Tibetan
ཤུགས་ཟད་ན་མཐར་གྱིས་ཉམས་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་བཅད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལས་ཀུན་ཟད་པའི་གོ་འཕང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པས་བློ་བསྐྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ལས་སྤང་བར་བྱ་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་གི་ཡང་ཐོག་མའི་རྒྱུ་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་གཅིག་ལའང་རྒྱུ་མཐའ་ཡས་པ་རྒྱས་པར་མཐོང་ནས་གང་ཞིག་ལ་འཇིགས་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་དཔག་གིས་མི་ལང་བའི་ཚང་ཚིང་གིས་ཆེས་རྒྱུ་བར་དཀའ་བའི་འཁོར་བའི་འབྲོག་ཆེན་པོ་ལས་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་བ་དང་། དེ་ལས་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་རིགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་སྤྱིར་བསྟན། ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། གང་གི་དོན་དུ་ལས་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ངེས་པར་འགྲུབ་ན་འབད་པར་རིགས་ནའང་འབྲས་བུ་དེའང་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། འགྲུབ་སོ་ཅོག་ཀྱང་ངེས་པར་ཡུན་དུ་མི་གནས་པར་མཐར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སྙིང་པོ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དེའི་དོན་དུ་ལས་ལ་འབད་པས་ལུས་སེམས་ཅི་སྟེ་འཇོམས། དེའི་ཕྱིར་ལས་སྤོང་བ་ལ་སྒྲིམ་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱང་ངེས་པར་འཇིག་སྟེ། འདི་ལྟར་མཁར་བརྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ནི་འབད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་མང་པོས་བྱེད་ལ། བྱས་ཟིན་འབད་པ་མེད་པར་འཇིག་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱོད་ལས་དེ་དག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལས་ལ་ཆགས་བྲལ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པ་བདག་ཉིད་བླུན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། ། གལ་ཏེ་ལས་འབད་མེད་དུ་འཇིག་ཀྱང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་འདས་པ་ལ་བདེ་བ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་མིན་ཏེ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་བྱུང་བ་ལའང་བདེ་བ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་ཅིང་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བདེ་བ་ལ་བརྐམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ལས་སོགས་པའི་ངལ་བ་འདི་འབྲས་བུ་གང་གི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཁང་པ་བརྩིགས་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དགག བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། དང་
Chinese
当力量耗尽时，最终会看到衰败。同样，当一切业力都被切断时，一切痛苦都将止息。因此，对于获得一切业力耗尽的涅槃果位，有智慧的人会发起精进。第二，为什么要舍弃业力呢？因为业力的果报轮回是毁灭的根源。就像这样，当从无始以来所产生的有色和无色的果报，其中一个果报的最初原因显现时，即使是一个果报，也会看到无量的因缘增长，那么谁不会感到恐惧呢？因此，对于因缘无法估量的、极其难以穿越的轮回大荒野，应该经常感到厌倦，并努力寻求从中解脱的方法。第三，分为总的阐述和特别的解释两种。第一，为了某个目的而做的业力，如果那个果报必定会实现，那么努力是应该的，但是那个果报也不是全部都会必定实现，即使实现了，也必定不会长久存在，最终会毁灭。那么，为了那个没有意义的果报，努力造业，为何要摧残身心呢？因此，应该努力舍弃业力。此外，就像果报一样，业力也必定会毁灭。比如，建造城堡等等的业力，需要付出巨大的努力和许多方法才能完成。完成之后，会看到它不费吹灰之力就毁灭了。即使这样，你仍然要做这些业力，这表明你对业力毫无厌离，这只会显示出你的愚蠢。如果说，即使业力不费吹灰之力就会毁灭，但因为它是快乐的根源，所以不会对它产生厌离，那么，对于过去的意识来说，没有快乐，因为它已经灭绝了。对于未来的意识来说，也没有快乐，因为它还没有产生。对于现在产生的意识来说，也没有快乐，因为它只是刹那间生灭，并且因为它的本性就是流逝，所以不会停留。因此，贪求快乐的你，为了快乐的根源——业力等等而付出的这些辛劳，是为了什么果报呢？应该想到，这就像在水边建造房屋一样，毫无意义。第二，分为驳斥善业和驳斥非善业两种。首先分为五点，第一
English
