Tibetan
།དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུར་བསྟན་ནས། ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། འདི་ཡང་སྦྱིན་པའི་སྐབས་ཀྱི་ནམ་ཞིག་ཚེ། །འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཕྲད་མྱུར་དུ་ཐོབ། །དེ་ནས་སྲིད་རྒྱུན་ཡང་དག་བཅད་བྱས་ཏེ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་ཞི་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །སྦྱིན་བདག་གཏོང་བ་པོ་གང་གི་ཐད་དུ་དམ་པ་དག་གིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་འདིའང་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པ་ན། སྦྱིན་པའི་སྐབས་ཀྱི་དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཕྲད་པ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ནས་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་འཁོར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པར་རིག་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་དྲི་མ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་མ་རིག་པ་སྤངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་སྲིད་པའི་རྒྱུན་ཡང་དག་པར་བཅད་པར་བྱས་ཏེ། འཕགས་ལམ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་དག་གི་སྦྱིན་པའང་མངོན་མཐོ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་བསྔགས་པ་ནི། འགྲོ་ལ་ཕན་པར་དམ་བཅས་ཡིད་ཅན་རྣམས། །སྦྱིན་པས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་དགའ་བ་ཐོབ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པའི་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དང་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་སྲིད་ན། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པར་དམ་བཅས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྦྱིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རེ་བ་མེད་པར་གཞན་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་འདོད་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པས་ཡུན་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་སློང་མོ་བ་དག་ཚིམ་པར་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་དགའ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་སྙིང་རྗེ་མེད་ལ་ཡང་། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་གཏམ་ཉིད་རྩ་བར་འདོད། །སྙིང་རྗེ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། སྙིང་རྗེ་མེད་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིའང་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུ་སྦྱིན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་བསྔགས་པའི་གཏམ་ཉིད་དགེ་ལེགས་ཀུན་གྱི་རྩ་བར་འདོད་དོ། །གང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་གུས་པར་འགྱུར་བ་སློང་མོ་བ་
Chinese
像这样，布施被说成是显贵的因，也 निश्चित 变成 श्रेष्ठ 的因，就像这样：这也是布施的时候，何时能迅速遇到圣者？从那以后，彻底断绝相续的 đời sống，成为那（圣道）之因，走向寂静。因为经中说，施主，布施者，是圣者所行之处，所以，即使这个与布施者的行为不符，如果他乐于布施，那么在布施的时候，何时能迅速遇到圣者呢？从那以后，因为他从那（圣者）所指示的道路中认识到轮回没有功德，从而现证了无垢的圣道，断除了无明，彻底断绝了从一生到另一生相续的 đời sống 之流，成为那（圣道）之因，走向寂静涅槃。像这样，暂且不说非菩萨的布施也是显贵和涅槃之因。第二，对菩萨的布施进行特别赞叹：发誓利益众生，有情众生，通过布施，不会很久就能获得喜悦。如果非菩萨们因为期待布施的异熟果报，所以在布施的同时不能享受布施的果报，因此有可能不投入布施。但是，发誓利益一切众生并发起菩提心的有情菩萨们，仅仅在布施的同时就能享受布施的果报，因为他们不期待布施的异熟果报，而仅仅是希望他人快乐。因此，通过布施，不会很久，仅仅是看到乞丐们满足，就能获得内心的喜悦。因此，在一切时候都会乐于布施。对于有悲心者和无悲心者也是如此。因此，布施的言论本身被认为是根本。对于有悲心的菩萨们和无悲心的其他人来说，布施是显贵和 श्रेष्ठ 的因，因此，对布施的赞叹之言本身被认为是所有善行的根本。菩萨们从何处对布施恭敬呢？乞丐
English
Thus, giving is shown to be the cause of high status, and it also certainly becomes the cause of excellence, like this: This is also when is the time of giving, when will one quickly meet the noble beings? From then on, having completely cut off the continuum of existence, becoming the cause of that (noble path), one will go to peace. Because it says in the sutras, "The giver, the one who gives, is where the noble ones go," therefore, even if this does not conform to the behavior of the giver, if he delights in giving, then when is the time of giving, when will one quickly meet the noble beings? From then on, because he recognizes from the path shown by that (noble one) that there is no merit in samsara, thereby directly realizing the stainless noble path, abandoning ignorance, completely cutting off the stream of existence that continues from one life to another, becoming the cause of that (noble path), one will go to the peace of nirvana. Like this, for the time being, let alone the giving of non-bodhisattvas is also the cause of high status and nirvana. Second, the giving of bodhisattvas is particularly praised: Those who vow to benefit beings, sentient beings, through giving, will not take long to obtain joy. If non-bodhisattvas, because they expect the ripening result of giving, so they cannot enjoy the fruit of giving at the same time as giving, therefore it is possible that they do not engage in giving. However, sentient bodhisattvas who vow to benefit all beings and generate bodhicitta, only at the same time as giving can they enjoy the fruit of giving, because they do not expect the ripening result of giving, but only wish for the happiness of others. Therefore, through giving, it will not take long, just seeing the beggars satisfied, one can obtain the joy of the heart. Therefore, at all times one will be happy to give. It is the same for those with compassion and those without compassion. Therefore, the words of giving itself are considered the root. For the bodhisattvas with compassion and the others without compassion, giving is the cause of high status and excellence, therefore, the words of praise for giving itself are considered the root of all virtues. From where do bodhisattvas respect giving? Beggars
