Tibetan
ད་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ལ་བརྗོད་པའི་སུན་འབྱིན་པ་གཉིས་ཀ་རྒོལ་བ་གཅིག་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་ཀ་མིན་པར་འདོད་པ་ལ། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཡོད་ན། དེ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་པར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་ཡོད་མེད་གཉིས་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་གང་བཀག་པས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། ། གཉིས་པ་དངོས་པོ་བདེན་པར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན། རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་འདི་དག་འཐད་པ་གང་གིས་རངས་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོག་ཅེ་ན། དེ་ལ་འཐད་པ་འགའ་ཡང་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་དག་ཇི་སྲིད་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆད་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་ལ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་འཁྲིགས་པས་བལྟ་ཉེས་པ་ན། ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་། འདིར་ཡང་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་ནས་བདག་གམ་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ། འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་དང་། ཁྱིམ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲག་ཅ་སོགས་དང་འདྲ་བ་དེ་དང་དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཚད་མར་བྱས་ནས་འཇིག་རྟེན་གཞུག་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་སམ་བརྟེན་ནས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་ཞིག་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་ཚོགས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་ལ། འགག་པ་ན་ཡང་ཚོགས་པ་ཁོ་ན་འགག་པ་ཡིན་མོད། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཚོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཤེས་ཤིང་བལྟ་ཉེས་པ་ན། རྒོལ་བ་དག་རིགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་བདེན་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་བདེན་མེད་རིགས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་དངོས་པོ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱང་དངོས་པོ་ཁས་མི་ལེན་པ་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། མཐོང་
Chinese
现在的方面，对于此，就说有果和无果的两种说法，对两者的驳斥都应向一个辩论者说。如果认为两者都不是，如果有有果和无果两种情况，如果通过遮止它们而变成两者都不是，那么在有和无两种情况不成立的时候，通过遮止什么而变成两者都不是呢？这是其中的道理。第二，显示对事物真实产生错觉的原因是：如果事物像这样没有自性，那么自他宗派中说事物存在的这些人，凭借什么道理而满足，从而认为事物存在呢？对于此，虽然没有任何道理，但是就像灯火刹那间坏灭，只要存在因缘聚合，刹那间前后因果就不会中断地产生一样。有为法刹那间坏灭，当因缘聚合存在时，刹那间前后不会中断地产生相续，由于没有如实理解它的自性而产生错谬的观察，外道仙人们回忆起前世的住处，并且在这里也没有现量见到有为法刹那间坏灭，从而认为有我或者世界是常有的。同样，依靠这个和那个因缘聚合而产生，产生以及从产生中变化，心和心所，体相和所依，房屋和瓶子等等，就像影像和回声等一样，从这个和那个将世间的颠倒执为正量，从而为了引导世间而接近或者依靠，仅仅安立自己和共相的体相。这些在产生时也仅仅是聚合产生，坏灭时也仅仅是聚合坏灭。即使如此，由于没有如实了解那个聚合的自性并且产生错谬的观察，辩论者们在没有道理的情况下，仅仅依靠颠倒，从而认为内外的事物是真实存在的。第三，总摄显示无实有的道理是：如果我们的事物观点是颠倒的，那么你 যেহেতু不承认事物，就会变成认为事物不存在，这也是非常不合理的，因为见到
English
Now, regarding this, the refutations against both those who assert the existence and non-existence of a result should be directed towards a single opponent. If one believes that neither exists, if there are both existence and non-existence of a result, and if by negating them it becomes neither, then when neither existence nor non-existence is established, by negating what does it become neither? This is the reasoning behind it. Secondly, the reason for mistaking things as real is shown: If things are without inherent existence in this way, then by what reasoning are those who assert the existence of things in their own and other schools satisfied, and thus conceive things as existing? Although there is no reasoning for this, just as a flickering lamp perishes in an instant, as long as the collection of causes and conditions exists, the cause and effect of the previous and subsequent moments arise without interruption. Similarly, conditioned phenomena perish in an instant, and when the collection of causes and conditions exists, the continuum of moments arising without interruption, due to not fully understanding its own nature and observing incorrectly, the non-Buddhist sages remember their former abodes. And here, not directly seeing the conditioned phenomena perish in an instant, they think that the self or the world is permanent. Likewise, arising in dependence on this and that collection of causes and conditions, arising and changing from arising, mind and mental factors, characteristics and bases, houses and pots, etc., like reflections and echoes, taking the inverted views of the world as valid from this and that, and approaching or relying on them to guide the world, they merely posit their own and general characteristics. These, even when arising, only the aggregates arise, and when ceasing, only the aggregates cease. Even so, because they do not understand the nature of that aggregate as it is and observe incorrectly, the debaters, without reason, rely solely on inversion and thus conceive that internal and external things are truly existent. Thirdly, the reason for the absence of truth is shown in brief: If our view of things is inverted, then since you do not accept things, you will become someone who views things as non-existent, which is also very unreasonable, because seeing
