Tibetan
་པ་དེས་ན་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡུལ་གང་ནའང་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྐྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་དོ། ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན་དོན་གྱིས་གོ་བས་དུས་ནམ་ཡང་ཡུལ་གང་ཞིག་ཏུའང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་རྟག་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱོར་བར་རྟོགས་སོ། །དེས་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དང་རྟག་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གཟིགས་པར་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ལ་བདག་དགག ནམ་མཁའ་དགག དུས་དགག རྡུལ་ཕྲན་དགག ཐར་པ་རྟག་པ་དགག དུས་གསུམ་རྟག་པ་དགག་པ་དང་དྲུག་གི དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡོད་ལ། བདག་ནི་དེ་དག་གམ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་ཅིང་དེ་ཡང་རྟག་པ་ཞིག་སྟེ། ཡོད་ཅིང་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་ན་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྟག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར། དངོས་པོ་དང་རང་བཞིན་དང་བདག་དང་རྟག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མེད་པར་ནི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མེད་དེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དེ་ཡོད་པ་ཡང་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་དེ་སྤང་བར་འདོད་པས་བདག་རྒྱུ་ལྡན་དུ་ཁས་ལེན་ན་གང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་རྟག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་གྲུབ་པ་ནི་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པར་གསུངས་ཏེ། མཁས་པས་རྟེན་འབྱུང་ཆོས་རྣམས་ཤེས་འགྱུར་ཏེ། །མཐར་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་པའང་མིན། །རྒྱུ་བཅས་རྐྱེན་བཅས་ཆོས་ནི་ཤེས་འགྱུར་ཏེ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་ཆོས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་བུམ་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་བྱས་པ་རྣམས་མི་རྟག་པར་མཐོང་ནས་དོན་གྱིས་གོ་བས་བདག་ལ་སོགས་པ་མ་བྱས་པ་རྣམས་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་དག་བྱས་པར་མཐོང་ནས་མ་བྱས་པ་གལ་ཏེ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་ན། དོན་གྱིས་གོ་བས་བྱས་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མཐོང་ནས་མ་བྱས་པའི་རྟག་པ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་མངོན་པ་ལས། ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། སོ་སོར་མ་
Chinese
因此，任何事物在任何地方、任何时候，如果不依赖于因和缘而产生，那是不存在的。因为如此，所以实际上可以理解为，无论何时何地，都不存在像虚空等不由因缘所造的常法。因此，可以确定如来是如实见，因为由他宗遍计的事物不是缘起，所以没有有和常。第二部分是否定我、否定虚空、否定时间、否定微尘、否定常恒解脱、否定三时常恒，共六部分。第一部分是：如果快乐等事物是缘起法，而我则是这些事物或聚合的因，因此我存在，而且是常恒的，因为存在且不具因。如果我存在，那么其他同类的常恒事物也存在。但这是不合理的，因为事物、自性、我和常恒只是名称不同而已。没有因，则没有事物等，就像兔角等一样。虚空等不定也是不合理的，因为它们的存在也会被否定。如果想要避免这个过失，而承认我具有因，那么凡是具有因的事物都不是常恒的，就像快乐等一样。因为如此，所以佛陀说，由无因而成立是不可能的。如经云：智者应知缘起法，不依止于断常等边见。应知有因有缘法，无因无缘则无有。如果因为见到瓶子和快乐等有为法是无常的，所以认为我和其他无为法是常恒的，那么，既然见到瓶子等无常是有为法，如果承认无为法是常恒的，那么实际上，既然见到有为法的存在，那么无为法的常恒就像虚空中的花朵一样，是不存在的。第二部分是，在《阿毗达磨》中说：虚空和分别灭，以及非分别
English
Therefore, any phenomenon that arises in any place or time without depending on causes and conditions simply does not exist. Because this is so, it is understood that in reality, there is never any permanent thing, such as space, that is not created by causes and conditions. Thus, it is established that the Tathagata sees things as they are, because things conceived by others are not interdependent, and therefore do not possess existence or permanence. The second part consists of six sections: refuting the self, refuting space, refuting time, refuting atoms, refuting permanent liberation, and refuting the permanence of the three times. The first section is: If happiness and other phenomena that arise interdependently exist, and the self is the cause of these phenomena or their aggregation, then the self exists and is permanent, because it exists and is without cause. If the self exists, then other permanent phenomena of the same kind also exist. But this is not reasonable, because things, nature, self, and permanence are just different names. Without a cause, there are no things, like rabbit horns. The uncertainty of space and so on is also unreasonable, because their existence would also be negated. If one wants to avoid this fault and admits that the self has a cause, then whatever has a cause is not permanent, like happiness and so on. Because this is so, the Buddha said that what is established from no cause is not established by the Knower of Reality. As it is said: The wise will know the laws of dependent arising, and will not rely on extreme views. The wise will know the laws with cause and condition, and the laws without cause and condition do not exist. If, because one sees that made things like pots and happiness are impermanent, one thinks that the unmade things like the self are permanent, then if one sees that impermanent things like pots are made, and if one admits that the unmade is permanent, then in reality, since one sees the existence of made things, the permanence of the unmade, like flowers in the sky, does not exist. The second part is: In the Abhidharma it says: Space and analytical cessation, and non-analytical
Tibetan