When strength is exhausted, one will eventually see decay. Similarly, when all karmas are cut off, all suffering will cease. Therefore, the wise should generate diligence in order to attain the state of nirvana where all karmas are exhausted. Second, why should karma be abandoned? Because the fruit of karma, samsara, is the cause of destruction. Just as, when the fruit of form and formlessness that has come from beginningless time, when the initial cause of even one fruit appears, one sees the infinite causes growing even in one fruit, then who will not be afraid? Therefore, one should always be weary of the great wilderness of samsara, which is extremely difficult to traverse due to the immeasurable thicket of causes, and one should strive for a means of liberation from it. Third, there are two types: general exposition and specific explanation. First, if the fruit of the karma done for a certain purpose is certain to be achieved, then effort is appropriate, but that fruit is not all certain to be achieved, and even if it is achieved, it is certain not to last long, and will eventually be destroyed. Then, why destroy body and mind by striving for karma for that meaningless fruit? Therefore, one should strive to abandon karma. Furthermore, like the fruit, karma is also certain to be destroyed. For example, the karma of building a castle, etc., is done with great effort and many methods. After it is done, one sees it destroyed without effort. Even so, you do these karmas, which shows that you have no aversion to karma, which only shows your foolishness. If it is said that even though karma is destroyed without effort, one will not become detached from it because it is the cause of happiness, then there is no happiness for the past consciousness because it has ceased. There is also no happiness for the future consciousness because it has not yet arisen. There is also no happiness for the present consciousness because it is destroyed in an instant and does not remain because its nature is to pass away. Therefore, you who crave happiness, for what fruit is this labor of karma, etc., the cause of happiness? One should think that it is like building a house by the water, it is meaningless. Second, there are two types: refuting meritorious karma and refuting non-meritorious karma. First, there are five points, first
Tibetan
པོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་ལས་སོག་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བའི་དོན་དུ་དགེ་བའི་ལས་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་མཐོ་རིས་ཀྱང་དམྱལ་བ་དང་མཚུངས་པར་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱགས་པ་དང་བག་མེད་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོའི་མེ་འབར་བའི་ཕྱིར་དང་། གཏི་མུག་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཡང་དགའ་བ་མི་སྐྱེ་བའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྲིད་པ་གང་འཇིགས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དཀོན་ཏེ་དེས་ན་མཐོ་རིས་ཀྱང་སྤང་བྱ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་འཁོར་བའི་སྐྱོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་འབར་བས་བསྐོར་བ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར། གལ་ཏེ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པར་ནུས་ན། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འདིའི་སེམས་ཏེ་སྙིང་ལུས་དང་ལྷན་ཅིག་རྣམ་པ་བརྒྱར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདི་གྲོགས་པོའི་གསོབ་ཀྱིས་གཡོགས་པའི་དགྲ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའོ། ། གཞན་ཡང་འཁོར་བ་འདི་ན་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ་དག་བདེ་བར་གྲགས་ན། དེ་དག་ཀྱང་ངེས་པར་དཔྱད་ན་དགའ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རློམ་པ་ཅན་མིན་པ་དཀོན་ལ། རློམ་པ་ཅན་དག་ཀྱང་རང་མཆོག་ཏུ་རྟོག་ཅིང་རང་དང་མཉམ་པ་དང་ལྷག་པ་དག་མི་བཟོད་པ་ན་གཞོམ་པར་འདོད་པས་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་གཞན་གཞོམ་པར་འདོད་པས་བརྩེ་བ་མེད་པ་ལ་ནི་ངན་འགྲོའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྣང་བ་ནས་སྣང་བར་འགྲོ་བའི་གང་ཟག་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྐྱེད་པས་ངེས་པར་ཐུར་དུ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རློམ་པ་ཅན་སྡིག་པ་སྤྱོད་པས་སྨད་པ་ཡིན་ཡང་རློམ་ཅན་མིན་པ་དག་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་དགེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བསྔགས་པར་འོས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ན་ཕྱི་མའི་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཁས་བླངས་ཏེ་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཡིད་ལོག་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ། ཤི་འཕོས་ནས་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དམིགས་ཤིང་