Tibetan
བ་དང་མ་མཐོང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་དང་སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། གཟུགས་བརྙན་སོགས་དང་མཚུངས་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པའི་དོན་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ནི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རང་དབང་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་འདི་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་ན་དངོས་པོ་གང་ལའང་བདག་གི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྟ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ལ། རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཁས་ལེན་པ་ལ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཉེས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། ། བཞི་པ་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་འདུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རྟག་པས་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ལ། འབྲས་བུའི་དོན་དུ་གང་འདུས་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གཟིགས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མ་འདུས་པ་སྟེ་བདེན་པར་མངོན་པར་མི་བཞེད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་སྐྱེ་བོའི་ས་བོན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ནི་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་རྣམས་ལ་བདག་གི་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ནས་སྲེད་པའི་ས་བོན་ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམ་ཤེས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ལས། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་གི །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེ
Chinese
如果有人问，说有和不见是相违的，那是因为什么呢？我们并非说事物不存在，而是因为我们宣说缘起。什么是缘起的意义呢？就是无自性的意义，如同幻象、阳焰、影像等，是空性和无我的意义。例如，凡是自性成立的事物，就不依赖于他者，因此不是缘起。一切有为法都是依赖而生的。因此，任何事物依赖于他者而存在，它就不会是自主的，因为它是依赖于因缘而产生的。所有这些事物都是无自主的。因此，任何事物都不具有我的自性。因此，缘起是远离自性的意义，是空性的意义，而不是一切事物都不存在的意义。因此，对于缘起如幻象的事物，如果陷入增益或诽谤的歧途，那么认为事物存在或不存在就是颠倒的。而对于承认缘起如幻象的事物，就没有常断二边的过失的机会。第四，阐述了证悟无实的必要性：正因为没有任何事物是自性而生的，所以内外的一切事物都不会无因无果地聚合。自性成立的事物是常恒的，不需要依赖果。为了果而聚合的事物，对于见到其自性的圣者们来说，是不会聚合的，也就是说，他们不认为那是真实的。正因为如此，有情众生的轮回种子，就是具有烦恼的无明，是执着事物为真实的分别识。色等对境是它的行境。如前所述，以这种方式见到诸法无我之后，贪爱的种子，也就是烦恼的分别识就会止息。由此，声闻、独觉以及获得无生法忍的菩萨们，被安立为从轮回中解脱。与此相反，产生佛陀智慧的种子——菩提心，则是与此相反的，对于一切如来藏。
English
If someone asks, saying that seeing and not seeing are contradictory, what is the reason for that? We are not saying that things do not exist, but because we proclaim dependent origination. What is the meaning of dependent origination? It is the meaning of no self-nature, like illusions, mirages, reflections, etc., it is the meaning of emptiness and selflessness. For example, whatever is established by its own nature does not depend on others, therefore it is not dependent origination. All compounded things arise dependently. Therefore, whatever thing exists depending on something else, it will not be independent, because it arises depending on causes and conditions. All these things are without independence. Therefore, no thing has the nature of self. Therefore, dependent origination is the meaning of being devoid of its own essence, it is the meaning of emptiness, but it is not the meaning that all things do not exist. Therefore, to engage in the form of superimposition or denigration on dependent origination like illusion is a perversion to view things as existing or not existing. And for those who accept dependent origination as illusion, there is no opportunity for the fault of permanence or annihilation. Fourth, explaining the necessity of realizing the absence of truth: Because nothing is born by its own essence, therefore there is no gathering without cause and effect for all external and internal things. What is established by its own nature is permanent and does not depend on the fruit. Those who gather for the sake of the fruit are not gathered for the noble ones who see its nature, that is, they do not consider it to be true. For this very reason, the seed of sentient beings in existence is the ignorance of afflictions, which is the consciousness that clings to things as real. Forms and other objects are its objects of enjoyment. As mentioned before, by seeing that objects do not have the nature of self in this way, the seed of craving, the afflicted consciousness, will cease. From this, the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas who have attained forbearance of non-arising dharmas are established as turning away from samsara. The seed of the arising of the Buddha's wisdom, the mind of enlightenment, is the opposite of that, for all Tathagatagarbha.