Tibetan
སྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ། ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་བ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བསྟན་པ། རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་བདག་སྐྱེ་དགག་པ་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དུ་དགག་པ་དང་། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དགག་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དགག་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ནི་དེ་ལས་འབྱུང་ན་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་མེད། །སྐྱ྄ེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ཉིད། །ཅེས་སོགས་སྨོན་ཏེ། སྐྱེ་བཞིན་པའི་མྱུ་གུ་དེ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་ན་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་མེད་དེ། ཡོད་པ་སྔར་ཉིད་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བདག་ལས་སྐྱེ་ན། སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། དེའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་ནི། །མྱུ་གུ་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ས་བོན་སྲིད་མཐར་ཐུག་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རྟོག་ན། མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བུ་དང་སྦུབས་འཆོས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་གོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་དང་། མྱུ་གུ་དང་། སྡོང་བུ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་མ་འགགས་པར་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་ལ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་ན་རང་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ནམ་ཡང་མ་ཚང་བ་མེད་པས་ས་བོན་འགག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། ས་བོན་རང་ཉིད་སྲིད་པའི་མཐར་ཐུག་པར་སྐྱེ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་མྱུ་གུའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་དང་དུས་ལ་སོགས་པས་ས་བོན་མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བར་བྱེད་ཅིང་། མྱུ་གུའང་རང་གི་བྱེད་པ་པོ་ས་བོན་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར། ས་བོན་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་ལ། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བའང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིའང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བོན་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་གྱུར་ཏེ། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །རང་གིས་རང་འཇིག་པར་བྱེད་ན་ནི་ནམ་ཡང་མི་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཆུ་ལུད་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ས་བོན་འཇིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེའང་མི་རིགས་ཏེ། ས་བོན་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གཞན་མ་ཡིན་ན། མྱུ་གུ་བཞིན་དུ་འཇིག་བྱེད་དུ་མི་རུང་ལ། གཞན་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །ཐོ་བ་བུམ་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལའང་ཉེས་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདིར་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། བྱེད་རྒྱུ་ས་བོན་གྱི་ལས་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་དང་ནི། ཁ་དོག་རོ་ནུས་སྨིན་པའི་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན། བྱེད་རྒྱུ་ས་བོན་གྱི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་རོ་དང་ནུས་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་དང་། མྱུ་གུའི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་རོ་དང་ནུས་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཐ་དད་པར་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒོག་སྐྱ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་ལས་ཆུ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་མྱུ་གུ་ལྟར་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་སྔར་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་བཏང་ནས། །གཞན་གྱི་ངོ་བོར་འགྱུར་ན་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན། །གལ་ཏེ་ས་བོན་རང་གི་སྔར་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་གཞན་མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པས། ས་བོན་དེ་ཉིད་མྱུ་གུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་བཏང་ནས་གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་རྫས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དབྱིབས་སོགས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྫས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། གལ་ཏེ་ས་བོན་མྱུ་གུ་འདིར་གཞན་མ་ཡིན་ན། །ས་བོན་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་གཟུང་དུ་མེད་པའམ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་དེ་ཡང་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གཅིག་པར་ཁས་མི་བླང་། །གལ་ཏེ་བདག་སྐྱེ་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་འདིར་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་གཞན་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་ན་ས་བོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོའང་གཟུང་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་རང་གི་ངོ་བོའང་གཟུང་དུ་མེད་པའམ། ཡང་ན་མྱུ་གུའི་ངོ་བོ་གཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ས་བོན་གྱི་ངོ་བོའང་གཟུ
Chinese
立宗有四：破四边生，以及为此显示无自性，显示世俗生为缘起，显示以理分析的必要。第一有四，其中第一破自生，有在二谛中破和总结所破两部分。第一部分中也有在胜义谛中破和在世俗谛中破。就第一种情况而言：彼若从彼生，则无少许德，已生复生者，理亦不应理。如是说，正在生的苗芽若从自己的自性而生，则不会有果的功德，因为已有的东西先前已经获得了。如果从自性生，已生的又会再生，那也不合理。例如：若谓已生复生者，苗等之生则不得，种子生至有边际。如是说，如果认为已生的还会再生，那么苗芽、树干和竹笋等后后的果实就不会有产生的机会。因为种子、苗芽和树干等前前阶段不灭，就不会见到后后阶段的产生。如果种子等从自身产生，那么自生的因缘永远不会不齐全，因此种子没有断灭的机会。由于同样的原因，种子本身也会生到存在的尽头。如果说苗芽的共同作用因缘，如水和时间等，使种子转变为苗芽的状态，而且苗芽也因为和自己的作者种子一起存在是相违的，所以种子会坏灭并产生，因此没有如上所说的过失，而且种子和苗芽不是他体，所以也不是不从自性生，如果这样认为，这也是不合理的。例如：如其彼即坏彼，如其苗芽即坏彼种子，因为苗芽不是异于种子的，如同种子自己的自性一样。如果自己坏自己，那么就永远不会坏灭。
