Tibetan
ག་ཡོད་དེ། འདི་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་བདག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་དག་བདག་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ལས་གཉིས་ཀ་བྱེད་པ་པོ་དང་། དེ་དག་རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོར་ཡང་འདོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཡང་བདག་རྟག་པ་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་འདི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། བྱ་བ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ལའང་རྟག་པ་མེད་དེ། བྱ་བ་བརྩམ་པའི་སྔ་རོལ་ལས་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་འདི་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་སོང་ཞིང་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་ན་མ་མནན་པའི་ཕྱོགས་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་འདུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་དག་གིས་འཇིགས་པས་བདག་བྱ་བ་མེད་པར་ཁས་ལེན་ན་བྱ་བ་མེད་པ་བདག་ནི་མེད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་བྱེད་པས་ཡོད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གི བྱ་བ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་ཡོད་པར་བཞག་མི་ནུས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད་པས་བདག་ནི་མེད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་པ་ལ་ཁྱོད་རྒྱུ་ཅིས་མི་དགའ་སྟེ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བར་རིགས་སོ། ། གཉིས་པ་སྤྱིར་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་འདི་མེའི་ཚ་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན། ཀུན་ལ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཐ་དད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱེ་བྲག་པ་དང་གྲངས་ཅན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལས། ལུས་རེ་རེ་ཞིང་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་ཐ་དད་པ་དག་ཐ་དད་པར་བཏགས་པ་སྟེ་དཔེར་ན་སྣོད་ཐ་དད་པའི་ཆུའི་དབང་གིས་ཟླ་བ་གཅིག་ཉིད་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཅེར་བུ་པ་ལ་ལས་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིང་དང་གྲོག་མ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུ་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞུམ་པ་དང་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཅེར་བུ་ལུས་ཀྱི་ཚད་བཞིན་དུ། །སྲོག་ནི་ཞུམ་དང་རྒྱས་པར་སྨྲ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ལ་ལས་ནི་ཞུམ་པ་དང་རྒྱས་པ་མི་བཟོད་པར་བདག་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ཤིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་དག་གིས་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། འཁོར་བ་ན་ཉེར་འཚེ་དང་བཅས་པའི་བདག་རྟག་པ་ལ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་གནོད་པ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་ལ། ཉེར་འཚེ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་ཏེ་ཉེར་འཚེ་སྤངས་པའི་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ག་ལ་ཡོད། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན་གང་གིས་བདག་རྟག་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་ཐར་པ་ཡོད་པ་མི་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཐར་པ་འདོད་པས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཁས་བླངས་པར་བྱ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཆད་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐར་པ་འདོད་པའི་ཡ་མཚན་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཟད་པས་གྲོལ་བར་ཁས་བླངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ཏེ་བདག་འཛིན་སྤོང་བ་མི་རིགས་ཏེ། བདག་འཛིན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བདག་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་བཞིན། དེས་ན་བདག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པས་བདག་འཛིན་སྤངས་པའི་ངེས་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའང་བརྫུན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་འདོད་པས་བདག་མེད་པ་ཁས་བླངས་བར་བྱ་སྟེ། བདག་མེད་པ་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤོང་བས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཡོད་ན་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བདག་འཛིན་འཇུག་པར་ཐལ་བས་འཇིགས་པས་ཐར་པའི་ཚེ་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་དང་དེ་རྟོགས་གྲོལ་བར་ཁས་ལེན་ན། གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་བདག་གི་རང་བཞིན་དེ་ནི་སྔར་འཁོར་བའི་ཚེ་ཡང་མེད་ལ་མེད་པ་སྔར་ཡང་བདག་གི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་བ་ཅན་གཞན་དང་མི་ལྡན་པར་རྐྱང་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་པས་གང་མཐོང་བ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་གསེར་ལྕགས་དང་འདྲེས་པ་ན་ནང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་མི་གསལ་ལ། ལྕགས་དང་མ་འདྲེས་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་བདག
Chinese
因为有，这是因为与理相违，并且世间不认可的缘故。第五，破斥“我”是作者：胜论派认为，“我”是善与非善之业的作者，也是它们异熟的享受者。然而，他们的“我”不应是常恒的。因为如果这个“我”是作者，就必须承认它具有行为的原因。因为不做任何事情的，不会被认为是作者。与行为相关联的事物也不是常恒的，因为在开始行为之前，如果没有丝毫差别，就不可能进行行为。此外，如果认为这个“我”遍及一切处所，那么由于没有未被占据的地方，就不会有行走、来去、居住等行为。如果因为害怕这些过失而承认“我”没有行为，那么没有行为的“我”就等同于不存在。因为具有存在自性的事物，是通过做一些事情来确立存在的，而什么都不做的，就像虚空中的花朵一样，无法被确立存在。因为没有行为，“我”就等同于不存在。对于无我，你为何不欢喜呢？因为它是一切非正见颠倒的原因，所以理应欢喜。第二，总的破斥：如果这个“我”像火的热性一样以自性存在，那么对于所有人来说，以它为对境的认知就不会有差别。然而，事实并非如此。例如，胜论派和数论派等一些人认为，每个身体中无有差别的“我”像虚空一样遍及一切处所。其中一些人则认为，不同的身体是被假立为不同的，就像由于不同容器中的水的影响，同一个月亮显现为不同一样。耆那教徒中的一些人认为，对于蜜蜂、蚂蚁和大象等，由于士夫的身体大小不同，所以会看到收缩和膨胀。如是说：裸形外道如身量， 命亦说为缩与胀。有些人无法忍受收缩和膨胀，因此认为“我”只是微尘大小。依靠善逝的教法，生起正见，认识到缘起。
English
