Tibetan
རྟགས་ལ་དགག་པ་ལ། དངོས་དང་། སྐྱེ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་འདི་སྐྱེ་བ་པོའི་སྔོན་ནམ་ཕྱིས་དང་ཅིག་ཅར་རྟོག་གྲང་། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་པོའི་སྔོན་རོལ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཅེས་པ་མི་རིགས་ཏེ། རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཅར་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་པོ་བུམ་པ་ལ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་བུམ་པ་ལ་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་སྨྲས་པ། བུམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ་འདི་ལ་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྙིང་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྙིང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་ན་སྔར་སྐྱེས་པའམ་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་ཡོད་གྲང་། དེ་ལ་སྔར་སྐྱེས་པའི་བུམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྙིང་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གསར་པ་ཞེས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ནས་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་པའང་རྙིང་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་དེ་གསར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་རྙིང་པ་མེད་པས་དེས་མཚོན་པའི་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། ། ལྔ་པ་དུས་གསུམ་ལ་བརྟགས་པ་དགག་པ་ནི། འདི་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དུས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ད་ལྟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ད་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ནི། གཞན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ག་ཤེད་ནས་འོང་དགོས་ཤིང་། བྱུང་ནས་མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགག་པ་ན་ཡང་ག་ཤེད་དུ་འགྲོ་དགོས་ན། འདི་ལས་མི་སྲིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་མིག་ནི་སྐྱེ་བ་གང་ནས་ཀྱང་འོང་བ་མ་ཡིན། འགག་པ་ན་གར་ཡང་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དོན་གང་ཞིག་སྐྱེ
Chinese
对于相的破斥，分事物和破斥生的论证两种。第一种是：此外，这个生是生者的前、后或同时产生呢？如果是生者之前有生，这不合理，因为没有所依。之后也不合理，因为未生者是不存在的，而且之后生也没有意义。如果说是同时存在，那根本不可能，因为那样一来，两者会变成互不依赖。因为如此，所以生和生者，对于瓶子来说，不可能同时产生，既然不可能同时生，那么说瓶子生了就不合理。第二种是：有人说，瓶子是生的，因为它具有坏灭的自性，是旧的。这也是不合理的。如果说有“旧”这个东西，那么它存在于先生的还是后生的事物上呢？如果是存在于先生的瓶子的事物上，那不会变成旧的，因为先生的缘故，所以称它为新的。之后才产生的也不会变成旧的，因为在之后产生的时候，它也是新的。因此，没有旧的，所以它所代表的生是不可能的。第五，对于三时进行观察的破斥是：从这方面来说，也没有生，因为三时中没有生。比如，现在的法不是从现在产生的，因为因和果不可能同时存在。也不是从未来产生的，因为它是不存在的。也不是从过去产生的，因为它已经灭亡了。因此，自性上没有生。第二，显示破斥生的结果是：此外，如果诸法有自性，因为自性没有改变，没有从没有产生，所以生从何而来？既然生了就不会消失，那么灭的时候又该去哪里呢？这不可能。世尊说：比丘们，眼睛从任何地方来都没有，灭的时候也不会去任何地方。因此，这样一来，什么意义会生呢？
English
Regarding the refutation of signs, there are two types: refutation of the entity and refutation of the proof of arising. The first is: Furthermore, does this arising occur before, after, or simultaneously with the arising entity? If arising exists before the arising entity, it is unreasonable because there is no basis. It is also unreasonable afterward because what is not yet arisen does not exist, and arising afterward is meaningless. If it is said to exist simultaneously, that is simply impossible because then the two would become mutually independent. Because it is so, arising and the arising entity, in relation to a pot, cannot occur simultaneously, and since they cannot arise simultaneously, it is unreasonable to say that the pot arises. The second is: Someone says, "The pot arises because it has the nature of disintegration and is old." That is also unreasonable. If there is such a thing as "old," does it exist in something that arose earlier or later? If it exists in the entity of the pot that arose earlier, it will not become old because it arose earlier, so it is called new. What arises later will also not become old because even at the time of arising later, it is new. Therefore, since there is no old, the arising that it represents is impossible. Fifth, the refutation of examining the three times is: From this perspective, there is also no arising because there is no arising in the three times. For example, the present phenomenon does not arise from the present itself because cause and effect cannot exist simultaneously. It also does not arise from the future because it does not exist. Nor does it arise from the past because it has already ceased. Therefore, there is no arising by nature. Second, showing the result of refuting arising is: Furthermore, if phenomena have inherent existence, since inherent existence does not change, and there is no arising from non-existence, then from where does arising come? Since what has arisen does not disappear, then where should it go at the time of cessation? This is impossible. The Blessed One said, "Monks, the eye does not come from anywhere, nor does it go anywhere at the time of cessation." Therefore, in that case, what meaning would arise?
