Tibetan
བས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་གྱི། རྫས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། དུས་གསུམ་ཆར་དུ་གནས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྫས་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པས་ད་ལྟར་བའི་གནས་སྐབས་ཙམ་དུ་བྱེད་ཀྱི། སྔ་ན་མེད་པའི་རྫས་བསྐྱེད་པ་ནི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་གང་འདོད་པ་གྲངས་ཅན་པ་དང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་དང་། སྒོ་སྐྱེས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་པ་ཏྲ་དང་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྤྲས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁྱིམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་རྒྱན་ལ་སོགས་པས་ཁྱིམ་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་སྔར་མེད་པ་གསར་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་གཏང་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་མེད་པར་གང་འདོད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གིས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་སེམས་ཤིང་མེད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་རྟོག་གོ །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང་ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་ལ་སོགས་བརྒྱན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་ཁྱིམ་མེད་པའི་ཕྱིར། མེད་པ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་མྱུ་གུ་དང་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒྱུ་ས་བོན་དང་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་བོ། །གང་གི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པས་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། ། འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་གཞུག་པའི་དོན་དུ་གྲགས་པ་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དབུ་མ་འཇུག་པར། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟེན་འབྲེལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དབུ་མ་རང་ལུགས་པའི་ཚད་མ་མེད
Chinese
是具有作用之果，而非具有物质之果。于三时中常住的自性之物质，是由因缘聚合而仅于当下存在，并非产生先前不存在的物质，我是如此认为的。如此一来，凡是主张果存在的数论派和胜论派，按照他们的观点，为了房屋的缘故，柱子和门楣等装饰，以及用孔雀等装饰的特殊之处，都将变得毫无意义，因为果就是房屋。如果说用装饰等使房屋美观等，是为了成就其他形态，那么，这样一来，因为要新产生先前没有的特殊之处，就不得不放弃主张果存在的观点。凡是主张果不存在的，就是胜论派、经部派和唯识派。他们认为果已经存在而产生是无意义的，并且认为只有不存在的才会产生。按照他们的观点，为了房屋的缘故，装饰柱子等也将变得毫无意义，因为果就是没有房屋。不存在是任何人都无法成就的，如同石女的儿子一样。正如对主张果存在和不存在所说的过失一样，内外的事物，如苗芽和行等等，其因，如种子和无明等等，也将变得毫无意义。我们这些主张无自性者，因为没有承认存在和不存在是事物的性质，所以没有犯错的机会，一切都成立了。任何事物的产生，在产生之前不是存在的，因为产生是无意义的；但也不是不存在的，因为是依赖因缘聚合而产生的。因此，智者应当舍弃两种边见，而承认缘起。这仅仅是为了引导世人，将名声作为衡量标准而承认的。就中观自宗而言，也不承认缘起。如《入中论》所说：『如汝许他性，世俗我亦无，为果此非有，世间说为有。』因为这样说的缘故，并且没有中观自宗成立缘起的量。
English
It is that which has the fruit of function, but not that which has the fruit of substance. The substance of its own nature, which abides in all three times, is merely made to exist in the present moment by the assembly of causes and conditions, but it does not produce a substance that did not exist before, so I think. Thus, according to the Samkhya and Vaisheshika schools, who assert that the fruit exists, for the sake of a house, the pillars and lintels and other decorations, and the special features adorned with peacocks and other things, would become meaningless, because the fruit is the house. If it is said that decorating the house with ornaments and the like is to accomplish other forms, then, in that case, because one is newly creating a special feature that did not exist before, one would have to abandon the assertion that the fruit exists. Those who assert that the fruit does not exist are the Vaisheshika, Sautrantika, and Vijnanavada schools. They think that it is meaningless for the fruit to be produced when it already exists, and they imagine that only what does not exist is produced. According to their view, decorating pillars and the like for the sake of a house would also become meaningless, because the fruit is the absence of a house. Non-existence cannot be accomplished by anyone, like the son of a barren woman. Just as the faults mentioned above arise for those who assert the existence and non-existence of the fruit, so too, external and internal things, such as sprouts and volitions, and their causes, such as seeds and ignorance, would become meaningless. We who assert the absence of inherent existence, because we do not accept existence and non-existence as the nature of things, have no opportunity for error, and everything is established. The arising of anything is not existent before its arising, because arising would be meaningless; but it is also not non-existent, because it arises in dependence on the assembly of causes and conditions. Therefore, the wise should abandon both extremes and accept dependent origination. This is merely accepted as a standard for the purpose of guiding the world. As for the Svatantrika-Madhyamaka school itself, it does not even accept dependent origination. As it is said in the *Madhyamakavatara*: 'As you accept other-powered entities, I do not accept conventional truth either. Although these are non-existent for the sake of the fruit, I say that they exist in the eyes of the world.' Because it is said thus, and there is no valid cognition of the Svatantrika-Madhyamaka school that establishes dependent origination.