Tibetan
ལ་འབྱོར་པས་མ་འོངས་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། མ་འོངས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ལ། གཏན་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་གཏན་ནས་མི་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མ་འོངས་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ལས་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བས་ན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རློམ་ནས་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའང་མ་ཡིན་ཞིང་། མ་འོངས་པ་ན་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ཡིད་ཀྱིས་ཡུལ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་པའི་ཆོས་གསུང་བ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་དེ་ལས་དོན་རྟོགས་པ་ན་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དུས་གཞན་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། དེ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་ལ་མ་ཆགས་མ་ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ལ་དོན་འགའ་ཞིག་གཟིགས་པའམ་གསུང་བ་མེད་དོ། ། གཞན་ཡང་རྒོལ་བ་གང་ལ་མ་འོངས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་མ་འོངས་པ་རིང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འདོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རིང་བ་རྣམས་གང་དག་ཅིག་ཅེ་ན། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའོ། །ཆོས་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱང་གང་དག་ཅིག་ཅེ་ན། ད་ལྟར་བྱུང་བའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པས་ཆོས་མཉན་པའི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་དེ་བསག་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་སྡོམ་པའི་ངལ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་
Chinese
瑜伽士如何知晓未来？如果未来不是以其自性存在，那么瑜伽士如何能如你所愿般现量了知呢？但也不是完全不存在，因为它是依赖因缘而生的。因此，它也不像石女之子那样完全不可见。因此，未来是缘起，因为会变成某种事物，所以通过祈愿和由知晓之力的牵引而产生的特殊三摩地，从而生起知晓，因此后得智会自诩为具有现量的相状而进行预言。因为它现在不存在，所以不是具有现量的相状，又因为通过修习的力量而显现清晰，所以也不是以总相的方式来证悟。未来是缘起，因为不是心识的无境，所以瑜伽士的祈愿所知也不会变成错乱。诸佛以宿愿之力，如实宣说开示三时之智的法时，成为听闻此法之器的所化众生，从声音中领悟意义时，就能如实地理解意义。在其他时间，他们也能如实地理解如来所作的预言。仅仅考虑到这些，就说如来具有对三时所知无著无碍的智慧。对于那些进入法性的人来说，并没有看到或说出任何意义。此外，对于任何主张未来以自性存在的人来说，未来不会是长远的，因为它像现在一样具有自性。但这不是所期望的，因为什么是长远的法？是过去和未来。什么是近处的法？是现在发生的，因为已经承认了这一点。如果这个人因为遇到善知识并通过听闻佛法而成熟根基，从而产生的布施和戒律等自性之法，即使没有做，也具有自性，那么为了积累它们而必须持守戒律的努力将变得毫无意义，因为没有它们，它们也存在。
English
How does a yogi know the future? If the future does not exist by its own nature, how can a yogi directly know it as you wish? But it is not completely non-existent, because it arises in dependence on causes and conditions. Therefore, it is not completely invisible like the child of a barren woman. Therefore, the future is interdependent, and because it will become something, knowledge arises through aspiration and the special samadhi drawn by the power of knowing. Therefore, subsequent wisdom claims to have the aspect of direct perception and makes predictions. Because it does not exist now, it does not have the aspect of direct perception, and because it appears clearly through the power of practice, it is not realized in a general way. The future is interdependent, and because it is not a non-object of mind, the knowledge gained through the aspiration of a yogi will not become confused. When the Buddhas, through the power of their past aspirations, truly proclaim the Dharma of the wisdom that knows the three times, the disciples who become vessels for hearing this Dharma, when they understand the meaning from the sound, will be able to understand the meaning as it is. At other times, they will also be able to understand the predictions made by the Tathagatas as they are. Merely considering these, it is said that the Tathagatas possess wisdom that is unattached and unobstructed to the knowable of the three times. For those who have entered the nature of Dharma, there is no seeing or speaking of any meaning. Furthermore, for anyone who claims that the future exists by its own nature, the future will not be distant, because it has its own nature like the present. But this is not what is desired, because what are the distant dharmas? They are the past and the future. What are the near dharmas? They are what is happening now, because this has been admitted. If this person, because of meeting a virtuous friend and maturing his faculties through hearing the Dharma, the dharmas of giving and discipline, etc., which are of their own nature, even if not done, have their own nature, then the effort to necessarily keep vows in order to accumulate them will become meaningless, because they exist even without them.
