Tibetan
་བྱ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་པ་འདི་ཉིད་ཁས་བླང་བར་བྱ་བླ་ཡི། དོན་དམ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁས་བླང་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ཅིང་། དམ་པའི་དོན་ལ་འཁོར་འདས་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་མིག་ནད་བྱུང་དུ་དོགས་པས་མིག་འབྱིན་པ་རྗེས་སུ་མི་བསྒྲུབ་ཀྱི། ནད་སེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་བཏང་བ་མཆོག་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དངོས་པོ་རྟག་པ་དགག་པ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དགུ་པའི་འགྲེལ་པའོ།།། །། ལེའུ་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད། གཉིས་པ་ལ་བདག་དགག་པ་དང་། བདག་མེད་ལ་ཆད་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། སོ་སོར་དགག སྤྱིར་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ལྔ་ཡོད་པའི། དང་པོ་བྱེ་བྲག་པའི་བདག་དགག་པ་ལ། ངོ་བོ་དགག སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་དེ་མ་མཐོང་བས་ཆད་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་འདི་ཉིད་བླའི་ཞེས་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཞེ་ན། བདག་རང་གི་ངོ་བོས་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དེ་ངེས་པར་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་དམ་མ་ནིང་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་སྟེ། རྟོག་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ནི་བདག་གཉིས་སྨྲ་སྟེ། འདི་ལྟར་ནང་དང་ཕྱིའི་བདག་གོ །དང་པོ་ལུས་ཀྱི་ཁོང་ན་གནས་ཤིང་དབང་པོའི་ཚོགས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དགེ་མི་དགེའི་འབྲས་བུ་ཟ་བ་པོར་གྱུར་པའོ། །ཕྱིའི་བདག་ནི་ལུས་དང་དབང་པོ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ནང་གི་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་སོ། །གལ་ཏེ་ནང་གི་བདག་བུད་མེད་དུ་རྟོག་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འདོར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་གཞན་དུ་བརྗེས་ཀྱང་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པས་རྟག་ཏུ་བུད་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཆོལ་བ་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བུད་མེད་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་ནང་བདག་བུད་མེད་མ་ཡིན་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ལ། མ་ནིང་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་མི་ཤེས་པ་གཏི་མུག་གི་དབང་འབའ་ཞིག་ལས་ཁྱོད་བདག་ནི་ཕོའོ། །མོའོ། །མ་ནིང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཤེས་པས་སྦྲུལ་དུ་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱིའི་རྟགས་ཡིན་ལ། དེ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་ནང་གི་བདག་ཀྱང་སྐྱེས་པ་སོགས་སུ་རྟག་གོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ཕྱིའི་བདག་ལུས་རྩོམ་བྱེད་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཕོ་མོ་མ་ནིང་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟགས་ངེས་པར་འགྱུར་ལ། ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འབྱུང་བ་ཡོད་པས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཕོ་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་དམིགས་པར་འགྱུར་ན། འདིར་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་སྟེ་ཕྱིའི་བདག་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཕོ་མོ་མ་ནིང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་མི་རིགས་སོ། ཁྱོད་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕོ་མོ་ལ་སོགས་སུ་འདོགས་པ་ཐལ་བ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལའང་འཕྲུལ་འཁོར་དང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་སོགས་ལྟར་རྟགས་མེད་པ་ཕྱིས་རྟགས་དང་ལྡན་པ་མི་འགལ་བས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟགས་ངེས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། ཁྱེད་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ལ་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་རིགས་པས་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟགས་ངེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་མེའི་ཚ་བ་ནི་འགའ་ལའང་ཚ་བ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སྟེ། བདག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་གྱི་བདག་ཏུའང་འགྱུར་དགོས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ངར་འཛིན་ཡུལ་གྱི་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངའི་བདག་མིན་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དེ་རང་གི་དངོས་པོ་བདག་མིན་ཏེ། ཀུན་གྱི་བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན་ངར་འཛིན་དང་བདག་ལ་ཆགས་པ་འདི་གཉིས་རྒྱུ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་འདོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་དང་སྐྱེ་བ་པོ་དང་ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་
Chinese
因此，我等为了善好，应当信受这世俗谛，而不应于一切时分信受胜义谛。因为在世俗谛中，依瓶、衣等而假立少分，而在胜义谛中，轮涅皆不存在。因此，如同因害怕眼疾而不会去挖眼，同样，因厌离轮回痛苦，舍弃痛苦本身才是殊胜，并非一切皆无。瑜伽行四百论中，破除常有事物之修习开示，即第九品之释。第十章之辨析。 第二，分为破除我，以及消除于无我之断灭过失两部分。第一部分，分为个别破除和共同破除两种。第一部分有五点。第一，破除分别之我，分为破除自性和破除能立两部分。第一部分是：如果所谓的我以自性存在，那么由于未见其于涅槃中，并因害怕断灭，则会变成“此世间是殊胜的”等等。因此，我不以自性存在。如果存在，则其必定会变成男人、女人或双性人，因为没有其他的分别。外道们主张有两种我，即内在之我和外在之我。第一种，安住于身体内部，使诸根之集合进入对境，是内在的作者，是成为我执之境的，是成为享用善与非善之果者。外在的我，是身体和诸根聚合的自性，对内在的我有所助益。如果内在的我被认为是女人，那么由于是不舍弃自性的自性，即使转生到其他世，由于不依赖于其他，也会恒常是女人。然而，事实并非如此，因为也能见到错乱，并且女人等并非我的功德。因此，当内在的我不是女人，并且如前所说的理由，不是男人，也不是双性人的时候，那时只是由于无知愚昧的力量，你才会认为我是男人，我是女人，我是双性人。
English
