Tibetan
ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །གྲོལ་མེད་ཚུལ་འདི་གྲོལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འདུས་བྱས་ཀྱི་དོན་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པའོ།།། །། ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྣམ་བཤད། གཉིས་པ་རབ་བྱེད་བཅོ་ལྔའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི། གདུལ་བྱ་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞུག་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མ་བྱས་པར་ནི་འགས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་མི་ནུས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཞགས་པས་༼བཅིངས་པའི་༽དབང་དུ་བྱས་པ། ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ཧ་ཅང་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་མཁས་པ་མི་སྙན་པ་གླེང་བ་ལ་མཁས་པའི་སྐྱེས་བུས་རྒྱལ་པོ་ལ་བཙུན་མོ་འཕངས་པ་ཤི་བ་བརྡ་སྤྲོད་པའི་ཚུལ་དུ་རིམ་གྱིས་རིགས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་རྟག་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིར་ངེས་པར་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་རྟོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོ་བཞི་བརྩམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་བསལ་ནས་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པ་ན་མི་རྟག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འཁོར་བར་བྱིང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་དེ་དག་སྒྲོལ་བར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དགོས་པས་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལྔ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་པས་དེ་སེལ་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དྲུག་པའོ། །གདུལ་བྱ་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པ་ལ་འཁོར་བ་སྤང་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ལས་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་བདུན་པའོ། །གདུལ་བྱ་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སློབ་མའི་རྒྱུད་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཟ
Chinese
于虚空之中解脱。无解脱之相即是解脱之自性。瑜伽行四百论中，名为遮遣有为之义修习之显示，即第十五品之释。第十六品之辨释。 第二，显示第十五品之必要者：论典之必要是，为使所化众生舍弃对轮回之贪执而安置于涅槃之中。若未如实决定空性之义，则无人能舍弃对轮回之贪执而生起对涅槃之欢喜。一切法自性为空性，然为众生于我与我所显现贪执之索（束缚）所控制，不具闻者甚为恐惧，故智者应以譬如巧士向国王暗示王妃已死之方式，逐渐以若干理路引入。其中，执著我与我所之颠倒世间，于无常等自性之事物观为空性之障碍，于恒常等四颠倒作决定后，唯独了知众生非空。因此，为遮遣非空之见，故造立最初之四品。如是遣除四颠倒后，于有为无常等作决定时，以大悲心之力量，欲救度沉溺于无常且痛苦等自性之轮回之众生，生起菩提心。既须修持菩萨之行，故为显示菩萨之行而造立第五品。烦恼乃菩萨行之障碍，故为显示遣除彼之方便而造立第六品。安置所化于涅槃，须舍弃轮回。且亦须由舍弃因之门径而舍弃，故为显示舍弃业之方便而造立第七品。为使所化堪能成为甚深之法器，故显示调伏弟子相续之方式，即第八品。如是相续完全清净乃
English
Liberated in the realm of space. The state of non-liberation is the nature of liberation. From the Four Hundred Verses on the Yogic Practice, this is the explanation of the fifteenth chapter, which is called "Showing the Meditation on Refuting the Meaning of the Conditioned." Commentary on the Sixteenth Chapter. Secondly, showing the necessity of the fifteenth chapter: The necessity of the treatise is to lead sentient beings away from attachment to samsara and place them in nirvana. If the meaning of emptiness is not ascertained as it is, then no one can abandon attachment to samsara and generate joy in nirvana. All dharmas are empty by nature, but those who are controlled by the rope of attachment to self and what belongs to self, and who do not have hearing, are very frightened. Therefore, the wise should gradually introduce some reasoning in the manner of a skilled person hinting to the king that the queen has died. Among them, the inverted world that clings to self and what belongs to self is an obstacle to seeing emptiness in things that are impermanent, etc. After determining the four inversions such as permanence, one realizes that beings are only not empty. Therefore, in order to refute the view of non-emptiness, the first four chapters were composed. In this way, after eliminating the four inversions, when one is certain that conditioned things are impermanent, etc., out of great compassion for sentient beings who are drowning in samsara, which is characterized by impermanence and suffering, etc., one generates the mind of enlightenment, desiring to liberate them. Since one must practice the conduct of a bodhisattva, the fifth chapter was composed to show the conduct of a bodhisattva. Afflictions are obstacles to the practice of a bodhisattva, so the sixth chapter was composed to show the means of eliminating them. To place disciples in nirvana, one must abandon samsara. And it must also be abandoned through the gateway of abandoning the cause, so the seventh chapter was composed to show the means of abandoning karma. In order to make disciples suitable vessels for the profound, the eighth chapter shows how to tame the disciple's mindstream. Thus, the complete purification of the mindstream is
Tibetan