Because it exists, this is because it contradicts reason and is not accepted by the world. Fifth, refuting the "self" as the agent: The Vaisheshika school believes that the "self" is the agent of both dharma and non-dharma actions, and also the enjoyer of their maturation. However, their "self" should not be permanent. Because if this "self" is the agent, it must be admitted that it has the cause of action. Because one who does nothing is not seen as an agent. That which is associated with action is also not permanent, because if there is no difference before the commencement of action, it is impossible to perform the action. Furthermore, if it is thought that this "self" pervades all places, then since there is no place that is not occupied, there will be no actions such as walking, coming, going, and dwelling. If, fearing these faults, one admits that the "self" has no action, then the "self" without action is equivalent to non-existence. Because things that have the nature of existence are established as existing by doing something, but those who do nothing cannot be established as existing like a flower in the sky. Because without action, the "self" is equivalent to non-existence. Why are you not happy with no-self? Because it is the cause of reversing all non-righteous views, it is reasonable to be happy. Second, general refutation: If this "self" exists by its own nature like the heat of fire, then for all, the cognition with it as its object would not be different. However, this is not the case. For example, some of the Vaisheshika and Samkhya schools see the non-different "self" in each body as pervading all places like the sky. Some of them think that different bodies are posited as different, just as the same moon appears different due to the influence of water in different containers. Some of the Jains see shrinking and expanding in bees, ants, elephants, and so on, because the size of the purusha's body is different. As it is said: The naked one's body is the measure, The life is said to shrink and expand. Some cannot bear shrinking and expanding, so they see the "self" as just the size of a dust particle. Relying on the teachings of the Sugata, correct knowledge arises, and one recognizes dependent origination.
Chinese
那些以现量了知法性的智者们，视我为无自性。如是观见，因观见各异，故知我非以自性而存在。又，若我以自性存在，则不得解脱。譬如，轮回中，对于具有逼迫的常我，修习对治也无有损害，丝毫也不损害。对于具有逼迫的处境没有损害，即无法获得舍弃逼迫的解脱。因此，凡是认为我常恒者，不应有解脱。因此，欲求解脱者，唯应承认缘起。缘起是刹那性的，因果无间产生，因缘不具足则生起止息，故解脱是合理的。此外，所有希求解脱的奇特者，都承诺通过彻底断灭我及我所执而获得解脱。因此，若我以自性存在，则自性不可逆转，故在解脱的境地中，也应存在名为“我”的事物。如是，若能领悟无我，则不应舍弃我执，因为我执生起的因——我，未曾消失，如同轮回的境地。因此，认为通过证悟真如，断除我执的决定而获得涅槃，也成了虚妄。因此，欲求解脱者，应承认无我，通过无我及舍弃我执，方能获得解脱。若我存在，则解脱之际，我执将生起，因畏惧此过患，若承认解脱时存在无我之自性，并证悟此理而解脱，那么，在解脱之识中显现的我的自性，在先前的轮回中也不存在，不存在也如先前那般是我的自性。因为，不与他者相关联，在单独的体性上，若识不迷乱，则所见即是自性，如是宣说。譬如，黄金与铁混合时，内在的自性无法显现，而当不与铁混合时，如何照见自己的体性，那便是它的自性，如同此理，我亦如是。
English
Those wise ones who directly know the nature of reality see the self as without inherent existence. Seeing it in this way, because of the difference in views, they realize that the self does not exist by its own nature. Furthermore, if the self existed by its own nature, it would not be possible to be liberated. For example, in samsara, meditating on an antidote to the permanent self, which is accompanied by oppression, would not cause any harm, not even a little. Without harm to the state of being accompanied by oppression, how could one attain liberation, which is the abandonment of oppression? Therefore, those who believe in a permanent self cannot reasonably attain liberation. Therefore, those who desire liberation should only accept dependent origination. Dependent origination is momentary, and since cause and effect arise without interruption, and since birth ceases when the causes and conditions are incomplete, liberation is reasonable. Furthermore, all extraordinary beings who desire liberation assert that they are liberated by completely eradicating the self and the clinging to self. Therefore, if the self existed by its own nature, since there is no reversal in nature, there would still be something called "self" even in the state of liberation. If that were the case, it would not be reasonable to realize that there is no self and to abandon self-grasping, because the cause of the arising of self-grasping, the self, would still exist undiminished, just like in the state of samsara. Therefore, the assertion that one attains nirvana through the certainty of abandoning self-grasping by realizing the suchness of the self would also be false. Therefore, those who desire liberation should accept the absence of self, because liberation is reasonably attained through the absence of self and the abandonment of self-grasping. If the self existed, there would be the danger of self-grasping arising at the time of liberation. If one accepts that at the time of liberation there is the nature of no-self, and that one is liberated by realizing this, then the nature of the self that appears to the consciousness of liberation did not exist in the previous time of samsara, and the non-existence is just like the nature of the self was before. Because it is said that whatever is seen by a non-deluded consciousness in a solitary entity, without being associated with anything else, is its nature. For example, when gold is mixed with iron, its inner nature is not clear, but when it is not mixed with iron, the way its own entity is perceived is its nature. Likewise, the self is like that.