Therefore, wishing for goodness, we should accept this worldly truth, but not accept the ultimate truth in all ways. Because in the worldly truth, there is a slight designation based on things like pots and cloths, but in the ultimate truth, neither samsara nor nirvana exists. Therefore, just as one would not pluck out one's eyes for fear of eye disease, similarly, by being disgusted with the suffering of samsara, it is superior to abandon suffering itself, but not to make everything non-existent. In the Four Hundred Verses on Yoga Practice, the teaching on meditating on the refutation of permanent things is the commentary on the ninth chapter. Explanation of the Tenth Chapter. Secondly, it is divided into refuting the self and eliminating the fault of annihilation in non-self. The first part has two parts: individual refutation and general refutation. The first part has five points. First, in refuting the specific self, there are two parts: refuting the essence and refuting the proof. The first part is: If something called self exists by its own essence, then because it is not seen in nirvana and because of the fear of annihilation, it would become "this world is superior," etc. Therefore, the self does not exist by its own essence. If it exists, then it must necessarily become a male, a female, or a hermaphrodite, because there is no other distinction. The heretics assert two selves, namely the inner and outer self. The first dwells inside the body and causes the collection of faculties to enter the object, is the inner agent, is the object of ego-grasping, and is the one who enjoys the fruits of virtue and non-virtue. The outer self is the nature of the aggregation of body and faculties, and benefits the inner self. If the inner self is conceived as a woman, then since it is a nature that does not abandon its own nature, even if it is transferred to another life, it will always be a woman because it does not depend on others. However, this is not the case, because confusion is also observed, and womanhood, etc., are not qualities of the self. Therefore, when the inner self is not a woman, and as stated above, is not a man, nor a hermaphrodite, then at that time, it is only due to the power of ignorance and delusion that you think, "I am a man, I am a woman, I am a hermaphrodite."
Chinese
譬如不认识绳子的自性而误以为是蛇一样。如果说男人等是外在的标志，并且由于与此相关，内在的我也会被认为是男人等，那么，当外在的我，即构成身体的四大元素，本身并不具有男性、女性或双性的自性。如果它们有自性，那么所有的身体都会有确定的标志，因为它们会遵循这些元素的自性。即使是黏糊糊的东西等也含有元素，那么它们的自性所具有的男性、女性等标志也会被识别出来。但事实并非如此。如果那样的话，为什么外在的我，即这些元素，会变成男性、女性或双性呢？这是不合理的。如果说你也同样犯了依赖身体的元素而执着于男性、女性等的过失，那么，我们是因为缘起，所以元素没有自性。对于没有自性的事物来说，就像机械装置和幻术中的男人和女人一样，没有标志后来才具有标志并不矛盾，因此在任何情况下都没有标志确定的过失。你认为元素具有自性，但自性不可能改变，因此自性如何，标志也必然如何。此外，就像世间没有哪个火不热一样，如果我以自己的自性存在，那么一个人的我就必须是所有人的我，那么你所执着的我的对象就不是我的我，因为那不是我们所执着的对象，也不是执着的对象。因为如此，你所执着的那个对象不是自己的实物我，因为那不是所有人执着的确定对象。如果我不存在，那么我执和对我的执着这二者从何而来呢？正如前面所说的那样，因为没有发现与蕴不同的我。就像依赖车子的各个部分而称之为车子一样，依赖于色等无常且无自性的事物，而称之为我、有情、命、生者、力生者、作者和感受者。
English
For example, it is like mistaking a rope for a snake because one does not recognize its own nature. If you say that male, etc., are external signs, and that because of their association, the internal self is also always considered to be male, etc., then, when the external self, the four great elements that compose the body, do not inherently possess the nature of male, female, or hermaphrodite. If they did, then all bodies would have definite signs because they would follow the nature of those elements. Even slimy things, etc., contain elements, so the signs of male, female, etc., which are the nature of those elements, would be identifiable. But this is not the case. If that were so, why would the external self, those elements themselves, become male, female, or hermaphrodite? That is unreasonable. If you say that you are equally at fault for clinging to male, female, etc., based on the elements of the body, then, we say that because we are dependently originated, the elements are without inherent existence. For things without inherent existence, like mechanical devices and illusory men and women, it is not contradictory to be without signs and later possess signs, so there is no fault of definite signs in any case. You say that the elements have inherent existence, but inherent existence cannot change, so the signs must necessarily be as the inherent existence is. Furthermore, just as there is no fire in the world that is not hot, if the self exists by its own nature, then the self of one person must be the self of all, so the object of your grasping at self is not my self, because it is not the object of our grasping at self, nor is it the object of clinging to self. Because that is so, that object of your grasping at self is not the self as its own entity, because it is not the definite object of everyone's grasping at self. If there is no self, then from what do these two, grasping at self and clinging to self, arise? As has been said, because the self that is different from the aggregates has not been found. Just as one relies on the parts of a chariot and calls it a chariot, so too, relying on impermanent and selfless things like form, one calls it self, sentient being, life, being born, born of power, agent, and feeler.