Tibetan
་ཀྱང་འཁོར་བའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་སོགས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་རྟོགས་ལ། གྲོལ་བའི་ཚེ་འབྲེལ་པ་ཅན་གཞན་དང་མི་ལྡན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གྲོལ་བའི་ཚེ་ཡང་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བའི་ཚེ་ཡང་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་བདག་མེད་ལ་ཆད་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་རྣམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་མི་རྟག་པ་ཆད་པའི་དོན་དུ་རྟོག་པ་མེད་དེ། བསྐལ་པ་དང་པོ་ནས་ཞུགས་པའི་རྩྭ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་རྣམས་ད་དུང་དུ་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཆད་པའི་དོན་ཡིན་ན་ནི་ད་དུང་ཡང་རྩྭ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཅིས་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་མི་རྟག་པའི་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ལྟ་བ་འདི་གལ་ཏེ་བདེན་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་སུ་ལའང་གཏི་མུག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲིམ་མི་དགོས་པར་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བདག་རྟག་པ་ཡོད་པས་རྒྱུ་དེས་འཇུག་པའི་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆད་པ་ལྟ་བ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དངོས་པོ་རྟག་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལས་པ་རྣམས་ནི་བོང་བུའི་རྭ་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་བདག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་འགྲོ་བ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ཡོད་པར་གྱུར་ནའང་ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་རྣམས་ནི་བདག་ལས་གཞན་ལས་༼དཔྱད༽འབྱུང་བར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། ནོར་བུ་མེ་ཤེལ་དང་ཉི་མ་ཕྲད་པ་ལས་མེ་དང་། ཆུ་ཤེལ་དང་ཟླ་བ་ཕྲད་པ་ལས་ཆུ་དང་། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང་། མེར་མེར་པོ་སོགས་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་གཞན་ལས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལས་གནས་པར་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་བུད་ཤིང་དང་སྦོར་བ་སོགས་ལས་མེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གནས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཡང་སྣང་སྟེ་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་འགྲོ་བ་འཇུག
Chinese
而且，在轮回的时候，由于功德等其他因素的影响，不能如实地认识自己的本性。解脱的时候，因为不与其他有联系的事物相关联，所以如实认识到的自己的本性，那就是它的自性。而且，解脱的时候也认识到无我，所以在轮回的时候也应当认识到无我。 第二，遣除无我具有断灭的过失：如果无我，那么有为法都是刹那刹那坏灭的性质，刚产生就坏灭，因此会变成断灭，如果这样认为。世间上没有把无常理解为断灭的含义，因为从最初劫开始生长的草和树等，其因和果次第相续，现在仍然可以见到。如果无常是断灭的含义，那么现在草和树等无常的事物怎么会有因呢？会变成没有因。这肯定无疑地必须这样承认。如果不是这样，认为无常的含义是相续断绝，如果这种观点成立，那么任何众生都不会产生愚痴，因为无常本身就是断灭的缘故。“而且”是指包括安乐等和贪欲等。因此，不需要努力也会获得解脱。如果认为，一切事物产生的因是常我的缘故，因为那个因的作用，草等相续的事物就不会有断灭的观点。常法不是依赖因缘的，就像驴子的角一样，是不存在的，已经这样说过了。或者，即使承认有我，这个我也不能作为众生流转的原因，因为这样，即使有我，外在和内在的色法等，也会显现为从我之外的其他事物产生（观察），就像宝珠火镜和太阳相遇产生火，水精和月亮相遇产生水，种子产生苗芽，以及眼翳等产生眼睛等一样，可以见到。就像色法从其他事物产生一样，也显现为依赖于其他事物而存在，因为从木柴和燃料等原因中，可以看到火等事物存在。也显现为从其他事物而坏灭，因为木柴等原因不齐全的缘故。如果我使众生流转……
English
Moreover, in the cycle of existence, one does not truly recognize one's own nature due to the influence of qualities and other factors. In liberation, because one is not associated with other related things, the very nature that one recognizes as one's own is its own nature. Furthermore, since one realizes selflessness in liberation, one should also realize selflessness in the cycle of existence. Second, refuting the fault of annihilationism in selflessness: If there is no self, then all conditioned phenomena, which are of the nature of perishing moment by moment, will perish as soon as they arise, and therefore will become annihilation, if that is the thought. In the world, impermanence is not understood as meaning annihilation, because the causes and effects of grass, trees, and so on, which have been growing since the first kalpa, still continue to be seen. If impermanence meant annihilation, then how could there still be causes for impermanent things like grass and trees? It would become causeless. This must undoubtedly be admitted as such. If it is not so, and the view that the meaning of impermanence is the cessation of continuity is true, then no sentient being would ever develop ignorance, because impermanence itself is annihilation. "Moreover" includes things like happiness and desire. Therefore, one will attain liberation without effort. If one thinks that the cause of all things arising is a permanent self, and because of that cause, there will be no view of annihilation for things like grass that continue, then permanent things that do not depend on causes and conditions are like the horns of a donkey, which do not exist, as has already been said. Alternatively, even if one admits that there is a self, this self cannot be the cause of beings' wandering, because even if there is a self, external and internal forms will appear to arise from things other than the self (examine), just as fire arises from the meeting of a jewel fire-mirror and the sun, water arises from the meeting of a water crystal and the moon, sprouts arise from seeds, and eyes arise from eye diseases, and so on, as can be seen. Just as forms arise from other things, they also appear to exist in dependence on other things, because one can see that things like fire exist because of causes like firewood and fuel. They also appear to perish from other things, because the causes like firewood are incomplete. If the self causes beings to wander...
