Tibetan
ད་པའི་གཏམ་དེ་ཁོ་ན་བསྙད་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ལ། འདོད་ཆགས་སོགས་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་དག་འདུལ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྨྲས་ན་དེ་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། དུས་རྟག་ཏུ་ས་འཛིན་པའི་གར་དང་། བཞད་གད་དང་། འཇོ་སྒེག་དང་། མེ་ཏོག་དང་། དྲི་དང་། རྒྱན་དང་། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་འཚོགས་ཆས་སྣ་ཚོགས་ལ་དགའ་བ་དང་། འཇམ་ཞིང་བདེ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང་། གཞན་ལ་གཏོང་བ་པོ་དང་རང་ཟ་བ་པོ་དང་། གཙང་ཞིང་མཁས་བག་དང་ལྡན་པ་དང་། སྙན་པ་དང་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་སོགས་དེ་འདྲ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཅན་གྱི་མི་ལ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པའོ། །འདྲེས་མ་དག་ནི་གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྟགས་དག་གིས་གང་ཟག་གི་བསམ་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་སོགས་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་སྨྲས་ན། དེ་དག་འདུལ་བའི་ཐབས་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཟས་དང་ཆོས་གོས་གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྐྱེད་ཅིང་དམན་པ་ཡིད་མི་མཐུན་པ་དགེ་ལེགས་སྤངས་པ་ཐམས་ཅད་དག་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆགས་ཅན་རྣམས་གནས་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་དགོན་པ་ཤིང་དྲུང་དུར་ཁྲོད་དང་བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །མལ་སྟན་པ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་ཙོག་པུ་པ་དང་། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཟས་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་བསོད་སྙོམས་དང་། སྟན་གཅིག་པ་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །གོས་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་དང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་། ཕྱིང་པ་བ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཆགས་ཅན་རྣམས་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་དག་བསྟེན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ངན་པ་ལ་མོས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་དང་བས་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཅན་ནི་རྟག་ཏུ་བླ་མའི་ཐད་དུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་བླ་མས་གཞན་བསྐུལ་བས་འདིའི་འདོད་ཆགས་ཐུལ་བར་འགྱུར་ལ། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྦད་ཀྱང་སྲབ་སྐྱོགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་མཚམས་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་
Chinese
现在要讲述之前的话题。第二部分，关于沉溺于贪欲等的人的特征，以及调伏这些的方法，分为两部分。第一部分是，如果讲述贪欲等的特征，那么如何才能知道哪些众生沉溺于这些呢？讲述其特征：总是喜欢执持土地的舞蹈，欢笑，妩媚，鲜花，香气，装饰，颜色等等各种聚会用品，具有温和舒适的姿态，对他人慷慨，自己也享用，干净且具有智慧和礼仪，说话甜美而坦诚等等，诸如此类的特征会出现在有贪欲的人身上。与此相反的就是沉溺于嗔恨。混合的那些就是沉溺于愚痴的特征。因此，应当通过如上所说的标志来推断人的想法。第二部分是，既然已经说了沉溺于贪欲等的人的特征，那么调伏这些的方法是什么呢？诸佛说，对于有贪欲的人，食物、法衣、寺庙等，应当渴望那些能生起无贪欲、低劣、不合意、舍弃善妙的一切。像这样，对于有贪欲的人，为了对治对住所的执着，宣说了寂静的地方、树下、墓地以及没有遮蔽之处。为了对治对床垫的执着，宣说了简朴的坐具，以及如实而住。为了对治对食物的执着，宣说了托钵乞食、一坐食、以及不接受剩余食物。为了对治对衣服的执着，宣说了三法衣、粪扫衣、以及穿毛毡衣。因此，对于有贪欲的人，为了对治对寺庙等的执着，安立了十二种苦行功德。阿罗汉们也依止这些，是为了阻止那些喜欢自身恶行的人们。最初，通过这些，他们会倾向于从这些所显示的涅槃。有贪欲的人应当总是住在上师面前，总是通过上师的劝诫来调伏此人的贪欲，即使受到不如理作意的鞭打，因为有薄弱的保护，也不会超越所学的界限。沉溺于嗔恨的人是
English
Now, let's discuss the previous topic. The second part concerns the characteristics of individuals indulging in desire, etc., and the methods to subdue them, divided into two parts. The first part is: if we describe the characteristics of desire, etc., how can we know which beings are indulging in them? Describing their characteristics: always delighting in dances that hold the earth, laughter, charm, flowers, fragrances, ornaments, colors, and various gathering items; possessing a gentle and comfortable demeanor; being generous to others and also enjoying themselves; being clean and possessing wisdom and etiquette; speaking sweetly and