Tibetan
སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། འདུས་མ་བྱས་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་བཅས་པ་མེད་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ནི། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དེས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་ཏུ་ནི་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནམ་ཡང་བློ་གྲོས་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་མེ་ཉེ་བར་ཞི་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་བྱང་བས་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང་། གཞན་ཡང་ལམ་དེ་ལ་གཟུད་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པའོ།།། །། ལེའུ་བདུན་པའི་རྣམ་བཤད། གསུམ་པ་ལས་སྤང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ལ། འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། རྒྱུ་ལས་སྤོང་ཚུལ། ལས་སྤངས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་སྤྱིའི་ཉེས་དམིགས། ཁྱད་པར་བདེ་འགྲོ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་། སྲིད་པ་ཟད་པ་ལ་བརྩོན་པར་གདམས་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ལས་སྤང་བར་འདོད་ནས་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བྱུང་བ། མ་རིག་པ་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་སྦྲུལ་གྱིས་གང་བ། ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཆུའི་སྲིན་པོས་དཀྲུགས་པ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བའི་ཀློང་འཁོར་མང་བ། ཁྲག་དང་མཆི་མ་དང་འོ་མའི་ཆུ་ཕྲན་རྒྱས་པ། རྒ་བ་ན་བ་འཆི་བའི་རླབས་ཆིལ་ཆིལ་གཡོ་བ། མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དང་། འཁྲུག་པའི་ཉ་དང་རུས་སྦལ་དང་ཉ་མིད་ལ་སོགས་པ་ལོང་ལོང་དུ་མས་དཀྲིགས་པ་འདི་ལ། ཕ་རོལ་དང་གཏིང་གི་མཐའ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁྱེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མ
Chinese
如果具有上述三种特征，那么识蕴由于每一刹那都缘取对境，因此没有住留，没有生起，如同非缘起法一样。没有生起，又怎么会有无常呢？因此，识蕴由于远离生、住、灭三种状态，所以没有自性。如经中所说：“识如幻，日亲（佛陀）所宣说。”凡是没有自性的，就如影像一般是空性的。因此，所有遍计所执的三界也都是空性的。因此，如果瑜伽士能够如实地认识到识蕴的生起和住留等没有自性，如同影像一般，那么贪欲等烦恼就永远不会在智慧中驻留。这样，烦恼之火得以平息，心得以清净，从而能够利益众生，并且引导他人走上这条道路。《四百论》中，关于断除烦恼之法，第六品的解释完毕。 第七品之释 第三，关于从因上断除烦恼之法，分为三个方面：果报轮回的过患，从因上断除的方法，以及断除烦恼的必要性。第一部分是关于轮回总体的过患，以及特别驳斥对善趣的执着。第一部分又分为两个方面：正文，以及劝勉努力断除有。第一部分是说，为了从因上断除烦恼，通过揭示果报轮回的过患，从而生起厌离心。轮回是巨大的痛苦之海，遍布四面八方，从无始以来就存在。其中充满了无明和傲慢等毒蛇，被六十二种邪见的恶水所搅动，充满了生死的漩涡，血、泪和乳汁汇集成河流，衰老、疾病和死亡的波浪汹涌澎湃，充满了哀嚎和悲鸣，痛苦和不适，以及各种各样的鱼、乌龟和海怪。这个轮回的此岸和彼岸，以及深渊的尽头，在任何情况下都不存在。你们这些无知的凡夫，
English
If it possesses the three characteristics mentioned above, then consciousness does not arise because each moment it engages with its object and therefore has no abiding. It is like the unconditioned. If there is no arising, how can there be impermanence? Therefore, consciousness is without inherent existence because it is free from the three states of arising, abiding, and ceasing. As it is said, "Consciousness is like an illusion, taught by the Kinsman of the Sun (Buddha)." Whatever is without inherent existence is empty like a reflection. Therefore, all three realms of what is completely imputed are also empty. Therefore, if a yogi truly understands that the arising and abiding of consciousness, etc., are without inherent existence and that consciousness is like a reflection, then afflictions such as desire will never abide in wisdom. In this way, the fire of afflictions is pacified, and the mind is purified, so that one can benefit beings and lead others onto this path. From the Four Hundred Verses on Yoga Practice, the explanation of the sixth chapter, which teaches the method of abandoning afflictions, is