Tibetan
སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་འདྲེན་མར་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས། མཐར་བཤད་མ་ཐག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མཉམ་གཞག་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་རོ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞུང་འདིར་ཡང་། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་པས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པའང་མེད། །སེམས་འགག་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་མེད་པ་དང། སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་བྱུང་བ་རྐྱེམ་འདི་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་མིང་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །ས་བཅུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅུང་ཀྱང་མེད་དོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་པོ་དེའང་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལའང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་དང་། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་། ཆོས་གང་བཤད་པའོ། །དང་པོ
Chinese
断除一切戏论之相，显现真实的正见。像这样习惯于入定和后得的引导，最终瑜伽士的心会安住于如前所述的，具有一切戏论寂灭之相的等持中。那时，会获得“现证法身”的名称。因此，本论中也会这样说：烧尽所有干燥的所知之薪，寂灭即是诸佛的法身。彼时无生亦无灭，心灭即是身之现证。因此，境，被赋予远离一切戏论的空性为胜义谛的名称；而能境，通达空性的般若波罗蜜多，则没有丝毫差别。当瑜伽士的心，以分别智慧的力量，转为空性之自性时，仅仅是安立般若波罗蜜多和无分别智的名称而已。这样，般若波罗蜜多有两种：无相般若波罗蜜多和有相般若波罗蜜多。其中，无相般若波罗蜜多，就是指远离一切戏论的无分别等持。有相般若波罗蜜多，是指后得智通达一切法，是远离一切戏论的空性，是缘起，仅仅是如是而已的体性，也就是所谓的正见之名。十地之境的无相般若波罗蜜多，则没有任何差别。有相般若波罗蜜多，则有以通达法界周遍等方式的差别。这两种般若波罗蜜多，也应知是主要和次要的方式。第二，确定境空性，也有所依而说、所说之境、所说之法。第一
English
The correct view that completely cuts off all characteristics of elaboration is manifested. By becoming accustomed to such meditative equipoise and subsequent attainment, eventually the yogi's mind will abide in such meditative equipoise, characterized by the pacification of all elaborations, as just described. At that time, the designation of "manifestly realizing the Dharmakaya" is obtained. Therefore, in this treatise as well, it will be explained: 'The dry fuel of all knowable things, when burned, is pacified, that is the Dharmakaya of the Victorious Ones. At that time, there is no birth and no cessation. The cessation of mind is the manifest realization by the Kaya.' Therefore, the object, emptiness that is free from all elaborations, is designated as the ultimate truth; and the subject, the Perfection of Wisdom that realizes emptiness, there is not even the slightest difference. When the yogi's mind, through the power of discriminating wisdom, transforms into the nature of emptiness, it is merely the establishment of the names of the Perfection of Wisdom and non-conceptual wisdom. Thus, there are two types of Perfection of Wisdom: the Perfection of Wisdom without appearance and the Perfection of Wisdom with appearance. Among these, the Perfection of Wisdom without appearance refers to the non-conceptual meditative equipoise that is free from all elaborations. The Perfection of Wisdom with appearance refers to the wisdom of subsequent attainment that understands all phenomena as emptiness, free from all elaborations, as dependent arising, merely as suchness, which is what is called the name of correct view. There is no difference at all in the Perfection of Wisdom without appearance in the state of the ten bhumis. The Perfection of Wisdom with appearance has differences in the way it understands the all-pervading Dharmadhatu, and so on. These two Perfections of Wisdom should also be understood as being in the manner of principal and secondary. Second, in establishing the emptiness of objects, there are also what it relies on to be explained, what object is explained, and what Dharma is explained. First
Tibetan
་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ། །ཤེས་རབ་གནས་པས་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གང་སྨྲས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གང་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་རིག་པའི་ལིང་ཐོག་མཐུག་པོས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་གཡོགས་པ་བདག་ཅག་ལྟ་བུའི་ཡུལ་མ་ཡིན་གྱི། གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མིག་སྨན་གྱིས་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ལིང་ཐོག་བསལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱན་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས། དེ་དག་ལ་དྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པས་ཇི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བདག་ཅག་ལྟ་བུས་རང་དབང་དུ་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལུང་གི་དགོངས་པ་ངེས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་ཀྱི། ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ལུང་གི་དགོངས་པ་ངེས་པས། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དེ་ཡིས་ཆེས་ཟབ་ཆོས་རྟོགས་པ། །ལུང་དང་གཞན་ཡང་རིགས་པས་ཡིན་པས་ན། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུ་བཞུང་ལུགས་ལས། །ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཆེས་ཟབ་པའི་ཆོས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ཉིད་རྟོགས་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུང་དང་། གཞན་ཡང་རིགས་པས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འ བྱུང་བའི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ལུང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་ནས། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ལས་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ལུགས་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་ལུང་གི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་
Chinese
此中说“见此缘起之彼性，智者安住得止息。”所说之缘起性空之实性为何？菩萨如何见之？其自性非如我等为无明厚翳所蔽慧眼者之境界，唯有以空性无倒之眼药，消除无明昏暗之翳障，具有如实照见实性之慧眼的佛陀与菩萨方能行入，故当请问彼等。若谓《般若波罗蜜多》等经中，非有“修习般若波罗蜜多之菩萨如何见缘起之实性”等语耶？当依经论而说耶？如我等者，亦不能自主依经论而显示实性，以经论之意甚难确定故。虽可自主而如是说，然以可信赖之士，依其无倒解释经论意旨之口诀，我等亦能确定经论之意。故云：“彼如何以最深法悟解，以经及其他理智故，如是圣龙树之论宗，当依如实安住之方式说。”修习般若波罗蜜多之菩萨，如何以如来之教及其他理智，悟解最深之法缘起性空之实性耶？如是圣龙树以无倒了知经义，于中观论著中，以理智与经教，如实阐明诸法之实性。故当依圣龙树之论宗，以经教与理智阐明诸法之实性，并如实安住之方式而说。如何得知圣龙树已确定无倒之经义耶？
English
Here it is said, "Seeing this very nature of dependent arising, the wise, abiding in wisdom, will attain cessation." What is the suchness of dependent arising that is spoken of? How does a Bodhisattva see it? Its own nature is not the object of beings like us, whose eyes of wisdom are covered by the thick film of ignorance. Rather, it is the object of the Buddhas and Bodhisattvas who possess the eye of wisdom that sees suchness as it is, having removed the film of dimness of ignorance with the eye medicine of non-perverted emptiness. Therefore, one should ask them about it. If it is said, "Isn't it stated in the Perfection of Wisdom and other scriptures, 'How does a Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom see the suchness of dependent arising?'" Shouldn't it be explained based on scripture? Beings like us cannot independently explain suchness even based on scripture, because it is difficult to ascertain the meaning of scripture. Although one might speak in that way independently, we can also ascertain the meaning of scripture by relying on the oral instructions of a reliable person who explains the meaning of scripture without perversion. Therefore, it is said, "How does he understand the most profound Dharma? Because it is through scripture and other reasoning, therefore, according to the tenets of the noble Nagarjuna, it should be spoken of according to the way it abides in reality." How does a Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom understand the suchness of dependent arising, the most profound Dharma, through the words of the Sugata and other reasoning? Thus, the noble Nagarjuna, knowing the meaning of scripture without perversion, clearly elucidated the suchness of all phenomena in the treatises of the Middle Way through reasoning and scripture. Therefore, from the tenets of the noble Nagarjuna, having clarified the suchness of phenomena through scripture and reasoning, I shall also speak according to the way it abides in reality. How is it known that the noble Nagarjuna has certainly ascertained the non-perverted meaning of scripture?