Tibetan
ང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་ལ་གཟུང་མ་བཟུང་ཆ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་སྤང་བར་འདོད་པས་ནི་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་གཅིག་པར་ཁས་མི་བླང་ངོ་། །གཉིས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བདག་སྐྱེ་དགག་པ་ནི། གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞིག་ན་ཡང་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་གཅིག་ཅེས་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཅིང་འགགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པ་མེད་དེ། དེ་དག་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་མྱུ་གུ་བཞིན་ས་བོན་ཡང་མཐོང་བར་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་བདག་ལས་བྱུང་ཞེས་བརྟགས་པ་འདི། །དེ་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་རིགས་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་འབྱུང་ཞེས་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། བདག་སྐྱ྄ེས་འདོད་ན་བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དང་། །ལས་དང་བྱེད་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན་དེ་དག་ནི། །གཅིག་ཉིད་མིན་པས་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར། །བྱ་མིན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེས་པར་འདོད་ན། བསྐྱེད་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དང་། ལས་དང་བྱེད་པ་པོའང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན། དེ་དག་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མིན་ཏེ། ཕ་དང་བུ་དག་དང་མིག་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། གོང་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་སྐྱེ་དགག་པ། གཉིས་པ་གཞན་སྐྱེ་དགག་པ་ལ། དགག་པ་དངོས་དང་། ཞར་ལ་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་དགག་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་དག་ན་རེ། འདིར་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ནི། རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འདི་སྐད་དུ། གཞན་ལས་ཀྱང་མིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར་པའི་རྐྱེན་བཞི་པོ་རྒྱུ་དང་། དེ་མ་ཐག་པ་དང་། དམིགས་
Chinese
因为我将变成存在，因为种子和苗芽是一体的，并且在一个上存在能被掌握和不能被掌握的两种矛盾之处。因此，想要避免如上所说的过失，就不会承认种子和苗芽是一体的。第二，在名言中破斥自生：因为当因坏灭时，也能见到果。世间人也不会承认它们是一体。因为，当被称为因的种子坏灭并已停止时，也能见到被称为果的苗芽。所以，世间人也不会承认种子和苗芽是一体的，如果它们是一体，那么也应该像苗芽一样能见到种子。因此，认为事物从自身产生，这种考察，无论在那一真如和世间中，都不合理。因为无论从哪一方面来看，自生都与道理相违背，因此，别人认为事物从自身产生，这种考察，无论是在那一真如胜义谛和世间世俗谛中，都是不合理的。第二，总结破斥：如果认为自生，那么所生之物和能生之物，以及作用和作者，如果变成一体，那么它们就不是一体，因此不应该承认事物是从自身产生的，因为会陷入上面广泛阐述的过失中。如果认为事物是从自身产生的，那么所生之物和能生之物，以及作用和作者也变成一体，那么它们就不是一体，因为父亲和儿子，以及眼睛和眼睛的识也都会变成一体。因此，不应该承认事物是从自身产生的，因为会陷入上面广泛阐述的过失中。 破斥他生： 第二，破斥他生，分为：直接破斥和他生，以及顺带破斥唯识宗的观点。第一部分又分为：陈述前方的观点和破斥它。第一部分是：自己的宗派说：在这里，事物不是从自身产生的，这样说是合乎道理的。但是，说“也不是从他者产生的”是不合理的，因为像这样，有四种能使事物转变的他缘，即因、近取因和所缘
English
Because I will become existent, because the seed and the sprout are one, and because on one there are two contradictory aspects of being able to be grasped and not being able to be grasped. Therefore, those who want to avoid the faults mentioned above will not admit that the seed and the sprout are one. Second, refuting self-origination in name: Because even when the cause is destroyed, the effect is seen. The world also does not admit that they are one. Because, when the cause called the seed is destroyed and has ceased, the effect called the sprout is also seen. Therefore, the world also does not admit that the seed and the sprout are one, if they are one, then the seed should also be seen like the sprout. Therefore, this examination that things arise from themselves is not reasonable in either that suchness or the world. Because from whichever aspect it is viewed, self-origination contradicts reason, therefore, others think that things arise from themselves, this examination is not reasonable in either that suchness ultimate truth and the worldly conventional truth. Second, the conclusion of refutation: If one thinks of self-origination, then the object to be produced and the producer, and the action and the agent, if they become one, then they are not one, therefore one should not admit that things arise from themselves, because one will fall into the faults extensively explained above. If one thinks that things arise from themselves, then the object to be produced and the producer, and the action and the agent also become one, then they are not one, because the father and the son, and the eye and the eye's consciousness will also become one. Therefore, one should not admit that things arise from themselves, because one will fall into the faults extensively explained above. Refuting other-origination: Second, refuting other-origination, divided into: directly refuting other-origination, and incidentally refuting the views of the Mind-Only school. The first part is further divided into: stating the opponent's view and refuting it. The first part is: One's own school says: Here, things do not arise from themselves, saying this is reasonable. But, saying "nor do they arise from others" is unreasonable, because like this, there are four conditions that can transform things, namely cause, immediate cause, and objective
Tibetan