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ནི་རྟོག་པ་སྔོན་གཏོང་བ་སུ་ལ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཚད་མར་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ནི་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ད་ལྟར་བ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདས་མ་འོངས་བཀག་ཀྱང་ད་ལྟར་བ་ནི་ཡོད་ལ། དེ་ཡོད་པས་མ་འོངས་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མ་འོངས་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ད་ལྟར་བ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་རྟོག་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པས་སམ། འོན་ཏེ་གནས་པས་རྟོག དང་པོ་ལྟར་ན་གཅིག་ཞིག་ཅིང་གཞན་སྐྱེས་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་མིང་གིས་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཁོ་བོ་ཅག་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་ཁུ་བཅུད་ཀྱི་རྫས་རང་གི་ངོ་བོ་གནས་པ་ལ་ཆོས་གཞན་འོ་མའི་གནས་སྐབས་ལོག་ནས་ཞོའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ཡོན་ཏན་གསུམ་པོ་རྡུལ་སྙིང་སྟོབས་མུན་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་འོངས་པ་གནས་སྐབས་ལོག་ནས་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱིས་མ་འོངས་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དམིགས་ནས་དེ་ད་ལྟ་བར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་འདི་མི་རིགས་སོ། །ཞོ་ཡང་འོ་མའི་རྣམ་འགྱུར་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་མ་དང་ཞོ་ནི་རོ་ནུས་ཐ་དད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། རོ་ནུས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དེ་དག་གི་རྫས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ད་ལྟར་བ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དབང་ཤེས་ལྔས་འཛིན་པ་ལྟ་ཞོག ཕྲ་བ་དང་ཆོད་པ་དང་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་ནུས་པ་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ད་ལྟ་བའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་དམིགས་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་མི་མཁས་ཤིང་བླུན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པ་མི་ཟིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ད་ལྟ་བ་དེ་ཡོད་པར་རྟོག་གོ །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་དངོས་པོའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག དྲན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། དུས་ནི་ཡོད་དེ་དེའི་རྒྱུ་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དུས་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་
Chinese
并且，对于未经量（ प्रमाण，pramāṇa，有效认知）所证实的意义，任何人都不会接受先入为主的臆测。如果中观派认为圣者的无分别智慧才是唯一的量，那么由它所证实的意义，连头发丝的百分之一也不存在。因此，应当明白中观派没有任何自宗的承诺。 二、破斥现在： 如果过去和未来被否定，那么现在是存在的，因为它的存在，未来也会存在。如果有人说，未来完全转变就是现在，那么这也是不合理的，因为完全转变本身没有成立。如果认为未来有完全转变，那么是通过自身本性的丧失，还是通过保持不变来理解呢？如果是前者，那么一个事物消失，另一个事物产生，这就是转变，只是被赋予了生和灭的转变之名。如果有人说：我们所说的转变不是这样的，例如，牛的乳汁的本质保持不变，只是从牛奶的状态转变为酸奶的状态，同样，三种 गुण（ गुण，guṇa，性质，属性）—— रजस्（藏文：རྡུལ་，梵文天城体：रजस्，梵文罗马拟音：rajas，汉语字面意思：尘，激情）， सत्त्व（藏文：སྙིང་སྟོབས་，梵文天城体：सत्त्व，梵文罗马拟音：sattva，汉语字面意思： सत्त्व，纯粹）， तमस्（藏文：མུན་པ་，梵文天城体：तमस्，梵文罗马拟音：tamas，汉语字面意思：黑暗，无明）——的未来状态转变为现在的状态。那么，世间没有看到未来的三种 गुण 被确定为转变为现在，因此这种转变是不合理的。酸奶也不是牛奶的变异，因为牛奶和酸奶在味道和效用上被认为是不同的，并且除了味道和效用之外，它们也没有其他的实体。因此，所谓的未来事物转变为现在，不要说五种感官意识无法把握，就连能够完全决断微细、间断和非物质事物的意识也无法把握。虽然如上所述，现在的因的转变没有被确定，但即便如此，那些不聪明和愚蠢的人，自己都不能确定自己的本性，却认为现在是存在的。 二、破除成立的理由，分为破除实物的成立理由和破除记忆的成立理由两种。 首先：时间是存在的，因为它的原因——事物是存在的。时间不是有形体的
English
Furthermore, the meaning unproven by valid cognition (pramāṇa) is not accepted by anyone who presumes prior conceptions. If the Madhyamaka school considers only the non-conceptual wisdom of the noble ones' meditative equipoise as valid cognition, then the meaning proven by it does not even exist to the extent of a hundredth part of a hair's tip. Therefore, it should be understood that the Madhyamaka school has no commitments of its own system. Secondly, the refutation of the present: If the past and future are negated, then the present exists, and because of its existence, the future will also exist. If someone says that the complete transformation of the future is the present, then that is also unreasonable because the complete transformation itself is not established. If it is thought that there is a complete transformation in the future, is it understood through the loss of its own essence, or through remaining unchanged? If it is the former, then one thing disappears and another arises, which is transformation, and it is merely given the name of transformation of arising and ceasing. If someone says: The transformation we speak of is not like that, for example, the essence of cow's milk remains the same, but another quality changes from the state of milk to the state of yogurt, similarly, the future state of the three guṇas—rajas (Tibetan: རྡུལ་, Sanskrit Devanagari: रजस्, Sanskrit Romanization: rajas, literal meaning: dust, passion), sattva (Tibetan: སྙིང་སྟོབས་, Sanskrit Devanagari: सत्त्व, Sanskrit Romanization: sattva, literal meaning: सत्त्व, purity), tamas (Tibetan: མུན་པ་, Sanskrit Devanagari: तमस्, Sanskrit Romanization: tamas, literal meaning: darkness, ignorance)—transforms into the present state. Then, the world has not seen the future three guṇas being determined to transform into the present, therefore this transformation is unreasonable. Yogurt is also not a modification of milk, because milk and yogurt are seen as different in taste and effect, and there is no substance of them other than taste and effect. Therefore, the so-called transformation of future things into the present is not apprehended even by the mind, let alone the five sensory consciousnesses, which can completely determine subtle, interrupted, and non-material things. Although the transformation of the cause of the present is not determined in the manner described above, even so, those who are not intelligent and are foolish, who cannot determine their own nature, think that the present exists. Secondly, refuting the reasons for establishment, there are two: refuting the reasons for the establishment of objects and refuting the reasons for the establishment of memory. Firstly: Time exists because its cause—objects—exists. Time is not corporeal.