frankly, etc. Such characteristics appear in people with desire. The opposite of this is indulging in hatred. Those who are mixed are characterized by indulging in ignorance. Therefore, one should infer a person's thoughts through the signs described above. The second part is: since we have spoken of the characteristics of individuals indulging in desire, etc., what are the methods to subdue them? The Buddhas said that for those with desire, one should desire food, Dharma robes, temples, etc., that generate non-attachment, inferiority, disagreeableness, and the abandonment of all that is virtuous and excellent. In this way, for those with desire, to counteract attachment to dwelling places, solitary places, under trees, cemeteries, and places without shelter are taught. To counteract attachment to bedding, simple seating and dwelling as it is are taught. To counteract attachment to food, begging for alms, eating in one sitting, and not accepting leftover food are taught. To counteract attachment to clothing, the three Dharma robes, robes made of rags, and wearing felt robes are taught. Therefore, for those with desire, to counteract attachment to temples, etc., twelve qualities of ascetic practice are established. Even Arhats rely on these to prevent those who delight in their own evil deeds. Initially, through these, they will tend towards Nirvana as indicated by these practices. A person with desire should always stay in the presence of the guru, and always through the guru's exhortations, this person's desire will be subdued, and even if lashed by improper attention, because of the weak protection, they will not transgress the boundaries of what has been learned. A person indulging in hatred is
Tibetan
ལས་བཟློག་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་གྱ་ནོམ་པ་དང་གནས་དབེན་པ་རྣམས་སོ། །གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་འདྲེས་མ་དག་གོ ། གཉིས་པ་ཞེ་སྡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྤོང་ཚུལ་ལ། ཁྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས། སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ། བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། ཡང་ཁྲོ་བ་སྤང་བར་འདོད་པས་དེའི་ཉེས་དམིགས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཞན་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་པས་བཞིན་རས་ནག་པོར་བྱེད་ཅིང་ཁྲོ་གཉེར་སྡུད་པས་བདག་ཉིད་ལ་མདོག་མི་སྡུག་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་གཞན་ལ་མི་གནོད་དོ། །གཞན་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་ཅན་གང་ལའང་བརྩེ་བ་མེད་པར་ཁྲོས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཐ་ཆད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཞིག་ཚིག་རྩུབ་ཐོས་པས་ཁྲོ་ཞིང་ཞེ་སྡང་བ་དེ་ནི་ཆེས་བླུན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ད་ལྟར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ནི་སྔར་རང་གིས་དེ་ལྟར་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་དེ་གཤེ་བ་ཐོས་པས་འབྲས་བུ་ཕྱུང་སྟེ་སྡིག་པ་མཐར་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པས་རྨོངས་ཤིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གཤེ་བ་པོ་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་སྔོན་ལས་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འདོད་པར་མ་ཟད། སླར་ཡང་སྡིག་པའི་དྲི་མས་གོས་པར་བྱེད་པས་ཆེས་བླུན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་འདི་ལས་ཀྱང་ཚིག་རྩུབ་ལ་ཁྲོ་བ་མི་རིགས་ཏེ། རྩུབ་མོའི་རང་བཞིན་གྱི་མཉན་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །བྱེད་ན་སྨྲ་བ་པོ་ལའང་གནོད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་འདིས་བདག་ལ་དེ་ལྟར་སྨད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ལས་ཞེ་སྡང་གི་གནོད་པ་བྱུང་བས་ན་གནོད་པ་འདི་སྨྲ་བ་པོ་གཞན་ལས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རློམ་པར་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