པ་དང་། བདག་པོའི་རྐྱེན་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུང་རབ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དྲུག་གི་ནང་ནས་བྱེད་རྒྱུ་བོར་བ་གཞན་ལྔ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཐ་མའི་སེམས་སེམས་བྱུང་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ། །བྱེད་རྒྱུ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུའོ་ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་གང་ཞིག་གང་གིས་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ། རྒན་པོ་འཁར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡང་བ་ལྟར། སེམས་སེམས་བྱུང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པ་རྣམས་དམིགས་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱ྄ེན་ནོ། །རྒྱུ་འགག་མ་ཐག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་གང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་། ཕྱི་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འདིར་འདུས་ལ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་སོགས་ལས་རྐྱེན་བཞི་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ལ། སྡེ་པ་དག་གིས་ནི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་རྐྱེན་བཞི་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་ལས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་རྐྱེན་བཞི་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུ་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབུ་མ་རྩ་བར་རྐྱེན་བཞི་པོ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྤྱིར་དགག་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི། སོ་སོར་དགག་པ་མ་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུ་དགག་པ་དང་། བཀག་པ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལའང་། དེ་ཁོ་ནར་དགག་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དགག་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། རྒྱུ་འབྲས་དོན་གཞན་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་བརྗོད། དོན་གཞན་མིན་པར་བསྟན། མཐའ་བཞིར་བརྟགས་ཏེ་དགག་པའོ། ། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གལ་ཏེ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ཞིག་འབྱུང་ན་ནི། །མི་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མཐུག་པོ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ཀུན་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བྱེད་མིན་པ་ཀུན་ལའང་གཞན་ཉིད
Chinese
并且，主宰因是事物产生的因素，应该依据经文来承认。其中，六因中的能作因舍弃，其余五者是俱有因。六识的对境是对境因。除了最后阿罗汉的心和心所之外，其余的心和心所是等无间缘。能作因是主宰因，他们这样说。其他的人说：‘成办之因是因’的定义中，某事物以某事物为生，处于种子状态，那是它的俱有因，如同老人依靠拐杖站立一样。心和心所从因中产生，依赖于所缘境而生，那是对境因。因灭尽之后立即产生果，那是等无间缘。如果某事物存在，则某事物产生，那是主宰因。任何同时产生的因，以及之后产生的因等等，都包含在这里。自在天等不是因，因此没有第五因，他们这样说。如来所说的在法蕴等中说的四因，那是名言安立，不是真实的。有些部派安立实有的四因，那不是如来说的，因为与理和经相违背。因此，其他人所考察的四因，在二谛中都应该破斥。对此，论师在《中观根本慧论》中已经破斥了四因各自的自性，因此这里只显示一般的破斥，没有分别破斥。第二，破斥它，即在二谛中破斥，以及消除破斥的不合理之处。第一，也有仅仅破斥，和名言上破斥两种。仅仅破斥也有，说因果是他体太过分，显示不是他体，观察四边而破斥。就第一种情况而言，如果依赖于他者而产生他者，那么从人舌中也会产生浓厚的黑暗，一切事物都会从一切事物中产生，因为对于一切非生者来说，也是他者。
English
And, the dominant condition is the factor that causes things to arise, which should be acknowledged based on the scriptures. Among the six causes, the efficient cause is discarded, and the other five are the co-existing conditions. The object of the six consciousnesses is the objective condition. Except for the final Arhat's mind and mental factors, the remaining minds and mental factors are the immediately preceding condition. The efficient cause is the dominant condition, so they say. Others say: 'The cause that accomplishes is the cause.' In the definition, whatever is born from something and exists in the state of a seed, that is its co-existing condition, just as an old man relies on a cane to stand up. Minds and mental factors arise from causes, and whatever arises relying on an object, that is the objective condition. The immediate cessation of a cause is the immediately preceding condition for the arising of the result. If something exists, then something arises, that is the dominant condition. Any condition that arises simultaneously, and those that arise later, etc., are all included here. Ishvara (自在天) and others are not conditions, therefore there is no fifth condition, so they say. What the Tathagata said about the four conditions in the Dharma Skandha and so on, that is a nominal establishment, not the ultimate truth. Some schools establish the four real conditions, but that is not what the Tathagata said, because it contradicts reason and scripture. Therefore, the four conditions examined by others should be refuted in both truths. Regarding this, the teacher has already refuted the individual characteristics of the four conditions in the Root Verses of the Middle Way, so here only a general refutation is shown, without separate refutations. Secondly, refuting it involves refuting in both truths, and eliminating the unreasonableness of the refutation. Firstly, there are two types of refutation: mere refutation and nominal refutation. Mere refutation also includes saying that cause and effect are excessively different entities, showing that they are not different entities, and refuting by examining the four extremes. Regarding the first case, if another arises relying on another, then thick darkness would arise from a human tongue, and all things would arise from all things, because for all non-producers, it is also another.