བརྟགས་པའི་འགོག་པ་རྣམས་རྟག་པ་དང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། འདུས་མ་བྱས་རྟག་པ་འགོག་པ་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གནོད་དོ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྟག་གོ་ཞེས་དེ་དག་མིང་ཙམ་དུ་མ་རྟོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་རྟོག་པར་ཟད་ཀྱི། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་དོན་དམ་པར་ལྟ་ཞོག འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་པ་དང་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ཙམ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཙམ་དང་། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་མ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལ་དེ་དང་དེའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་རྟག་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་དག་དངོས་པོར་མེད་པས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཙམ་ལ་རྟག་ཅེས་གསུངས་ཀྱི། བསྒྲུབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ནི་རྟག་སྟེ། ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་ནི་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ཕྱོགས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ན། ཤར་གྱི་བུམ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཅན་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ཀྱི་ཤར་ནུབ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀུན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གནས་ན་དེ་དང་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཤར་གྱི་བུམ་པ་ཡང་ཡུལ་ཀུན་ལ་གནས་པར་ཐལ་བས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་འདི་སྤང་བར་འདོད་པས་ཤར་ལ་ཁྱབ་པའི་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་ཕྱོགས་གཞན་ལ་མི་གནས་པར་ཁས་ལེན་ན། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཅན་ནམ་མཁའ་ལ་ནུབ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་གཞན་དང་གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཡོད་པ་ཁས་བླངས་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ནམ་མཁའ་ཉིད་ནི་དུ་མ་དང་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། གང་ཞིག་རྒྱུར་ཡོད་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འཇུག་ཅིང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་ཀྱང་གང་མེད་པས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ལྡོག་པའང་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ལས་དུས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་ལ། དེ་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དུས་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་དེས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དུས་དེ་ནི་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདིའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ
Chinese
因为已承认了分析的止灭是常恒和实有的缘故。如果说，对于已承认的常恒的非复合（法），以承认（其为常恒）会造成损害吗？（答：）虚空和两种止灭等等是常恒的，仅仅是那些不了解这些只是名称的，如分别说部等的宗派论者才会如此臆测。通达事物真实本性的圣者们，不要说从究竟的层面看待它们，即使从世俗的层面，也没有见到常恒和实有的说法。比如，虚空仅仅是无色，分别的止灭仅仅是智慧断除了烦恼，非分别的止灭仅仅是由于因缘不具足而没有产生，仅仅是对这些施加了这些名称而已。经部中说“常”是因为这些在事物上不存在，所以没有改变，仅仅是就此而说“常”，而不是主要显示要成立的（常恒）。如果说，虚空是常恒的，因为它是周遍的。不常恒的不是周遍的，如瓶子一样。如果说，虚空周遍一切方所，那么与东方的瓶子相连的虚空的部分，作为有方所的虚空，它周遍哪里呢？它不是存在于东西等一切方所吗？如果存在于一切方所，那么与它本体无别的东方的瓶子也应存在于一切方所了。如果想要避免这个过失，而承认周遍东方的虚空的部分不存在于其他方所，那么因此就必须承认有方所的虚空对于西方等其他方所也是非常清楚地存在的。如果这样，那么虚空本身就变成了多个，并且不是周遍的了。第三，主张时间为因的人们说，如果存在作为因的时间，那么幼芽等果实会在某个时间出现，即使存在因缘，但由于缺少某些条件，在某个时间也会停止，从这些可以推断出时间的存在。如果时间存在，但原因不明显，因此它是常恒的。如果是这样，那么从常恒的时间中产生的幼芽等也应恒常产生，因为因是恒常邻近的。如果说，它产生果实的能力依赖于其他条件，那么时间就变成了受其他条件支配的，这个（时间）产生果
English
Because it is admitted that analytical cessations are permanent and existent. If it is said, does the admission (of permanence) harm the permanent unconditioned (dharmas)? (Answer:) That space and the two cessations, etc., are permanent is only speculated by sectarian proponents such as the Vaibhashikas who do not understand that these are merely names. The noble ones who are skilled in the true nature of things, let alone viewing them as ultimately real, do not even see the terms of permanence and existence in conventional terms. For example, space is merely the absence of form, analytical cessation is merely the abandonment of afflictions by wisdom, and non-analytical cessation is merely the non-arising due to the lack of causes and conditions; these are merely labeled with those names. The sutras say "permanent" because these do not exist as things, so they do not change; it is merely said to be "permanent" in this sense, not to primarily show what is to be established (as permanent). If it is said, space is permanent because it is pervasive. What is impermanent is not pervasive, like a pot. If it is said that space pervades all directions, then where does the part of space that is connected to the eastern pot, as the space with a direction, pervade? Does it not exist in all directions such as east and west? If it exists in all directions, then the eastern pot, which is inseparable from it, should also exist in all directions. If you want to avoid this fault and admit that the part of space that pervades the east does not exist in other directions, then you must admit that the space with a direction also exists very clearly in other directions such as the west. If so, then space itself becomes multiple and not pervasive. Third, those who assert time as a cause say that if time exists as a cause, then fruits such as sprouts will appear at some time, and even if causes and conditions exist, they will cease at some time due to the lack of certain conditions, from which the existence of time can be inferred. If time exists but the cause is not evident, then it is permanent. If so, then sprouts, etc., arising from permanent time should always arise, because the cause is always near. If it is said that its ability to produce fruit depends on other conditions, then time becomes subject to other conditions, and this (time) produces frui