English
There are four theses: refuting the four extremes of arising, showing the lack of inherent existence for that very reason, showing conventional arising as dependent origination, and showing the necessity of analyzing with reason. The first has four parts, and the first of these is the refutation of self-arising, which has two parts: refuting in both truths and summarizing what is refuted. The first part also has refuting in the ultimate truth and refuting in the conventional truth. Considering the first case: "If that arises from that, there is no quality at all; it is not reasonable for what has already arisen to arise again." Thus it is said, if the sprout that is arising arises from its own nature, then there will be no qualities of the fruit, because what exists has already been obtained before. If it arises from itself, and what has already arisen arises again, then that is also not reasonable. For example: "If it is said that what has already arisen arises again, then the arising of sprouts, etc., will not be obtained; the seed will arise to the end of existence." Thus it is said, if it is thought that what has already arisen will arise again, then the later fruits such as sprouts, trunks, and bamboo shoots will not have the opportunity to arise. Because the earlier stages such as seeds, sprouts, and trunks do not cease, the arising of the later stages is not seen. If seeds, etc., arise from themselves, then the conditions for self-arising will never be incomplete, so there is no opportunity for the seed to cease. For the same reason, the seed itself will also arise to the end of existence. If it is said that the co-operative causes of the sprout, such as water and time, cause the seed to transform into the state of a sprout, and also because the sprout is contradictory to existing together with its own agent, the seed, therefore the seed is destroyed and arises, so there is no fault as stated above, and the seed and the sprout are not different entities, so it is not that it does not arise from itself, if you think so, this is also not reasonable. For example: "How can that itself destroy that? How can the sprout itself destroy that seed?" Because the sprout is not different from the seed, like the seed's own nature. If one destroys oneself, then one will never be destroyed.
Chinese
如果说，因为水肥等的原因，种子会坏掉。这也是不合理的。如果种子和水等不是他者，就不应该像苗芽一样成为破坏者。如果是他者，那么一切都会破坏一切，所以是不合理的。如果说，锤子虽然和瓶子不同，但也能看到它破坏瓶子。不是的，因为那里也有同样的过失。如果说，看到的就是合理的。那么，魔术和梦境等也会变成合理的。如果说，那些是因为错觉。那么，这在这里也是一样的。另外，作为原因的种子的作用，会导致苗芽的形状、颜色、味道、能力和成熟没有差别。 如果种子和苗芽本体是一个，作为原因的种子的形状、颜色、味道、能力和完全成熟的差别，与苗芽的形状、颜色、味道、能力和完全成熟的差别没有差别的话，既然也看到了差别，所以像大蒜等种子长出水树等苗芽一样，本体是一个也是不合理的。 如果完全舍弃自己的先前体性，变成他者的体性，那它怎么还是它本身呢？如果种子完全舍弃自己先前的种子的状态的体性，变成了他者苗芽的状态的体性，所以种子变成了苗芽。如果是这样，那么苗芽怎么还是种子的体性呢？因为舍弃了种子的体性，获得了其他的状态。如果种子和苗芽的形状等不同，但物质不是不同的。不是的，因为没有看到形状等之外的物质。 另外，如果种子和苗芽在这里不是他者，那么，就像种子一样，苗芽也无法被抓住吗？或者，就像那样，它也可以被抓住。因此，不承认它们是一个。如果在这个想要生长的状态中，种子和苗芽不是他者，那么，就像在苗芽的状态中，种子的自体也无法被抓住一样，苗芽的自体也无法被抓住吗？或者，就像苗芽的体性能被抓住一样，种子的体性也能被抓住
English
If it is said that seeds are destroyed by water, fertilizer, etc., that is also unreasonable. If the seeds and water, etc., are not other, they should not be destroyers like sprouts. If they are other, then everything would destroy everything, so it is unreasonable. If it is said that even though a hammer is different from a vase, it can be seen destroying it, that is not so, because the same fault applies there as well. If it is said that what is seen is reasonable, then magic and dreams, etc., would also become reasonable. If it is said that those are due to illusion, then that is the same here as well. Furthermore, the function of the seed as a cause would result in no difference in the shape, color, taste, ability, and maturity of the sprout. If the seed and the sprout are one in essence, then the differences in the shape, color, taste, ability, and complete maturity of the seed as a cause, and the differences in the shape, color, taste, ability, and complete maturity of the sprout would be no different. Since differences are also observed, it is unreasonable for the essence to be one, like sprouts of water trees growing from seeds of garlic, etc. If one completely abandons one's previous nature and transforms into the nature of another, how is it still the same? If the seed completely abandons its previous nature of being a seed and transforms into the nature of being a sprout, so that the seed becomes a sprout, then how is that sprout still the nature of the seed? Because it has abandoned the nature of the seed and attained another state. If the shape, etc., of the seed and sprout are different, but the substance is not different, that is not so, because no substance other than the shape, etc., is observed. Furthermore, if the seed and sprout are not other here, then just as the seed cannot be grasped, neither can the sprout, or just as that can be grasped, so can this. Therefore, we do not assert that they are one. If, in this state of wanting to grow, the seed and sprout are not other, then just as the self-nature of the seed cannot be grasped in the state of the sprout, neither can the self-nature of the sprout, or just as the nature of the sprout can be grasped, so can the nature of the seed.