Tibetan
རྣམས་ཡིད་ཚིམ་པའི་བཞིན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ཇི་སྟར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྒྲ་ཐོས་སེམས་ལས། །རྒྱལ་སྲས་བདེ་འབྱུང་དེ་ལྟར་ཐུབ་རྣམས་ལ། །ཞི་བར་ཞུགས་པས་བདེ་བར་བྱེད་མིན་ན། །ཐམས་ཅད་བཏང་བས་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཇི་ལྟར་སློང་མོ་བ་དག་མདུན་དུ་འོངས་ཏེ་བདག་ཅག་ལ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་དང་འདི་འདྲ་བ་དག་བྱིན་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ། འདི་དག་ནི་བདག་ལ་སློང་བ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པས་ཀྱང་བདེ་བར་མི་བྱེད་ན། ཕྱི་ནང་གི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་སློང་མོ་བ་རྣམས་ཚིམ་པའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་ཚད་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་དང་ཡན་ལག་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ནི་སེམས་མེད་པ་རྣམས་བཅད་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དེ། ལུས་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོའི་ཚལ་ཞིག་ཡོད་ལ་དེར་འགའ་ཞིག་འོངས་ནས་སཱ་ལ་གཅིག་བཅད་པ་ན་དེར་ཤིང་སཱ་ལ་ལྷག་མ་དེ་རྣམས་འདི་ནི་བཅད་པའོ། །བདག་ཅག་རྣམས་ནི་མ་བཅད་པའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཤིང་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་དོ། །རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཆོག་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ནི་སྙིང་རྗེས་འཇིག་རྟེན་སྡུག །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡུན་རིང་གནས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་མ་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་མོད།
Chinese
如果问：见到使人满足的容颜而生起的菩萨们的喜悦的差别是怎样的呢？就像听到“给与吧”的声音一样。如果诸佛如来、声闻、缘觉们进入寂灭涅槃也不能带来快乐，那么舍弃一切内外之物，看到乞丐们满足的身语姿态，菩萨的喜悦差别有多大，还用说吗？就像乞丐们来到面前，听到他们说“请给我们身体和受用的这种那种差别”的声音，心想“这些人是向我乞讨的人”的时候，菩萨们反复地从心中生起快乐，这样诸佛如来、声闻、缘觉们进入寂灭涅槃也不能带来快乐，那么舍弃一切内外之物，看到听到乞丐们满足的身语姿态时，菩萨的喜悦差别有多大，还用说吗？ 这样，舍弃一切内外之物的菩萨，在舍弃身体和肢体等的时候，难道不会有身体的痛苦吗？菩萨有两种：安住于无贪之地者和具有贪欲者。对于安住于无贪之地的伟人们来说，就像砍断无情物一样，不可能有身体的痛苦，因为他们视身体为无自性。因此，在圣者虚空藏的等持中说：“例如，有一片巨大的娑罗树林，有人来到那里砍伐一棵娑罗树，剩下的娑罗树不会想‘这棵树被砍了，我们没有被砍’，它们不会因此而产生贪恋和愤怒，没有分别念和妄念。菩萨的这种忍耐是完全清净的，是与虚空同等的。”《宝鬘论》中也说：“于彼无身苦，何有心之苦？彼以悲悯世间苦，彼即以此久安住。”所说的就是这个意思。对于没有获得无贪状态的伟人们来说，会有身体的痛苦。
English
If asked, what is the difference in joy of the Bodhisattvas who arise from seeing the satisfied faces of others? It is like hearing the sound of "Give!" If the Buddhas, Shravakas, and Pratyekabuddhas enter into peaceful Nirvana, they cannot bring happiness. So, having abandoned all internal and external things, seeing the satisfied bodily and verbal gestures of beggars, how much greater is the difference in joy of the Bodhisattva, need it be said? Just as when beggars come before them and hear them say, "Please give us these and those differences in body and possessions," thinking, "These people are begging from me," Bodhisattvas repeatedly arise with joy in their hearts. Even if the Buddhas, Shravakas, and Pratyekabuddhas enter into peaceful Nirvana, they cannot bring happiness. So, having abandoned all internal and external things, seeing and hearing the satisfied bodily and verbal gestures of beggars, how much greater is the difference in joy of the Bodhisattva, need it be said? Thus, when Bodhisattvas who abandon all internal and external things are in the state of abandoning their bodies and limbs, etc., do they not experience bodily suffering? There are two types of Bodhisattvas: those who abide in the state of non-attachment and those who have attachment. For the great beings who abide in the state of non-attachment, it is impossible for bodily suffering to arise, just as if cutting inanimate objects, because they see the body as without inherent existence. Therefore, in the Samadhi of the Noble Akashagarbha, it is said: "For example, there is a great grove of Sala trees, and someone comes there and cuts down one Sala tree. The remaining Sala trees do not think, 'This tree has been cut down, we have not been cut down.' They do not have attachment or anger towards it, and there is no conceptualization or discrimination. Such patience of the Bodhisattva is completely pure and equal to space." The Ratnavali also says: "In that there is no bodily suffering, how can there be mental suffering? He suffers for the world with compassion, and he abides in that for a long time." This is what is being said. For the great beings who have not attained the state of non-attachment, bodily suffering may arise.