Tibetan
ས་པ་ལ་ནི་མ་འོངས་པ་ནས་ད་ལྟ་བར་འོང་བ་དང་། འགག་པ་ལ་ནི་ད་ལྟ་བ་ནས་འདས་པར་འགྲོ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ཕྱི་ནང་གི་སྲིད་པ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྲིད་པ་སྙིང་པོ་མེད་པར་གཟིགས་པ་ན་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་འདི་ལ་མི་རིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སྐུར་བ་མ་བཏབ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་འཇིག་ལ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཐར་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་བརྟགས་ལ་དགག་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་འདི་རྣམས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་དུས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མིན་ཞིག་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་གཉིས་དག་མེད་པ་རེ་རེ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མ་གཏོགས་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་ནམ་ཞིག་འབྱུང་བར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བ་དགག་པ་ནི། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་སུ་ཁས་བླངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས། སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡོད་པའི་ཚུལ་དེ་ལས་འཇིག་པ་སྐྱེ་བ་འདྲ་བར་འཇིག་པ་ལ་ཡང་འཇིག་པ་གཞན་ཡོད་ཅིང་། གནས་པ་ཡང་འཇིག་པ་དང་འདྲ་བར་གནས་པ་ལ་ཡང་གནས་པ་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་གཞན་དགོས་ལ། དེ་དག་ལ་ཡང་གཞན་དེ་དག་ལ་གཞན་ཞེས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཐུག་པ་མེད་ན་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་འགྲུབ་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །གསུམ་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་ལ་དགག་པ་ནི། མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་མཚན་གཞི་ལས་ཐ་དད་པ་ཞིག་གམ་ཐ་མི་དད་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མཚན་ཉིད་ལས་མཚན་གཞི་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཚ་བ་དང་གྲང་བ་དང་བདེ་བ་ད
Chinese
生起是从未来到现在的，灭亡是从现在到过去没有的，因此没有自性。既然没有自性，那么内外的事物怎么不像幻术一样呢？这是阿阇梨依仗圣者的智慧，宣说分别观察的果实。因此，圣者们看到如幻的事物没有实义，那么对没有实义的轮回的所有执着都会完全止息，从而获得解脱，这没有任何不合理之处。因为没有诽谤缘起，所以世间的一切现象都不会毁灭。因为如实地领悟了真相，所以能够获得解脱。第二，显示自性空性有四种。第一，观察次第和同时并加以破斥：有为法的特征生、住、灭这些互相矛盾，因此不可能同时发生，也不是先后次第发生。因为没有两个两个，所以单独一个发生也是不可能的。除了次第和同时之外，没有成立的原因，所以什么时候才有可能发生呢？这是所说的。第二，破斥自性无边际的过失：生等一切有为法的特征都属于有为法的范畴，因此承认是有为法。因此，对于它们来说，又会产生生等一切有为法的特征。这样，生会有其他的生，灭和生一样，灭也会有其他的灭，住也和灭一样，住也会有其他的住。这些也是有为法，所以需要其他的特征。对于这些也有其他的，对于其他的还有其他的，这样就会无边无际。如果无边无际，那么一切事物都无法成立，所以有为法的特征自性是空的。第三，观察一和异并加以破斥：这些特征和所依是异体的还是非异体的呢？如果暂且认为特征和所依是异体的，那么怎么能像冷热和苦乐
English
Coming into being is coming from the future to the present, and cessation is not going from the present to the past, therefore there is no inherent existence. Since there is no inherent existence, how could the phenomena of inner and outer not be like illusion? This is what the teacher said, relying on the wisdom of the noble ones, as the fruit of discriminating investigation. Therefore, when the noble ones see that phenomena, like illusion, have no essence, then all attachments to the cycle of existence, which has no essence, will be completely exhausted, and they will become liberated. There is nothing unreasonable in this, because by not denigrating dependent origination, all the phenomena of the world will not be destroyed, and because they have comprehended reality as it is, liberation will be attained. Second, there are four ways to show that characteristics are empty of inherent existence. First, examining and refuting sequential and simultaneous occurrence: The characteristics of conditioned phenomena, such as arising, abiding, and ceasing, are mutually contradictory, so it is not possible for them to occur simultaneously, nor is it possible for them to occur sequentially. Since there are no two at a time, it is impossible for them to occur one at a time. Since there is no cause for establishment other than sequential and simultaneous occurrence, when could they possibly occur? This is what is said. Second, refuting the fault of characteristics being infinitely extended: All the characteristics of conditioned phenomena, such as arising, etc., belong to the category of conditioned phenomena, therefore they are acknowledged as conditioned. Therefore, for them, all the characteristics of conditioned phenomena, such as arising, etc., will occur again. Thus, arising will have another arising, and like arising, cessation will also have another cessation, and like cessation, abiding will also have another abiding. Since these are also conditioned, they need other characteristics, and for those there are others, and for those others there are others, so they will be infinitely extended. If they are infinitely extended, then all things cannot be established, so the characteristics of conditioned phenomena are empty of inherent existence. Third, examining and refuting one and different: Are these characteristics different from or not different from their basis? If, for the moment, it is thought that the characteristics are different from their basis, then how can they be like heat and cold, pleasure and pain,