Tibetan
་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་དེ་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དོ། ། གང་གི་ཚེ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་ས་བོན་བྱས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་མྱུ་གུ་བྱས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཆད་པ་དང་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དག་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐོག་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འཇོམས་པ་ལ་འབབ་པ་དེ་ཡང་མཁས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རིགས་སྔགས་ཀྱིས་ཆེས་རྒྱང་རིང་དུ་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ས་བོན་མེ་དང་ཕྲད་པ་ལྟར། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་མེད་ན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ས་བོན་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་པ་དེ་ན་རྒྱུ་ས་བོན་ནི་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་སྐྱེས་ཀྱང་ས་བོན་རང་གི་ངོ་བོ་ལྡོག་པ་མེད་པར་གནས་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་རྟག་པ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་དེ་གཉིས་ཀའང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་འདི་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བའི་རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ལའང་ཡོད་པས། དེ་དག་ལའང་རྟག་ཆད་ཀྱི་ཉེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དོན་གཞན་ཁས་བླངས་པས་འབྲས་བུ་འཇུག་པས་རྒྱུ་ཆད་པའི་ཉེས་པ་མི་སྤོང་སྟེ། བ་མེན་ཡོད་པས་བ་ལང་མ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་མ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་འཇུག་ན་རྒྱུ་ཆད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་དེ་དག་གིས་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁས་བླངས་པས་རྟག་ཆད་ལས་མི་འདའ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དངོས་པོ་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །རྟག་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ནི། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་དེ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། བདག་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་པའི་འགྲེལ
Chinese
如果是事物产生的因，那么万物的生灭等都依赖于它，如果不是这样，所以是无我的。当没有从常法产生的时候，那么如何从依赖于其他因缘的种子所产生的无自性，而生出作为无自性的苗芽呢？同样，智者应当了知，因和果的事物，如断灭和微细等一切无常且无自性的事物，都是从无常且无自性的因缘中产生的。这样一来，对于诸行，常与断灭如同金刚霹雳，摧毁世间和出世间的因果关系，智者也应以缘起之理的咒语远远地遮止。例如，如同种子遇到火，如果没有苗芽等果实的延续，就会变成断灭，因为从因种子中产生了名为苗芽的果实，所以因种子不会变成断灭。如果苗芽已经产生，但种子仍然保持其自身的状态而不改变，就会变成常法，因为种子的事物发生了改变，所以也不会变成常法。种子和苗芽这两者，因为其自身的状态没有成立，所以不是同一也不是他异。你们所说的这种舍弃常断的方法，在声称因果是刹那的你们自己的宗派中也有，那么他们也不会有常断的过失吗？他们声称因果是不同的实体，因此果实的产生并不能消除因的断灭的过失，就像有母牛的存在，小牛就不会死亡一样。我们声称因果不是他异的，因此果实的产生就没有因断灭的过失。此外，他们声称因果以自性成立，因此不能超越常断，如云：如果承认事物存在，那么就会陷入常与断的观点，因为该事物是常与无常的缘故。这是《瑜伽行四百论》中，关于破除我之修习的解释，也就是第十品释。
English
If it is the cause of things, then the arising and ceasing of all things depend on it. If it is not so, then it is selfless. When there is no arising from permanence, how can a sprout, which is without self-nature, arise from a seed, which is caused by other causes and conditions and is without self-nature? Likewise, the wise should know that all impermanent and selfless things, such as the cause and effect of things, such as annihilation and subtlety, arise from impermanent and selfless causes and conditions. In this way, for conditioned things, permanence and annihilation are like a vajra thunderbolt, destroying the causal relationship of samsara and nirvana, which the wise should also ward off from afar with the mantra of dependent origination. For example, just as a seed meets fire, if there is no continuation of fruits such as sprouts, it will become annihilation, because the fruit called sprout arises from the cause seed, so the cause seed will not become annihilation. If the sprout has already arisen, but the seed remains in its own state without changing, it will become permanent, because the thing of the seed has changed, so it will not become permanent either. Both the seed and the sprout, because their own state is not established, are neither the same nor different. This method of abandoning permanence and annihilation that you have spoken of is also present in your own school that claims that cause and effect are momentary, so will they not have the fault of permanence and annihilation? They claim that cause and effect are different entities, so the arising of the fruit does not eliminate the fault of the annihilation of the cause, just as the existence of a cow does not prevent the calf from dying. We claim that cause and effect are not different, so the arising of the fruit does not have the fault of the annihilation of the cause. Furthermore, they claim that cause and effect are established by their own nature, so they cannot transcend permanence and annihilation, as it is said: If one admits that things exist, then one will fall into the view of permanence and annihilation, because that thing is permanent and impermanent. This is the explanation of the tenth chapter of the Four Hundred Verses on the Yogic Practice, which is called "Showing the Meditation on the Refutation of Self."