Chinese
驳斥为了天界而造作之事：如果为了天界的安乐而必须毫不犹豫地行善，那么在那些能洞察真相的智者看来，即使是天界，包括欲界天等，也会像地狱一样令人恐惧，因为天界是滋生骄慢和各种放逸的根源，并且由于从悦意的境界中产生强烈的烦恼之火，以及愚痴占据主导地位。因此，对于那些不以天界安乐为乐的智者来说，在任何情况下，很少有不令人恐惧的存在，因此天界也应被舍弃。此外，正如精通于分别观察轮回过患的圣者们所见，整个轮回都被痛苦之火所包围。如果愚昧的凡夫俗子们能够清楚地认识到轮回的痛苦，那么仅仅一瞬间，他们的心，连同血肉之躯，就会粉碎成一百份。正因为他们没有认识到这一点，所以他们才会像对待被友谊的糖衣包裹的敌人一样，对轮回乐此不疲。此外，在这个轮回中，那些拥有高贵出身、丰厚财富和权势的人被认为是幸福的，但如果仔细考察，他们并非快乐的所在。例如，那些拥有高贵出身和财富等的众生，很少不骄傲自满。而那些骄傲自满的人，总是认为自己是最优秀的，无法忍受与自己平等或超越自己的人，因此想要压制他人，变得缺乏慈悲心。对于那些想要压制他人、缺乏爱心的人来说，又怎么能真正达到恶道的尽头呢？因此，世尊说，从光明走向光明的人非常稀少，因为高贵出身和财富所滋生的傲慢，必然会导致堕落。如果说骄傲自满的人因作恶而受到谴责，那么那些不骄傲自满的人，为了天界的利益而行善，就应该受到赞扬吗？要知道，那些为了来世的天界而发誓守持梵行，从而对欲望的境界感到厌恶的人们，死后转生到天界，以悦意的境界作为他们修法的果报目标，
English
Refuting the Fabrication of Actions for the Sake of Heaven: If it is said that one must unhesitatingly perform virtuous deeds for the sake of the happiness of heaven, then to those wise ones who see the truth, even heaven, including the desire realm heavens, will be a source of fear, just like hell. This is because heaven is the source of arrogance and various forms of heedlessness, and because of the fierce fire of afflictions that arises from pleasant realms, and because ignorance predominates. Therefore, for those wise ones who do not rejoice in the happiness of heaven, there is rarely any existence that does not inspire fear in every way. Thus, even heaven should be abandoned. Furthermore, just as the noble ones, who are skilled in discerning the faults of samsara, see the entire cycle of existence as being surrounded by the blazing fire of suffering, if ignorant ordinary beings could clearly recognize the suffering of samsara in every way, then in that very instant, their minds, together with their flesh and blood, would be shattered into a hundred pieces. It is because they do not realize this that they delight in samsara as if it were an enemy covered with the sugar coating of friendship. Moreover, in this samsara, those who possess noble birth, abundant wealth, and power are considered to be happy, but if examined carefully, they are not a source of joy. For example, among those beings who possess noble birth and wealth, it is rare to find those who are not arrogant and conceited. And those who are arrogant and conceited always think of themselves as the best, and are unable to tolerate those who are equal to or superior to themselves, and therefore desire to suppress others, becoming devoid of compassion. For those who desire to suppress others and lack love, how can they truly reach the end of the lower realms? Therefore, the Blessed One said that those who go from light to light are extremely rare, because the arrogance engendered by noble birth and wealth inevitably leads to downfall. If it is said that the arrogant are condemned for committing evil deeds, then should those who are not arrogant, who perform virtuous deeds for the sake of heaven, be praised? Know that those who vow to observe celibacy for the sake of heaven in the next life, thereby becoming disgusted with the realm of desire, are reborn in heaven after death, aiming at pleasant realms as the object of the fruit of their Dharma practice,