བ་མོའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པར་བཞེད་ནས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལྷག་མ་རྣམས་བརྩམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་རྟག་པར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའང་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དེ་དག་གི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ་སོར་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་རྒོལ་ངན་གྱི་རྩོད་པ་ལྷག་མ་སྤང་བ་ལ། སྟོང་ཉིད་འགོག་བྱེད་རིགས་པ་དགག མཐར་ལྷུང་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པ་དགག ཡོད་མེད་རིགས་པ་མཚུངས་པ་བསྟན། མེད་པ་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་དགག སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་དཔེ་རྟགས་དགག སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད། ཡོད་མེད་འཛིན་པ་ལོག་པར་བསྟན། ཕྱོགས་བྲལ་རིགས་པས་དགག་མི་ནུས། དང་པོ་ལ། གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས། རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་མི་ནུས། རིགས་པ་གཞན་དགག་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དགོས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྩམས་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་སྨྲ་བ་པོ་ཁྱོད་ཡོད་ཅིང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་རབ་བྱེད་བཅོ་ལྔས་བསྟན་པའི་དོན་དང་། འང་གི་སྒྲས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་བྱེད་ཀྱང་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་ཚིག་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྨྲ་བ་པོར་འདོགས་ཀྱི། མི་སྨྲ་བར་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཚིག་དང་བརྗོད་བྱ་གཉིས་ཀྱང་གཞན་གཉིས་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་བརྟེན་ནས་ཀུན་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྨྲ་བ་པོ་དང་བརྗོད་བྱ་དང་། ཚིག་གསུམ་ལའང་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གྲུབ་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། ། གལ་ཏེ་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དབང་པོ་དང་དོན་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྲོ་བ་བོང་བུའི་རྭ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྟོང་པའི་ཉེས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་སྟོ
Chinese
为了成为适合女性的容器，为了生起正确的智慧，为了确立一切法自性空，而著了剩余的论著。因此，虽然这样远离了事物的自性，但由于执着常有等一些原因，事物自性本空也显现得好像不是空性一样，这颠倒之因，都被十五种分别一一遮止。第三，遣除恶劣论者的剩余诤论。遮破空性之理。遮破执着于极端。显示有无之理相同。遮破转为空无边。遮破成立空性的比喻和理由。解释显示空性的必要。显示执着有无是错误的。离边的理不能遮破。第一，不能驳倒他方。不能成立自方。以及遮破其他理三种。第一是：如果为了如此这般的必要而造论，那么仅凭此就成立了一切法并非空性。如此，当造论者您存在，以及所说的是由十五种分别所显示的意义，并且“也”字表示您的词句也显示空性的意义时，一切都成立了，因此不能称之为空性，如果这样说，那是不合理的，因为像我们一样，是依靠词句和所说而安立为说话者，并非不说话。同样，词句和所说二者也依靠另外二者而安立。因此，凡是依靠而生起的，就不是自性存在的，所以说话者、所说和词句三者也没有自性。因此，成立了自性空，所以没有过失。如果这一切都是空性，那么那时，根和境都将不复存在，变得像驴子的角一样，如果这样说，如果空性的过失如前所说，从而成立非空性，如果这样说，如果事物不是空性，那么那时，由于自性没有改变，所以恒常存在，因此将变成常有、不生和不灭。因此，不是空
English
In order to be a suitable vessel for women, in order to generate correct wisdom, and in order to establish that all phenomena are empty of inherent existence, the remaining treatises were composed. Therefore, although thus devoid of the nature of things, due to some causes such as clinging to permanence, things that are empty of inherent existence also appear as if they are not empty. These causes of reversal are individually refuted by all fifteen distinctions. Third, refuting the remaining arguments of bad opponents: Refuting the reasoning that refutes emptiness. Refuting attachment to extremes. Showing that the reasoning of existence and non-existence are the same. Refuting the transformation into nihilism. Refuting the example and reason for establishing emptiness. Explaining the need to show emptiness. Showing that clinging to existence and non-existence is wrong. Reasoning free from extremes cannot refute. First: Cannot refute the other side. Cannot establish one's own side. And the three of refuting other reasons. The first is: If the treatise is composed for the sake of such a need, then by that alone it is established that all phenomena are not empty. Thus, when the author of the treatise exists, and what is said is the meaning shown by the fifteen distinctions, and the word "also" indicates that your words also show the meaning of emptiness, then everything is established, so it cannot be called emptiness. If you say so, it is unreasonable, because like us, we rely on words and what is said to be established as a speaker, not without speaking. Similarly, words and what is said are also established by relying on two others. Therefore, whatever arises in dependence is not inherently existent, so the speaker, what is said, and the three words also have no inherent existence. Therefore, emptiness of inherent existence is established, so there is no fault. If all this is empty, then at that time, all the faculties and objects will cease to exist, becoming like a donkey's horn. If you say so, if the fault of emptiness, as previously stated, thereby establishes non-emptiness, if you say so, if things are not empty, then at that time, since the nature does not change, it will always exist, therefore it will become permanent, unborn, and unceasing. Therefore, it is not emp