རྟོག་པས་གནོད་པར་གྱུར་པས་ན་གཞན་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྲོ། གལ་ཏེ་གཤེ་བ་ནི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་གཤི་བ་པོ་ལ་ཆད་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ལ་ཁྲོ་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་བས་གཤེ་བ་ན་སྙིང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཤེ་བ་པོ་ལ་ཆད་པ་བྱ་བར་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་མངོན་པར་བརྗོད་ན་ཚིག་སྙན་པོས་གཞན་གྱི་སེམས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྙན་པར་སྨྲ་བ་པོ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བ་ཡང་ཅིས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་མི་སྙོམས་པས་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཤེ་བས་རང་ལ་ཡོད་པའི་སྐྱོན་གཞན་ལ་གསལ་བ
Chinese
用于转化行为的宏伟寺庙和僻静之处。对于沉迷于愚痴的行为来说，这些是不纯洁的。第二，关于具体断除嗔恨的方法：分为嗔怒的过患、断除嗔怒的对治、以及忍辱的利益三部分。第一部分是：进一步，想要断除嗔怒的人应当认识到它的过患。例如，对没有能力伤害他人的人发怒，会使脸色变黑，皱眉，只会使自己变得丑陋，因为没有能力，所以不会伤害他人。对于有能力伤害他人的人，如果不怀慈悲地发怒，那就是夺取他人生命等一切损害的根源，所以被称为恶劣。第二部分是：如果有人听到粗恶的语言而生气和嗔恨，那是非常愚蠢的。例如，现在听到不悦耳的声音，是过去自己造作了会如此经历的业的果报，听到辱骂就如同拔除了果实，不是说罪恶已经终结了吗？因为不明白这个道理而愚昧，不是圣者。对辱骂者生气，不仅是不想让自己从过去的业中清净，反而又被罪恶的污垢所染，所以是非常愚蠢的。由于这个原因，也不应该对粗恶的语言生气，因为粗恶的自性，听起来不悦耳，其本质并不会造成伤害。如果会造成伤害，也会伤害说话者自己。因此，嗔恨的损害是从自己认为“这个人这样诽谤我”的念头中产生的，所以认为这种损害是来自说话者，这完全是自以为是。因此，既然是自己的念头造成了损害，为什么要对他人发怒呢？如果辱骂是有过错的，因为世间法典中说了对辱骂者要进行惩罚。那么，因此对辱骂者生气是合理的吗？如果像显现的那样，辱骂会伤害内心，所以在世间法典中明确说要惩罚辱骂者，那么用甜言蜜语抓住他人心意，为什么不说要供养甜言蜜语者呢？因此，因为不公正，世间法典不是可靠的。如果辱骂暴露了自己本有的过失给他人,
English
These are the magnificent temples and secluded places for transforming actions. For those who indulge in delusion, these are impure. Secondly, regarding the specific methods for abandoning hatred: it is divided into three parts: the faults of anger, the antidote for abandoning anger, and the benefits of patience. The first part is: Furthermore, those who wish to abandon anger should recognize its faults. For example, becoming angry at someone who has no power to harm others will make one's face turn black and furrow one's brow, only making oneself look ugly. Because one has no power, one will not harm others. Becoming angry without compassion towards someone who has the power to harm others is the cause of all harm, such as taking the lives of others, and is therefore called vile. The second part is: If someone becomes angry and hateful upon hearing harsh words, that is extremely foolish. For example, hearing an unpleasant sound now is the result of one's own past actions that would lead to such an experience. Hearing abuse is like extracting the fruit, doesn't it mean that the sin is ended? Being ignorant of this is foolish and unholy. Becoming angry at the abuser is not only unwilling to purify oneself from past karma, but also becomes stained with the filth of sin again, so it is extremely foolish. For this reason, one should not be angry at harsh words, because the nature of harshness, which is unpleasant to hear, does not inherently cause harm. If it did cause harm, it would also harm the speaker. Therefore, the harm of hatred arises from the thought that "this person is slandering me in this way," so to assume that this harm comes from the speaker is purely presumptuous. Therefore, since the harm is caused by one's own thoughts, why be angry at others? If abuse is a fault, because the worldly law states that the abuser should be punished, then is it reasonable to be angry at the abuser? If, as it appears, abuse harms the heart, and the worldly law explicitly states that the abuser should be punished, then why not say that those who use sweet words to capture the hearts of others should be honored? Therefore, because it is unjust, the worldly law is not reliable. If abuse reveals one's own faults to others,