complete. Explanation of Chapter Seven Third, regarding the method of abandoning from the cause, there are three aspects: the faults of the result, cyclic existence; the method of abandoning from the cause; and the necessity of abandoning actions. The first is about the general faults of cyclic existence and, in particular, refuting attachment to the happy realms. The first part is further divided into two aspects: the main text and advice to strive for the exhaustion of existence. The first is that, desiring to abandon from the cause, it is explained to generate weariness towards it by showing the faults of the result, cyclic existence. Cyclic existence is a great ocean of suffering, pervading all directions, arising from beginningless time. It is filled with snakes of ignorance and pride, stirred by the water monsters of the sixty-two views, with many whirlpools of birth and death, the streams of blood, tears, and milk are abundant, the waves of aging, sickness, and death surge, filled with lamentation and wailing, suffering and discomfort, and various fish, turtles, and sea monsters thrashing about. The other shore and the bottom of this cyclic existence do not exist in any way. You ignorant ordinary beings,
Tibetan
ཚོ་ཆེན་པོ་འདིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བྱིང་བ་ལ་རྒྱུ་ཅིས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། གཏིང་དང་ཕ་རོལ་མི་མངོན་པའི་མཚོར་བྱིང་བ་ལའང་སྲོག་དང་བྲལ་གྱིས་དོགས་པས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་མེད་པར་བྱིང་བ་ལ་ནི་ཆེས་སྐྲག་ཅིང་ཡིད་འབྱུང་བར་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་དེ་ལྟར་ཉེས་དམིགས་མང་ཡང་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པས་རྒྱགས་པ་དག་ལ་འཇིགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུན་དུ་མི་གནས་པས་དེའི་སྒོ་ནས་རྒྱགས་པར་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚེ་འདིར་ལང་ཚོ་ནི་རྒས་པའི་རྒྱབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་སླར་ཡང་མདུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་བྱུང་ནས་སླར་རྒས་པའི་རྒྱབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཤི་བས་ཆོད་དེ་སླར་ཡང་མདུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ལང་ཚོ་ལ་བབ་པ་ན་བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་དེའི་གནས་སྐབས་ལ་གནས་པར་རློམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ནི་ལང་ཚོ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་རྣམས་ཁོ་བོའི་སྔོན་ལའོ་ཞེས་འགྲོས་ཀྱིས་འགྲན་པ་ལྟ་བུར་མངོན་གྱི། གནས་སྐབས་དེ་དག་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མེད་པས་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པས་རྒྱགས་པར་མི་རིགས་སོ། ། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་འགྲོས་ཀྱིས་འགྲན་པ་ལྟར་བྱེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འཇིགས་སོ་ཞེ་ན། སྲིད་པར་འཁོར་བ་ན་བྱིས་པ་ཁྱོད་ལ་རང་འདོད་ཙམ་གྱིས་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བའི་དབང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་ཡིན་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཆེས་རྨོངས་པ་ལས་གཞན་བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་འགྱུར། དེ་བས་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་གར་སྐྱེ་ཆ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཉིན་མཚན་ཕྱེད་པར་འགྲོ་བ་ལ་སྐྱོ་བར་རིགས་སོ། ། གཉིས་པ། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་དེ་ལྟར་ཉེས་དམིགས་ཆེ་ཡང་ཚེ་འདིའི་བདེ་བས་ཕྲོགས་པས་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བ་བཅད་མི་ནུས་ཀྱི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་འབད་དོ་ཞེ་ན། མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་འདས་པའི་དུས་ལའང་ཐོག་མ་མེད་ལ། འདས་པའི་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེའང་ཁྱོད་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁོ་ན་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འདས་པའི་དུས་ཉོན་མོངས་ཞི་བ་མ་མྱོང་བར་སོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟའི་ཚེ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྲིད་པ་མཐའ་དབྱུང་བ་ལ་འབད་པར་བྱོས་ཤིག ཇི་སྐད་དུ། སྡོང་པོ་བཀོད་
