Tibetan
་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། མཚན་མ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པར། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་པ་མེད་པ་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལ། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ཅིང་། ཡང་། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཆེར་འོས་སེམས་བསྐྱེད་སྤངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །གཞན་དོན་སེམས་དང་དེ་ཡི་ཐབས་རྙེད་དང་། །དགོངས་ཆེན་དོན་དང་དེ་ཉིད་མཆོག་མཐོང་བའི། །བདེ་བ་དེ་སྤངས་ཞི་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཉན་རང་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པར་བཤད་ལ། ལུང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་ཀྱང་། རིགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་འབའ་ཞིག་བཟང་བར་མཐོང་ངོ། ། གཉིས་པ་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་བཤད་པ་ལའང་། ས་དེར་སྦྱིན་པ་ལྷག་པར་བསྟན་པ་དང་། ཞར་ལ་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་དང་གསུམས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ཚེ་དེ་ལ་རྫོགས་སངས་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ། །དང་པོ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ནི་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་དང་པོ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ལྷག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ས་འདི་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཤ་གཏོང་ལའང་གུས་པར་བྱས་པ་ཡིས། །སྣང་དུ་མི་རུང་དཔོག་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན་པ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་སློང་བ་དག་ལ་རང་གི་ཤ་བཅད་དེ་གཏོང་བ་ལའང་གུས་པར་བྱས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཁྱད་པར་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་སྣང་དུ་མི་རུང་བ་གཞན་དག་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་ཏེ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མ་གྱུར་ན་གཞན་དོན་དུ་རང་གི་ཤ་སྟེར་བ་ལ་གུས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞར་ལ་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་ལའང་། གང་ཟག་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེ
Chinese
也是为了遣除（对法的）耽著，广说了法无我的缘故，所以是殊胜的。如同阿阇黎所说：“没有证悟无相之前，您说没有解脱。因此您在（宣说）大乘时，对此作了圆满的开示。”因此，声闻缘觉通达法无我是圣者龙树的不颠倒见解。而且，《经庄严论》中说：“对于舍弃广大菩提心的人，舍弃了利他之心及其方便，舍弃了甚深之义及其殊胜见解的安乐，而趋向寂灭。”这样说了声闻缘觉没有证悟法无我。虽然二者都有教证，但唯有龙树的理路最为贤妙。第二，关于殊胜功德之主要者——布施度，也分三个方面来阐述：在此地着重宣说布施；顺带宣说布施的赞叹；宣说世间与出世间的差别。首先，就第一点而言，“彼时彼之圆满菩提因，第一布施自性更超胜。”如是说。获得初地（菩萨）之时，对于那位佛子来说，真正圆满菩提之因——十度之第一布施度，会更加超胜，因为已经舍弃了布施度的所有相违品。但这并不是说其他度在此地不存在。“于舍自肉亦恭敬，亦成难显可测因。”彼时，菩萨因更加行持布施，更不用说其他财物，甚至对于乞求者，也能恭敬地割舍自己的血肉。这种身语的特殊行为，也成为推测初地其他难以显现的功德之因，比如通达法界周遍等。因为如果不能通达法界周遍，没有证悟自他平等性，就不会恭敬地为利他而施舍自己的血肉。顺带宣说布施的赞叹，包括对其他人的布施的赞叹和菩提心
English
It is also special because it extensively explains the selflessness of phenomena in order to abandon attachment to phenomena. As the teacher said, "Before realizing the absence of characteristics, you said there is no liberation. Therefore, you have fully explained this in the Great Vehicle." Thus, the fact that Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena is the non-inverted view of the noble Nagarjuna. Moreover, the Ornament of the Sutras says, "For a person who has abandoned the vast Bodhicitta, abandoning the mind of benefiting others and the means to it, abandoning the joy of profound meaning and the supreme view of it, they will go to peace." Thus, it is said that Hearers and Solitary Realizers do not realize the selflessness of phenomena. Although both have scriptural authority, I see only the reasoning of Nagarjuna as excellent. Secondly, regarding the main characteristic, the explanation of the perfection of generosity, there are three aspects: particularly showing generosity in that ground, incidentally showing the praise of generosity, and showing the distinction between worldly and transcendental. Firstly, in terms of the first point, it is said, "At that time, the cause of perfect enlightenment for him, the first generosity itself becomes superior." It is said. At the time of obtaining the first Bodhicitta, for that son of the Victorious One, the cause of truly perfect enlightenment, the first of the ten perfections, generosity itself, becomes superior, because all the opposing factors of the perfection of generosity have been abandoned. It is not that the other perfections do not exist in this ground. "Even giving one's own flesh is done with respect, and it also becomes a cause for inferring the imperceptible." At that time, because the Bodhisattva practices generosity more and more, not to mention other possessions, even to those who beg, he respectfully cuts off and gives his own flesh. This special action of body and speech also becomes the cause for inferring other imperceptible qualities of the first ground, such as understanding the pervasiveness of the realm of phenomena. Because if one does not understand the pervasiveness of the realm of phenomena and does not realize the equality of self and others, one will not respectfully give one's own flesh for the benefit of others. Incidentally, the praise of generosity is shown, including the praise of the generosity of others and the Bodhicitta.
