Tibetan
ད་ཅིག་ཙམ་གྱི་འདུ་བ་ལ་དགའ་བ་དེས་ནི་ཐོག་མཐའ་མེད་པས་བསྡུས་པའི་འབྲལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་བྱ་དགོས་སོ། ། དྲུག་པ་དུས་ཚིགས་ལ་ཆགས་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་འབྲལ་བ་རིང་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སོས་ཀའི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་དང་སྟོན་དུས་ཟླ་བ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཚིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སེམས་ཁྲིད་པས་དེ་ལ་རྩིས་གདབ་མེད་པས་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པའི་དུས་དགུན་དང་དཔྱིད་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དགྲ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དུས་དེ་དག་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བས་ཁྱོད་ཀྱི་གསོན་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེས་ན་སྲོག་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་དགྲར་གྱུར་པའི་དུས་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱོད་འདོད་ཆགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཅི་ཙམ་དུས་འདས་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་བག་ཡོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་ལྟར་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བ་སོགས་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་དེས་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བོར་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་རིགས་པ་བདེན་མོད། གཉེན་འདུན་དང་འབྲལ་བ་དཀའ་བས་དེ་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། བློ་ངན་ཁྱོད་གཉེན་བཤེས་དང་བྲལ་བའི་འཇིགས་པ་ཡིས་ཁྱིམ་ནས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ན། ཁྱོད་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཆི་བདག་གིས་གཉེན་འདུན་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་སུ་ཞིག་རང་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་བྱ་བ་རང་དད་པས་མི་བྱེད་པར་གཞན་གྱིས་ཆད་པས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འཆི་བདག་གི་ཆད་པར་མ་བསྐུལ་བར་རང་གི་འདོད་པས་གཉེན་འདུན་སོགས་བཏང་སྟེ་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྩ་ལག་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་བཏང་དགོས་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུ་བསྐྱེད་དེ་ལང་ཚོ་རྫོགས་པ་དང་བག་མ་བླངས། ཁྱིམ་གྱི་ཁུར་དབོག་པ་སོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ངེས་པར་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་བུ་བསྐྱེད་པ་བྱ་བའི་འཕྲོ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་འདི་བྱས་ནས་གསལ་བར་ཏེ་ངེས་པར་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། བུ་བག་མ་བླང་བ་སོགས་གང་ཞིག་བྱས་ཀྱང་མཐར་དེ་དག་བཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་སླར་ཡང་དེ་བྱས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་འདི་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བཀྲུས་ཏེ་དོར་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནགས་སུ་འགྲོ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཡང་
Chinese
仅仅对片刻的相聚感到欢喜，最终必然会对那无始无终的离别深感悲伤。第六，驳斥对时节的贪恋：如果有人说，即使离别是长久的，但因为春天鲜花盛开，秋天月亮皎洁等等，这些美好的时节引人入胜，所以不会对此感到悲伤。那么，由刹那、瞬间、片刻等组成的冬、春等时节，必然会像敌人一样。因为这些时节逐渐增长，会耗尽你生存的每一刻。因此，对于那些夺走生命的敌人般的时节，无论如何你都不应该贪恋。逝去的时间越多，就越应该通过忆念死亡来努力保持警觉。第二，忆念死亡的利益：像这样忆念死亡，对痛苦和分离等有漏的事物感到厌倦和悲伤，就会下定决心舍弃一切，从家庭出家，前往森林居住。如果有人说，这个道理确实正确，但因为难以与亲友分离，所以做不到。愚蠢的人啊，如果你因为害怕与亲友分离而不愿离开家庭，那么死亡之主会在你不情愿的情况下，让你与所有亲友分离。因此，哪位聪明有智慧的人，会让自己本应主动去做的事情，因为被他人惩罚才去做呢？所以，不要等到被死亡之主惩罚，而要自愿舍弃亲友等，前往森林。如果有人说，必须毫不犹豫地舍弃一切，但即便如此，也要先生儿育女，待到青春圆满，娶妻，承担起家庭的重担等等都完成后，再离开。如果你心中想着，生儿育女这些尚未完成的事情完成后，再明确地、肯定地前往森林。那么，无论你生儿育女还是娶妻，最终都要舍弃，那么再次做这些事情又有什么意义呢？所以，这不应该做。就像洗干净后再丢弃一样。如果去森林是主要的
English
Merely delighting in momentary gatherings will inevitably lead to profound sorrow over separations that are without beginning or end. Sixth, refuting attachment to seasons: If someone says, even though separation is long, the mind is captivated by the abundance of seasons such as the blooming of flowers in spring and the brightness of the moon in autumn, so there is no reason to be sad about it. Then, those seasons like winter and spring, composed of instants, moments, and brief periods, will surely become like enemies. Because these seasons gradually increase, they exhaust every moment of your life. Therefore, you should not be attached in any way to those enemy-like seasons that steal your life. The more time passes, the more you should strive to be mindful by remembering death. Second, the benefits of remembering death: By remembering death in this way, becoming weary and sorrowful towards afflicted things like suffering and separation, one will resolve to abandon everything, renounce from household life, and dwell in the forest. If someone says, this reasoning is indeed true, but it is difficult to separate from relatives and friends, so it cannot be done. Foolish one, if you do not leave your home because of the fear of separating from relatives and friends, then the Lord of Death will separate you from all your relatives and friends against your will. Therefore, which wise and intelligent person would allow something that they should do voluntarily to be done only because they are punished by others? Therefore, do not wait to be urged by the punishment of the Lord of Death, but voluntarily abandon relatives and friends and go to the forest. If someone says, one must abandon everything without hesitation, but even so, one should first have children, wait until youth is complete, take a wife, bear the burden of the household, and so on, and then leave. If you think in your heart, after these unfinished tasks of having children are completed, then I will clearly and certainly go to the forest. Then, whatever you do, whether it is having children or taking a wife, if you must eventually abandon them, then what is the point of doing these things again? Therefore, this should not be done. It is like washing something and then throwing it away. If going to the forest is the main thing,