Chinese
在如此巨大的轮回中，从无始以来沉溺，有什么理由不会产生恐惧呢？沉溺于深不见底、无法看到彼岸的海洋中，尚且因为担心丧命而产生巨大的恐惧，那么沉溺于无边无际的痛苦之海中，就更应该感到恐惧和厌倦了。如果说轮回有如此多的过患，但那些因青春等而骄傲的人却不会感到恐惧，那是因为青春等不会长久存在，不应该因此而骄傲。就像今生青春在衰老之后出现，死后又再次出现于前方，出现后又再次在衰老之后出现，被死亡截断后又再次出现于前方一样。因此，孩子们在拥有青春时，自认为会永远停留在那个状态，但实际上，在这个世界上，青春、衰老和死亡就像在和他们赛跑一样显现。因为这些状态不会永远存在，所以不应该因青春等而骄傲。如果世间之人像赛跑一样，前往来世，即使如此，也因为是自然规律而不感到恐惧，那么在轮回中，愚昧的你并没有仅仅凭自己的意愿就能转生为天人等其他善趣的权力，而是会像业力牵引的那样转生。明明是受业和烦恼的支配，却对前往来世不感到恐惧，除了愚昧之外，有哪个有智慧的人会这样呢？因此，要认识到自己受业和烦恼的支配，不知会转生到何处，就应该对日夜不停的轮回感到厌倦。第二，如果说轮回有如此大的过患，但因为今生的安乐所迷惑，所以无法断绝今生的轮回，而要为来世努力，那么来世并不是最终的，而且过去的时光也没有开始。过去的所有时光都是你各自的生命，就像你过去一直没有平息烦恼一样，现在的生活也不会改变，所以要努力结束轮回。如是说，树木的庄严
English
In such a vast samsara, having been submerged since beginningless time, what reason is there not to feel fear? Even when submerged in an ocean whose depths are unseen and whose other shore is invisible, great fear arises from the apprehension of losing one's life. How much more should one feel fear and weariness when submerged in the endless ocean of suffering! If it is said that samsara has so many faults, yet those who are arrogant due to youth and so forth do not feel fear, it is because youth and so forth do not last forever, and one should not be arrogant because of them. For example, in this life, youth appears after old age has passed, and after death, it appears again in the future. Having appeared, it again appears after old age has passed, and is cut off by death, only to appear again in the future. Therefore, when children attain youth, they presume that they will always remain in that state, but in this world, youth, old age, and death appear as if they are racing against them. Because those states do not last forever, one should not be arrogant due to youth and so forth. If worldly people act as if they are racing and go to the next world, and even so, they do not feel fear because it is natural, then, in samsara, foolish one, you do not have the power to be reborn in other good realms such as gods and humans merely by your own will. Rather, you will be reborn according to how your karma propels you. While being under the control of karma and afflictions, to not feel fear about going to the next world is the height of ignorance. Who among the wise would be like that? Therefore, having realized that you are under the control of karma and afflictions, and that you do not know where you will be reborn, you should feel weary of going on day and night in samsara. Secondly, if it is said that samsara has such great faults, but because one is distracted by the pleasures of this life, one cannot cut off rebirth in this life, but will strive for future rebirths, then future rebirths are not the end, and the past has no beginning. All the times of the past have been your individual lives. Just as you have gone through the past without pacifying your afflictions, so too, your present life will not change. Therefore, strive to bring samsara to an end. As it is said, the adornment of trees