྱེ་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་མཉམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། མིག་གི་བློ་ལ་རང་གི་སྐྱེད་བྱེད་དུས་གཅིག་པ། །མིག་ལ་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་འདུ་ཤེས་ལས། །གཞན་ཉིད་ཡོད་ན་ཡོད་ལ་འབྱུང་བས་དགོས་ཅི་ཡོད། །དེ་མེད་ཅེ་ན་འདི་ལ་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མིག་གི་བློ་ལ་རང་གི་སྐྱེད་བྱེད་རང་དང་དུས་གཅིག་པའི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་། རང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སེམས་བྱུང་རྣམས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་ན། མིག་གི་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་དགོས་ཏེ། མེད་ན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ལའང་འབྱུང་བ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་དེ། ཡོད་པས་མིག་དང་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དེ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་དོན་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་སྤང་བར་འདོད་ནས་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དེ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་སྨྲས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་པ་ན། གཞན་དུ་གྲུབ་ན་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མི་འགྲུབ་ལ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་གྲུབ་ན་གཞན་ཉིད་མ་གྲུབ་པས། དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་མཐའ་བཞིར་བརྟགས་ནས་དགག་པ་ནི། སྐྱེད་བྱེད་བསྐྱེད་བྱ་གཞན་སྐྱེད་པ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ན། །ཡོད་མེད་གཉིས་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པ་སྐྱེ་འགྱུར་གྲང་། །ཡོད་ན་ཅི་དགོས་མེད་ལའང་དེས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །གཉིས་ལ་ཅི་བྱ་གཉིས་དང་བྲལ་ལ་དེས་ཅི་བྱ། །གལ་ཏེ་སྐྱེད་བྱེ
Chinese
那，虽然这样说了，但那既不是为了显示从他者产生，也不是为了显示生是依靠自己的自性而成立。然而，是为了清楚地显示，不经观察，刹那间依靠而产生的，如幻象一般。正如论师所说：从坏的和未坏的种子中，不会产生苗芽，因此，您说一切生，都如幻象般产生。这样说的。如果像种子和苗芽一样，时间不相同的事物没有他者，但眼等和，感觉和，意识等与自身同时的事物，会成为眼识等的因缘。这样，如果对于同时的因果存在他性，就能成立从他而生吗？也不是这样的，因为同时的事物不能成为因果。例如，对于眼之识，其生起者是同时的，与眼等一同生起的意识，如果存在他性，那么存在着还需要生起做什么呢？如果说没有，那么对于此，过失已经说过了。对于眼之识，其生起者与自身同时的眼和色等，以及与自身一同生起的意识等心所，如果从眼识中存在他性，那么眼识必须存在，因为如果没有，就不会成为它的他者。如果存在，那么对于存在着的事物，还需要生起做什么呢？因为存在着，眼和意识等作为生起者就没有意义了。如果想要避免那个过失，而说眼识不存在，那么这样说，对于此，已经说过了，从不存在的眼识中，眼等不是他者。这样一来，如果承认从他而生，如果成立为他者，那么所生和能生就不会成立，如果成立为所生和能生，那么他性就没有成立。因此，对于从他而生的分别念，这是不合理的。第三，通过观察四边来破斥：能生、所生、他生，如果是因，那么存在、不存在、二者和非二者，会产生什么呢？如果存在，那还需要什么呢？对于不存在的，它又能做什么呢？对于二者，能做什么呢？对于脱离二者的，它又能做什么呢？如果能生
English
Now, although it is said, that is neither to show that it arises from another, nor to show that arising is established by its own nature. However, it is to clearly show that what arises instantaneously in dependence, without being examined, is like an illusion. As the teacher said: From a broken and unbroken seed, a sprout does not arise, therefore, you say that all arising is like an illusion. It is said. If things that are not simultaneous, like seeds and sprouts, do not have otherness, but eyes and so on, and feelings and, consciousness and so on, which are simultaneous with oneself, become the conditions for eye consciousness and so on. Thus, if there is otherness for simultaneous cause and effect, can arising from other be established? That is not so, because simultaneous things cannot be cause and effect. For example, for the mind of the eye, its producer is simultaneous, and the consciousness that arises together with the eye and so on, if there is otherness, then what is the need for arising when it exists? If it is said that it does not exist, then the fault has already been stated. For the mind of the eye, its producer, the eye and form and so on, which are simultaneous with itself, and the mental factors such as consciousness that arise together with itself, if they exist as otherness from the eye consciousness, then the eye consciousness must exist, because if it does not exist, it will not become its otherness. If it exists, then what is the need for arising for what exists? Because it exists, the eye and consciousness and so on are meaningless as producers. If you want to avoid that fault and say that eye consciousness does not exist, then saying that, it has already been said that from the non-existent eye consciousness, the eye and so on are not other. In this way, if one admits arising from other, if it is established as other, then the produced and the producer will not be established, and if the produced and the producer are established, then otherness is not established. Therefore, this conceptualization of arising from other is not reasonable. Third, refuting by examining the four extremes: If the producer, the produced, the other-arising is the cause, then what will existence, non-existence, both, and neither produce? If it exists, then what is needed? What can it do for the non-existent? What can it do for both? What can it do for what is apart from both? If the producer