Tibetan
མས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་བསྔགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐྱེ་བོ་འདི་ཀུན་བདེ་བ་མངོན་འདོད་ཅིང་། །མི་རྣམས་བདེ་བའང་ལོངས་སྤྱོད་མེད་མིན་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ནི་སྦྱིན་ལས་བྱུང་མཁྱེན་ནས། །ཐུབ་པས་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་གཏམ་མཛད་དོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི་ཀུན་བཀྲེས་པ་དང་། སྐོམ་པ་དང་། ཚ་གྲང་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་དེའང་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་མེད་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་བྱུང་བར་མཁྱེན་ནས། ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་མཁྱེན་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་དང་པོར་སྦྱིན་པ་ལ་བསྔགས་པའི་གཏམ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་བར་རིགས་ཀྱང་། གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་སྤངས་ནས་རང་གི་དོན་འབའ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་ནོར་ཆུང་ངུ་བཏང་ནས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདོད་པ་དག་གི་སྦྱིན་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་ཡང་། སྦྱིན་པས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་དམན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་སེམས་ཅན། །རང་དོན་ལྷུར་ལེན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་། །དེ་དག་གི་ཡང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ཉེར་ཞིའི་རྒྱུར་གྱུར་སྦྱིན་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཏོང་བ་པོ་སྙིང་རྗེ་དམན་པས་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་སྤངས་ཤིང་ཁྲོ་བ་ཤས་ཆེ་བས་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་བའི་སེམས་ཅན། རང་གི་དོན་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ཚོང་པ་བཞིན་དུ་ནོར་ཅུང་ཟད་བཏང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདོད་ནས་བཏང་བའི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་། མ་འོངས་པ་ན་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་ཡང་སྦྱིན་བྱུང་དངོས་པོ་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ཉེར་ཞིའི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ།
Chinese
关于布施的殊胜功德，分为两种情况来赞叹。首先，就第一种情况而言： “众生皆欲求安乐， 众人之乐非无用， 享用亦知从布施， 故佛最初说布施。” 如是说，颠倒执着的众生都希求仅仅是消除饥渴、寒热等痛苦的安乐，而人们消除痛苦的安乐，也不是没有衣食等享用就能产生的。 知道那些作为消除痛苦之因的享用，也是从布施产生的福德之事物而来，因此，能仁薄伽梵，以知晓所有众生的心性，最初对所化众生说了赞叹布施等开示。 虽然菩萨的布施理应产生享用，但是，如果布施者不如法，舍弃了利益他人的想法，仅仅为了自己的利益，布施少许财物，却希望获得巨大的果报，这样的布施怎么会产生享用呢？ 答：虽然布施者不如法，但为了说明布施会产生与其自身相应的果报，所以说： “悭吝且极粗暴者， 唯求自利而成者， 彼等所欲之享用， 亦从布施生灭苦。” 如是说，布施者因悭吝而舍弃了利益他人的想法，且嗔恨心重，是极其粗暴之人，那些只顾自己利益的人，就像商人一样，布施少许财物，却希望以此获得巨大的财富，从这样的布施所产生的福德之事物，在未来也会成为平息饥渴等痛苦的衣食等享用的因。 释论中解释说： “彼等之布施物， 亦成灭苦之享用因。”
English
Regarding the special praise of generosity, there are two aspects. Firstly, considering the first aspect: "All beings desire manifest happiness, And the happiness of people is not without use, Knowing that enjoyment also comes from generosity, Therefore, the Buddha initially spoke of generosity." As it is said, all these beings who are attached to what is contrary desire happiness that merely alleviates suffering such as hunger, thirst, heat, and cold. And the happiness of alleviating the suffering of people does not arise without the enjoyment of food, clothing, and so on. Knowing that those enjoyments that are the cause of alleviating suffering also arise from the merit of generosity, therefore, the capable Bhagavan, knowing the nature of the minds of all beings, initially spoke to those to be tamed, praising generosity and so on. Although it is reasonable for enjoyment to arise from the generosity of a Bodhisattva, how can enjoyment arise from the generosity of those who are not in accordance with the Dharma, who abandon the thought of benefiting others, and who give away a small amount of wealth solely for their own benefit, desiring a great result? The answer is that although the giver is not in accordance with the Dharma, in order to show that generosity produces a result that is in accordance with itself: "Those who are stingy and extremely harsh, Who are solely intent on their own benefit, Even their desired enjoyments, Arise from generosity as a cause for the cessation of suffering." As it is said, the giver, being stingy, abandons the thought of benefiting others, and is extremely harsh due to being dominated by anger. Those who are solely intent on their own benefit, like merchants, give away a small amount of wealth, desiring a great accumulation of wealth as a result. Even the objects of merit that arise from such generosity will become the cause of enjoyments such as food and clothing that pacify suffering such as hunger and thirst in the future. The commentary explains: "Even their objects arising from generosity, Become the cause of enjoyments that pacify suffering."