Tibetan
རོ། །ཅི་སྟེ་ངེས་པར་སྡོམ་པས་ཆོས་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་བྱེད་ནའང་ཁྱད་པར་དེ་སྔར་མེད་གསར་དུ་བྱེད་པས་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་དུས་གསུམ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་བུར་ན་འབྲས་བུ་སྔར་ནས་ཡོད་ཚད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་སྔར་ནས་ཡོད་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་ལ་སྔ་རོལ་ཏུ་དངོས་གཞན་མེད་པའི་ཐོག་མ་དང་། འོག་རོལ་དུ་གཞན་མེད་པའི་མཐའ་ཡོད་པ་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་མི་རྟག་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡེ་པ་གང་དག་མ་འོངས་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་མཐོང་ནས་མ་འོངས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡང་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་འཕགས་ལམ་བསྐྱེད་པའི་སྒྲིམ་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གྲོལ་བ་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལ་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་དང་སྐྱེ་བ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བཅོམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་འདིར་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་སྒྲིམ་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲིམ་པ་མེད་པར་ཐར་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། མ་འོངས་མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། རྣམ་ཤེས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་རྒྱུའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མ་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟར་རྟེན་མེད་པས་སྐྱེ་བའི་བྱ་བའང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་པར་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་འདོད་ཆགས་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལའང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ཆགས་པ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བའམ། ཡང་ན་མ་འོངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་སྟེ། མེད་པ་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ནུས་པའི་ངོ་བོ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུས་པས་ནུས་པ་བསྐྱེད་པས་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་རང་བཞིན་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཉེས་པས་འཇིགས་པས་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡོད་པར་རྟོག་ཅིང་། ཚོགས་པ་ལའང་གནས་སྐ
Chinese
若然，如果确定的誓言对那个法稍微有所改变，那个改变也是以前没有新产生的，因此果的未来存在是不可能的。另外，按照谁的观点，承认“诸行无常”的那个观点，因为无常对三时不会错乱，如果一切事物都是无常，那么怎么能说是果本来就存在呢？因为无常和本来存在是互相矛盾的。像这样，对于先前没有其他事物的开始，以及后来没有其他的终结，世间才说是无常。第二，有些部派见到说未来存在有错，因此说未来事物不存在，按照他们的观点，为了遮止未来的烦恼和生，生起圣道的勤奋也会变成没有必要，因为未来的烦恼和生在事物上是不存在的。例如解脱的阿罗汉们，未来的烦恼和生不是用圣道的威力所摧毁的，因此在这里为了解脱不需要勤奋。不仅是没有勤奋就解脱，如果未来不存在是那样的话，说“识产生”也是不合理的，因为将要产生的识本身就是不存在的，这样没有所依，产生的行为也不会发生。如果识不产生，贪欲的所依执着就不会产生，这样没有所依执着，依靠它的贪欲就会变成无因产生，如果贪欲不是无因的，那么阿罗汉们也会产生贪欲的过失。又或者没有执着而产生贪欲，又或者未来不存在呢？这是分辨的意义。第三，数论派认为果唯有存在才会产生，因为不能产生不存在的，并且因上存在果的潜能的体性，并且潜能产生潜能，因此一切都会从一切产生。分别说部因为害怕自性未生而生起的过失，因此认为三时都存在，并且对于聚合也
English
If, indeed, a definite vow makes some slight difference to that Dharma, that difference is newly made without having existed before, therefore it is impossible for the future existence of the fruit. Furthermore, according to whose view, admitting that "all conditioned things are impermanent," according to that view, since impermanence is not mistaken for the three times, if all things are impermanent, how can it be said that the fruit has always existed? Because impermanence and having always existed are mutually contradictory. Like this, that which has a beginning without any other thing before it, and an end without any other after it, is what the world calls impermanent. Secondly, some schools, seeing faults in saying that the future exists, therefore say that future things do not exist, according to their view, in order to prevent future afflictions and births, the effort to generate the noble path would also become unnecessary, because future afflictions and births do not exist as things. For example, for liberated Arhats, future afflictions and births are not destroyed by the power of the noble path, therefore here there is no need to strive for liberation. Not only is there liberation without effort, but if the future does not exist in that way, then saying "consciousness arises" is also unreasonable, because the consciousness that will arise itself does not exist, and thus without a basis, the act of arising will not occur. If consciousness does not arise, the clinging to the basis of desire will not arise, and thus without clinging to the basis, the desire that relies on it will become causeless, if desire is not causeless, then Arhats will also have the fault of arising desire. Or does desire arise without clinging, or does the future not exist? This is the meaning of discernment. Thirdly, the Samkhya school believes that only what exists as a fruit will arise, because it cannot produce what does not exist, and the nature of the potential of the fruit exists in the cause, and potential produces potential, therefore everything will arise from everything. The Vaibhashika school, fearing the fault of arising from what has not arisen by nature, therefore believes that it exists in all three times, and also for the aggregate,